Johannis Nicolai antiq. prof. in Academ. Tubing. Libri 4. De Sepulchris Hebræorum in quibus variorum populorum mores proponuntur, multa obscura loca enucleantur, usus approbantur & abusus rejiciuntur, genuina Hebræorum sepulcrorum forma ostenditur, i

발행: 1706년

분량: 326페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

diu supplemento suo destituitur, meras ambiguitates. Unde

enim istud uno: cum variae sint causae inducentos pollutionem Ecquod vcro iit id ex tot animantium generibus, quibus idem nomen in Sacra Scriptura tribuitur, Gen. I, 2O. 2I, 24. F. Io, I 2. I '. I 6 2cξ Imo, quale istud est utrum spirans,

an e animatum λ Denique prefixum , Lamed9 quid indicat an; quod . in commodum funeris, cessiira sit ista pollutio an; quod piaculum debeatur funerip an; quod ultimi officii exhibitione contracta sit impuritas λ Contra nas similesque ambiguitates, quaeratur prius eX m. XIX. II. seqq. 6, 7. Eo gruum formulae nostrae supplementum ; ac tum despiciatur de incommodis vocabulorum. Omnia sorte recident in eandem , cum loco sequente dissicultatem. Quartus enim idem-

locus expresia litera mortem adscribit ipsi esu. Verum salvares est , si meminerimus. νῆχ saepissime stare loco nominis. utrique sexui communis, cons Levit. XXIV. II. I 8. & significare totum ex anima ec corpore compositum , animans, cons. Gen. 2, 7. 9, 3'. I , 21. Hic Latini commode per suppositum aut personam expriment Sc Hebraeorum Nephesh methvalebit Latino idem,' quod hoc, aut simile, exemplum: mor tua persona, funus, exanimatus aliquis &c. Ita Num. xx III. Io. istud moriatur. idem est, acet ego moriar; interprete ipso Hac με. MisceE. I. I. 2o. Absolvi, pergit, eXemplorum allegatorum examen; ac intelligo, exempla producta non esse idonea ad dckndendam litem, quae intendebatur; Itaque conquirenda erunt alia exempla, quae fidem faciant, quod M-pheseb ic Nibiah usurpentur promiscue de cujusvis animantis lastido cadavere. Ex positis enim exemplis hoc solum patet equod Nephesib meth dicatur de funere seu de homine recenter

mortuor cons. Fuc. I. Clav. Script . in voce Anima 6. & i 2. N

phseh meth dici per Antiphrasin volunt G s. l. e. & Hae Jan. in 'alm. I 6. IO. pag. 68. Hos, ego non ceristo. De Antiphrasi tamen videsis Vog. Institui. Orat. 4. 13. II. pag. 2FI. seqq. 13. Nephesicb, alias venire Iudaeis, pro Epitaphio, neminem latet. Huc usque Muirus. VII. Uerum hic calculum Dn. Musiero addere non possuamus: di quidem quod ad locum Hara. c. a. attinet, eidem vi-

52쪽

ros auctoritate pollentes opp'nimus, qui verba Prophetae non de impuro vivo , sta cadavere intelligunt. Ita Munster. comment. in h. L Immundus autem tu per anima est, qui corpus hominis mortui tetigit. Vatabias. Immundus, pollutus anima in omnibus istis. Amana pro cadavere humano, ut Levit. XXI. I. Ita quoque Clarius in h. l. Johannes Drusius, pollutus anima, i. e. tactu cadaveris. Hic perspicue amma pro cadavere ponitur.

