Carmina cvm brevi annotatione

681쪽

παιξος - τεθνειῶτος. Aristarchus τεθνη M. Mubique eL , t estque sic h. l. scriptum in rati la6So. καὶ ο μὲν ἐν δ mi μένει αυτου , πολλ' τοτ σας. . Appictum est in Veneto signum Cistilla alia not tione apposita videtur fuisse antiligina περιεστιγνίω, quo gnificatum esse aiunt, sententiam eandem bis rebditam esse a poeta. Atqui . sexcenties fuisset ponetidum, tum nec video quid . . praecipu sit iterarum. vox αυτου exciderat cod. Lips et ed. Hor suppleta in Ald. r. αυτου est ap. Schol. Thucyd. III, o quivss. 6a8 9. 63o recitat. αυτου vel αυτολ Barnes pro

631. σοὶ δ' αλληκτον τε κακον τε λαον Ἀληκτον otiam . l. Lips et alii cum Galeno de Hippoec ei placplae III, a. bi K Sa. 633. adscripti sunt recte vli que fi bique litteras geminatas extrudimus et antiquum morem reuocamus constanter. Sic quoque sup B, Apud Apollon Arg. aliquoties occurrit, v QI, Ii48 ubi L Bruna. Sic et variant in Isis, ut λοφος et

λοφος , 58.etraινην εpeαενου ad του δὲ resertur. Est tamen . νην δεδεμενα non modo in Schol. Sophocl. Electra ara. ubi adscripti sunt us 6aN 63a sed et in uno Vindob.

et in eod. Veneto casu mutato, duriter tamen.

Iocose sane respondet Aiax ad sensus nostros non aeriae ex seris heroicae vitae iniuria posita est in eo, quod esse tu est puella redimi poterat culpa redditione. Nunc septies compensatur noxa.

634. δέ τοι πτα παρισχομεν. - , quod ex holversu Zθnodotus arguitur malo scripsisse ε, μάτην Βρισ m rach. A. respicit ad s. ari. St. 635. αλλα τε πολλ' ἐπὶ ναν Sebol. . notat Hτςσι legi in omnibus, ut de Lesbicis puellis intectigata

Relpicit iterum enodoti erro omisso So. III.

682쪽

m δ' gλαον Θεο θυμόν. Argiliantur grammatici, λαον eo pertinere dicentes ut Achillos quasi diis propitiis aequiparetur: λαος simpliciter est placatus vi ins Ra 78 καὶ δε σοι αυτω Θυμ ος ἐν φρεσιν λαος στω. Inrλαος nos lasere veram rationem prosodicam iam dixi ad , 583. cum et prima et media modo corripiatur, modo produeatur fieri tamen probabile h. l. λεων 'du bus syllabis pronuntiatum olim scriptiam esse Schol. Lips praefixum est ex illoisoni apographo λεο μεγαλοφυως ἐς θωπείας ὁ λογος μετέχει θεοποιεῖ γαρ αυτονλα του λεου putes suisse λεον. Legitur tamen idem Scholion in Cod. Vietor ubi est λαον ab orneto

editum.

is quia Zenodotus ἀθροοι ἐκ Δαναῶν scriptum habebat quod alienum est, cum de binis agatur. rach. A. ἐκ πληθυος 'Aχαιω est quod alias λαο 'Aχαιων, designat ipsos e populo esso electos ad legationein. actonus non male Barnes ait intelligendum esse προλελεγμένοι, κεχωρισμένοι. Versus est ap. Dionys. H. Art. 5.638. κηδεστο τ μεναι Vrat. A. κηδεστοι cum gi. συγγενεῖς. et Lipsisti τοι, superser tamen η. De voco κμιοπο dubitare non licet, nec de eius su seu de mcessariis seu de carissimis v. d. ' 58 I. . . 64o κοίρανε λαῶν. ori et n. Vindob κοίραν '

