장음표시 사용
31쪽
Sehindier. Lexic. Pentagisti. 't. I 782. quia satiari nec illud animarum receptaculum nec insernus potest, sed semper plura postulati cum contra sepulcrum aut locus cor rum vel terrae egesta, vel cadaveribus, vel denique ipso aere, Iave alio corpore . facile satiari vel repleri queat, ut verba celeb. Theolog. er Phialalog. 'h. Tuomovit Comment. in Psalm. IX. 233'. sonant, ubi eorum sententiam, qui, cum 'ap confundunt, refellit. XVI. Sat diu in explicanda significatione vocis bim morati sumus, tempus nunc postulat, ut ad alias nos conseramus vo- s. - Ιnter quas occurrit dc fovea , fossa longa dc angusta'. vita. Buxto . Lexie. Rabbino-Talmuiue. D m. 23 3. Radix est corrupit. vel th incurvari deorsum, unde nno fovea, quae in genere quamvis foveam lacumve profundiorem excava tum notat. Interdum pro Sepulcro accipitur, ut 'iam. XXX. I O.
Cum descendero ad nno foveam: Targum reddit δ domum sepulturae, quae nulla alia, ouam Sepulcrum. Et nihil aliud David his verbis indicare voluit: quando ex tua conni ventia morti traditus per hostes, deturbabor in Sepulchrum. ubi redigar in cinerem. Unde Anglus reddit, umo corruption
Lorinus Comment. in mim. fol. m. I . de Sepulchro accipit, quando ita: Hebraea dicitur significat foveam, fossamve Sccommune damnatorum Sepulchrum. 29 Talmudici Sepulcra quoque Vocant, quae sunt foveae quadratae & latae: cons. xtors Lexie. Rabbiηo-Τatmud. fol. m. 833. Schindur. Lexis. Pentagisti. fo m. 66 I. 3 a cisterna rotunda: vid. de hac voce Scheidii ψdrograph. edit. Argentorat. 166 XVII. Porro locus , quem cadaver in sepulcro occupat, a Rabbinis vocatur m , quae vox multoties occurrit. lerach. 37. 2. 'an n ap rm r sm rn, Non fodiunt fossas aut sepulchrasn dissesto. in Ba Batra fol. Ioo. 2. iterum occurrit, dc fodiebant di educebant primora nita irmo indi ex foveis seu sepulcris suis. Ial ut fol. 62. Gl. 4. Sed quae facies sit hujus A, non omnibus liquet. Ex Comment . in Bava Batra discimus Mothesi e cavitatem in Sepulchri pariete, quae instar canalis quadrati recta absque ulla declivie aut deflexione alii quacunque tendat in parietis ulteriora , longitudine I v. cubitorum, ubique patens aequaliter,
in latum; senis palmis, in altum septenis palmis, cuius figu
32쪽
ram hanc fuisse deprehendimus In hujusmodi cavitatem esse intrudendum . cum suo cadavere loculum censet dictus ad N Commen. lator. Non absurdum hoc esse putamus, nec opinionem hanc rejicimus, quia D sapit terminum technicum, cujus significatum non felicius, quam ex traditionibus discimus. Qi iamvis videamus, comparere aliquid in Sacris contra hujusmodi M , de qua re alio loco pluribus agendum erit. XVIII. Denique locus etiam communis seu Ccomiterium nominatus N: : Md. Hottingeri de cinis Hebr. cons. Scripturae loca Esai. LDI. 8. Et ech. Xxv I. Eo. Testatur hoc Schis ard in I ori dis ci cap. V . theor. XIX. pM. m. 428. edit. Lips his verbise Judaeis disserens: ideo Sepulchreta non vocant mmd n a uis ea mortuorum, Ied ita ri ne a loca vimentium vel vivorum fiducia
resurrectionis: vid. cl. Godosted. Nilo. disp. de Sepulchro Christi. I. 3. Bene B. Geter in libril. elegantus de luctu Hebr. cast. I. Io. 8a . m. I 23. edit. Lib. 16s6. quando ita literis tradit: Nos hic E-braeos nostros attendimus, qui Sepulchrein sua vocant α' nri n a
domum seu locum viventium; de quo titulo sic loquitur libὸν Aginhesim c. ultim. Trann fost re billiβ cam dri rea domum seu locum mortuorum Zaddi him fgerechini) Ne bre aiis stynt tum se schon tabi inmi ni stringe. Hebraei etiam Coemi terium o Pap vocant. In .aruch scribitur teste Buxior o fol. I96 . is apa cum MXo, & eXponitur n Ip n'a locus Sepialchro rum. Glossat. Talmudis. scribit esse linguae Graecae. Legitur &in Ial aet. Exod. fol. 66. 4. Et haec de Nomenclatura Hebim rum de Sepulcris ec ad illa pertinentibus lassiciant:
Nomenelatura Graecorum. I. AD Graecos progredimur, illorumque varia nomina in me dium producimus, quae Sepulcra vel res ad Sepulcra
pertincntes significant. Inter haec vas ipsum ostendimus voce σορου eXpressism. autem est loculus , capulum , in quo defuncti geruntur. A qua voce Graeca non multum abest German. Earel. De videatur Plutarch. m. f. as. LXX. In-
33쪽
tei p. Gen. L. 26. Luc. VII. I . Herodot. 2. 78. cons. Dister.
