장음표시 사용
131쪽
oportuit , irrefragabili decernitis
sententia, Dei-parentem in hac Spi, ritu Sancti effusione longe abu dantius fuisse repletam is dum Apostoli eloquentiae flumen exceperunt, in eam derivatum esse oce num non illum quidem, qui co tripertinaces mentium rupes effervesceret; sed qui auditores suos tanquam adblandientis osculi tactu adlamberet, ac demulceret Nisi forte cum nuper natis Scripturaeanisterpretibus a minus Marianeta sta malletis sentire, ac dicere, hic, si
postiis unquam alias discipulos fuisse supraMagistram, quando de caelestium donorum, linguarum affluentia si soli, Matre, nescio cur quomodo, eXcluSa, communicarunt. Sed insignem humanae mentis lentitudinem quae, quod exigua sua virtute apprehendere non valet, quem in fianem eloquentiae facultate debuisset exornari , mavult ex intelligentiae suae angustia tam nobilem scienti Tum gemmam inconsulte detrahere, quam cum laudis mercede attribue
132쪽
- 97-remE Matri Habent hoc quorundam ingeniorum indoles, ut sin gularitatum amantes, sinant sepotius opinionibus abripi in erroruin devia, quam trita sonum vestigia egendo per avia deduci in amplexum veritatis Humani intellectus, vel voluntatis non tenere affectae vitium
est, sic sibi sapere, ut aliis dissipiat,
quando de authoritate Doctorum veterum in Marianae praestantiae comendationem renuit consentire.
vijd ad haec Sanctissimi Praesules, Gregori tu, Augustine , M pro amplissimo vestro in Mariam ct ii Cia.
Eti Sentitisne divinissimae facundia rhin a. dona descendisse in solos Apostolos, futuros orbis praedicatores, non etiam in alios, ac praecipue in Dei- parentem Z Quid ad haec Hieronyme, o Cypriane, dJ Chrysosto me, si Theodorete fhSta α tuitisne apud vos, tam iniquum esse φή n. debiliorem sexum, ut eum ab hae Lirtam nobilium charismatum com m S. oras
133쪽
πια- S:1--, maxime 3 p. μαε que solenni adventu suo declinasse 2: ordinariam sedem ac habitaculum, non potius pleno flammarum lu--- ς' rimine se infudisse, ut quod ante ad suavem, per novem menses, Dei quietem obumbrarat , jam ad omnem, quae in terris dari potuit, diis
am illustraret Non sentiunt, non dicunt, non statuunt. Imo fusiorem laudi, materiam ingressi ultimi, luculenter asserunt , illo divini stuminis influxu longe pleniorem eva sisse MARiAM, eamq; solam pluicae . teris omnibus de tam copioso fonte hausisse. Si igitur, communi orbis Christiani consensu Apostolici Senatus Proceres ingentia facundiae flumina ex ignea linguarum pluvia colIegerunt; si tales oratores eme-cti sunt, ut eloquio suo genteS, nio diversas, in admirationem rape rent dictatoria demum sententia decernendum est, sub eodem eloquentiae
134쪽
quentiae rosessore numinis Augustam Matrem, quam Rhetoricae artis excellentia, partim a Deo liberaliter concessa, partim assidua disertissima scripturae lectione comparata jam ante insigniter commendabat , omnibus alijs praeripuisse palmam, magistralem in hac facultate coronam retulisse. meque dubium est, altissimo quodam Stupore animos oculosque audientium tenuisse defixos saepius , quando ad proliciendas e cordibus humanis reciproci amoris flammas de caelio natu, divinique amoris magnitu dine ad excitandam rerum credendarum fidem , de reconditis Scripturae mystersis ad acuendam in pusillis animis fiduciam , de inexhaustis Fili sui meritis ad provocandas ex oculis reorum lacrymaς', de immensa Dei misericordia radie- trahendo salubrico pravarum cupiditatum tramite, de aeterni aevi venturi supplici j disserebat Testatur enim id ipsum Abbatum gloria Ru pertus, G adstipulatur Sophronius, hi a saxata
135쪽
., . Q affrmat Hispaniae jubar gnatius,
dum ad eum, quem non tantum dii
liariter scribens ita refert Magnus es concursus populorum, Reginam caeli videre , o audire cupientium. Et quis non Cr dat, hanc oratricem ad instaurandas coelestis Ierusalem ruinas multis cilius attraxisse saxea mortaliun corda, quam aedificandis Thebae ma nibus lapides attraxerit Amphio 3 Quis non credat complures animas, aeternum perituras , disertis
sed modestis ejus sermonibus selicius ab orco fuisse revocatas, quam acunda Orphei Lyra Euridices' Si
