Carmina cvm brevi annotatione

711쪽

riusquam optations iungitur nec sorte iungi potest ita. quo sup H, i οππο, ιν ελθοι non debebam lecti nem retinere ita enim legendum erat ἱππότ ascius sed recipienda erat Iectio αρ ὁππό δε ἔλθοι Etsi ab

Δ, et παρισχέμιε λποve, οππότε κέν αι γυῖα λαβου κα- ματο boni codd. habent λαβοι occurrunt in his Iora. in quibus lectio errat inter indicativum, Optatiuum et subiunctivum equidem praeseram in omero subiunctivum, ut A. P, 8 99. At illud prorsus est Homericum.

ἱμειρεται 57c. Etiam eum tituro indicatiui ὁπότε iunctum, non modo temporis et sententiae ratione id Ottulante v v. c. N, i 7 8i8. d. , 586. verum etiam ubi subiunetivum expectabas vel optatiuum: l. I, 4 αλλοί μοι οἰ - νεται κραὀίη χολαν, ὁππότ ἐκε&ο μνέσομαι. cum esset νιν σωμαι. , 358 9. Od. Ο, 95. 6. In comparationes, ποτε Occurrit, ut οἱ ora, de quo V. Exc. I. ad h. libr. cum indicatino, et subiuncti.

712쪽

Lectiones e Scholiis Lips excerptas ad hunc librum Benileimia habuisse necesse est. P. 8. s. S. λευοαενον, c. το κτασθαι, κτείνεψαι φευγοντα plenius Trasio λευατο κηρα μέλαιναν. P. . s. 35. ρέξει etiam unus Vindob alter ὀρί i. P. a. ad s. 54. τοὶ πρω ἐκέκαστο abest ab uno Vindob. πρίν τε κό-το nusquam legitur. P. 14 ad s. 64. εω ἐκ et εκ scribitur. P. 15. s. o. ἔς ἐκ νόθος ais ην. Ante oculos hos versus liabuisse videtur Euripides in Andromache La a M. ubi illa gloriatur g φίλταθ' Εκτορ, αλά γωτὴν ἐν χαριν σοὶ καὶ ξυνθων, εὶ τι καὶ σφαλοι κυπρις, καὶ μαστον ὁ πολλακι νόθοισι σολ ἐπέσχον, να σοὶ μηδὲν ἐνδέ, πικρόν. καὶ ταυτα ρωσα,ήρετ προ γοuην δειν. Videtur hunc locum innue x Schol. Viet. φησὶ ὀὲ ΕυριπAειον . . . . καὶ εὐγηρων. P. 17. ad s. 85. υκ αν νο, Schol. Vici orat ni schema notat ut , aa φαίης κελ

713쪽

υαων μιμώ- οφρ ε γινώσκω αεν κατα το μηρον ημὲ, εο ηξ καὶ ανδρα Plato t. c. Ateib. RP. 5 Des per optarinum esseri φρ' a τινωσκοι que loco utitur Da es Misceli crit. p. o. ad firmandam doctrinam suam do optatiui et subiunctivi su post uo et similibus, dum ad tempora praeteritum vel praesens reuocat; itaque osse: χλυν ἔλον - οῖρα γινώσκre, ei in Platon αφελεῖν φρ ε γινωσκοι Vera caussa latet in hoc, quod Iterum hoc est in oratione obliqua ei a

scriptore Attico at omerus recta oratione utitur e leonssilio ut tu cognUcas qui omnino ignorat hane es gantiam, et praefert sere subiunctivum in his v. Exeas

III ad A. p. 665.

p. 36. s. 96. κρῖ λευκον ἐρεπτοαενοι καὶ λ at Plin. XVIII, Io, 4 de arinca: xteritur ea in Graecia Eliseutior ob id iumentis dari ab Homero dicta haec enim est, quam lyram vocat. P. o. l. 3. νω, quartum casum, supple, legi aiunt. p. r. Gaa4 τὼ καὶ νωι ποLvδὶ σαωσετον uin I. ., auis obferuationi Meg. quid Caussa stigmos fuit son te νωι f. ad Θ, 35a. p. 46. s. a53 ἀλυσκαψοντα quoque laudatum videas in Aristot de Rep. IX p. 356. d. Casaub ubi us 153. A. recitantur at ne saltaris, est Strozetas supplementum. p. 47. s. 56. ta ultima breui Schol. Viet Lips,, συστελλετα το α καὶ βαρυνεται. ως το ara γαρ riταργηλὶμ παρα νακρεοντι. quid in his lateat, haud

exputo.

p. 49. v a69. Ex Scholiis particula Iegitur in sudas Θῆλυe Scholio A. etiam in Cod Paris legitur in

P. a. s. a89. Turbata sunt grammaticorum effatad voc ταλαυρινον. In Schol. V. L. Tρυφων δὲ συνεμπον αυτο ἐκδεχεται παρα τον ταναον, καὶ το ρινόν. μοὐτῆ ταναοποδα, ταναυποδα quod in Hymno Homerico ορο

Currit. Is ergo et fuisse videtur, qui σπιραρωτα res didit.

