장음표시 사용
431쪽
gat, id ait non ad stili elegantiam , non ad profanam eruditionem , sed ad divinitus ei datam scientiam , respiciens: Ioannes, inquit, rusticus, piseator indoctus ' Et unde vox illa obsecro. In prineipio erat verbum, ω verbum erat apud Deum , ω Deus eras Derbum me doctus Plato nescivit a Boe Deiamosthenes eloquens ignoravit. Eant modo viti litigato
res & malestriati homines nugacissimi, & Lucam inius vocent: eant & Spiritui Sancto diem dicant. Nunquid haec pietas , & religio, & sanctitudo Ania non potius impietas, Deique contemtus, & improiabitas haudquaquam serenda ρ Miror equidem si Maiagistratus sacrorum Censorum haec ferat , nec huiuia modi,vappis adversus manifestam coelestium littera rum auctoritatem blasphemantibus iusta poena inrogata os impurissimum obstruat. De meorum Calumniatorum rustieitate
OV m vexe & apte Ioannes Evangelista rusti
cus & imperitus a me dictus fuerit, luculentissime hactenus demonstravi ; ostendique simul ea verba profanam eruditionem& eloquentiam non eoelestem & divinitus adflatam sapientiam, excludere, ut ex Cap. XU. ω XUII. intelligere est ; Nune probandum restat rusticitatem& imperitiam meis Calumniatoribus convenire admiraculum sed talem ae tantam ut nullam litterarum cum sacrarum, tum profanarum, cognitio
432쪽
nem, nullam coelestem sapientiam admittat Id facile atque evidenter elucebit, si demonstravero illos, non' sacrarum tantum Scripturarum studio &intelligentia , ac Sanctorum Patrum commentatio.
num , Historiaeque Ecelesiasticae, peritia & cognitio iane destitui, quod late superius toto opere certissiam is argumentis evictum est , sed , non dicam Graecis, at ne Latinis quidem litteris etiam satis instructos e Gse , & vix parrias suas, scilicet Italicas, non : si insuper demonstravero , non zelo religionis, non pietatis studio ductos, sed sola invidentia & malignitate, sola vindictae libidine, indoctos hosce & hypocritas homines, seu potius canes rabidos, genuinum mihi dentem infixisse. Et quod primum attinet Rufieitatem de vitio diei temere vociferaban. tur , adeoque rusticum dici, Sancto Ioanni Evangelistae iniurium S contumeliosum esse. Iam quoad sacras litteras, quoad Patres & Scriptores sanctissimos attinet, Rusticitatem , pro simplicitate, & eruditionis desectu , accipi supra aperte & perspicue demonstratum est, & ab Hieronymo etiam sanctam &iusam rusticitatem dici; quare iuxta hos falsum est rusticitatem inter animi vitia computari. Sed num, si a sacris Scriptoribus calumniae istorum, Verbo orumque offuciae & praestigiae, reprobantur , ab optimis Latinitatis auctoribus fulcientur ac firmabunatur λ Non per eum, qui Pentapolin sulphure &igne pluvio delevit. Nihil enim aliud ut plurimum apud hos Rustieitas significare videtur, quam asperiorem vitae cultum , atque urbana quadam elegaΠ-tia ac festivitate carentem, qualis, exempli gratia , Xenoeratis suisset, quein ideo crebro Plato in Onebat, Diogene Laertio auctore, ut Gratiis sacra face rei. Hoc sensu Martialis Lib. VII.
433쪽
Quaera aliquem Curios semper , Fabiosque Ioqueuis
Hirsutiam , Er rusticitate trueem. Eodem sensu Plinius Lib. XXXV. eap. IV. Post eum M. Agνina vir rusticitati , quam deliciar, propior. Apud ODidium I. Amor. Eleg. VIII. rusticitas semiis nae est, verecundiorem esse , nec iocis & Iusibus indulgere, id quod procaciores iaciunt: Ludunt formosae r casta es quam nemo rogavit δaut si rusticitas non vetat , illa rogat. Heinc II. Amor. Eleg. IV. rusticae procacem & petulantem obponit: Sive procax aliqua es , evior quia rustea oon est . Et passim quidem apud elegantissimum Podiam ruis sticitas pro paulo severiore modestia usurpatur, qualem nos in sanctarum Virginum plerisque subspicimus ac laudamus , qualem a sanctimonialibus nostris exigimus. Hic idem Sulmonensis Vates Epi-soL XIX. Et decor, vultus sine rusteitata pudenter . ubi ant. Volscus: sine rusteitate. Ea est quae nihil in uetur. Hactenus igitur virtutem severiorem in rusticitate reperimus, nec eam quidem, de qua
Flaccus ἔVirtutis vitium nomen ferat.
