Johannis Nicolai antiq. prof. in Academ. Tubing. Libri 4. De Sepulchris Hebræorum in quibus variorum populorum mores proponuntur, multa obscura loca enucleantur, usus approbantur & abusus rejiciuntur, genuina Hebræorum sepulcrorum forma ostenditur, i

발행: 1706년

분량: 326페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

Maximam precibus flagitate, ut nos omnes Spiritu stio re. gat, quo Sepulcra nobis semper ante oculos ponamus ec moris inlitatem dc pictatem discamus.

Nomenclatura Hebraeoram. I. TN Nomenclatura Hebraeorum, quae de Sepulcris ic rebus Iad Sepulcra pertinentibus aFit, varia nomina examinanda veniunt, quae si accuratius eVolvantur, magnam lucem accendunt iis, quae in sequentibus tractanda erunt. Inter baec primoeloco se os in Theca seu vas Hebraeis voce p'κ dicta est Genes L. 26. Quamvis autem hoc in loco sit casus extraordinarius;

reperimus tamen eandem vocem apud Rabbinos de ordinario loculo pronunciari: vid. Comment. in Bais Batra 6. 8. quam senistentiam etiam retinet Angl. Interpres, qui interpretatus est: And he was put in an ar et quod Henricus Asmworah. Commemrar. in h. l. fol. m. I 72. edit. Lond. ita cxplicat: an ar e or chime inr to be read' at theis remo si out Hvt. vid. cl. Bumtost. Lexie. Rabbino Talmudic. fol. m. 22. Retinet etiam nomen hoc Paraphrasi Chaldaic. quae per arcam exponit: vid. Paul. e. Calculum addit Schinuler. in Lexis. Pentagorι. fol. m. 122. qui irin fgnificare dicit aream , cistam , ferinium, thecam ligneam ad res inanimatas conservandas paratam. Targum in hoc loco ponit κn G, Targum Hierosolymitanum quod est Graecum γλωσσοκομον , loca lus, feretrum , capulus qui dc Latinis

arca.

II. Multa de hac arca reserunt Rabbini, dicentes: Iosepham sibi ipsi de hac ante mortem prospexisse, fabricata in hunc fi-

nem arca, uti Aben-Et ra ad n l. per ri Emphaticum in voce 'lin praefixo di Κam creato inclusum innui hariolatur: metia: raso I 2 ο κ m n an raripa, Ratio cur in litera I habeat 'Vametet. suasi δωκτικως Idoses dixerit: posseus est in aream iliam, hcc est , eqsi et eam sibi ipsi praeparaverat.' Aliam vero punctati '

22쪽

De SEPULCHRIS HEBRAEORUM. 3

nis causam adfert Chasse uni: an na Vmet ama , Npa ri' ari tr)Ra: l κ 'Unri R, n κ 'nae raram Litera a in voce Dη eum rametet scripta est , ut docearis . quod vivente adhue Iosephoeam Mi elegerint'fabricarint: de nullo caeterorum Patriarcharum mentio sit asic us arca. Nemo itaque erit, qui non fateri cogatur per i κ arcam feralem , aut capulum, vel loculum, sive sarcophagum intelligi. 'nathan Ben Uetet in Taetum Hieroso-θmitan. uti paulo ante diXimus, transtulit κοpdiba quod ipsum

Gesecum γλωσσο ριον lib. II. Antiat. c. XLVII. carm. I. versi

de loculo funebri usurpatum. Ex his satis patet per i κiheeam seu laculum funeralem indicari, cui inclusus fuerit Iosephus. III. B. Sebastianus Schmidius in recentissima Bibliorum ver- sione reddit lanam. Quod materiam communiter tradunt suis

