장음표시 사용
421쪽
ut Dion ur Alexandrinus, Hieron)musque , fatentur , utpote qui arcana suturorum & mirabilium eventuum vaticinia comprehendat; quare eam Olim tamquam inutilem quidam reiecerunt, ut laudatus Alexandrinus Dionysius memoriae prodidit; sed quam magna, quam sublimia, quam admiranda , contineat, & iam cum Dion M, & Hieroumo, Ambrosioque pronunciavimus,& diligenter evolventibus patet. De eius autem stilo haec ex Calmetis describemus: S. Dio-ndisius Alexandrinua Evangelii , ω pνimae S. Dannis EpistoIae silum ab Apocalypsi abhorrere penitias adserit . Illa enim , addit, phrasium elegantiam , & sermonis
puritatem a barbarismis, soloecismis, & idiotismis prorsus immunem praeseserunt e quippe Deus scientiae & eloquentiae munere discipulum dilectum instruxerat . Haec vero eloquutionem non Omnino
Graecam , quandoque etiam barbatismis vel soloeci iam is, vitiatam exhibet. Se demum ab exemplis ea de re producendis ob reverentiam abstinere concludit , cuius praeterea idcirco tantum se meminisse testatur, ut & studiose rem perpendisse, & stili vari tatem se comperisse palam omnibus faceret. Si fili
diversitas opus aliquod auctori alietii eerto abiudiearet , Apoeat sis S. Ioanni utique adseribenda non es
set . PIurrma vero, aetas nempe , temporum circum-
santiae , animi gentur, rei, qua da agitur, argumentum , ad fili varietatem quammaxime conferunt . Tria Salomonis opuscula, gula peeuliarem praeferunr eloquutionem: gravem fis sententiis refertam Proverbia s fortem ει argumentis revincentem Eecisis ser g suavem , aecuνaιam , vividam Cantica Canti eorum . Praeterea in Pathmo insula , tibi eum Pa-νrum plerisque , eis ferme omnibus, ApoesIIpsin Q. S. Ioanne editam ducimus , eadem , quae Ephesi , prae-
422쪽
sro ei non erant auxilia, quibus per viros peritiores ω stilum expoliret, O opus eastigaret. Apocalusis ar-ι eium atque venusas Viris doctissimis plurimis in adomi ratione fuere. Hieronymi Iaudes iam supra retulimus . . Dion us Alexandrinur oput , quoad rem ipsam ,
magnopere commendat. Henrieus Mortis tanti Apocais
Insin pendit tit eius arti etiam ω venusatem omnibus praeferat: Nullus umquam liber, inquit, maiori cum artificio scriptus est, unoquoque verbo veluti in bi lance pensitato. Eliar Dupinius singuIa , quae
Boe volumina continentur , verbis amplissimis effert, sublimem ω Propheticum filium , narrationes omnes ,
O deseriptiones , pνaeclaras , ω phrasibus Prophetieis evrotas. Permaximo, subdit, artificio elaboratum est ; Ueteris Testamenti figuras sibi egregie adcommodatas exhibet; veterum Prophetarum phrases ad rem summopere usurpat. Atque ita quidem ille. Hisce omnibus addere lubet, quod Gagnaeus in Apocalypsi soloecismum observat; & stili desectum aliquem Ribera, & Salmero, aliique viri docti, quidquid contra sentiat Menoehius, deprehenderunt. Hactenus de Libris Ioannis Apostoli genuinis dictum sit, ut breviter ea, quae falso huic Apostolo tributa fuerunt, vel de eo antiquitus scripta