Firmabo hoc, inquit, testimonio Hieronymi: Immanias in

ima, scribit, dicebatur, qua corpus mortua hominis attigerat. dc paulo post , pollutu/ νη anima, b. e. qu conragrone mortus est imis mundus sectus. Idem ex Graeco ακαθαρτο επὶ reddit. potatus super mortuo. Od autum ex Levit. cap XxI I. 4. velit probare de impuro vivo intelligi, vix habcbit. Textus enim ita sonat: Qui tetigerit immundum super anima. Iunius 8c

Tremelliss vertunt Et Anglus: He that roucheth au thingthat is uncisane by a Iouis: per animam intclligit cadaver, quando ita literis tradite by a Fouti rhe Greee e transate bain' uncisaηese of a Iouis, wbere' the Gad is meam. Et licet etiam viva immundum reddant, uti eX Levit. Cap. cit.&2 m. XIX. ostenditur; attamen nulla re magis polluitur, quam ex cadaveret vid. Ains orth. fol. m. I 23. VIII. Deinde locum secundum eXLevitic. cap. XIX. 28. Val. de ambiguum clic ascrit Musterus, quod veritati contrarium videtur. Expresse enim ibi textus loquitur de eadavere seu homine mortuo, quando prohibet, ne incisionem iaciant Israclitae ob mortuum. De hoc ritu videatur B. Geier. in libest. eleganti . de iactu Hebraeor. cap. X. g. a. pag. m. 23O. 23 I. Hic sane anima ponitur pro homine mortuo, uti Numer. cap. VI. 6.

clare indicatur, ubi textus ita legit: omni lcmpore consecrationis sim super mortuum juxta Hebr Anglus reddit at a dead Ραθ' non ingredietur. Et Targum hic referente Aismarthis exponit, at the ρηυ of man that is dead , i. e. 'per filium hominis, qui mortuus est. Ita anima hoc loco ponitur pro corpore mortuo, ubi anima est separata. Nam juxta Hebraeoarum, mortuus non polluit, nisi anima separata fuerit, Maiamon. in rimath meth e. Σ. Γ Is. Chald. locum Levit. vertit madaver. Et Moses seipsum explicat Deut.' xlv. . Ne incidetis, nec facietis calvitium super mortuo Graecus seu

53쪽

tinet animam. Ita etiam apud Latinos anima pro corpore moris tuo accipiebatur, uti ex k irgitio neid. 3. Constat: Animamque. sepulchro conuimus. Quare qui apud Hebraeos incisionem faciebat pro mortuo Hcb. anima) verberabatur juxta canones Hebraeorum, Maim. tr. de Idololatr. cast. XI I . sed . ΙΣ. cujus Verisba Anglice recenset Ammoreh. Commem. in Levit. foti m. II 8. his verbis : He that did cur one gash for the dead, to be beat.. en; and wheter he were a Prisse , or an other Israelite, he cutone gath fur sive dead personi or sive for one deau perμη , M ustas tobe beaten bive times. Ex his Clarc elucet locum non este ambiguum, uti voluis A fuderus , sed clarissimum. IX. Simili ratione respondemus cum Ainmorthio ad locum Numer. cap. v. Σ. quem Putat ellipticum esse, nisi addaturhmo. Praecipe ut ejiciant de castris omnem laprosum, & qui

semine fluit, pollutusquc est super sanima Hebr.) debiled ' a

ρule, i. e. cadavere. Chaldaeus hic vertit Iuper ossibus amm. h minis, accipicns animam pro cadaνere. Sic quoque Quartum locum XXI. II. eXplicant Doctores de cos pote mortuor confer. A n orth. Commem. m b. t. fol. m. 22s.ct I 27. Qirare me-xito Mulieri opinionem rejicimus, dc dicimus, quod semper pro mortuo sumatur, quando pollutionem aliquam involvere dicitur. Et haec de actu circa Sepulcra apud Hcbraeos obtervata sussiciant.

Areu in Sepulcris observato ex Nomeuciatuis a Graeco um S Latinorum.

