C.B. Michaelis Grammatica syriaca

31쪽

LIB. I. CAP. II. DE VOCALIBUs.

mediam radicalem geminatam implicant, ut ,ο emph. νιν locus, pl. saecula ,

ι α oculus , γα- emph. μαα- dies, et alia quae clam de quibus vide paradigmata nominum lil, ILcap. II. D. Excipitur item egogo super mediarad. lat. peal. ut a stiri t iubebis m. fit, ' in iubebis sem. et . , ,e', a iubebitis . VII. Vocalibus apud Syros, ut apud Hebraeos , quatuor ista accidunt: i. abiiciuntur , a. assumuntur , ubi nullae erant aut esse debuerant , 3. invicem permutantur , et 4. transponuntur. De quorum singulis nunc sigillatim. VlII. Vocalis ultima , in incremento vocis snali syllabico , minuendarum syllabarum cauSSRabiicitur, dummodo fuerit vocalis pura: ut ab

32쪽

pro λδeliant. Dicimus autem I. Vocalis ultima ; quia penultima regulariter est iuvariabilis, G. a. 2. In incremento finali syllabico, quia in incremento, quod syllabam nullam iacit , vocalis

ultima manet; ut quum a rad. Occidit, sit occidisti . 3. Minuendarum syllabarum caussa , quia sisyllabarum numerus ita vocibus nimis multiplicaretur , impeditior fieret oratio . 4 Dummodo fuerit vocalis pura , Ob ea quae 6, a. ObserVa imus . Excipitur tamen vocalis ultima imperativi singularis , aliaS pura, ante suffixae ut Εx. a 6, 3 i.

. v . . . .. ν

doce nos , ab Gce ; Rom. II, 2Ο. --αnci ciba Gm , ab 'Mol ciba . Necnon cum ante sus-sxa tertia radicis littera in verbis et particulis, voca

li vacua manet, ut Hebr. I 3, 2I. COn-

am vos; Marc. a, Post me . Phil.

33쪽

LIB. I. CAP. II. DE VOCALIBUS.

illos; ApDe. 4, 6. e. να--ialas: quia tali

tu casu , nisi vocalis maneret, pronunciari non Possent litterae . In 3. pers. plurali praeteriti, et a. im-

perativi, generis seminini idem sit: ut iusse-

IX. Pro litteris vocali destitutis , ut commode pronunciari queant , vocalis assumitur. I. In concursu duarum consonantium sine vocali, usitatisSime . assumitur: ut a l caelum , cum Praefixo in sit , in cae-

D; ab iniat iussus est , adiecto I , et abiecta Ob incrementum finale vocali ruoeto , sit

,-m Ll iussa est ; a dimidium , pl.

lam P . Quo pertinet, quum ex absoluto

m . Quo Spectat, quum ex masc. Pro ut

fem.-ργerit. Deinde ante jud vocali destitutum sub praecedente consona , itidem vocali destituta , assumitur . seu elivogo , in quo jud

34쪽

LIB. L CAP. II. DE VOCALIBUS. Q

quiescit: ut a scortum , sit pro φ

st emphat. liarino Marc. 5 , 29. Iob. 4 , SEXcipe tamen participia passiva pael et apbel ,

in quibus secundum superius membrum aSSuIni'

tur pthocho : ut a --- sit emph. perfecta Iac. I, Isi. et a emph. Iacta die reiecta Hebr. 6, 8. ut distinguantur a participiis activis earumdem coniugationum , Δα-- per ciens sem. et , , , reiiciens sem. Porro ante terminationem status emph. semini norum it , si praecedat o sine vocali, adsumitur ,

in quo O illud quiescit: ut a lo-- fit emph. llo,-

pro com gaudium Ioh. 3, 29. et a emph. l . pro u . bestia Hebr. II , ao. Sic et ante suffixa , dummodo illud I adsormativum habeat Vocalem s ut 1. TheSS. 2, gaudium no-

- is σ

εtrum , Matth. a 3, 44. o gaudium eius. Ast si ante suffixa illud i sormativum semininorum vocalem nullam ha heat , praecedens o ocalem piliocho assumit usitato modo , ut R

