장음표시 사용
231쪽
em, qui volunt non publicarii, pitea legis Iuli ς' testatis
Non est hoc loc' ignorandum,q LIIa Dd postri duo laesinit capita legis Iu ' iae Maiestatis, arguunciato scilicet,l.2.fL de leg qui maiestat ubi Vlpianus Iuris wnsultus. Nani, ait, hoc capite prs
alio, lege maiestatis enumeratur
don convenit autςm inter Dd no- is , qua facta primum complectatur c a pum quae item caput secundum Clanus d eum secutus balycetus, adla Q. quisquis s. in princ. C ad legem Iuliani
maleium uo, aiunt, legis Iuliae capitula sunt. Vnum est, quando machinatur quoadversus Rempub. Et istud non est yer nec parami crimen laesae maiest ris Atqui haec Cyniac Saliceti sententi ferenda non est, tum quia dc ille adpria inuinimis caput pertinet, qui adversus Rempubi quid commisit, ut qui in tabulis publicis sciens falsitan conscripsit, vel recitavit, ut diserte tradit Vlpiano iurisconsultus in d. l. a. ff. de lege Iulia maiestat.tum quiadi ille veredi proprie maiestatisola in committit,qui Re
232쪽
Alii do tirunum legis Iuliaε caputeos complecti, qui Imperatorem'
manum, vel Romanam Rempublicaii Meliderunt: Secundum vero capio ho c0ntinere juait, qui laeserunt instrio. rem aliquem magistratum, vermini rein Renipubi Veluti Principem, aurRempublic recognoscentem superi rem,puta Caesarem,vel Rempublur. i. manam.Ita sentirevidetur Decius, con sal. Io nuino ac Ruinus consit , mimi
uic opinioni proxima est opimi ronii Capycilla dict. decis 13o nunq1 versatino, ubi eius verba haec ex tant Crimen hoc habet tantum curo capita, In primo capite ponendi sum omnes casus, causae,in capitula, in qui hus moliturquis corii 'Principem, ver B 'public Insecundo, o capite Mantur aliae causae, in quibus quis nota Holiturcontra Principem velinempinqvlic principaliter. Et postea num IR I9. lao ostendit, quod Reus mai
satis ex primo capite pruriatur c pitis poena, publicatione item Mon . M.
di damnatione memoriar ex vi terii
233쪽
Verum enimvero opinioni hu non per omnia inhaeretidum erit tum quia adlegis Iuliae maiestatis caput primum, quod vocant ex sanctione Arcadii, non ii quaedam poenae accessio facti est,quippe cum liberis eius, qui de Imperatoris nece cogitavit, neque ad avi uni, qtae ad maternam, ne via ' linquorum, neque ad extraneorum lae- Ieditatem aditus pateat, dict. l. quisquis si filios vero, C. ad 14. Iul. maiestat . tum etiam quia eadem Arcadii &Ηo, norii lege cautum est, ut modo dictamini antpoenam, non modo quic ni ira ipsum Principem, sed α qui adversus principis Consiliarios Consistoria situ Iton Senatores Romanoa 4mi
lites Caesetis quid hostiliter moliti sunt dista lege quisquis, 3 in princip. Od.