sunt, recenseamus. Et primum occurrit Liber S. Ioannis De transitu S. Mariae, qui exstat etiamnum Graece in variis Bibliothecis, ut in Caesarea iuxta Lambeeium Lib. IU. Comment. Exstabat etiam Cod. Coibertino s3. sub titulo Iohannis Theo
quod scriptum apocryphum respicit utpbanitis Moonachus & Presbyter in Sermone De Sancta Mari Virgine Deipara ωe. In hoc eodem Codice adnecti. tur huic opusculo alter libellus hoc titulo
423쪽
De Iesu Chν sto , eius descensu ex Cruee Comamentariur a Sancto Theologo eo eriptus. 'Υπόμνημα
γρο πουσα t ita perperam pro συγγραφένὶ παρά P αγίου Οεολογου . Ad legat Caratur in Glossario voce ἡποτομή,& alibi . Acta S. Dannir a Letieis Charino edita , quorum meminit Mnoeentius I. uis. III. ad Exsuperium, &Pseudo is Mellitus De passione S. Ioannis Evangelistae a Florentinio ad Marurolog. Hieronym. editus; ex quibus Actis sortasse accepit Ioannes Cassianus, quae de Ioanne Evangelista habet Collat. XXIV. Cap. XXI. De his Actis'consulatur omnino Beatisobrius P. II. Lib. II. Lib. IL His. Critie. Manieb. Cap. V. ut D. AIb. Fabrietum praeteream. Passio S. Ioannis Ευangelisae sub Melliti nominea Florentinio edita , & a Fabrisio P. III. Apse phor. N. T. iterum excusa , cuius statim meminimus. Acta Ioannis, quae Eusebio, Philastrio, Epiphanio , Athanasis , Augustino , Innocentio Ι. Turibio , &in Stichometνia, memorantur. Sed eorumdem me
minit etiam Ephremtia Patriarcha Theopolitanus sive Antiochenus apud Pbotium Cod. CCXXIX. Crediderim haec eadem sorte non esse cum Leucii Actis , de quibus superius egimus; forte enim ea primi Ebionaei supposuerunt, ut sub spicatur Fabrielus ex Epiphanio Haere1 . XXX. Cap. XXIII. Sed huiusmodi Actis usos etiam Encratitas, & Manichaeos, & Priscillianistas, exploratae fidei est. Quod autem de Ioanne Cassiano superius in Actis Leueii diκi, & eκ hisce actis derivari potuit; sicuti quaedam ex hisce omnibus defluxisse videantur in commentarios Abdiae, Melliti, Prochori, &iSimeonis ipsius Metaphrastae, qui COmmentarium de Ioanne scripsit, & Oecumenii Are. th aeis
424쪽
Apos TOLO RUM , qOsi haeque Commentariis subiicitur in editione Grae ca veronensi anni MDXXXII.
. Liturgia S. Ioannis Evangelisae ab Euseb. Renau- dotio e Syriaco in Latinam linguam conversa , exinstat apud eumdem in Liturgiis Orientalibus , & Fabricium P. III. Apoeophorum M. T. . Oratio S. Ioannis Evangelistae, quam ex libello sacrarum precum M S. Floriacensi, annorum circiter DCCCC. edidit Edmundus Martene De antiqua Ec elesiae disciplina in Divinis celebνaniis inciis , & eta. stat etiam apud Fabricium P. III. Apoer b. N. T. Prochori Hisoria De S. Danne t Evangelisa exstat in Orthodoxographia, & in Patrum Bibliotheea; sed illic Graece cum hoc titulo et Προχκκ του επὰ τάς.
