Maria honestissimarum artium, et scientiarum antiquissima, amplissima, et celeberrima vniversitas celenbrata in schola rhetoricae à discipulis P. Mathiae Neüman, Societatis Jesu

발행: 1676년

분량: 459페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

rtunata Virginum animae, quibus

illa felicitatis obtigit occasio, ut intra templi claustra contubernalem haberetis Virginem , ad cusus amaenicsimam conversationem , veluti ad tersissimum speculum, mores vestros potuistis conformares; nuncquid ea fuit taciturnitate , ut si quando incideret opportunitas sive invehendi in puellarem mollitiem, levitatem; sive praedicandi castarum mentium

beatitudinem, vestium frugalitatem, morum modestiam & verecundiam; sive avocandi vos a perituris ad perennaturos Sponsi caclestis amores, quasi elinguis conticuerit, non potius facundo, inflammatoque affectibus ore, voce vero ad modesti simam temperat suavitatem munus

expleverit persectissima oratricis 3 Te testor facundissimi praecursorVe hi, christi amabilis consanguinee,

quo inter natos mulierum non sit rexit major, magne coram Domino

Joannesa nunquid in Verbo potens Maria, quae optimorum Rhetorum est felicitas , ad motum peroraVit,

122쪽

87. quando matri tuae Salutem non tar tum attulit, sed & copiosa dixit humanitates Memini enim, Te quo'que non sine maternorum viscerum commotione ad dicentis vocem e

ultasse, applausisse. Vos testor den1que superbos Iudaea montes, humilesque vallem felices , quia plena Numine oratrix nostra vos ami de Sacratiore conscendit, jam se se ad vos inclinavit Magistra orbis Domina; dieite, nunquid, uti steritati quoque faceretis resonantem, cavernosis fissuris, quasi ore hiante, canoram illam Mariae elo uentiamexcepistis, quando bene-icenti cognata sua Elisabsili non ad numeros solum poetico cadente, sed insuper composito ad Rhetorum praecepta sermone respondit, ac ingentia divinae bonitatis beneficia extulit, dilaudavit praucharistiacus namque ille laetantis animi hilus habet profecto Rhetoricae artis consormationem, quali aecellit; flores , quibns delectata verborum

mella, quibus influit; vires, quibus G Pen

123쪽

st. penetrat flammas, quibus aece dit alas, quibus sele in Deum librat; argutias, quibus Sponsi sui pectus in amorem vulnerata figuras denique quibus eloquentiam orbi propalam profitetur. Enim vero

di quispadarionem, qua supra comm ne loquendi consuetudinem ex

alio in aliud proceditur, in jubilo

desiderat, deprehendet sane gradia entem augustius, dum beneficia, munifica De liberalitate profusa, par tis verborum gratijs celebrans, ta dem ad Supremum omnium beneia elum Divini Verbi Incarnationem gradum faciendo, facundissime con- eludit . sic re praeipuerum suum,

cordatus misericordiasua. Si quis ammnos descriptionum sontes , ipsasque periphrasis apud eam investiget inveniet nobilissimas, indeque liberaliter scaturientes, unde ortum traxit

illa, qua delicias suas, DEUM, non nominans, honorificis circumscripsit epithetis: Fecit mihi magna, qui potens est, ct Sanctum nomen e . Si quis anmthesei, tropos, omphases, aliaque Sormo-

124쪽

nis ornamenta exposcit, dabuntu ei ad voluptatem; quia, ut verbis Gersonis,Magni Sorbonaecancella xij loquar, sub varia tropica antithes m xit cum misericordia vi rem severitatis pium di 'esone, o depositionesverbo um, humiatium exaltationem p cum esurie atiante, S raritatem inanem tandemque conclusit, uroratrix peritissima, per hoc verbum: Suscepit Israel puerum suum. a is int.

Sed quid ego sermonis Mariani Tm

elegantiam extollos Schemata certe ad persuadendum, movendumque adscita , infimae Rhetoricae partes sunt , quae ex munere suo servire debent sententiae, non dominari oratatio non magis figurarum coloribus pingenda est, quam reruin opulentia nutrienda. Auditorum animi nois, chameleontis instar verbis, quasi aere, pascuntur; sed succoso argume torum robore cupiunt sustentari. Non vestis, non comae, non cincinni

dictionis contendanda sunt in M MMA; sed praecipua membra,sed ne vus, sed medulla. Bene habet, ΑΑ. Si sentes clocos cum intrinsecos,

125쪽

seu ab ingeniis oratorum ex ipsis,

bus erutos tum extrinsecos, Mali . unde mutuatos,quos SummiSapien

tiae Magistri4 aperuerunt Mindicarunt, MARIAM liberaliter degusta se si reliqua disertissimae facundiae munia calluisse, non obscuro argumento ostendero, dicetisne, quidquid in arguendo mapnum, in concipiendo Iublime , in disponendo concinnum in eloquendo grave re periri potest, ei adscribi oportere , Dicetis. Nam is est vester in Patronam affectus, Mamoris indoles , ut siquando ad novam Marianorum. decorum accessionem conficiendi sunt tituli , malitis sagaci arguendi facilitate praevenire, quam lenta a visus benevolentia subsequi oratorem. Arguetis proinde mecum,ube rimos Inveni is sontes in ea manasse non tantum tunc, quando nobilissimum elaborans conceptum , Inventa εὐιη ν. a. est in utero isdem de Spiritu Sancto; a sed tunc etiam, quando conceptus ille , nonnunquam elapsus,diveritus est in