Ideo autem , aut qui litteris minus exculti sunt , aut qui civilitate quadam , & urbanitate minus eis molliti, rustici dicuntur: quia rustici proprie sunt, qui ruri habitant, quare PIautus: Urbani fiant rufilei . Et Virgilius:
.... curas venientem extendit in annum Rusicus a
Ii autem, ut plurimum, nec elegantiores sunt,
434쪽
nee litteris bonisque artibus exercentur . Hinc etiam pro simplici adhibetur, ut apud Uirgilium Eelag. II.
Rusti eur ex O don , nec munera curat Alexis
Atque id Viri docti ad hunc locum animadvertunt. Pro minus culto & agresti Propertius accepit Lib. IV.
Rusticus apud Quinctilianum Lib. II. eap. XIX. indoctum imperitumque significat : Manus indoctae ae ru- si eae . Heinc rustiee passim pro imperire, atque indocte. Cicero III. Osse. Urgent sane rustice, negant eum posse , ω in εο persant. Gellius Lib. XIII. Cap. IV.Ωuod nunc autem barbara quem loqui dieimus, id viistium sermonis non barbarum esse sed rusteum , ω eum eo vitio loquenter, rustea ιoqui dictitabant. Apud Horatium I. Sermonum Saur. III. etiam pro negligenter offenditur: . . . . rideri possit ea quoi Rusteius tonso toga defuit. Iam consti tisse, arbitror, apud eos, qui Latine , scribunt, animi vitium voce Rusticitas , minime deis notari; sed asperiores tantum, & minus cultos mores, id quod vel ex patria, vel ex educatione, vel ex ipsa etiam corporis temperatione contrahi potest. Quod si a quibusdam vitium animi interdum rusticitatis nomine significatur, id in caussa esse non debet , cur alio sensu eodem vocabulo non utamur : vel quia hi non sunt optimi Latinitatis Scriptores; vel quia cuilibet voci, quae sensum multiplicem habet, pro materia & argumento, quo de agitur , certa vis potestasque subiicitur. Sed & pluria exempla a pad nostrae linguae scriptores suppetunt, ex quibus aperte constat, vocem Rusticita,
435쪽
R Giebereta , Rustico, Rοααο, pro imperitia & Ignorantia , & cultus desectu , passim a nostris usurpari , quae quidem modo proferre fert animus.
En antiquus Evangeliorum Interpres Italicus, de . quo superius cap. XIII. sect. IV. g. ΙΙ. numer. CCL V. 323. egimus, Prologo quem Evangelio Marci praefigit ita infit: Per. ebe San Mareo e Mn abbre votore det Uangelo di San Matteo, e non diee altro quasi, o molio poeo, ebe dice Matteo a posto ebe dira aia trimenti, eloe piis moreto, epia ROZZΟ. Interpres autem Italicus EpisOI. D. Bernardi in Vocabulario nostrae Academiae laudatus habet: Ma it suo fermonesia RUSTICANO piuttino, ebe eittadinesta e pu ito . Quid autem aliud quam simplicitatem, & civilis
educationis defectum significat apud Iae. Sannazarium Aread. Pros M. ubi ait: Pareva iι Troiano Paris, quando nelle alte selve tra Ii sempitet armenti in quella prima RUSTICITA' dimOrava eon Ia su Ninfa y Beatus vero Iordanus in suis Coneionibus rusticum sormoso opponit: Quando attres sei bello,s rustico. Et ecce quam iacile eminuit, me apte, adposite , ac decenter, ubi de Ioanne Evangelista in meis Commentariis egi , loquutum suisse; temere, vero indocte, & inique , indoctissimos mei Criminatores me esse calumniatos; quum in ea, quam mihi struxerunt, calumnia , sive ad Scripturarum oracula, sive ad Sanctorum Patrum sententias , sive ad Graecam, Latinam, Italicam , linguam respexeris, ignorantia ubique, & stultitia singularis ex-s stat .
436쪽
Pag. 11. e Vod tamen mihi fecisse non videor. Lege: Quod tamen crebro mihi secisse non videor.