ebori, qui fuit unus e septem ministerio Praefectis, eoninsobrinur Stephani Protomaruris , De Iohanne Theologo O Evangelista bisoria. Hoc opus recentius Fabricio& Ιttigio videtur, quam vulgo habeatur. Cireuitus Iobannis inter Apocrypha recensitus ab Athanasis in Synopsi, quem tamen BeIIarminus, alii que , tesse eumdem cum Prochori historia sub spicati
Ocalypsis S. Dannis diversa a tanonica exstat inter Codices MSS. Historicos Graecos Bibliothecae Caesareae Codice CXIX., cuius hoc initium est apud Lambeeium & Nesselium. Ἀουοκάλωψις P ώγίου
425쪽
TbeoIui, ω de antichristo. Post adsumtionem Domini nostri Iesu Chrisi ego Dannes solus fui in monte Thabον me. Eiusdem supposititiae Apocalypseos meminit Theo siur Alexandrinus Commentario ine-dito ad Dionysium Thracem, qui habetur in Bibliotheca Ioannea Hamburgi inter Libros Holstenta
Oea Inser sub Ioannis nomine a Cerintho editas fuisse colligi videtur ex verbis Cait Presbyteri apud Eusebium Lib. III. myον. EeeIes Cap. XXVIII. ω Nia cepborum Lib. III. mst. EeeIes Cap. XIV. nec Fabriis eius repugnat e sed aliter locum intelligunt docti iasimi Valasius & Tinemontius. Earonius tamen id a Cerintho factum adserere non dubitavit, quum sor
te alium sensum Cati verbis subiecisset; de quo
etiam supersus egimus. OeaθUr Dannis, miraeulosis Caeeilii commenta piis illusrata, diversa pariter a canonica, aliisque apocryphis memoratis, anno MDXCV. in monte
Granatensi reperta suisse , perhibetur ab Hispanas quibusdam Scriptoribus, & quidem laminis plumbeis exarata, & in hodiernum Hispanorum idioma a Caecilio S. Iacobi Maioris discipuIo conversa, & Commentariis illustrata. Hispani illi Scriptores sunt in
primis Frane. Eivarius Comment. ad Pseudo - Dextri Chronte. mehaδι de Luna , Bernardus de AEdrede Lib. II. Antiquit. Hispan. Cap. XIX. Gregorius LUerius sive Lupus Madera, qui commenta illa tueri frustra conatus est: quae tandem anno MDCLXXXII. ab Innocentio XI. Pont. Max. reiecta ac damnata sunt.
426쪽
Α ros ToLORVM Α γ 'te , adposite , necesseris , Ioannes Evangelista rusticus ct imperitus adpellatus fuit.
ΡΙorum Christianorum esse, atque prudentium .
ubi de eloquentia, eruditione, liberalibutaque artibus, agitur, Apostolos Christi atque discipulos illarum omnino rudes & imperitos profiteri, & plus omni alio adfirmante adserere atque perseverare, docet vir maximus, & sanctissimus Ioannes Chrysostomus Homia. III. in Epis. I.
ημεν αυετ . Quum igitur Graeei diseipulos ignorantiae s cusaverint , nos plusquam illi eor are amus. Nam
nihil utilius Ecclesiae Dei, quam nudam & simplicem veritatem aperire, quum Ecclesia illius sit , qui ipsa,&-Ueritas est ; nihilque ei gloriosius, quam ab universis intelligi tales sui institutores habuisse; ut late superius Cap. XIV. demonstravimus. At non solum laetitia adficior quod, quum Ioannis Evangelissae rusticitatem & imperitiam praedicavi, vera, & minime ambigua, profatus sum , ut eX praecedenti Capite constat; verum etiam mihi gratulor, quod iis verbis Ioannis simplicitatem & ignorantiam significaveri in , quae apta, congrua, Patribus usit ta, a divinis eloquiis suggesta, manifeste reperiuntur; adeout melius, & convenientius , alia ab E clesiastico Seriptore usurpari non potuissent. Quod ut evidentissime pateat, exemplis in medium addu-
427쪽
ctis, ostendam illis verbis uti fas esse, ubi de divinis Scriptoribus , ubi de Apostolis, ubi de Ioanne Evangelista, agitur . Et primum de voce RUSTICITAS
videamus. En igitur Hieroumus Epistola ad Paulinum: Amos pastor , Er RUSTICUS , eis ruborum m νa diaringens, paucis verbis explicari non potes .