seram,iν p fusilem, h. e. metallicam, vel aeneam, vel ferream; nam voX r nn quodcunque fusile notat, &de quovis metallorum genere potest accipi. Imo ex plumbo conflatam fuisse quidam arbitrantur. Ita in Pthirar, Mosche fol. xv I. col. run ri-,ν 'di Ra κ, capulus Iosephi fait plumbeus. At Arabs Patricides, cujus verba cl. Iohan. Henric. Hottinger lib. I. Smegmat. oriental. cap. υ I I. 8ag. 379. eXcerpsit, Iosephum capulo marmoreo inclusum scribit. Non sbium autem A sephi cadaver loculo inclusum asserit cl. Heiaeuer. in Patriarch. histor. Exercit. II I. g. 6o. pag. m. II S. sed etiam fratrum Scalionim Patriarcharum, qui me rapto obiissent, probatque opinionem ex cap. VII. A l. vers. I 6. & 'seph. Antiquit. Iudaic. lib. II. q. Quae sententia non adeo improbabilis videtur. Antiquissimus etenim est ritus defunctorum corpora thecis vel loculis includere. N. Quod ad quantitatem attinet ; ex Rabbinorum Sci ptis colligitur, quod longitudo IV. cubit. latitudo VI. palm. totidemque profunditas ruerit. Ahirath M heloc. cit. statuit quinisque cubitorum fuisse: cons. Practa. Iob. Benedict. Carpeον. dissert. Philolog. de Sepustur. Ioseph. Patriarch. edit. Lips. 16o7. de quibus in sequent. cum de forma Sepulchrorum acturi sumus, pluribus agetur. Modo hic monuisse juvat, quod imκ loculus, theca Ves capulus fuerit, cui cadavera includerentur. dcin quo conservarentur. i mos in hunc usque diem rete ius fuit.

23쪽

V. Huc referimus ctiam illud 2. Paralip. X v I. I . quod radice dias descendit, significatque cubuit , Iacuit. Dicitur 1ὶ de habitantibus, Levit. XXv I. I. m. XXVI. de dormientibus , qui jacent, Valm. LVI I. Iob. XXVI I. s3 de mortuis , qui

dormientibus haut absimiles sunt, Σ. Samuel. VII. I 2. ai. XLI IF - x . & aliis in locis plurimis. Unde Iazo uctus funeris, 2. Paral. xv I. confer. Schindier. Lexic. Pentetisti. μι. m. i8si. Vid. Clar. Euxu . Lexic. Rabbis Talmudic. fol. m. Σ386. Et bene

hoc vocabulum Sepulcris seu feretris vel lectulis funebribus convenit, quia corpora in illis recondita jacent, ac si in cubilibus dormircnt; hinc non incommode dormitoria duci possent. VI. Instrumenti index videtur esse nun lectica, de qua 1.

Sam. III. 3I. dc in Bais Barra. Descendit a radice riua reest.. navis, unde nun lectus reclinatorius: vid. fol. I 333. Lexie. Rabbi - -ud. Lectus in quo reclinat, decumbit, se extendit dc jacet ismnum capiens, aegrotus, aut mortuus: lectus dorismientium, cibum capientium, aegrotantium lc cadaverum e confer. Schindur. Lexis. Pentagon. m. m. I III. ubi plura. Ejus

'modi lectica occurrit in funere Abneri l. c. quod alias nomen communiter usurpari solet de lecto, in quo dormimus, seu cibum capimus, qualem lectum locabant in conclavi Eliae, a. Reg. Iv. Io. in quali recumbebat Iacob aegrotans, Gen. XLvi II. 2. XLIX. 33. ubi Anglus semper legit BED. Plura de hac vo

ce attulit B. Geter is Commentar. ad ProUerb. Salom.. c. XXVI. I 4.

ut proinde idem sit nomen recubitorii nostii, tum quando dormimus quotidie, tum quando dormituri sumus 1bmnium moristis diuturnum, de quo saluberrime cogitabimus semper techum nostrum adituri aut aspectantes, revocantesque in memoriam illud a lecto ad lethum. VII. Locus considerandus venit, qui vel si a forma dicitur in spelunca, caverna Genes. XIX. & habitabat Lot in spelunca.. Angi. Aud he dinest in a cave. Gen. xx I ri. & dedit mihi speluncam duplicitarisia Est enim spelunca seu Jecus

cavitas Petra, aut ιerra. ἔanquam re in labia deductum. Isidor lib.