Pag. x 4. sulaeque. Lege: susque deque. Pag. I s. In quo semper veniam impetratam subia intelligo. Adde, Nam nec venia sufficeret, siquis concessa lectione abusurus esset, vel facile in errorem labendi periculum immineret is
Pag. 28. Ioannes autem Chusostomus Acta Apostolorum edisserens . Lege: Ioannes autem Chuso mus in Evangel. Ioannis Cap. I. Homil. I. Pag. 20. Lib. XII. De Civit. Dei Cap. V. Adde: Ioannet Chusonomus Hom. I. in Ioznnem . Petrur Chrγ-fologur Serm. XXVIII. Pag. 3 o. Apud Clementem Alexandrinum Lib. IV.ςρωματ. Adde : Ioannes Cb sostomus vero Homit. XXXIII. in Matthaeum Iacobum quoque publicanum
fuisse ait, & Iacobum quidem, ut videtur, Alphaei F.
Pag. 36. Et Hilarius Lib. II. De Trinitate confirmat. Adde: Atque omnium latissime Ioannes Chrysostomus Hom. I. in Ioannem. Pag. 4o. Ita postremus Philosophorum. Adder ad quae verba consulantur Nis. Rigaltius, & Iosepb Amgbamus Lib. I. Origin. Ecel. Cap. I. u. XII. lom. I. t --. Vetulos passim traducit: Adde, homun .culum quoque Aselepiadem Christianum vocat quidam in Actis S. Pionii. Pag. 4r. & LIGNATORES. Adde: Et demonstrat etiam Birahamur Tom. I. Origin. Eceles Lib. I. cap. II. Dd s . XII.
437쪽
. XII. & Caecilius amid Miniatium Felicem homines artium sordidarum Christianos adpellat. Pag. 41. Eusebius Lib. III. Histor. EecIes cap. XX. Adde : Iosephur autem Assemannus, Maronita, Praesul eruditissimus , Tom. III. Bibliotheeae Oriental.
Par. II. tradit Agheum quemdam. Thadaei discipulum, & sericarum vestium opificem, in Perside, Assyria , Media, Armenia, alibique Evangelium ad-
nunclavisse. δPag. 44. Deturpat eaput Dum . Adder Hine fiduciam sumsit Montanus, ut suarum muliercularum prophetias & visiones iactaret: & saeculo III. ineunte Perpetuae Felicitatisque Martyrum visiones celebres erant , & creditae; ut ex earum Actis apud Ruinartium, & Augustino Serm. CCLXXX. ω CCLXXXII.
Pag. 4s. loqui in Eeelesia. Adde: Sed quomodo intelligendus venit Cl. GuilliaIdiar ad verba Pauli superius prolata ita scribens Nondiam interdictum
erat mulieribus publice tum orare, itim praedicare ovatieinari , ut argumento sunt multarum allius temporis actar Id vero quod Paulias Epistola ad Corin-rhior de seminis praecipit, confirmat, I. ad Timotb. Pag. 47. Memoriae proditum est. Adde: Mulieris lascivae & tandem Christianae effectae, adeoque deis indae castae, egregiam narrat historiam Iustinus Mar- r apolog. I. Paulo serius est Afrae, Dignae, Eunomiae, Eutropiae, atque Hilariae , exemplum, quae & meretrices fuerunt, & martyres; nam an no CCCIIII. passae sunt, ut ex earum Actis apud Ruinartium liquet. Pag. 48. & omnia illis redundant. Adder Epistolae quoque ad Romanos Cap. XV. idem Paulus et Ceismosynaln memorat, quam Macedones & Achivi con
438쪽
ulerant in pauperes sanctorum ἀσ-ο αγίων, qui erant Ierosolymis. Et Iacobus qidem, & Cephas,& Ioannes, Paulo & Barnabae iniunXerant, ut pauperum Ierosolymitanorum memores essent; id quod ipse Paulus Epistola ad Galat. Cap. II. diserte scribit a Pag. 4'. qui l' embrassassent. Adde: Hanc senten
rum Lib. I. observat. in Coemet. eap. XXXIX.