Ad Paulam autem & Eustochium scribens: Ae priamum de Isaia sciendum , quod in sermone suo disertus
sit : quippe ut vir nobilis , 6' urbanae eisquentiae , nec habens quidquam in eloquio RUSTICIT AT IS admissum. Praelatione vero in EZechielem , scribit: Sermo eius nee satis disertus, nee admodum RUSTLCUS est e sed ex utroque medie temperatus. Sed de Apostolis iam videamus. Eos Arnobius Lib. I. adversGentex , Piscatores , Opi ea , RUSTICANOS , fuisse dicit. Item ParvuIar RUSTICOS vocat: & RUSTICOS Cbrisianos indigetat. Hieronymus Epistola ad Oceanum huc respexisse videtur, dum Christianos RUSTICORVM nomine denotat, & Prooemio Lib. III. Comment. in Epist. ad Galat. de Apostolis agens ait: RUSTICANOS Oeνο ω piseatores nosros totur orbis loquitur, universus mundus sonat. Epistola ad Salvinam RUDEM Ecclesiam vocat, de Ap stolo loquens et Sed quia RUDEM Christi insituebat Eeelsam ω omni ordini providebat ωe. Hinc Occasonem adripuit Celsun apud Origenem Lib. III. Apostolos calumniandi, & dicendi, quae de Iesia doctrina diruntur, a paueis e Chrisianorum numero, non
prudentioribui, sed RUDIORIBUS, praerepta esse nostro-νum hominum. Sed non mirum si Patres Ecclesiae
doctissimi RUSTICOS Apostolos adpellarunt, quum id nominis ipse eis Spiritus Sanctus praeiens suggessita, videatur . ubi per Lucam Act. eap. IV. ens ιδιώτας α ραμμλους declaravit . Nam ι τας recte
428쪽
Latine RusTICUS apteque convertitur Et ἰδιώτε quidem ab Aemilio Porto doctissimo homine, & utriuiaque linguae peritissimo, Latine redditur RUSTICITAS in Suida, voce 'Lδιω c. 'Ιδιωτευων RUSTICVS exponitur in Lexieo FreIunii. RUSTICUS, RUDIS redditur in Glossis a Io. Prieaeo ad illum Actorum locum laudatis. Hinc RUSTICVS & IDIOTA coniungitur apud Seholiasen Aristophanis ad Ra
ώς κνος τὰ ὐμετερα . MESTICUS homo, ω quoad res nostras idiota. Sed propius ad divinam expressionem accedit Plutarehus in clophthegmatis Regum, apud quem δεραωματο--ἀγροικος. Illitteratus & RUSTICUS. Omnium vero optime id insinuat Hieronymux,
apud quem voces RUSTICUS & RUSTICITAS non alio sensu proferuntur , quam eo quem habent
μιωτης νιλ ιυια -οι. Exempla quaedam statim attulimus, & haec ulterius ex Epistola ad Paulinum nunc adducare iuvat. Sancta quippe RUSTICITAS, inquit, solum sibi prodes : quantum aedificat eκ vitae meriato Ecclesiam Chrisi, tantum noeet si deseruentibus non resistat . Et ex intervallo: Vides quantum inter sedissenι, iussa RUSTICITAs, docta iusilia. Et mox: Nisi forta RUSTICUM Petrum , RUSTICVM dicimur Ioannem ; quorum uterque dieere poterat c Et
si imperitur fermone, non tamen scientia . Et in ApD-logia pro libris adversus Iovinianum scriptis et Uidentur quidem verba simplieia , ω quasi innocentii hominis eD RUSTICANI, ω qui nee Deere , nee declinare.overit insidias ε e. Et Disola ad Mareellam : Res ponsum habeant , non adeo me bebetis fuisse cordis, tam crassae RUSTICITATIS , quam illi solam profan--tate habent Oe. Epistola autem ad Oeeanum de Chri- . stia.