I4. 9. Specus est fossa sub terra, qua prospici potest. Anglus

Thomas de S. Guercu ita describit speluncanh; a den or cave in aho e.vria or hole in the xoc . Ita vocatur sepulchrum Patriam charum myo & passim L Maari σπόλαιον Ioh. xi. 38. .Christi

24쪽

De SEPULCHRIS HEBRAEORUM. s

σπ κλαιον ec αντρον a Scriptoribus Ecclesiastic. apud D. ψιη-sted. de sepultur. veter. p. g. 247. seq. Talmudici observantc Buxis resis in Lexis. Vabbino-Talmudic fol. m. 23 3. distinguunt inter haec vocabula, & iis est Osterna rotunda, redi I sa longa dc angusta, rivo spelunca quadrata tecta tabulato cui tameni est orificium. Ex his sane constat, qualem sormam myci habuerit. Non enim de qualibet spelunca, sed tantum qu drata orificium habente dicitur; cum alias alia quoque dentur vocabula, quae speluncam significcnt, quae tamen quoad formam ab hac distinguuntur. Vel 2 a sine 'ap Gen. XXXV. ΣΟ. mapappellatur. Nomon ' F. sepulchrum descendit a radice 'UR. ope- νωιι terra , sepelivit , tumulasit. Unde 'ap sepulcrum in hunc finem sectum, ut cadavera in illud conjiciantur. Ita etiam notat actionem & locum ubi quis jacet: vid. Abindleri Lexie.

963. χὶ notat cliam apud Rabbinos uterum mulierum, quia aliquando est sepulcrum infantis, cum in utero moritur. Hen

ricus Ainn rth. Comment. in Genes XXXVI l. 3 s.fol. m. I 3 s. edit.

Londin. vocabulum 'ap e Xponit sepulchrum , quod manibus cavatum &conscctum, quando ita disierit, discrimen faciens

inter hoc ic bis inord meaneth not the grave diraed Ormari isti, hani named in Hebre- 'Ip but the common place orsare os death, here called in Hebreis Scheol.

. VIII. Clar. Fridericus Mulierus Prosesbr quondam Gisiensistatuit, vocabulum ,κου in Sacris aliquando significare Sepulchrum. quando ita disserit: Non dubitim est, quin aliquando in

Sacris significet sepulchrum. Constat hoc ex Genes XXX v I I. 33 . ct Psalm. xv I. Io. Ad probandam hanc suam opinionem Rivetum adducit, Exerc. I I. f. F76. in Gen. 37. Verum huic opponimus verba B. Johannis Eberhardi Bumanni Preceptoris qώondam mei filissimi in Academia Hel ad. quae leguntur in disse ratione Philolog. de Scheol Hebr. edit. I 682. Postquam enim ille omnia loca kripturae accitrata diligentia perpendisset M. xv. in haec erumpit verba: Haec sunt loca illa non plura nec pauciora in in quibus vocabulum Sin in Codico Hebraeo usurpatum reperies. Quibus omnibus 8c singulis probe consideratis, cuivis , ni fallor, ad oculum patebit, nullum eorum sexcepto krsan uno vel altero, de quo tamen adhuc illabitari potest) de

25쪽

Sepulchro nccestisrio estu intelligendum s Dico necessario, non 'pauca enim, si primo intuitu rem consideres, non incommode de eodem, dummodo caetera serent paria,' intelligi & accipi

posse non negaram multa tamen contra ita esse comparata, ut

de Sepulcro nullo modo intelligi possint, nec debeant. --quuntur illa omnia vel in tenere de obscuro, abscondito & omni hominum viventium conibrtio ordinarie remoto quodam loco qualis Graecis est vel erat μης 9 eoque omnium infimo qu lis est profunditas maris, vel potius Venter ceti in profundo maris, inferiores partes terrae, abysius seu vorago quaedam su terranea, dc similia vel in specie, & quidem magis, ut videtur, proprie, de loco illo, Vel potius statu. qui hominem excipit post mortem. Quam sententiam firmis argumentis in curata dissertatione probat, quae evolvatur.