medio Doctorum , subtilitatem ejus

126쪽

yr. admirantium Arguetis mecum Meturam, exactamq; disponendi dexteritatem, qua inventas rerum materias, & materiarum selectas copias sudiosissime ordinabat, quia cum Deo erat, Acta componens. a Argu tis mecum suis numeris perfectan 'πlocutionem, qua capiendis sive nio talium animis, siveAngelicorum Spirituum intellectibus, sive Supremi Numinis benevolentia delitiose occupabatur , quando illo ipso eloquentissimo Verbo mundum recrea-Vit, quo tota aeternitate DEUS fuit facundissimus Arguetis mecum elocutionem, nullis pigmentis fucatam, nulloque Poppysmate contectam; sed

nudam sinceramque, cum per annos complures habuerit Magistrum, qui postquam cum ea, cum amicis, cum latronibus, cum hostibus cum Patre suo voce magna locutus fuisset, la ce transverberatum exhibuit pectus, ut aperto pectore nudatoque corde ostenderet, se sine fallacia οὐ eutum, sine fuco perorasse. ANguetis mecum praecellentem Memoria

127쪽

sso ain, quia eonstat ex saerorum or culorum apicibus, eam vecta omnia in corde suo conservasse. Unicunia fortasse Pνonuntiatini munus in ea r

69 L- - in sermone: a Sed nec hic vacilla se dici potest cum, siquid trepid tiosis , ad illustrem pudicitiae comis mendationem, passa est Virgo, id non sua, sed insolita formosissimi I venis allocutione probabile sit, provenisse. Et quamvis datura respo sum nonnihil haesitasset cum ratoris sit, dicenda prudenter cogit re, cogitata consulte disponere, di posita mature expedire , atque ad audientes proserre, merito sane pri-sbyMAm us cui a ib) antequam loqueretur. divinatq; voluntati subscribens prosunda humanitate ancillam se prota teretur. Atque ita quidem, accommode mecum arguentes, eloquentiae Magistram constituetis MARIAM;

rationem tamen meam necdum

omni ambiguitate ac dubio evolvi videtis; siquidem leviora haec censeri possunt, magisque ad palpandos quiret frivolus aliqui in

128쪽

l pium assectum animos apta, quam ad pertrahendos in assensum Vehemenitar proinde moles adhibenda . videtur , quae in ipsa reluctantium Pectora irrumpat, veritatis exto queat consessionem Meministisne , Congregatos aliquando misse in concilium, omnesque pariter discipulos in eodem loco consedissera Meminiastisne etiam, tunc factum esse repe te decoelo sonu, tanquam advenientis Spiritus vehementis, qui disruptis coelorum nubibus illapsus super dum denos Apostolorum vertices constitit, seseque totum mentibus eorunia inndies Quorsum illa ad terrorem auribus, ad aspectum oculis, ad amorem animis portentosa miracula pquorsum illa fulminantis, sonantis ardentis, spirantis, unientis, ama tis vehementia' Dicam, quod gestit animus. Promissus erat discipulis prosessor,qui cum eos esset docturus, necesse habuit dotes Magistri optiarni exhibere hinc ut doceat, sonat; ut inspiret, spirat ut inflammetas, ardet ut placeat amat fulmina

129쪽

ut compellat. Sed quam facultatem docendo auspicatum fuisse arbitramini λ An illam disciplinarum omnium Magistram Theologiam' an tri bunalium, magistratuumque praesidem Iurisprudentiam' an generis humani fulcrum, conservatricen Medicinam an naturalium Icientiarum Dominam Philosophiam pDicam iterum, quod obsequiosioris extorquet opinio Divinissimus ille Magister, ut compendiaria quadam brevitate omnium litterarum evotaveret facultates, talesque formaret a oratores, qui omnium disciplinarum supellectile instructi, in omni arena, omnique materia possent perorare, de dilaipulorum suorum verticibus , veluti e cathedra, Rhetorica est pro- sessus. Hinc, ut de rerum dicend rum copia non essent soliciti, docuit omnem veritatem; ut essent facundi, omnium eruditrices suppoditavit lingua ut accenderentur in fervorem, affudit ignem ut diactionem illustrarent luminibus inspersit flammas ut in dissitis audirentur

130쪽

rentur terrarum tractibus, addidit sonum; ut percellerent timore, concessit tonitrua; ut flecterent animos. ingessit vehementiam. O temporum illorum felicitatem lis felices beatosque Discipulos, quibus contigit, in prima statim Magistri lecti

one ita imbui, ut opus non fuerit in inania illa verbosorum rhetorum vota prorumpere, quibus disertis simorum linguas , oraque centum solent exoptareri quia non unius , sed multaru linguarum beneficium sunt consecuti l Iterum iterumque felices rhetores, qui vix scholam ingressi adeo facunde perorarunt, ut in omnem terra exiverit senus eorum, smque Parthiri Medi, Et mitae Iudaei, Cappadoces Phryges, Asiatici & AEgypth, Romani &Proselyti, Cretes, Arabes fortius tracti sint dicendi potentia, quam Gallicani Herculis commentitiis utiribus mortales auribus auree cat nati. Praevertitis opinor, ΑΑ ce isteri mentis acie meam in dicendo

tarditatem , quod pridem dixisse

oportuit,

SEARCH

MENU NAVIGATION