714쪽

P. 53 ad . s. αὐ-το ασα Ἀρηα Nil in Seholii, notatum. At aliis locisci ut ad B, 38 a Schol. Lips esse dictum 'Aρηα, ἐπὶ του πολέμου ἐπὶ του σιέρου , t h. l. et , 444 ubi v. Obss. ἐπ αυτου του Θεου ἐπὶ τ οπληγῆς, vi , 569 ubi v. b T P. 58. ad s. oa. 3. 4. βροτοί εἰσι. Iin.

ibit. I. . a ne duo tendis . Schol. Lips. Vicet. αριφω τὼ τεταμένα νευρα in si τινῶν πλατέων νευρων P. S. s. 35. νθ' ἐπορεμμενος haerent in HSchol. Victi Lips et miro commento, ad magnitudinem dea reserant, quae tanta suerit, ut, etsi insurgens Diomedes, tamen vix manum eius hasta attingere potuerit.

p. 4. s. 337. Dαρ Sebo Victi Lips τινεe, κατ' ου ἡ ἀντὶ του, ταχυ Μοα 5δ δορ χροὸc τετορησεν. αντὶ του, τὸν χρόα.vs. 339. πρυιπιον περ θέναρος Schol. Vici Ups. περ σχατον του θέναρος, εἰ την πρὸ τὸν καρπὸν συναφειαν θέναρ φησὶ το κοῖλον η χειμ At Lips addit: κατα ὀ τὸν Κυδημον τὸ μεταί του λιχανου καὶ αντιχειροe inis indicem et pollicem δηλαδε του μεγαλου δακτύλου. do hoc opiose alii. v. Hesych. α noti et Pollux cum Foesio in oecon Hippocrat his voc. αδα - ἰχὼρ eadem Scholia supplent e αδα et laudant Τηλεμάχου ταρω ex Od sp, ars. 6. καί μοι Τπειτα ηλsuαχω ταρ τε κασιγνητω τε ἔσεσθον ut sit pro seo. ταρω. Ad diis es Casp. osmann vari et VI, M'. p. 7. L 343. δὲ μέγα - υσα Schol. Viet. IpLΤυραννίων ἡρισπα τὸ χουσα ου καλῶς. p. 68 vs. 349 σσι γυναῖκα - Eadem cum Par. rτινε αναφέρου τι ἐπι την Ελένην argute. p. 69. l. 9. ad s. 35 αλυω scribitur quoque λυω. SI Ascalonita p. Schol. Victi Lipe

715쪽

io SUPPLENDA ET EMENDANDA .

p. a. Inde a vi a63-638. nulla habentur Sehesia A. Quodque miror pauca aut nulla in Schol. Vici LipsPar DCCurrunt, quae non ex communi soni cum classe secunda Scholiorum, quam Venetus B ducit, hausta sae. Videtur ergo es iactura admodum antiquitus Iacta. o. cupletiora sunt Scholia reuia.

v 416 di tuentur Schol. Vict Lips. P. o. s. 4 3. 4. repetiit , io. ii sed ibi M. λον, nunc τυτθον melius locum habere, Aristarchus

Ilion uita

p. 93. I. I. s. 46s. Τρωας ὁ στίχας dignum est quod apponam integrum Scholion Vici et Lips. Hulis Τρωας Ἀλλοι δὲ Τρωάς Τροια δὲ στίχα ἐν Σώνωπικν καὶ Κυπρια καὶ Αντιμάχου ρπιας ειχε τε ι; ι, ς' ππους δὲ ρα ους idem quod ' si Τρωοοι his

μεντο κοινή, ν συντίθεται και 'Aσκαλωνιτης, Τρωας, is

χα μετελθών ἀντὶ του ' περβας ταμις η υτως' τως Τρωας μετελθων, Ἀρης τας στίχας τρυνε. 465. ἐς τί τι κτεινε, ἐάσετ λαον Αχωοὰ Non strat cur trepidarem in latu: ἐς τι τι nam permutatu binis verbis vitium eximitur: ές τί κτείνεσθαι ἔτ' rara.