I. Ehum signant Euangelistae phrasi ειν τω

Cons. soc. XI.. 9. , Idem alias indicatur verbo Θάπτω , quod Videtur nonIni S late patere, quam Latinorum Apelio. Scripsit enim de Colchιs e Elianus, tib. IV. L. ta Θαπτουσι , κατ- α ιαντες, ωι π δενδρων ε ξαρ ωσι : ιia mortuos se os in peltibus Iepeliant, ct inseusos. ex arboribus sius pendum. Id. ipsum a LXX. sae/16. L. 26. peculiari

ata adlabitum fuisse pro Hubr, quod significat

54쪽

Dκ SEPULCHRIS HEBRAEORUM. 3r

i. e. aromatibus condire. Observat Drus i. c. Sed in textu curato nondum evidenter potuimus repcrire istum verbi usum. ΙΙ. Bis occurrit hoc Verbum in N. Teitamento, nempe xxv I. Ιχ. de muliere in domo Simonis leprosi ungue tum in Christi caput estundente, urorς μεσεν. &-XIX. M. καΘως ib* ἐςὶ τοῖς

Utrobique vetus Interpres sivelire vertit. Ita etiam Castasio. Ciarias. Drusius. Beza, Piscator & alii reddunt funerare. rectius omnino. Optimae Glossae: funera. Casaubonus in h. locum: Ego, inquit, distinguendum esse arbitror inter

Θάπτειν & idemque inter ξιταφιασμ ον &Θάπτειν enim sepelire significat: at ea ταφιαζειν est corpus ad funus componere, Sc ornamentis, ut sic dicam, sepulchralibus ornarer quae Graecis ανταφια vocantur. Ergo quod funditur unguentum in Christi caput, id pertinet ad τ ριταφιασμον, non ad F ταφήν. Hactenus ille. Eνταφιαζειν ergo est ad sepulturam parare , ac priecedit, utpote prius ordine, & το Θαπ- Ψειν sepelire sequitur ut posterius. Patet hoc etiam ex Gen. a. ubi Hebr. tiari significat aromatibus condire corpora momtuorum : vid. Nisol. Fusier. Miscest. Sacr. lib. v I. cap. Xv III. ubi

III. Apud Latinos exprimitur verois sepelire, humare , condere. Sepultus enim intelligitur quovis modo conditus teste Plinio histor. nat. v I I. Humati dicuntur non nisi humo contecti, Perott. fol. 83 I. 3 2. Sepultura humari dixit Cicero 1. de Legib. s 6. g. 8. Cadaver dicitur aliti corpus mortuum exis animum, alias funus. Cadaver, inquit Martin. in Lexic. Eumolet. fol. m. ΣΣΣ. edit. Brem. est corpus exanime animalis, quia egressa anima non amplius insistit ic ambulat, sed cadit, ut possit dici πισον σῶμα, cadivus truncus. Mai. I. 3. c. I 2. EO dem modo, Graecis inrῶμα πίπτω ἱ etiam πεσίγ Euripidi in Phaenus. 4. & πέσημα. Vocabul. Vet. vult dici cadaver , quod fit caro vermibus data, quae Etymologia potius allusiva. . . IV. Apposite ad hanc rem Servius in fineid. II. U. I. f. I 89.

Consuetudo, inquit, Romana fuit, ut polluti funere minime

. . , ' Ea sacru

55쪽

sacrificarent: si tamen contingeret, ut uno eodemque tem p re dc funestaretur quis, di cogeretur dare. operam sacrificiis, laborabat, ut . ante sacra complet et, quam funus agnosce ret: Unde' etiam Horatius Pulvillus in Capitolii dedicati ne, cum ab inimicis ei filius extinctus nunciaretur, ait: Cad ver sit, nec voluit funus agnoscere donec templa dedicaret. Sic

ille. CADAVER aliquando voce ANIMAE, per Synecdochen partis pro patete significari, Vult ison nemo, fretussio, quia neid. III. 62. ita canit: Ergo instauramus Polydoro funus , ct ingens ' . Aggeritur tumulo tellus e stant manibus ara - Caruseis moesta vittis atraque Cupressor Et circum Iliades crinem de more soluta, lInferimus tepido spumantia Umbia lacte , 'Sanguinis ct sacri pateras r animamque Sepulcro 'cindimus , ct magna supremum voce ciemuI. Et εχ eid. XI. v. 22. seqq. Interea socios inhumataque eorpora terra . . II andemus: qui solus honos Acheronte seub imo est: Ite, ait: egregias animas, qua sanguine nobis

Hanc palmam.