tiq. N. T. fol. I7s. dc doct. Iohann. Faes in ammadvers. ad Gyrald. pag. m. 27. essit. Hebnst. Angl. Francisic. Rous in Archolog. Attis. ritum nunc Graecis usitatum describens ita disserit: Thrathey teo bim ad put him into a conch or bed, ex more inter opulentiores recepto, uti bene cx Syro ex phicat Grotius ad Luc. v II. confer. Eridum. pag. m. 622. Vid. do 2. Iob. Faes. in animadvers. ad Gyrald. de vario sepeliendi ritu pag. m. I 8 . edit. Hel ad. Quem lectulum etiam Graeci vocabant λεκτρον, de qua re Marain. in Lexie. Eumo . videndum. Sic Homerus de Achillis cadavere myg 2 . ver1. H. Deposuimus in lectis expurgato eorpore pulcro, Te scit. o Achisias. Et Ibad. 1 vers. 7o7. Hectoris cadaver dicitur jacui sic Eis in lectis: vid. o. nostr. de iactu Graec. edis. Alen. II. Succedit, cujus mentioncm facit Thucγd. bb. 2. de bello Pelopones quae mortuorum theca crat, teste cl. Salmasio in Exercit. ran. fol. m. 8 9. edit. Trave L ad Rhen. I 689. Ioseph. II. Iur. Io. f. 6OO. cons Tr. nostr. de tactu Graecori pag. 83.
Κλίνη autem lactus proprio erat, in quo reclinabantur Sc recumbebant, ita Luc. v. s8. de Paralytico usurpatur jacente in lecto, ad quem locum Hieronym. Epist. 46. ad Ru . Iacebat quondam Paralyticus in lectulo, & sic erat cunctis artubus di sibi utus, ut nec pedes ad ingrediendum nec manus mover postet ad precandum, & tamen profertur ab aliis, & restituitur pristinae sanitati, ut portarct lectulum, qui dudum portabatur a lectulo. Unde etiam illi Clinici vocabantur, qui ob morbum in lecto baptizabantur . . Hoc indicat Dprian. 5b. IV. Epist. v II. quae ad Magnum pag. 2io. vide de his pluribus dissercntem in Observat. Sacr. pet. m. 60. cap. 3. Deinde κλμη etiam erat lectus, cui defunctus impone tur: vid. MNMman. de funer. 5b. Σ. 8ag. Is III. De λάρνακι quoque apud Authores testimonia exhibentur, Thucyd. 2. f. Izo. B. De πυέλω Schild. in Sueton. 6. Fo. p. 633. Nonnunquam etiam πυελον veteres sarcophagum vel arcam
appellarunt, teste Iuvenale, qui de Alexandro ita: sui Quo postquam munitam intraverit urbem
Πυ ελα, intelligit. Nam Graeci, qui corpora defunctorum non
34쪽
cremabant, condere ea soliti erant ex lapide ut plurimum factis, cui natura est corpora cito absumere. Talis Ay- flus fuit lapis, quem σαρκος αγον propterea nuncuparunt. Plin. i tib . 36. c. i6. In Asso Troadis kircophagus lapis fissili vena scin ditur: vid. cl. Salm . Exercit. Plin. fol. m. 8 7. Postea σαρκο- Φαγοι absolute dichi sunt quilibet mortuorum loculi, etiam si ex alia materia fierente vid. Tr. nostr. de luctu Graeci cap. VII. p. 86. ubi etiam de aliis nominibus Graecis fuse agitur, quae huc transscribere supervacaneum csse duximus. Plura qui legere desiderat de Sarcophago, evolvat animadvers in Q rata. de vario sepeliendi ritu doct. Johan. Faes pag. m. 327. 328. IV. Ad instrumenta, quae ἄμαξαι vocantur, quarum meminit Thucyd. a. f. Ioo. has recenset doctiss. Mrchmamms in Trast. de funerib. Roman. lib. 2. cap. IX. pag. m. 173. Varia cnim crant instrumenta , quorum subsidio cadavera eflercbantur. Inter quae recensentur meretra. Feretrum autem dicitur Gnecis ς ε Τρον l cpερετρον. I dor. HispaL lib. 2O. Origis. c. II. dc vocatur instrumentum illud, quo mortui deferuntur. Nam c*έ- ρετρον dicitur τοῦ I. e. ferendo: Vid. Martis. Lexic. invoce feretrum. Thomas de S. suercu φέρετρον a bire or cossin: a 3 that whereon spolis isere carried in triumph: ut spolia Ducis.