enim verbo unico Deum Immori lam de coelo traxit cur non decentissima verborum liberalitate mortalia cogeret pectora, Min quem vellet, pelliceret assensum' Vivat proinde absolutissima Magistra eloquentiae MARI A virat magnorum, quos ab adolescentia uiaque ad hoc senium suum suspexit or- his, Rhetorum regina Vivat in anumis omnia mortalium; sed praecipuὸ du
136쪽
i discipulorum, quorum numeru no- his est innumerus Inter quos quia tamen etiam referri nos anhelamus,
ne laudes ejus in posterum balbutiai mus, Ilvat in linguis nostris ne in affectibus simus frigidi, vivat in cor dibus nostris i ne in conceptibus serpamus, vivat in intellectibus nostris i ne in verbis rusticemur, vivat in sermonibus nostris i ne dicendi
viribus succumbamus, vivat in lateribus nostris' ne in gestibus displi-
Ceamus, vivat in manibus, brachiis, fronte, oculis ore, labris, in totius denique corporis sexibilibus membris nostris Atque ita viventes vita tua, MARIA superabimus non tantum dicendi copia Tullios , dulcedine Theophrastos, ama nitate Hortensios, vehementia Antonios, subtilitate Menelaos, modestia Diogenes gravitate Catone QCritholaos , quos antiquitas vel eloquentiae parentes, vel latinas Syrenes adoravit; sed proxime etiam accedemus damascenos, mellifluos aureos, cypri-
137쪽
BD ambros orato P quos η, eula nostra divinioris mundite magistros suspiciunt .v-rantulis reum quibus stabimus d quam diu viata stabit. jurat Magistrahitiscipuli ac
praecones, donec sudante, in ejus' laudibus conatus nostri concidant', atque hunc demum sui referant fructum, ut deficiente undique Spiritu, hanc omniumorationum nostrarum
P Hilosophia unum opus iere, deamnis humanasi . berais enire As hac nunquam eredit mugio, fustitia, inmtas, Somnis althythmitutus
138쪽
: um cognitionibus Euserata, ideoque
ACtum videbor agere, Auditores humanissimi, si quam supra rei
quo tum Sacros tum profanos ora tores gloriae pennis evolasse ostendi, fusius nic singularique nisu contendam, pulcherrimis rerum naturaliuum cognitionibus se se in eminem tem extulisse sublimitatem cum e Sacro Sapientum Senatu am pri dem intellexeritis, eum, qui omnibus numeris absolutum vult ager Oratorem, ex omnium scientiarun viridariis flores non tantum delib*re, verum etiam fructus, amaenaedui .cedine resertissimos degustar atque in sanguinem, suceumque suum convertere oportuisse Verum quia ora tione, non pressa ratione, subobscuro argumento, non firmamento , id
insinuavi non proh vi ut amplissia
139쪽
mos Marianarum laudum eampomingressus plures flores colligam, quorum odores, pulchritudines inussitoribus aliquam saltem faciant Voluptatem, placuit penitiora camporum spatia subintrare, atque in primis inter vellicatrices spinas investigare Rosum, hoc est, de spinosis Philosophiae dissicultatibus triumphantem exhibere Magistram, eam ique mundo proponere venerandam. Erit, opinor, conatus iste non in maenus; quia pulcherrima roserum MARIA eum florida induet purpura, quando ob meam in dicendo imbecillitatem erubescam erit aspe- estu sui non injucundus, quia reniadente ac amabiliter annuente vultu
illum exhilarabit; erit impendii sui
liberalitate non frustraneus, quia orationis ductu, authoritate Patrum, consensu Interpretum,ita diseionem moderabor,ut quam hactenusGrammatici Grammaticam, Poetae Oetam, Musici Musicam, Rhetorescor tricem crediderunt, Philosophi Philosopham revereantutian Unum
140쪽
Unum vereri possem, ne si ardori, aliquis dicentem fatigaverit, desint aspirantium aurarum animae, quae me in cepto cursu orationis animent, Auditorum meorum animos ii assensum conspirent. Sed ut etiania hunc metum excludam, facit fiducia, quam promptissima vestra audiendi benevolentia jam pridem excitavit, quamque singulare ae eximium studium, religiosissima voluntatum unione, ad divulgandas Deipara laudes a vobis susceptum conciliavit a. Quare dum argumentum approb ti , mecumque agnoscitis, nihil ad Philosophis tum naturalis tum divina pretium esse accommodatius, nihil ad Philosophorum gloriam subli 'mandam excellentius, quam si Dei parentem eorum constituamus Magistram consuetis benevolentiae,
stra Favoniis dicenti aspirate N ego non sine animi voluptate; ac dulcedine in hoc affectu vestro respirabo. Tu vero sanctissima, suavissima Q. amabilis Mater Rosa granoso cortice adhuc inclusa, a Rosa spinarum a mis.