An autem recte, quaeritur ξ ad quam quaestionem Negando re spondemus, quia in neutro Poetae loco est quicquam, quod ad cadaver pertineat, ubi de Anima Poeta loquitur. Non in priore: H i cnim Troyani tumulum non aperuerant, sed editiorem duntaxat faciunt, ut possit posthac agnosci Sepulcrum , n edentio 1 ioletur ab imprudenter caesuro ibi ligna. Ipsi erso Mnimae justa erant facienda, tum ad expiationem Sepulchri, ab AEnea violati, tum ad animam quiete sua donandam. . Causam illam Donatus f. 683. hanc Serisus f. 68 I. in h. l. comprobant.

In posteriora Virgilii Aeo ANIMAS . pro CADAUERIBUS

non sumi apparet ex toto undique contextu. Ideo Interpre

tes hic per Synecdochan partis pro toto accipiunt ANlMAS pro VIRIS DEFUNCTIS. Fuit ille tropus huic loco adeo necessarius, ut neutiquam sensa animi satis expressisset, si aliterfuisset locutus Poeta. Ad animam cnim 'redundant plurima commoda ab istis supremis muneribus, de quibus in k .citat.

56쪽

confer. Muster. dissert. de Sepulcris, Muhman. de funeribus Romanor. lib. q. Pag. 33Q. seq. ue ea, de Sepulto, veter. pag. m.

Ι. Α llegatur in Bava Ratra 6. 8. rinu Ammah seu Cubitus, ut 1. quo dimetienda sint Sepulcra; quaeritur, quanta sit ejus Cubiti longitudo λ Quippe observat ex Philippo Aquinate xto in Lexic. Rabbino Talmndic. Radis. αzκ 1ol. II a. Triplex Cubiti genus fuisse in Sanctuarior Primum v. palmorum. Alterum sex palmorum. Tcrtium X. palmorum. Tradit vero Commentat. idem , quod humanae staturae sufficiat dimensum 3. Cubitorum. Monet enim iterato. quod ipsius A se hseu mortui longitudo sit 3. Cubitorum; sed, quod M o as.sgnetur lonsitudo 4. Cubit. propter loculi tantam longitudinem. Porro constat ex tract. cl. Mulieri de statuis 3. usitatiorem humanae staturae modulum subsistere intra 6. pedes. Hinc adeo colligere pronum est, esse ternos Cubitos fere senis pedibus aequales; ac uno Cubito contineri binos pedes. Deniisque solemus pedi nostro* palmos, atque 8. palmos pedi geminato tribuere. At supra Iudaeus dedit Cubito suo 6. α nisThopheehim. Erunt itaque palmi 8. octoni fere aequales 6. senis Thophechim: & i8. Thophechim erunt sere aequiparanda 2 . palmis. Haec pro miaulo Cubiti di Thophechim dicti sunto. .uibus etiam finem libro primo imponimus.

57쪽

SEPULTURA ET SEPULCHRISvARIARUM GENTIUM, Argumentum Libri Secundi.

I. Q a longioribus ambagibus Lectores Benevolos detineamus. I brevibusargumentum libri hujus referam, quod aget de

Sepultura&Sepulchris diversarum gentium ac nationum, quarum mores fuse descripturi sumus, minime dubitantes, quin labor hic maximo usui sit futurus. Hoc tantum precibus flagito ut bene memoriae imprimantur ea, quae non sine longo labore congessimus. Non minimum etenim adminiculum es.se potest studiosis de Sepultura & Sepulcris sermones habituris noste variorum populorum mores Circa Sepulturas observatos, qui an iam dabunt meliori fruditu proponendi ca. quae ad aedificationem pertinent. Praemittemus itaque quaedam summatim de Sepultura, deinde proponemus Sepulcra observata in Asia, Africa . Europa & America. '

I. Cepultura a sepeliendo, atque hoc vel a scpiendo, quia lo-o cus, quo conditur cadaver, lapide vel humo sepitur, vel a Chaldaeo humilem esse, quia sepulti humili loco conduntur, dicitur. Proprie notat rem multam , sicut scriptura rem scriptava. t Improprie vel locum conditus vel actum condendi, quo sensu & nos usurpamus. Respondet vox Hebraea miap a