suspensia, fabricato ad id feretro , gerens. Livis Dicta vox a ferendo, quia in eo cadaver defunctum fertur, ut sepeliatur. Vel feretrum, quasi ferens atrum: clar. Salmas in Exercit. Plin. DLm. 8sci. & Latine capulus appellatur, quod super capita hominum feratur: Cl. Gisberi. cuper. observat. bb. 2. cap. 9, pag. m. Σοψ.edit. Ultrareri . I 67o. ita: Opulum, in quo mortui deferuntur. : At Vero Non. Mareel. de propriet. ferm. o. I. I 3. Capulum dicitur
quod aliquam rem in se capit. Nam Sarcophagum i. e. SepGlchrum veteres dici voluerunt, quod corpora capiat. Verum cl. Salmasius fol. m. 848. asserit, male prorsus dixisse Nonium. Me lius glosarum veterum consarcinatores, qui rapulum asserunt esse, in quo mortui deseruntur, &cum Vappa scribi, ut distina guatur a capulo ensis, qui a capiendo dictus est, quod capiatur; at capulus mortuorum CX Graeco. κιμαλ quae praesepem dc φάτνην significat. Uo Feretra, quibus plebejorum cadavera deportabantur, dapiti appellabantur. sib L. de prisc. perm. ad Chalcidium
35쪽
Gr.ιmmat. resert, quod Sandapilam antiqui appellari voluerint
feretrum morIuorum l. e. loculum , non in quo nobiliorum compora, sed in quo plebejorum & damnatorum cadavera portabantur , sicut Stesimbrotus Thasius de morte Polycratis Samiorum Regis scripsit: postquam de cruce depositus, Sandapila etiam deportatus est. Thomas de S. uercu Anglus hoc confirmat ita scribens: Sandapila a bier or cinn to bear the dead bodus of the poorer sort, or such as et Mere ea ecuted, dicta vel a Sanduis
i. e. panno, quo operiebantur cadavera mortuorum. Martin.
refert ad Arab. 'ad sanad, fulcrum ecti dapan, sepelire. Potius vero inquit a Sc πυέλω quasi Sanida pala. Hinc Sandapila est ex tabulis vel asseribus compacta arca, in qua pauperum cadavera ad se liendum Hiciuntur sine ditiori apparatu. Graeci ireρους vocant, quas ligneas fuisic constat, probatur hoc ex Lexicographo uctustissimo He,rchio in Lemco Greco fol. 2I. inquiente: Κιβωτοὶ , ἡ Hebraei hujulinodi arcis quoque usos esse vel unus locus Genes L. 28. deis monstrare satis est: MOHAus est itaque 'sivb - - ct positus essp'κa in arca in Misraim. Hic sane Hebraei multa fabulantur de arcia Josephi, de qua su se egit cl. Carpet v. in disseret. de sepultura pseph. g. xv I. C etanus Scriptime interpres egregius thecam
marmoream interpretatur. Huic tamen contradicit Perarius
Commem. in h. l. ligneam descndcndo, quo scit. cum opus esisti, minori labore majoi ique facilitate, quocunque libitum esset, transportari posset. Et haec sententia probabilior videtur illorum sententia. qui aut marmoream, aut ferream, aut pluminheam vel alius metalli fuisse fingunt. Patet hoc ex Evangelio Dom. xvi. post Trinitatis ubi haec extant: Καὶ ῆιατο τῆς σοig. Luther. Er trat sin tui nil grot ben Sarchan scit. ara cam ligneam. Unde σοροπηγοὶ dicti Sandapilarii, qui arcas illas ligneas dc sandapilas compingebant: Vid. Nicoreh. lib. 2.