IX. Consentiunt his non pauci e Theologis & Philologis,

quorum testimonia e B. Luthero, Matthia meis, Davide Ch)trao, Racobo Herebrando, Salomone Gesnero, Balthasar. A eisnero, D. Iohann. Gerhardo, Daniele Cramero, Iohanne Tarnovis, ut ic

quantum ad Reformatos) e Paulo Fagio, Matthia Martisso. Perro Ravanesi. aliisque collegit D. abius. Nos ut dictis fidem faciamus, unum vel alterum inprimis integrum Lutheri locum, prolixiorem quidem, verum sententiam iiostram egregie illustrantem, hic adscribemus, & quae a Dn. Grabis omissi sunt,

addemus. Ita ergo Lutherus in enarrationibus seu . Commentario in Genes. ad C. XLII. v. 38. Necesse est, ait, aliud cae& aliud bius. Sicut autem Sepulcrum 'ap commune cst tam piis, quam impiis; ita & n,κπ. Haec certa res csh, dc petita ex uni sacrarum Literarum, nisi quod haec est disserentia. Sepulcrum 'ap proprie terra est, quae estoditur , & in

qua constitur corpus mortuum, multi enim moriuntur, qui non humantur, ut qui laniantur a bestiis, aut in crucem aguntur, aut cremantur, illis non conceditur sepultura, dc tamen omisnes dicuntur descendere ad inseritum ex hac vita. Recte ergo

haec distinguuntur, ita ut sepulchrum sit locus, in quo corpus,osiaque demortuorum reconduntur certo tempore, certa perin. sona dc loco: autem commune quoddam receptaculum, non corporum tantum, sed εc animarum, ubi omnes mortui congregantur. Augustihus vocat abdita receptacula animarum in Enchiridio ad Laurentium cap. Io9. X. Est Diuitigoo by GO Ie

26쪽

De SEPULCHRIS HEBRAEORUM.

X. Est igitur Chaos illud nobis quidem incognitum, in

quo non eli differentia locorum , temporum , Dei sonarum,

quo descendunt etiam hi, qui carent sepulchris. Est locus communis, si modo locus dici de i, non pro corpore, sed pro anima. Proprie igitur dc definitive ri ire locus vel recept culum est animarum. Qualis autem ille Iocus sit, infinitis quaestionibus a veteribus disputatum & quaesitum est. Nobis haec disterentia suificiat, quod sicut corpus servatur in

terra, ita anima resoluta venit in suum ri, o scheolah. Nec traduntur diversa scheolati piorum & impiorum. Alii acute sane disputant. & sunt varia argumenta in utramque partem, quad me parum movent. In rarabola de divite La- νο dicitur dives sepultus esse in inkrno , non corporis,std animae sepulcro, & tamen de piis aliter sentiendum est. quam de impiis in cadem n in existentibus. Sicut hic inquit Iacob, & supra etiam cap. xxxv I. 3s. Descendam