64x παντα τι μοὶ κατα Θυμον ἐείσω μυθμασθαι. εἴσω est lectio non modo Flor Ald. r. sed et Ald. a. et reliquarum edd. nec mutatum, nisi a Turnebo ex ed. Rom. ἐεμαο cui nullum aliud praesidium est, quam quod in Schol. . legitur: ἔν τισι xv πομν)ηματων ὀι ρηαέναν ἐείσαο At ἐείσω codd. meliores omnes, Canti Mori Barocc. Vrat. h. c. A. Mosc. S. Towni Iapst em

seque editum p. Platon in Crntylo p. ab Di-ye Art. I. c. p. 566. Aucti ita Homer ubi uss. 64o. ad

683쪽

scripti sunt. Diu dubitaui, an auctoritati parendum esset, quia ἐεισο Atticum est, at Ionica ratio postulat δε σαο. Sic est ἐγείναο θηξον- Θ καο ἐθεμο. MσM. eial. V tamen obsequerer codd. auctoritati, mouit me exemplum quod recordabar di. O 18 συ δ' ἐκρεxa το τι, quod in fronto legitur, πάντα, μοὶ vel ταντα τί μοι, ita interpositum, magnam molesuam fata: alio enim modo ponitur in notis illis es τι οἴτα α σα τι, et similibus et sup I9 η τι μαλα ρεμ que satisfacit, quod sagaciter excogitauit oeppen: ταν τα, κατα παντα, παντως μυ σασθαί τι ara um μοι ἐείσαο. In uno Vindob est παντα si μοι. Bam

Coni. παντα συ μοι, quod Iarho ait minus esse vera nuinis ita vor debebat docere, quomodo alterum esset magis venustum. asso mendabat τυ, in schedis Bena. παντα τα, Pro ταυτα Pollunt substitui pi ura praeserreni παντα γ' ἐμοὶ aut simile.

ae recordor.

ἐκείνων λ μ haec est octio edd. ante Ald. a. hoc ess Flor. Id. x. IIbm eum Eustathio, qui o ποτε a x

memorat, quod etiam in Cant et artei erat. zm omnium sere codd. praestantiorum, etiam nostrorum, aliis Tov l. addo Von cum Schol. tum Sch. Lips BSchol. . nihil est adscriptum Schol. Vici autem mali ab Homolo est exscriptum Schol. Leid. item DionycHal. Art. rhet. s. 15. p. 1o6. Huds. Neque ἐκείνου - .s quod antea lectum erat, reperitur, praeterquam is Ald. a. nec constat unde petitum sit, ita ut suspicio ali correctione prosectum ita est tamen in uno Vindob, expeditiorem liquo lectionem habet , quam alterum ἐκείνων se, quod codd. et edd. auctoritas tuetur, sta

684쪽

tiriam tamen est, etsi beno teneo, pluralem pro singulari volatum esse, Suspicabar Homerum ex graeci sermonisus scripturum suisse ν ἐκείνων, ων α πυφηλον ερεο, uxo 2, ἐν οἷς si M. Vetat tamen o nouare conasin res grammaticorum notatio του se Hesych in se. συ -

exPonitur: terque iterum in voc. εσυ λοe. Praeiverat haud dubie Apollon Lex. o ibi tamen priora in cod. Exciderant. Benti malebat οππο ἐκείνων φαγήσωμ ώ μοι τυφ. suturum tamen etiam pro praesenti positum alibi vidimus. Post haec omnia veriorem lectionem nos habere piruto . cod. Mori, o quo notatum video ἐκεDου ς. ut sit: caretro ἐκείνου μνησομα , οἱ ad α. - ερεμ.A superest alius scrupulus, quem hic orsus iniicit, nec enuei obseruatus ἀλλά μοι οἰδίνεται peccat in digamma siquidem Homericum os =οιδανεται, =οιδεφρια. Jοιδμα vide tamen Exe de Digammo Nec mutat quid in nostra Iectione Galenus, qui versum excitat de ip-Pocr. et lati plac. III, a.