VI. Locus dicitur Matth. xxx II. 29. ubi Christus ad Phariseos: vobis Scriba ct Pharisei Hypocrita, qui adificatis mili
ταδους π cre φητων, Sepulcra Prophetarum. Nomen autem τιμψος, quod a Θαπτειν derivari est notissimum , proprie Sepulchrum redditur, in quo significatu nihil frequentius apud Scriptores.
Θαπτω cst sepelio, humo ; proprie 1 terram reconvi mortuum: vid. Disteriei Disitigoo by Corale
36쪽
Dieterici Antiq. Bibl. fol. m. 367. Alias ambigua vox est & ora. cum propter verbi, a quo originem ducit, multiplices usus ac potestates, tum alias etiam causas. Geographis enim eo nomine venit insula quaedam in mari Ionio sita. Unde ita
γετM. Celebrantur in Scriptis veterum, qui eandem inhabitarunt, de quibus idem i. c. του τηλεcοας-καλεῖιου conser. etiam in Lexic. κλη-
Θῆται ψαυτὰς Ταφίους τινος βασιλεως. Meminit eorundem quoque graph. l. Io. Insulam Ταφον postea πόλεων fol. 6 2. Ed. nov. cujus vero num praeter eum & alii meminerint, non constare sibi scribit in notis Thomi da
. VII. Porro τοι p , quod e Θ ἀπ γ Ιωνικὴ v factum docet Eustathius ad Homeri Odus. ω. idem est , quod εκπληξις. ruam Aristoteles per υπεροαλλουσαο definivit, quo e videatur Pricatis in Marah. illustr. fol. 8 i. Ita Homerus Odus M. Ταφοr H -εκαςον, qui dc primitivo Dequenter pro ομπλητΤειρε usus est. Suidas ιn Lexic. pag. 87 . T ψος φ τοῖς Θυτως σημειον dici scribit. Nonnunquam πε-- e δειπνον. quod juxta Auctorem Elymologici in genere est . ἐπὶ τοῖς γενομενη Dιασμ. non praecise illud epulum, quod post sepulturam celebratur, ut existimat celeb. Daniel Fessel. an Adνers S r. L. I. c. I 2. pag. m. 69. appellatur τοι po- . cujus exemplum iterum suppeditat Homerus, qui Iliad. d. vers. 29. describens convivium sepulchrale nondum sepulto agitatum ait: Οἀτὰρ ὁ τοῖσι ταφον πινοεικε ἀ δαῖνυ , ad quem l cum notanda sunt verba Eustathii, quae cum huc apprimὸ faciant 8c alias quoque fi τάφου significationes sistant, placet in-
37쪽
verbis repotii Phavorinus i. c. Nec omittendum, interdum vocem ad os vel ventrem' transferri ab Auctoribus, quod in Comment. de Fan. observavit Iohannes Meusus. VIII. Sed & Vultures dictos olim τι ους constat ex Hermogenis libro viri Mέων Cap. vita σεμνοτητ , , a quo non multum abit, quod e Luciano εμιυ ιο, τινα ταφον hominem v cari nihil agentem vitaque indignum adnotavit Era ν. in Qv ae vero traditae significationcs omnes a genuina illa & praesenti, quem expendamus, loco descendunt, quatenus scit. φ denotat τμον το σῶμα ν τεΘνη τρο αλεχοντα, ut alibi scribit Phavorinus. hinc est locus ubi cadaver conditur: vid.
cl. Carol. Orilib. di seri. de Sepulcro Christi I. 3.ec haec significatio est hujus loci.