429쪽
stianis & Apostolis loquens: Ignorat momentaneus saeerdor bumilitatem ω ma Metudinem RUSTICO RUM =e. Et Epistola ad Tranquillinum t Lubentius RUSTICIT TE Μ, quam dactνinam blasplemam eligam. Quamquam vero illa ἰδιώτ--άγρα-ατει Lueae ad omnes Apostolos extendi possint, ut recte observat TilIemontius in Christi Vita Art. IX. & osten dunt Graeci Patres, qui Apostolos passim adispellant, ut superius Cap. VII. ω VIII. videre est ; tamen proprie & peculiariter de Ioanne & .Petro eo Α ctorum loco dicuntur: quare ipse adposite admodum,& sacris litteris, sanctisque Patribus, convenienter,
Ioannem Apostolum RUSTICUM adpellavi, eiusque simplicitatem & innocentiam RUSTICITATEM cli xi . Videamus iam an iure quoque IMPARITu Mnuncupaverim. Id quidem ex iis, quae de rustici. late praemisimus, consectarium exsistit, quum Ria Ilaitar ignorantiam & imperitiam quamdam significare demonstraverimus, & esse idem atque i διώ--. Audiamus primum Patres de Apostolis generatim loquentes . Minutius Felis in Octavio ILLITTERATOS & IMPERITOS Apostolos dicit. IMPERITOS
eosdem Arnobius Lib. I. eontra Gentes adpellat. --
gustinus Lib. XXII. De Civit. Dei Cap. U. INER DITOS IiberaIibus disciplinis , NON PERITOS gram- mattea , & aperte IMPERITOS & INDOCTOS proclamat. Libro vero XVIII. eiusdem operis Cap. IL. ILLITTERATOS eos nominat, & in Episola a/ lusianum IMPERITISSIMOS. Sed quomodo eos adpellare aliter debuissent, quum Spiritus iam Sanctus ἀγραμμιάτους declaravisset Quid autem designat vox μεα ματρο ρ Explicabo aliquatenus.. quum adversarii mei, quae est hominum eruditio, litteras Graecas nesciant, vel nescire se simulent .
430쪽
Henricut Stephantit in filo linguae Graecae Τhesauro ita vertit, & exponit -ρο-ιατ : Illitteratus , Iitterarum rudis , aut indoctus, aut qui nee ipsa quidem litterarum elementa novit. Hoc postremo significatu vocem illam ustirpant Athenaeus lib. X. Βοτη δ' ἐςιν ἀγραμματο- . Pastor est, O ne ipsa quiaeam titterarum eIementa novit. Et Lib. III. Μαγωρ. ἀγράμ
artem prorsus ignorant, legeνe veI seriabere Iitterarum omnino rudibus , impossibile. Quare
hoc semper sensti vocem illam Θραμμα- , quum de Ioanne loquerentur, Graeci Patres doctissimi, quos Capite antecedenti tempestive adlegavimus, intellexerunt , & Dannes Cbosostomus, ac Theoph)Iactus in primis, ut pag. O . in s. observare est. At si res ita se habet; & Luear ἀγράμματον signanter Ioan innem Apostolum vocat; iam quid in me reprensione dignum p Quid sacris litteris minime consonum Quid Patrum sanctissimorum exemplis contrarium Num & Luear reprehendendus, quod vocabulo usus si, quo non imperitia quaedam tantum denotatur, sed omni iugis & maxima inscitia, & is, quem Graeci ἀναλφάβητον adpellant Iam me reum agaut quod Ioannem imperitum dixerim , quum imperitia seientiam & doctrinam saltem aliquam non exeludat, ut videre e st Lib. M. Institutionum Civit. Tit. ΙΙΙ. s. Imperitia, ut sexcenta exempla consulto praeteream: nam si id contigerit, eo magis Lucaedicam scribent, quod Ioannem non tantum imperitum dixerit, sed vocem adhibuerit, quae etiam anal
phabetum designet. Quod si Hieronymus Epistola ad Paulinum, rustieum Ioannem & indoctum suisse ne- g t ,