Quarta opinio est Menochii in dict. G1 99 nu.6 .4 seqq. verba Menochii insint: Duo haec legis Iuliae piladi inguamus. Primum cum laeditur vel inceps .veLeius magistratus , qui
234쪽
cipis loco est, ita ut Principis tranquiblitas perturbetur. Huius memoria damnatur, hona etiam eo vita functo publicantur Secundum vero legis Iuliae caput est, cum splendor, honor, fama Principis quodammodo obscuratin ,α violatur quod contingit, quando qui principis statuas,aut imagines jam consecratas conflaverit, aliudve simile ad miserit, i. qui statuas, d famosi, in fin. 1 ad legem Iuliam maiestat. *c in nochius qui paulo post subiicit, ex hoc capite secundo memoria defuncti non damnari, doctus bona non publicari. Sed haec Menochii opinio errore affecta est: siquidem velit eius quoque Rei maiestatis defuncti memoriam damna ri, qui de nece Consiliarii, vel militis Caesarei, vel Senatoris cogitavit, cunia tamen huius poenae nova Arcadii Honorii sanctio poenalis non meminerit, In d. l. quisquis 3 C ad leg. Iul. m
Ρraedicta igitur omnia cum ita se habeant, nec certo constet, duo tantum ,
an plura fuerint legis Iuliae maiestatis capita satius est, distinguere inter cru
men Perdi essionis, quali perduellionis
235쪽
MoahuM MAIEsTATIS rior P. Sin QT, R de altero casu, quo Re Iibus maiestatis liberos,vel parentcsium stites habet De hoc casia longe difficies sior dubitatio est, utrum scilicet liberis, Rhindefectum libero um ipsis parenti , adtertium siue gradum bona Midamnati conservanda sint an vero si militer publicanda, & fisco inferendi . Acile autem hoc dubium tolli posset, si constaret de vero, iano intellectu
Novell.434. cap. ultim versit alitentis
non selum. Qua constitutionesustini nil Imperator prinio cavit, ut bona Mormai, qui morte, aut proscriptione damnantur, si liberos aut paroite pri mi, secundi, vel tertii gradus habeant, non publicentur, sed ipsis liberis, aut praedictis parentibus relinquantur inde ab hac definitione excipit Iustini, nus eos, qui de amaiestatis crimine dam , nati sunt.Horum enim bona secundum v teres leges fisco inserti jubet. Sed quaestionis est, utrum maiestatis Udi crimen dicto loco generaliter cipi deO
M an vero q=ecialiter de crimine per . 'κui vis, doquasi perduellionis ci
236쪽
de liber, repostum. Et inpoenalib. ben, gnior ficienda sit interpretatio, C. ii
Poen certe quod hac de poena dis si tum est in Reo perduellionis, id porrigi ad Rem quasi perduelli minim debet. Ita sentit etiam post alios quos
refert. sequitur Iulius Clarustibis sentent laesae maiestatis crimen, n in 16. At dissentire videtur en chius consit fas num. 67 dc 68 liminum. 7o. 7I. 72 73. at nudi ' certo argu . menis. Et saxis ille refutatus est a M'chinaeodibr. 31 coiitrovers cap.34.
Nunc dispiciendu, qui praeter ipsum Reum ob quasi perduellionis crimen, obnoxii poena. t.m autem sitit,tuni libet i ipsius Rei, tum etiam, qui pro B eis quasi perduellionis apud P M.torem intervenireaudent.
Liberorum potara duplex et una quod praetςrquam bonorumpatris, qui Messe, inline polluis, exortes sunt, an aterna quoque item avita, proximorum, quin etiam extraneo rum su cessione adlaeshabentur. Altera, quod paternainfamia eos semper comitatur, c ad nullos Prorsus hono es, ad nul-
237쪽
tiam ius mandum admittimturida quicquis, F., filii vero, Gadleg Iul maius Ex 'quo loco manifeste evincitur com--σ nullis error eorum, quos resertiquitur Iul. Clar in 1 I. I e maiestatis
Crimen, numer. I . cum volunt, hanc viaiberos poenam, in eos tantum comverti liberos, quorum parens crimenis maiestat. contra Imperatore,ves Rem' publicam Romanam commisit. Quam