IX. Vocatur etiam ανηυίῖον Matth. VIII. 28. XXIII. 27. XXVII. Fῖ. Luc. XI. 47. Joh. v. 28. Apud Matthaeum haec leguntur verba: occurrunt es duo daemoniaci - F μνημειῶν e m numentis prodeuntes. Clarius locus Matth. cap. XXvI I. 6O.Pὀ-suitque , τῶ μνημειω in monumento suo: vid. Haia. Comment. in h. l. Ita MVῆρια Sepulchrum, Lisc. XX I II. Ut μνοα dicitur Sepulchrum , σκρα Agηum , de eodem ex eo, quod signatis notis, quae publicae vocantur, ostenderet humati corporis nomen & situm ; quia signum erat depositi corporis. Sic
Atticos vocasse τα Suιdas notavit. Apud Homerum bis hoc hemistichion obvenit: Iλ. Mνῆμα Act. II. 29. Il- .lud Sepulchrum patcsecit inde sultesit talenta 3 o.
vid. Reisser. Ierusalem t. Σ. c. II. p. 76. 77. M 1μειον Monumentum. Id quo nobis res aliqua in memoriam revocatur. Reis stringitur ad Sepulchrum Luc. XI. 47. quomodo etiam μνῆμα. Nam & mortuorum memoriam in posteritatem servare vol muS. Nam υνηαατα ad memoriam posteritatis dio δε αδεται. Ut Graecis vox μνημειον est i3, quod recordari facit, μνηMDυνον, & specie Sepulchrum. Sic & Latinis Mo-mentum est, quod memoriae servandae gratia extat, ait Uus D. lib. M.tit. 7. l. 2. In quod si corpus & reliquiae inserantur. fiet Sepulchrum. Neque semper ubi mortui causa factum ηνο-
38쪽
numentum, ibi significatur es e hominem sepultum, aitfvid. Lexic. Jurid. nam& Κενοταφια dabantui, de quibus late
ea mus m act. de luctu Graecorum. hX.' M. ηιώον xxv I L. FΣ.- legitur: Et monumenta aperta sunt. Et egressi ex monumentis:
digia quae Vespasiani mortem antecesserunt, recenseto quod monumentum sua sponte a itum suerit α το ημειον το i Αὐγλου αὐτο ατον ἀνοιχθεν. Christo resum genti multi surrexere e Sepulchris & rcvixere ex morte. I sin
obiribus, vivaque anima per membra reversa Et visum passe populi, per moenia late
Sic Mνημεῖον Rh. XX. 6. eXtat. Simon Petrus εισηλλη εις τομ 1υεῖον. Ex quibus satis Datet μυ1μεῖον fuisse locum ubi cadavera sepulta. Mνημεῖον Th. d. bis. v. ubi de honoribus mortuo decretis loquitur. Καὶ το λοιπον et Αμφιπολιται ξαντες - τοῦ τὸ Suidas in Lex1co vergit. εγρησοιντο τω ονοματι οι ρπτορες φ επὶ ταφου. Και Κ εργου.r πρήγματίν, ου μνημονευε το αν τις. Quae Budaus, suDpresero notae , ii suum Lexicon Graecum transtulit. HUrctas in
habetur apud Dioam Cassum. Apud Aristolo; I. I. R ior. es. v. f. 26. 'stat, Muretus Inscrμpiisnes transtulit. Sed judicio B. Chri/phori Schrarim Prae proris quondam in Ais' Iuba post fata etiam venerodi in elernistam Commentaris ad hunc locum pag. Victorius, Sigonius, Majoragius vertcrint, M O N U M E N T A.
Apud Patm Mνῆ ιιιι sunt memoriae, eXequiae: Vid. Suuer. san. 2. sic m. 72 ubi plura. . XI occurrunt apud Euangelistas in hac re peculiaria Epistheta, ut κεκονιαμένGr Matth. ΡιI I. 27. Sepulcrum dein alabatum . ubi secundum Phavorinum το MM- est το διανοι- πινα τοῖχον. ' Ita hanc vocem Interpretes, quos consulereticuit, reddiderunt in h. I. τ οι κεκονιαμενοι sunt
39쪽
similes estis Ivu hris halce obducitis. Significat enim induxit tectorium calce. descenditque inde nomcn P 'quod Iacobus El ιιs Auctor Lexis. Dr. Arab. U. CAponit per Fcaementum apud Ludovic. de Disu in Matth. pag. Iz3. Syriacae versioni respondet Arab. Nam dc Arabs eadem utitur voce veristens ad Port. Mos pag. 82. Hotting. CFp. Hebr. pag. II. AEthiops uti Magnis Iob. Ludolph in Lexie. thiop. Sepuicra stypsata, gypso obducia reddit. Perantiquum enim dc frequentem ruisse AEthiopibus usum G si docci Herodotus lib. 3. h Ilor. DL IO8. edit. Grac. confer. Drchia man. de funer. pag. m. 6F. edit. Brunsvic. I 66 I. Auctor versionis Hebr. in Matth. habet nua in ni ap secutus forte Vulgatam, quae dealbandi vocabulum adhibet. Melius vim vocis exprel Gillet, si reddidisset nivida ni ap Squlchra casce obducta, vcl 'da nu rivi
XII. Hebraeos autem ealce antiquitus notasse Sepulchra, in-sgne & prorsus luculentum testimonium exhibet MVchnab. Cod. Maasur Schexi c. v. I. fol. 2. cujus exscribendi labore, cum in notis ad Portam Mosis pag. 8 i. idem recitet cl. Eduard Poloch, dc dodi . Iohannes Ligh bot in hor. Talmud. facile superis sedere possemus, nisi illud ipsum repetitum dc dilucidius era plicatum deprehendi siemin in Gemar. Babrion. Cossic. Bava Rama cap. VII. fol. EP. I. e qua illud una cum inserta Gemaristarum commentatione adduxisth non pigebit, quae ad mentem Tal.