vox antiquata, cuius sensum iam suo tempore Alexandrum grammatici ex contexto'. I. et L 767 consituerunt, eique erymon accommodarunt; multa tentata videbis ap. Elymol Eustath Schol. A. et ad Hesych. h. v. volebat

Schol. . esse pro ισοφνλοι, a σοφοe Probabiliter Winon consituunt ii qui a φυλὴ vel a φυλον ducunt, ut stra μὴ συν τῆ φυλνυώάγω et sic prauo su illatum est In Schol. Lisi συιιφυλω redditur. Conuenit ha tenus cum αφρντωρ sup S. respondet quoque quod

tua sequitur cεί τινα μεταναστην magna tamen est semtentiarum varietas in notione vocis declaranda. Verum audiondus primo laco Apollon Lex cui in ψιαΘ- ου-ὀενος αακιριος. cumulant alii cum his alia, Schol. Et mol. ἀπαιδευτος ἀνοητος κακος αμαρτωλος Hesych. αωυμ

φηλος δειλὰ ψευδὴς ἀπατεων. Nisi alii scriptores sue-

685쪽

runt, qui hac voce usi sunt, vix assequaris iudiciorum Indibria Videamus nunc Scholia Schol. Von. A. et V, ctor. ως ω ἀ ἐν A. ερεμ. ἀντι του ἐπι ηαατος. treddit per συασυλως, ut modo vidimus, etiam per d. verbium, et Sch. r. συφηλωe, βριστικως at Ven. A. Vici reddunt μετὰ παραλογισμου βλα φλεν, frauduleaier;

idem quo bluit Schol. ip δηλοῖ δὲ τ μιετ λογα m leg. παραλογισμου βλάπτειν. Erit ergo ρέψειν τινὰ προ

in dictum ἐζειν τινά τι ut μύειν τινὰ κακον IL Rose

Pro κακως malo afficere. At vulgo vertunt inhonorum, fescit arripue

rent hi interpretationem ἀδόκιαον στι; ον. Mod vereor ngraecum sit. ρέψειν τινὰ τιμον Eustalli tamen diserte: το ἀσύφηλὸν αυτον ἐν Αργείοις μεαι, o ἐστι, θεῖναι, τμῆσαι. Praestat prior ratio, quain ita sequor, ut eum Scho br accipiam, qui mo habuit contumeliose, 3μστικως, tanquam aliquem aduenam, non ciuem exulem.

644. αἱςε τι ἀτία τον μετανάστην. en in εἰ sobto more. μεταναστης, μετοικος φυγάς. Apollon Lex. h. V. απο ου νάιο, νά-ar. v. tymia Hesuch. Sehol M. Versum laudat Aristot Bhet. II, a de Rop. III, sub ἀτίμητον ipse interpretatur τον τιμῶν magistratuum yy μετέχοντα. Hoc vero Aristotelem puto argute potius facere quam vers. Est in Homerico loco nihil aliud quam nullo honoro, sed in contemtu habitus. τιμος et ατιαί ex Iure ilico nullum hic habet octim. Item legitur hoc homistichium I 59 ubi cs Schol morum amtem quo contemtu habiti fuerint in Graecia ciuitatibus inquilini. Si loca desideras, v collecta a Valken ad Ammon. II, 7. Idem de praua Eussathii explicatione m τίμητος Per πολυτίμητος disputat ad Theocri Idyll. I. P. So. 645. αγγελίην ἀποφασθε renuntiate V sup 4aa. 646- ου γαρ υ, πολεμοιο μεο σομαι Barnes mem