58쪽

De SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM. 3V

M, quod latiori notione significat terrae reddere, strictiora

terra condere. Gi coS voce Θαπτειν eadem notione uios esse liquet tum ex Photio, qui inter argumenta librorum Ctesiae re lari caput hoc . τ ο πυρος- νομον, tum e X Dιogene Laertio, qui in prooemio tradit, magos profanum ducere, sine sepelire. Sed di Latinis in usu fuisse hanc notionem docet illud:

Nec nudum euro, sepelit natura relicIos. autem Sepultuνa mortuorum , ut paucis finiamus, actio ejusmodi, qua viva potestatem habentes corpora defunctorum Mneste dea iacta loco idoneo decentibusque ritibus humi recondunt , ad ma--randam eorum putrefactionem , ac restandam spem resurrectionis eorum futura , ct ne corpora, qua Templa fuerunt, vel esse debuerunt Spiritus Sandii , isdibrio exponantur, vel ab animantibas indiagnis modis dilanientur.

II. Ex quo fonte jus Sepulturae deduccndum varie disquiritur. Ex jure Gentium derivant Hirchmann. de funerib. Roman. appendie. c. 3. pag. 683. D. QeUed. de Sepultura veter. c. I I. p. I in seqq. Verum nos cum aliis viris doctissimis statuimus. Sepulturam esse Iuris natura , divini Gentium. QMd sit juris naturae Petr. Gregor. Tholosan. 3n stralud. optimi furisconsultibb. 2. cap. 6 edit. LVduu. I Probat auctoritate Dionis Pru μο- plasta, qui ius Sepulturae juris n*turalis cile dixerit in oratione et ira de Consuetudine, ubi ira, To γῆν μῆ κωλυειν

quam prohibitum est , mortuos septare, quo enim victores obtemps re vellent iusi illorum qui succubuerunt Z at consuetudo est, qua facit, ut defuncti fruantur hac humaηitate, haec ibi. Neque potui satis mirari alias formicarum pietatem. quae velut istius juris participes sese inter se sepeliunt mortuas, ut & scribit Plin. I b. XI. e. 3o. Quae vel solae ad suadendam mortuorum curam' sussicere queunt. ia. III. Corpora defunctorum humi recondenda esse divino jure praeceptum est. Ita enim divinum oraculum habet Gen. II r. 19. Terra es ct in terram reverteris: quibus verbis Deus Protoplastos docere voluit, chiod illud, quod eX terra ortum ,

59쪽

I7oi. cons Henric. Ain1-orth. Commem. in Gen. fol. m. I 8. essit. Londin. Et Eccles XII. 7. dicitur: ri' ira Rri ut 'apri Iu i Et revertatur pulvis in terram, quemadmodum erat. Constrantur huc

Rirnotat. B Geier. in h. l. p. m. 467. 468. Quod si cadavera i humata rclinquerentur, bestiis potius in alimentum cederent. quam in pulverem redigcrentur. Quam indecorum hoc sit, erudith satis ostendit praelaudatus Hochfletterus Fautor noster v nerandus ID I 6. dissera. cit. Neque etiam obstat, quod sepulti videantur vermium&serpentum esurialis victima fieri, su ta illud Dracid. cap. X. I 3. E ν μμησει ερπετοι , Cum mortuus fuerit homo, M. Niutabit serpentes, bestias cir vermei. Ita vertit Uulgatus. E enim si maxim8 verum esset, corpora humata infra terram avcrinibus , serpentibus ac bestiis corrodi & consumi, tamen haut longo post intervallo ἐμμέσως, una cum vermibus in temram redigerentur. Tum etiam regulariter & ordinarie humata corpora in pulverem reverti, experientia testatur, ubi a vespillonibus sepe moventur corpora, in quibus nulla apparentvcstigia corrosionis, nulli vermes reperiuntur, dc quae saepius integra videntur, leviter mota in pulverem abcunt & eyanescunt. Quae veto de serpentibus habent, figmento simillima sunt, inprimis ea, quae de serpentibus ex ipina dorsi hominis, vel ex spinae medulla oriundis, Plis. l. x. c. 66. & ex aliis Philip