doenim Impp Arcadius &Honor. Hi, ruunt certe de filiis loquuntur eius. cuius uisuincipio legis illius iacta fuit mentio, uti arguit relativum illud et M. Sed in principio lagis illius sermo est non de eotantum,.qui de Imperatoris, lautae Consiliarii Imperatoris. iton de Senatoris Romani, tum etiam eius, qui Imperatori militat, nece cog tavit it proinde de huius etiam muta necesserio intelligeda sit disj10silio pro i junesequentis filiteius risiautem filiae quoq; .eiquasi pei ro7quellionis arceantur a succedione e iam propimum um, legitimam tamen . in bonis maternis alvam habent dicti,
ain. Qui quis 3 s. ad filias vero, ,
238쪽
ad leg IuL maiest. Unde patet hoc casu meliorem esse conditionem foemina- Tum, deteriorem masculorum. At obstare videtur l. in multis, is de statu hominum,ubi Papinian Iuriscon sultus, in multis, ait, uris nostri articu Iis, deterior est conditio foeminarunc quam masculorum. Sed quia Iurisconsultus in multis ait, juris articulis, evincitur inde in cassibus quibusdam foeminarum conditionem meliorem esse s quorum , casuum unus hic est, de quo agimus. Sed quaeri hoc loco potest,an in computatione legitimae etiam filii partenta faciant, hoc est, eorum etiam respectus haberi debeat, ita ut non totus triens, vel totus semis filiabus ex bonis mater lnis it amignandus, sed rata tantum pomtio connumeratis scilicet filiis, licet hi nihil capianti Verius autem est, totum trie0tem, vel totum semissem filiabus deberi, perinde ac si mortui filii fuerint, per textum in I. I. g. sed ii patruus, ibi, nam exheredatus pater eorum pro mortuo habetur, T de conjungend. Cum emancipat liberis, Isui repudiantis 17. in princ is de in ic testa-
mei Atque ita post Graecos seiant etiam
239쪽
Anton. Contius ad d. l. quisquis 3 as . filias.C. ad leg Iul. naaieiti Neque obstat l. Papinianus 8 g quo
niam, T de inossic testam. 11 enim de Cassi,quo unus ex filiis exheredatukque relainossiciosi agit, alter vero non agit, agere tamen si velit, adhuc potest, atqtie ita sitam quoq; partem petere. Hic Vero tractamus de casu, quo filii nullum uέ petendi legitimam habent, ut proinde partem facere non possimi. Poena autem eorum,qui apud Impe ratorem pro quasi perduellioni Re intervenire ausi fuerint, est perpetua in
famia, dict. Ieg quisquis, . . Denique
iubemus C ad legem Iul. maiest R poena criminis laesiae male I Oostatis ita specialiter dicti. Huius criminis poena alia similiter corporalis est, alia item quandoque bonorum. Corporalis illa poena regulariter et-- iam capitalis est, 'uidem ultimum, supplicium, interdum autern deportatio, vel relegatio cum infamia. . Deportatione&infamia afficiturqui
hostem fugien ςm sciens s*2trodorum O. iuncta l. ebrum et . Eue poeni i
240쪽
. elegat1onis veroin infamiae poena ei imponitur,qui hostem populiRomani quodam occultari loco non igno Itans diu dissimulavit, d. l. Metrodorum d O. unista l. eomm, et . f d. t. Post glos sim quoque mari Antonius Capycius, decis 43o nu et o scribit, quod pos sit esse quis in crimine laesae maiestatis, Messe in poena tantum relegationiS. Caeteri autem huius criminis Resultimo supplicio asticiuntur, ultore ferrorrostrati, per textum in d L quisquis, 3. in fin ibi , utpote maiestatis Reus gladio feriatur, C ad leg IuL maiestat. Ex quo loco evincitur,acos maiestatis fere omnes gladio feriri; quippe cuni ibi Impp Arcad. Monor a genere ad specima argumentari videantur hoc modo: Qui de Imperatoris, vel Consiliari Imperatoris Consistoriani, vel Senat xis Romani, aut militis Imperatorii nece cogitat, capite plectitur Nam Reus est maiestatis Inde ergo sequitur,ma-3estatis Reos regulariter gladio feriri. Idem etiam haud obsture probat textus in I. 3, in pr ibi, capite puniri, Is de leg. δω. maiest.