τη μεθήσομαι e Platonis Isippi p. 7 B. ubi si βέβ

686쪽

'64 - υἱον Πριαμοιο απρονο ' Εκτορα δῖον. HAoxeni grammatici in Schol. r. . . in epithous, et Acti luem sis ut aiunt v vel licet Achivos Achilles. Nimis sinistiliter. Poeta, ut sexcentis vidimus, utitur epithetis Laos tanquam propriis πρων est h. l. prudens. 649. κατά- σαυῖαι Sch. . , Aristoteles norat log qcioque φλέξαι. forte in Commentariis Scilicet σαυξαι, quod proprie est idem emo τυφεσθαι, de fu-- , doctius h. l. dicitur, quam φλέεαι σμυχουσα καίουσα. λιηροὶ κατασμυμ πυρὶ νῆα Schol. Apollonii III, 6x Theocr. Id. III, 6 κατασμύχων Schol. σμυχω, τὸ

καίω Grammatici ducunt a ri ζω, vel 'αυ immo σαυχω. De qua Voco egit hiemsterii ad Lucianum. v.

ad , ii σμγ, edd. lat. Hippia l. c. p. 37I. Bent ei totum versum 49 τείνοντ' 'A delet An credidit eum ess ex Platone illatum p

A. τὸ μάχη ἔκατέροις δυναται προcὀίδοσθαι. Sane με- μαω plerumque ut absoluto aut cum infinito ponitur: etsi exempla sunt secundi casus, Pro 'Potens, vidus, i , 97 μεμαοτε Θουριδο αλκῆe ad quem locum v. Obm et Iuno μεμαυα ιδο και αυτης, , Sa. Praestat

tamen μάχη σχήσεσθαι. Similis ambiguitas est in loco P, 8 i. a γε τινα καὶ Δαναων ἀλκῆς μεγα περ μεμα-α Σχεσω ἀμνέμεναι περὶ Πατροκλοιο αππτω. 65, e ὀὲ εκαστο ἐλὼν - quod κοιστο dictum Pro αrεροι, si lylles et Aiax intelligendi. Nisi malis

duo praecones annumerari.

653. σπεμαντες - παρα νῆα ησαν παε ιν 'ρχε 'Oὀ-σεύc. - , quod et nunc in reditu ηρχεν lysses, praecinit, ut in Prosectione antea ηγεῖτο suP. 9a. Leuicula obseruatio Schol. A.

687쪽

αἴ-ντες in alia risiarchi editione, et in mhl i, antiquis exemplaribus sui λε αντες. . . victi in m λειβειν. Sane nil interest. 654. Πατροκλο οε - κέλευσε. Barnes: γρ. x Ket 655 λ ἐκέλευε, 6 ex marg. Stephant. Sic legis illed Rom. et in rati A. vno Vindob. 656. ω δ' ἐπιπειθομενα στορεσαν λέχοc, σε aenodote lectio sui στορεσαν λέχος ἐγκονέωσSchol. . vici In Venetis nil monetur per se ea lectio non mala nisi ἐπιπειθόμενοι adossuti στορεσαν λέχος τι τάχιστα - Vindob. 657. κώεά τε ψῆγος τε, λινοιό τε λεπτον co sentiunt omnes grammatici Schol. A. B. L. Vici Sch. br.

h. l. et ad Od Γ, 349 cum Eustath in hoc: Τεα amtiquis lauta το βάψω, adeoque ἐγος το βαπτο τερμ