lugens ad filium meum in in sernum, & cap. XLI v. 29.ὼ Deducetis canos meos in infernum. Et de morte piorum certus dc clarissimus locus est apud Esaiam , cum inquit : Intrant pii in pacem requiescunt in cubiculis suis. Item Gen. xv. Tu autem ibis ad patres tuos in pace, & sepelieris in senectute bona. Et cap. xxv. Abraham collectus cst ad pollutos suos. Hic est scheolah, i. e. locus quidam, in qucm coliguntur pii, quem appellat Esaias pacem cap. Lura. Veniat pax, requiescat in cubili suo, qui ambulavit in directione sua, ibi sane loquitur de mortuis. Sic ad Iosiam dicitur Σ. Parat. χxxiv. Jam enim colligam te ad patres tuos, & insereris in .sepulcrum tuum in pace: nec videbunt oculi tui malum omne, quod inducturus sum super locum istum. Haec omnia ex Scri--um Sacra manifesta suntlc certa, quod Sancti stinandum cor- . svadunt in 'ap sicut Abraham in agro Ephron o regione Mamore sepelitur: secundum animam vero ingrediuntur cubicula sua, in scheola, ubi congregantur cum Hiribus suis. Ac habent quidem pii insemum, in quem destendunt, sed ut requiescant in eo. Et quanquam cum moerore descendunt, i men ad quietem & pacem transeunt. XI. Atque adeo nihil aliud est descensus ille piorum, quam mutatio hujus vitae in alimn statum , ubi, amplius non vivitur

27쪽

sub Sole & luper icrram, scd relicta vita hac intrant in cubiis culum sive stratum suum, in quo dormiunt 8c requiescunt, donec corpus & anima rursus copulentur in futura & aeterna vita. Itaque Scriptura prorsus nihil habet de Purgatorio, sed ait, Sanctos Zc jultos liansire in suum Scheοuh, ubi suavissima pace dc qui cte fruuntur. Justus autem est, qui licet sit peccator, tamen si credit in Filium Dei dc accipit absolutionem a peccatis per ministerium verbi, baptizatus est. & Sacramento' altaris participavit, vere absolutus & justus est. Huic vero non est paratum purgatorium, sed sepulchrum animae, Sche

iab piorum pax & quies in cubili suo. Ante Christum dictus

est sinus Abrahae. & eadem appellatione ipse quoque utitur.

quam haud dubie ex sermoni ous piorum M patrum mutuatus est, cum dicit Laetarum transsatum esse in sinum Abrahae. Scheolai, autem divitis erant flammae, atque is status&conditio imis piorum soli Deo cognitus cst, qui a nobis comprehendi non potest. Corpus vero Divitis repositum fuit in 'ap. Haec mea sentcntia est de hisce appellationibus. XII. Pergit B. Lutherus: Ac Lantum quidem nos de reisceptaculis corporum dc animarum cognitum habemus, 'ap csse locum pro corpore: Aheolab vero pro anima dormiente quiescente a laboribus suis vocat. XI v. I 3. sive piorum, sive piorum, sed diversa conditione,& qualis ea quies sit, nos nescimus. Idem o rationibus in Psalm. . . Tom. 2. Ienens Lat. f. 17 I. b. Videmus Scripturam duo loca tribuere mortuis, foveam corpori, & insernum animae. Rursus in additionibus in locum Hs. XII I. Tom. Iv. Latin. θη. fol. 687. b. Hier nymus dicit, inter mortem dc in seros hoc interest, Mors est, ua anima separatur a corpore, Infernus locus, in quo recluisuntur animae, sive in refrigerio, sive in poenis, pro qualitate meritorum. Quod dicit propter Patriarchas, qui in inscr- num sese descendero fatentur. Sed qualis ille sit locus, &quid aut qualiter in eo sint, agant, habeant animae, nescimus, quia Scriptura non dicit. Existimatur sane post resurrectionem Cnristi nullum esse piorum infernum, licet pro eo finxerint Puris gatorium homines audaces . . Sed qui intelligunt, quid sit peccatum per legem excitatum, & desperationem adducens, ipsi intdiligunt, quid sit mors dc infernus. Et in ante dentibus ri