Camerar. Hora . Succis l. I. c. II. memorant. Quamvis enim

quibusdam in cadaveribus reperti essent, nihil inde adversus divinam sententiam pronuntiare fas esset, quia fieri potest, ut aliunde advenerint, non ex corpore prognati fuerint. Atque

candem ob causam terram Syraciat. cap. XL. I. Vocat μιν τέγ πάν- των matrem omnium, quia mortuos sinu suo excipit, & pulverem dcosa nostra usque ad diem resurrectionis complexu suo custodit. Et Naa Men. homines appellat δὸςαφε - bis sepuia ros, quod primum in alvo matris tecti & quasi sepulti jaceant, antea quam in vitam hanc nascantur: deinde in alveo terrae lateant, donec ad aeternam vitam resuscitentur. IV. Hinc adeo antiquissimus perpetuusque in Ecclesia usius obtinuit, ut deiunctorum corpora mandarentur terrae. Exem- pla

60쪽

Dk SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. 4r

sa multa occuriunt in Scriptura Sacra, ut Genes i . I'. XXV. 9. XXXV. 8. I9. 7. XX. I. f. . XXI v. 3o. & alia plurima. Quin dc ipse Deus morem hunc affirmavit Deut. Xxxiv. 6. ubi scrvum suum Aso, en id petivisse dicitur in terrae regione Beth-Peor: vid. B. Gerh.rrdι de Sepultura Mosis. Nam quod verba illa maκ- inter Hebraeos Aben-E:

aliique ad Mosen, qtiast icipium sepelivisse dicerctur ; alii ad Deum quidem, sed ministerio Angclorum utentcna reserunt, dilutum est. Q rippe ad subjectum proximum, nimirum Ie-

hovam. referendum essedc ictam contextus arguit, &Judas vers.

s. insinuat, tribuens id Michaeo Archangelo; hoc cit. Jehovae

Christo, uti cuincit luxi. ZAchar. II . 2. ubi I S, qui cum Sathana disceptavit, cumque Deo incrctandi in commist, vocatur Jehova. Atque ci lcntcntia: C. iam R. Abarbanel calculum addit. Audiamus etiam Anglum Henric. Auu orto. comment . in h. l. Deut. fol. m. I 67. disicrentcm : be burrιed him,

that is 'hου.ih burried him, or Anchael sibat is Christ , DID Dybovab one isti b te Tather. Sed dc accedit efiicaculima ratio, necessitas nimirum putrciactionis corporum, ut postea ad resurrectionem & renovationem sint idonea. Cujus rei 1 pcci. men quotidie in ipso laxiturae cursu apparci, vidclicet in proventu fructuum. Fructus enim quos e terra metimus. unde

nisi ex putredine nascuntur Z Quippe semente faeta nisi grana emoriantur ic putrescant, nihil proveniet. Cum igitur generationis principium dc causa sit corruptio, necessum est, ut ea praecedat. At corruptio omnimoda corporum & puti cla-ctio ubi commodius, quam in utero terrae Contingere potest y Qtia argumentatione usus cst murus I. or. XV. 37. 38. Unde in lingua nostra passim moris est coemeteria nuncupari agros Domini acter quia in iis corpora piorum veluti quaedam grana in spem futurae rcsurrectionis seminantur. V. Neque ex divino tantum mandato, sed etiam ex jure Gentium voluntario corporibus vita defunctis sepultura debotur. Unde Go Chrnosi. intcr mores seu , quae τοῖς φοις seu scripto juri apponit, post legatorum jura commem

rat , μη κωλυειν τους , nore prohibere quo minus Iepseliantur mortui. Seneca quoque l. I. Controν. inter jura non scripta, sed omnibus scriptis certiora ponit -mum porrgere cada . F veri. Diuitiaco by Gorale

SEARCH

MENU NAVIGATION