tas scriptura φλος et φῆτος, HFati et seipia est inter ,

brarios v. ad Hesych et M. etiam in Stoph. Thes

x et Pindaro pro ipso lino, ipsa Iana vide vel laudLad Hesych voc et λίνοιο rara a ad h. i. et D stathius pluribus locis. Apud Callim Η. in Ap. a dosonte luto λιβάδος ιαρον κωτον ubi V. In p. Proprio Δωτον esse exquisitissimum sui generis, florem, constat. s. quod tradunt, ab αω, spiro, ductum est, videtur pro prie in aura, halitus, odor tenuissimus. Postea ora tui ootico ad periphrasin adhiberi coepit ut , M. ubi es Schol. d. x labes ex a τον ὐπνου si υτ ν νωτεῖν ini. Κ, 59. κωεοι τε aberat τε ab Tomi minus bene. Ad h.' Athenaeus II, 9 p. 486 respicit, et ex eo arguit inferiore loco suis litat eum, et superiniectum i μγος, περιστρωμα πορφυρεον Melius autem h. I linteum dixeris vesti stratae iniectum quam veste linteam, tu, Cam χιτῶνα qua induti dormiebant. Erat hae e Mna, χωνα ut Od. Γ, 349 35 i. Nec aliter puto vocem, is

688쪽

IN ILIAD. LIB. IX, I 654 664 685

νου περιβολαιον, esse accipiendam, quam interpretationem habent Sch. r. v sit id quod o μγει circumda tu seu insterniiur, inprimis com λεπτον, tenue, illud sit στορεσαν ρηγος τε λίνον τε iunguntur il N, S. Ad eundem sum adhibitos esse ταπητας existimo, quos aliis locis videbis memorari ut l. 2, 45. Od. Δ, 98. et paullo ins. l. , 56 αυτῶ υπο κρατεσφι aram τετο νυστο φαεινος. Videtur ταπης esse ipsum illud SHος, ve nis incla purpura, qua insternitur lectus. 66o. νδ αρα παρκατελεκτο γυνη, την Λεσβοθεν τε is quod Zenodotus legebat: τῶ δὲ γυν παρήλεκτο Καειρ' ην Λεσβ. Enimuero, addit grammaticus Sch. A. unde Κάουιροι in Lesbo 3 nisi insula tum a Caribus habebatur. Supererant plures rationes poterat mulieriam anto aut vendita aut captiua in Lesbum abdu et esse.

66a. πὰρ' δ' ιρα καὶ τω. Lips. παρ δ' ἄρ' υτιν. quod non spreuerim addit Ernesti non video, quametri lege. 664. Σκῖρον λων αἰπεῖαν, 'Ε ηος πτολάεθρον. , quod cum celeris urbibus poeta nunc quoque Scyruininsulam ab Achille expugnatam esse memorat. Fuit autem Scyros insula et Scyros, in Lydiae, postea Phrygia attributae. Ilaec teneri possunt o Schol. A. inte Polato Nubem poetae loco obduxero seriores post, merum, ο νεώτεροι, cum Achillem puborein in insulam Scyron a matre ductum inter puellas apud Deidamiam, Lycomedis s. delituisso atque hinc ab lysio abductumvisse narrassent contra omeri mentem, sup a55 et ,

6 sqq. qui e Pelei domo discessisso Achillem narrat.

v. Notata ad GetE. Antebom. 73. et commentat dis

sarcophago Homeri dicto Iam a nonnullis ratio illa imita esse videtur, ut Scyrum aliam quaererent, acilequo inuenirent in numero XIII urbium ab Acbille expugnatarum sup 3a8 9. et Strab. XIII, p. 875. Eo spectat Scholion ven. A. et Sch. r. Norat quoquo Eustath. At Schol. Lips et Vict narrant suisse qui Scyron aliam cita

689쪽

ea Aulidem edidissent. Alii Scyrum infulam expugna tam tradiderant, quo tempore classis ad Aulidem est sebatur, quia Dolosecta eam tenebant, qui a Peleo de. fecerant: επλεον εα κυρον Δολοπ sta. Haec cum ver. su antiqui poetae laudato, habent Sch. Lips et Victor. eum Eultath. At in Cyprio carmine factum hoc erat Mysia iam . vastata reduces enim Achivos tempestas opprepsit tum Achilles Scyron appulit 'Aχιλλευς δὲ Σκίρα