28쪽

Da SEPULCHRIS HEBRAEORUM. ,

Ut mors corpus occidit, ita infernus animam rapit. Inde in Scripturis duo ista loca distribuuntur, ut 'ap Sepulchrum cor pori, bim insernus animae deputetur. Psum. v I. Non est in morte, qui memor sit tui, in inferno quis confitebitur tibi Psalm. cxv. Non mortui laudabunt te Domine, neque omnes ut descendunt in insemum, Hebr. Π - in , neC omnes escendentes in silentium, vel locum silentii) David Ch traua Commem. in Genes XXV. num. 2. diligentissime expendenda est forma verborum, quae Moses de Abrahamo mortuo usurpat: Congregatus est ad populum suum. Docet enim animas piorum non dissipari, ut pecudum animae evanescunt, sed conis gregari dc colligi ad populum suum, hoc est, in coetum beatae Mesesiae. Hinc ver aia cap. Lur. sumta sunt: Viri sancti colliguntur, & nemo est, qui considerat. Antequam veniat calamitas colliguntur justi di veniunt in pacem & requiescunt

in cubilibus suis, quia recte ambulaVerunt. Sap. III. Iustorum animae in manu Dei sunt. Cum enim animae piorum vivant post mortem dc colligantur ad populum suum, necesse est. aliquod receptaculum esse , in Quo expertes omnium maloiarum & beatae versentur, donec statuto tempore in vetus domicilium corporis renovati redeant. Id hospitium excipiens animas post mortem variis nominibus in Scriptura appellaturi Luc. xv I. fixus Abraha , h. e. Congregatio seu coetus omnium piorum, qui fide promissionis traditae Abraham silvati

sunt. Luc. XXIII. Paradisius. Sap. III. manus Dei.

XIII. Iohiavnimam Tarnovius Comment. in Psalm. I x. biis significat proprie commune animarum post hanc Vitam receptaculum, ut up corporum. Theodoris. Hac spo. pari. Σ. notar. P E. Theol gie. invaria ct di iliora loca Sciaptura pag. 976. Contra eos, ciuidiis de sepulchro accipiunt Hos Xui. 74.3 urgendum, quod recte notavit Lutherus, bim Oc mu ita conjungi in Scripturis, ut illud animam , hoc vero corpus spectet, quem videsis exemplis rem illustrantem : vid. D. Ainraham Calov. in Bibl. i strat. Tom. Σ. p. 8c 'h. som. in amist.Bibl. ad 'iam. LxxxIx. 49. Sunt & alii viri doctissimi, qui vocabulum , in hoc modo explicant, quorum au thoritate & consensu sententiam nostram roborabimus. D. Cais tus vir Hebraicae linguae peritus in lucubrat. V. T. ad Genes

XVII. . - plus quam sexagies in sacris occurrit, &

29쪽

aias infernum, ali,s sepulcrum,st:uum dcfunctorum, mortem, pernitiem &exitium significat. Graecis ubique Eet,ch. xxxii. et r. dc si quis forte adhuc alius locus pollit observari θredditur in dialecto Hellenistica Qtiaenam vero singulis locis obtinere debeat si ilicatio phralis & rcs, de qua

verba fiunt dc cohaerentia textus indicio erunt. Et mox in rc-

spons. ad Objcch. Pontis. Respondeo, descendere ad mortuos Scheolai, sive in sepulchrum, csse periphrasin mortis, atque

adeo nihil aliud, quam in censum mortuorum venire, sive simpliciter mori. Ita sane non raro sumitur, ut patet ex locis stapra allatis. B. D. Titius Theologur pisusn disp. de satu animarum sieparat. g. 9. Certum est descendere Scheolati ad mortuos sive in sepulcnrum Hebraeis phrasin cfle notantem nil aliud, quam in Censum mortuorum venire, sive simpliciter mori. etiamsi non omnes mortui sepulcrum semper inveniant. ExcelLD. Notatas Theolog. IIUniens in annot. 9 vindic. ad Concordant. particular. Ebr. Gaia. pag. 823. in genere notat statum mortuorum, in quo homines nihi I sciunt eorum, quae geruntur in hoc mundo, Ecel. IX. Et Schmidius in Iob. xxv. 3. 8cv II. 9. dcxv I I. I 6. addit: Non dari locum Scripturae perspicuum, in quo vox , o notet sepulchrum vel locum subter