mudistarum ita reddimus: Exstat tradim: Vineam anni quarti notabant glebis terra. Signabant nimirum eam tanquam terram. cur adhibuerunt terram I Utι ex ea commodum alisuod persipiebatur , Glosi'. alio tempore inferendo, arando dcc. ita etiam ex hac vinea. Post factam enim redemptionem inceperunt eam in suos usus eonvertere. Praputiarum autem non icita sedὶ argilla te qua
vasa testacea formant, ut habet Gloss ad Maatur Scheni signabant, cum responderet argilia. Cur autem usurparunt argillam ρ υ illa nullius usus, con=a enim nihil pro cit. Id. Glosi ad MaasSchen. ita etiam ex hac vinea nulla utilita mrcFiebatur. Locis . vero Sepulchroram calce notabant , quoniam alba est issar suam.
40쪽
er ideo hume Iabant eam cr undebant ut eo magis albesceret. Ex
eodem fonte sine dubio Prdinaniavit Gisg. Ra chii, quae cum ad confirmandum hunc ritum in ligniter faciat, uti verbis Mischn.
demus verba Rambam, quae ad illustrandum similem locum Mischna in Cod. Sιhe affoL a. profert, prout ea ex Arabica in Hebraeam transsata linguam a R. Iosepho Ben Isaac, ben Alphualhabemus. Signabant Sepulcra hoc pacto, visitabant singula, ct quando inveniebant aliquod ab aqua Hrutum, signo virincet, quod super Sepulchrum exstructum erat, abolito, tum simabant, cT denno restaurabant illud, ut locus immunditiei notus manifes que seret, ct sacerdotes ab eodem recederent. M autem illud jam pridem explanatum, quod gnum sepulchrale Calce fieri conjueverit. XIII. Apud Lucam cap. XI . vers. . Occim uni μυ1μῶα monumenta quae non apparent, leu ut e ιhiops optimc reddit
Sepulcra qua non sunt signata, quae facile Pollutionem asterre poterant. Hinc cκ Gemaristarum sententia in Cod. Moed. Mi. Nonsgnabant calco, quae manifesta erant; cum perspectissimum omnibus clici latere ibi immunditiem) sed dubia, ubi quis ignoraret, an immundities lateret. Notandum autem hoc in loco, quod Christus jubeat, ut sibi omncs a Pharisitis caverent, qui essent instar Sepulchrorum non s gnatorum. Apud
Mattiaum comparabantur Sepulcris apparentibus, hic vcro S pulcris non apparentibus. Proinde apud Matthaeum apertius notatur sanctitatis externa simulatio, praeter interiorem imis
munditiem. Quamquam utrumque hic satis etiam significatur; parabola quidem simili, sed non eadem. Erit tamcn eadem p rabola, sed expressius apud Matthaeum posita, si locus hic Lucae sic intelligatur. Estis monumenta quae non apparent, hoc est, quorum interior pars non est conspicua, & nomines supra ambulantes nesciunt, quid illa intus habeant. Atque hunc in modum magis intelligendum putamus, quod veri limite sit, Lucam eadem cum Matthao dicere voluisse; & sic plerique. Nobis autem aliter de loco hoc videtur. Mνηριῶον nihil este