716쪽

p. i. v 466-ευ ποιητDι Schol. Vict Lips. ποιητοῖσι ὀ 'Αρίσταρχος, Ζηνοξοτος ὀὲ ποιητpσι. ibid. s. 477. Schol. p. enti est codicis Lips et Victor verum spectat id ia ις ' αουι quod Aristarchus exhibuerat 1iμως δὲ μαχόμεο Θ Mox in cho B est Ora απλουν στιπι εἰμὲν non εἰ μέν. p. 6. s. 487 ώς ψῖσι λίνου αλονο παναγρου Versum peccare in metrum dixi coniectabam λίνοιο sλοντε, quod mox posthabu Benilei conlocturae λίνου παναγροιο ἁλοντες. Nunc in Schol. Lips dualis expediendi probabiliorem rationem video: υμεῖ καὶ αἱ γυναῖκες ita fateor proniorem me esse in prius illud, quod est λινοιο Ιαλοντε quo ipso vitii caussa est aperta, cum ipsa mede Ia. ἐίκτυον της παναλώτου dixit eschyI. Agam. 37 a. a1 ισι scribit quoque Schol. Vict at Lips. α φιν, άς ἰολικον. ως. και Ησίοδο α ριν respicit Ἐργ. 426. de rotactambitu Aeolicum iique caruit aspero et praestat α φις. ἀψῖσι tanquam antiquius. Substituerunt asperum Attici, ex more. Paullo anto ad 486. pro interpretamento esse potest ri 65 αλλα περ πτοDος τε μαχμεται

γυναικων.

p. 99. s. os. κρίνν Schol. Hesiodi extat in edit. Heins. p. 8 I. col. a. oriripio ibi scriptum versu Homerico καὶ τέχνας Pro αχνας.

p. oo. s. o9. 'Aπολλωνος χρυσαορος. s. de αορlns ad A, 385. Ad locum laudatum, , 56. Iδοῖβον 'A-πολλωνα χρυσαορον Sch. Vici non dissimilia habet eie-

717쪽

ia SVPPLENDA ET EMENDANDA.

ris: τον χρυσουν ορτῆρα περὶ τὴν κιθάραν κοντα κἀμνδαρος χρυσαορα ορφέα φησι τινὲς ὀὲ χρυσουν

p. Ioa. s. a M. Simile est phaenomeno, nubura Pra sulcis, quas vocant, quae adhaerent montibus donec in turbinem versae erumpunt Plura huius generis sunt obsernata v. in his avisures odi ages dans es a pes G. IV. 4ν. IX p. ao ubi de nubibus montis Alpini vertici adhaerescentibus similia narrat, et recor. datur loci Homerici vi alii de Monto Capensi Africae re satis nota. p. o3. s. 526. διασκιδνα σι αεντες Schol. Viet αεντες, ως τιθέντες απο γαρ αναι το δ παρ 'HσιόΔ'

διακενον.

pretando.

p. 116. ad L 638 extr in ii animadnersione pro ουτω γαρ φησι ' Vict. τί γαρ φησι quod sensuun habet.

718쪽

p. 39. ad s. 656 άμαρτῆ Cum Sehol Lips con sentiunt Schol. Vict. s. ad M, Oo. 1 et , 584. p. a4. ad s. 697. ἔν τισι διὰ συμπνυσθη non ἐνεπνυσθη habet haec enit e Schol. Ups quibas con-einunt Schol. Vict in quibus etiam legitur ἀμπνυσθη. quod Townt habet, cum Lips cod. sed in hoc ν supre adscriptum est. P. 27. s. o9. κεκλιμένος. . ad , 74o et II, 58. Obsi. P. So. s. a 5. Irhσωτρα I. . adde Suidam. p. 13 i. ad us 34. Schol Lips. τιθέασι δε ἐν τουτων odis ἀστερίσκον ο παλαιοί. τίθεται δε ὁ στερισκος ἐκ τῶν ριστα χοντων ἐπῶν καὶ ἀστεροειZως Ανει λαμποντων. Idem tamen adiungit quoque alterum sum, qui in Veneto A. regnat καὶ λέγουσιν, τι ἐνταχα μὲν καλῶς λεγε ο ποιητ ις, ἐν Ω- ραφωξια ου δεοντως ἀριστεία γὰρ Ἀθηνας ἐκεῖσε, μεγάλη ου φαίνεται. scit.

ita tanto ornatu opus non erat.

p. 135. s. 741. Γοργείη κεφαλή sub n. adde egit non do his erudite Bottiger dis Furimmuaks p. Io7.

p. 4t ad L 749. πυλα ουραγου, οἴ Ἀον Ωραι. alio modo eas nuncupauere Pythagorei V. Macrob. o. Scip. I, i a Versum inter τὰ τερατολογουμενα referime mogenes de formis orat. lib. II p. 85. quae sunt Μυκοι, το Θεοῖς με αἰσθησεως τινος πουργεῖν φασκομενα. p. 44. s. 774. refert hoc idem Suidas in Alata

p. 46 ad s. 78. τρηρωσι πελειάσι 1. 5. Iρι δέ, corrige δέ et . p. 49. ad ulmo in fine or pro M. v. ad P, or. p. 5 r. 8o8. ἐγὼ ἐπιτα οθος hoc solo Iliadis' eo occurrit iu Odyssea aliquoties, sed ab διι Schol.