Pag. 39. Christum adorantes ibidem exhibentur: Adde, Sanctus Didymus quum ad Theodoram Virginem liberandam lupanar ingrederetur , pileo caput contexerat, ut eius Acta apud Ruinarium reis
Uel negatores: Adde, Quare acta Sanis Eri Pionii tradunt beatum Martyrem impositas sibi a sacrilegis eoronas manibus discerpsisse, ac proiecisse
Pag. 6 . Tillemonitar in Paula Art. XXVI. adde rPraeciariter Hieronymus in Caput Ezechielis XLIV. ao. Perspicue, inquit, demonstratur , nee rasis capitibus, Aut sacerdotes cultoresque Isidis atque Serapis , nos esse deberes nee rursum comam demittere, quod proprie luxuriosum est, Barbarorumque, Θ militaninrium , sed ut honestus habitus faeerdotum faeie demonis stretur ῖ nee ealvitium novacula esse faetendum , nec
ita ui pressum toniendum eaput, ut rasorum similes
439쪽
esse videamur , sed in tantum capillas demittendos, ut operta sit euiis . Pag. 6 r. Calvus depingitur. Adde: ut apud Boia deittim Lib. I. eap. XXXIX. Tab. I. cla II. ω Tab. VI.num. I 6. Lib. II. cap. XVI. Tab. VII. num. 72.
- Hinc Actorum eap. XXI. quibusdam ut capita radant iniungitiir . Totum delendum est. Pag. 61. Dominicani Monachi utuntur. Adde, Non tamen ita tondebantur antiqui Christiani, sed capillos tantum per ambitum in coronae formam recide bant, unde Clerici coronati dicebantur , de quo late Eivbamus Tom. II. Origin. Eecles lib. VI. eap. IV. g. XCII. Illa autem tonsura, quam Lucae imaginis e D. se diximus, adparet etiam in antiqua Solonis gemma apud Ful. Ursinum . iPag. 63. Numismatis constat. Adder Nec qua iadam saeculi X. picturas in Codicibus MSS. exstantes moror, quae Evangelistas imberbes interdum exhibent, & quas inferius Cap. XIII. feci. I. g. Irin .... indicabimus . Pag. 66. Feminas serperet. Adde: Locum autem Clementis Acta SS. Perpetuae & Felieitatis inlustrant, ubi dicunt Perpetuam dispersos capillos infibulasse . Ist huc vero ipsum , ad quod Clemens & Tertullianus hortantur, ex Paulo Apostolo didicerant, qui Epi- sola ad Timoth. I. cap. II. vers. 9. feminas cum Pu dore & modestia ornari iubet, μη εν πλήγμασιν hoCest crinium cincinnis, quod male Simonis a Cassia Interpres Aegidius, Parrueea vertit, ut observabat Ant. Mar. Salvinius s qui quidem ornatus dicitur Petro Dissola I. Cap. III. v. 3. ό ἐμπλοκῆς Fιχ γνκοσμος, & pariter ab eo feminis prohibetur.' Pag. 68. Tab. XXI. M. I. Adde: Et Boldet tum Lib. I. Cap. XXXIX. Tab. III. num. s. . Pag. 69.
440쪽
Pag. 6'. Lib. III. Paedagogi. Adde: & S. Agnes pretiosis vestibus induta exhibetur apud BoIdetium Lib. I. . eap. XXXIX. Tab. III. num. 3. Pag. 71. ut ipsius Abdiae Lib. VIII. -υidere est . adde: Et Apostolorum imagines tunicatae prostant apud Boldettum Lib. I. Cap. XXXIX. ω Bonarotium ad intra antiqua , or Arinthium s & in Codice Evanagelloruin Syriaco , scripto anno DLXXXVI. Bibliothecae Laurentianae. . -Videre est: adder Pallium autem Marci Evangelistae VI. saeculo adhuc exstabat, & eo, sepulturae mandato praedecessore, Patriarcha Alexandrinus induebatur, ut apud Tillamontium in Mar
Pag. 76. Valere iubentibus: adder Id quod ton sonat praeceptis Pauli I. ad Timoth. eap. II. v. s. MPetri Epia. I. eap. III. & observat de Christianis antiquis Boldetius Lib. I. eap. LIIX. quamquam ostendit simul Sanctos Martyres, aliosque Christianos, pretiosis vestibus indutos saepe sepultos fuisse. Pag. 7 . Et quidem antiqua pictura Apostolorum in Codice Evangeliorum Syriaco j cuius supra meminimus, pallium eorum subfuscum eκhibet. Pag. 8o. Non temere quidem opinatur . Addet Quin Bonifacius Martyr Aglaidos servus coccinea armel ausia indutus dicitur in eius Actis apud Ruia
Pag. 8 r. Paedag. eap. XII. Adde: Quod ante Paulus Epia. I. ad Timotb. eap. II. ω Petrus D. I. cap. III. fecerant. Pag. 82. apud intrabium adlegat. adder Apud BoIdettum quoque Lib. I. Observ. in Coemet. cap. XXXIX.
Figura XXI. occurrit, in qua quidam in suis vestibus huiusmodi calliculas praeserens.