Sacr. pag. I98. Phrasis Iacobaea dulcendere ad Scheol) notat statum mortis in genere sine illatione necessaria vcl scpulcri vel inferni. Et in probatione num. v. descendere ad bundi cst du- vcnire ad cum statum, quem ordinarie, ut ut non semper insequi solet sepultura i. e. mortis. Plura de significatione ,- attulit Iaco su ηdet Angilias de statu vita functorum, non semis per probanda , crudite tamen. Sect. 2. probat ,- designareitatum communem vita functorum, quod praesertim quatenus vox toti phrasi immersat est, verum est. Videatur cl. Samuel

Sachari. in Hierozz c. pari. Σ. lib. v. c. XIX. 'h. Lightsol in Hor. br. Ta ud. ad Luc. XvI. 26. qui ex Rabbinorum Scriptis

varia testimoni in probationein harum rerum producunt. Item

is cap. XXIII. Lucri . . .

30쪽

De SEPULCHRIS HEBRAEORUM. ' tr.

XIV. Addimus adhuc cl. dequoOrientalium literatura bene meritum Philologum Christophorum Crinesium Academia Altorisma quondam Protesibrem, cujus in dicari sive exercit. Hcbraic.

πενταμερων pari. I. Exercit. I. quast. 2. dc 9. &-haec sunt

verba, sententiae Lutheri plane : Ciam nuspiam adhibeatur vocabulum biκου neque etiam in solemnioribus pompis exequialibus, quando corpora vita sua functorum, terrae. redduntur, sed semper ibi serviat proprium eiταψιοι σε apvel ri Up ex rad. Iap terra operuit, humavit, unde dc

suum sepulchrum 'ap & Syri Arabes denomia,

nant, proinde necesse est, aliud esse ,mm dc aliud 'ap, sicut La ther. in annot. ad 2. Genu . concludit. Quid igitur tandem

Ecce illud tibi Reverendi patris Lutheri verbis: Scheol, dia

centis, est commune quoddam receptaculum&c. Communem,

dicit tam piis, quam impiis ex usu Scripturae, licet rarissime. de iis, de his vero frequenter in eadem praedicetur. Et f. IM Sed ais: in uno Scheol simul exist entibus piis & impiis, una, etiam & eadem erit eorundem conditio p Absit: illud quidem

S. Scriptura edocti affirmamus; hoc vero eX eadem pernega- mus. Descendunt sane pii in banet, non ut crucientur, sed ut quiescant in eodem. Et quanquam Cum moerore quandoque descendant, tamen ad quietem & pacem tranteunt, Sen. Xv. a. LvII. 2. Denique g. I 6. Proinde concludimus propriam huius vocis Scheol significationem esse, quod denotat receptaculum generale animarum omnium omnino hominum, eX comporibus egredientium, in quo bonis bene, malis vero male est Et commodius uno verbo nominari posse alio nullo. quam infernus . consentiente Forstero in Lexico suo. XU. Ex his constat falsam eorum esse sententiam, qui Hebraeum bius fere semper per Sepulcrum vertunt , idemque cum 'ap esse existimant. Equidcm metonym. interdum vel

improprie-metaphorice pro Sepulchro squemadmodum dc Pro ipsa morte, & adjunctis doloribus infernalibus J usurpari. non negabimus quamvis E Crinesse sententia Graecis nu Piam Sepulcrum notet proprie interim & accurate loquendo, aliud Hebraeis videtur esse 'ap sepulchrum, aliud nio mors, aliud bim infernus. Id quod vel ex ipsius vocabuli elytim in ipsascriptura manifesth patet, quod in ,- i. e. postulavit cui L

SEARCH

MENU NAVIGATION