Platon P. I 6 I.

719쪽

σi4 SUPPLENDA ET EMENDANDA.

assequor. An fuit αλλα τεῶν ι. nam σέο α vix Bibs. Te voluiti P. 54. Vs 83r. τυκτον κακον. Schol. Victi Lips φυσικον, αλλα κα ἐπιτμευσιν.

p. 55. s. 838. μέγα r ἔβραχε Ionice n βράχε)φη γινος αειν Imitatus est Aeschylus VII ad h. i5 . 53 ελακον αἴ- βρβομένων χνοαί. ubi quoque se L

micor mutat corrige multiiud.

p. 74. in Excursu I de αξην interiore pag. parte: ubi ανδανω. ivtiva. ανδαν Ιηνδανε ultimum consis. Fανδανε v. Excurs de Digammo p. 755. o. VII ad lib. XIX. T. p. 77. in Excursu II de εἴ κεν ex allatis patet εἴ κεν cum optatiuo et cum subiunctivo iungi, ambiguam inde saepe lectionem eis in Homero: v. c. I. o ε δέ κε ὀυςe ToWnt. δυοις I, IS εἰ δέ κεν - ὀούωσι et stitim 4 εἰ δέ κεν Ἀργος οιιιεθα. In Homero tamen frequentior usus est subiunctivi contra quam in Atticis. a sine, cum optativo iungi, nemo dubitat; sed an a sine a v. c. t Rωαεθα cum subiunctivo de hoc P. 76 ex tr. et p. 77. quaeritur. Simile est a exis et at , 477 οε τε φιληων recepi φιλησει. εἰ cum suturo indicat itio e vulgari usu iungitur; at Iungitur quoque cum futuro indicativo εἴ κεν εἰών, sincerta est conditio.

I, 16 ἐγω δέ κέ τοι καταλέξω potest esse et sui ia- dic et oristus subiuncitui

720쪽

AD LIB. VI 2 Vis

P. I so ad s. 5. I. a. add. Eustalli. p. a3, 13. Plenius Scholion Vici. I δασον την προ Καρια καὶ Ἀλικαρνάσσω ἐν πο Πηγασου καλουσιν. π χροντο γαρ δω- σειν αὐτω excidit Βελλεροφοὶτν χωραν, ν ο ιωπος --χθημέρω περιτροχάσεν ὀιο καὶ χάρπιμα του ιππα ἔχον- σιν velim nosse, num tales num Pedasi vero extiterint. ut 39. se ἐν μυρικίνω ἐπεὶ μετα ποταμων η μα-χη, δειοτω μυρῖκαι πολλαί ηπεὶ καὶ ἐπὶ Δολωνος Ἱκενανα μυρικην Κ, 466. Sch. B. V. L. p. 9 r. vs 47. πολλα δ' ἐν Φοιο πατρο - esset suavius ἐν φνειοῖο πατροc. p. 93. s. 57. των μην me πεκφυγοι. Mosen in Μoabitas immaniter saeuientem ex hoc versu defendit Cyrillus in Iuliam VI p. 84. p. 96 ad s. 76. . . recutam anc Delio-nsm' eorrige is hancque alieram lectionem esse Aristar cheam is l. exu. τλ, γραφὴν Πριαμίδη Ελενο μανme οἰωνοπολο τε Etiam Schol. V. . , Ἀρίσταρχος μαν-

σι τ οἰωνοπολος τε.

p. 197. s. 78. ἐγκέκλιται optimo duces a columna, aut tectum innititur. Τρωων καὶ Λυκίων male comparatur cum Αἰνεία καὶ Ἀκτορ et ambigitur, ad virum Dcii spectent immo vero sunt Troes et Lycii pro Troa Iani cum Sociis. In exercitu autem sunt praestantissimi

duo, Hector et Aeneas.

vs. i. πρὶν αυτ ιν suspicor suillo πρὶν r. Porro ἐν χερῶ γυναικων πεσεῖν. oeppen de mulierum amplexu cogitabat. Adde multo minus cum Schol. V. L. est cogitandum ευσχημονέστερον δὲ του τορουμιένου περὶ τα Περσικας γυναι-αe inspice Iustin. I, 6, 4 de Persis cum Medis pugnantibus cf. Eustalli. P. a6, a.

라틴어 텍스트