προσχων γαμεῖ την Λυκομηθους θυγατέρα Δηresuειαν. p. Proclum. Non belli iure sed in pace ειρηγικῶς inmosationem iactam alii tradiderant in Schol. r. et al. Iam Dolopes Scyrum habitasso satis constat erant illi e e. Iasgis. f. Not ad Apollodor P. O5. unde Steph. Itidicere potuit Σκυρον δὲ τ μὲν παλαιον κουν Ιελα mτ καὶ Καρες. Expulerunt Dolopes Scyro Athenienses: Thucyd. I, 98. eoptolemum tamen in inlata erro educatum ipse Homerus significauit A. , 33 et Od. Λ, 5o7 8 Lycomedis nomen clarum sui etiam in Thesei rebus Plutarch in Thes sub L Lycophr. 3a4. et Schil Hesych. in Σκυρία mi et laudd. in notis idctoque eum ad Aehillis res fuit traductum. Versum 66 recitat Plutarch. do exit. P. OS D. 668 πρωτο ἐξερέεινεν αναε Vrat. α ἐξερέν γναε ut et alibi peccatur. 669. ει αγε aera πολυαι 'O σευ, - . pro M. Exempla elisae diphthongi collegit Barnes ad H, Scaeputo mutandum esse ειπυγ μοι, 'O. Do πολία. νος s. A. So.

ἀπέειπε - Sch. . monet, posio et plenam esse inter

αλεμμεναι Auctoritate odd. Ven. Har Vrat. b. A. To l. Schol. Victi receptum etsi Schol. . addit: ἐν αλλιο ααυνέμεναι, quod vulgatum erat, etiam in Romet Eustath.

690쪽

osset.

67r χολος ου, ἔχει - vulgo lectum languet. In promtu est di stinguere δ' PF, idque est iam in ed. Rom.

et in Eustath probatum quoque Benileio. 673. 'Aγα αεμνον. uentur hoc codd. quod Turn btis induxit ex ed. Rom. 'Aγαμέμνων lectum erat in Hor Ald. I. a. et sequacibus. Sic quoque osc. 3 pcdi

. Petua varietate.

674. κεῖνος γ' υκ ἐθέλει σβέσσαι χολον κεῖνος et

hen repetiit Wolf quod Barnes iam dederat et antis eum enr. Stephanus ex ed. Rom. nunc firmatum per codd. Ven Lips rati b. Vulgatum erat κεῖνος quod Garho iterum intulerat, aut ea editio, quam sequebatur. σβέσαι cum vitio metri edd. ante Turneb et ipsi codd. etiam meliores, Ven. c. Schol. o M. M. 6 5. σὲ δ' ἀναίνεται δὲ σὰ δῶρα Schol. r. παραιτεῖται, ἀποψλαυλίζων. d. , ala των ' λλων δ' υτιναναιγοαα ουδ δεεριζω quod Apollon Lex reddit, παρήνοῖμαι ἀπολέγομαι.

676. αυτον σε φραζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν νωγε., quod Ascalonita scribere iusserat: αυτον σε, contra quem disputat Sch. . aut sorte erodianus ἐν 'Iλιακῆπροσωδία a grammatico hoc exscriptus Posse tamen utrumque recte scribi docet Apollon de syntaxi p. 4 a. scitiqet, prout aut σε aut αυτον acuitur Pronuntiando. ἐν Ἀργειοισιν Sic codd. ἐν Cant. ari. Townt. Ven tres Vindob. Iam in edd. Hor. Ald. i. Rom. libdem e in cod. Lips exciderat particula suppleta in ed. Ald. a. per μα, mutatum in aliis in αμ, ita ex correctione lectio edd. nata est. 677. ππως κεν ηας τε σόνς. In alia Aristarchea editione sui σαῖς, additur se forte παρὰ το σαωσεαεν, et si σαωθῆναι ut tamen eum quoque altero: σωον δ' ἀνένευσε. Subiectum alterum Scholion ,, αλλως ἈρAσταρχος, οὐ et Variauit, ut vides, lectio in ip-

라틴어 텍스트