35쪽

dium meum , et indito. . gaudium Destrum Ioli. 15, Ii. Quinto eZOZo item adsumitur in stata emphatico singulari nominum quorumdam semininorum , auctorum ab initio et sine : ut Σαωαἰvsus , mi Culum , , I gloria ,

a lis mi , . Sexto in medio vocis

sub priori concurrentium litterarum , vocalis ruOeto indisserenter vel adsumitur, vel omittitur ,

ut a altare, sit emphaticum vel

fectu ,-; plane ut apud Hebraeos indisserenter dicitur 3zam et adis ia cet. Si tamen POSte rior concurrentium litterarum sit l, ante hanc sub

illa necesse est adsumi ruogo ; ut Pro

I. Assumitur etiam vocalis pro solitariis litteris sine vocali; et quidem pro i, ante in , nec nouia. , initialibus, pro illis quidem Pthocho vel ruo-

Zo , pro hac vero chvoZo: ut pro rudit comedit, pro rididit comede; pro recordatus

36쪽

LIB. L CAP. H. DE VOCALIBUS. asPFerit ;-pro, Orphanus. Αssumitur porro pro media radicali, in nominibus quibusdam ante O terminatione plurali seminina vestitum, Pthocho ,

vel .preces , a Sing. Q. X. Vocalis cum vocali commutatur: ut

1. s cum . , Sub praeformativis infinitivi et suturi peat verbis quibusdam I. rad. gutturalis: V. g. Momo Pro Momo dicere , rura pro 'o αοι-bit , pro ci, et hoc pro Disam .

metire ; sincia abnegabit cet. manet eZOZO , et in

,--m aequalis s Phil. a, 6. rvogo . 3. Shopho syllabae simplicis , mutatur in

pthocho, si simplex illa transeat in compositam, hoc est, consona mobili termitiatam, sive in se ipsa ; mutato in I , ut cum secundum cap. I.

siVe ex adsumpt' o sequentis Pronominis om in

37쪽

as UB. I. CAP. II. DE VOCALIBUS. unitatem syllabae , ut .--δe3rau, Pro da

.in Caro est.

XI. Vocales transponuntur: idque i. In imperativo plurali masculino peat ante sumxa : ut me ol crucifigite eum , ab absolutori Crucis te ; et ad eius imitationem ,

---- audite me, etsi ab absoluto dicatur

, non vero audite.

a. In verbo 'al abiit, quoties media radicis debuerat esse sine socali, toties ultima Iomad aleam remittit vocalem suam , ipsa otians: ut Pro abii ; pro abGunt.

3. In nominibus quibusdam formae ino. sanctitas, in incremento finali sγllabico; v. g. in Statu emphat. l scio pro et is, di genu, et

genua, ab absoluto sing. . Nec non in statu emphatico nominum quorum clam seminino-

vida , oitum , ab absolutis . In particulis quibusdam compositis : ut

pro hucusque , pro usque dum ; et 5 Generatim , quum 1 et Q. vocalem suam , illud quamlibet, hoc vero h , ad praecedentem si

38쪽

LIB. I. CAP. III. DE NOTIS DIACRITICIS. a teram vocali vacuam remittunt. Vide supra eaP. I. 7- 1 . et 3.

De notis diacritieis. L Pet notas diaeriticas intelligimus reliqua

post consonantes et vocales Signa , quae accuratiorem distinctioremque eniciunt scriptionem et lectionem. Eas doctrinae da tono praemittimus, quia tonus integras voces , notae vero diacriticae litteras tantum et syllabas spectant. Sunt autem sequentes: ruchoch, Luschoi, ribbui, mainet no , megagbjOno , linea Occultans , praeter interstinctionum Signa.

II. Ruchoch, , seu lenitas , est punctum infernum , litteris subiectum , ad significandam illarum adspirationem , seu adspiratam

pronunciationem , bli, gh , dii , cli , ph , th : ut si sine punctis vocalibus scribatur) Iege

sebhar, Prataoit, non sabar vel sabbar, adnuncia-pit. Respondet lineae raphe Hebraeorum , ad ea dem litteras naman relatae, v. g. EX. 2o, 13. ri

respectu Versus.

III. Κuschoi -- durities, est Punctum

supernum, iisdem litteris Ma superimpo. situm, ad tollendam de illis adspirationem , ut

39쪽

legantur tamquam tenues , b, g, d, e, s seu h ) p, t:

ut sine punctis vocalibus scriptum, lege sabar vel sabbar, adnunciabit, non vero Seb-har, Putaνit. Observa. I. Eadem litterarum di, sine vel cum adspiratione legendarum, lex est, aCapud Hebraeos , et multo magis apud Chaldaeos , ut rex , malas , at pl.

reges , lege malchai , malcue , malchin ; quia chaldaice scribuntur, illud κ2 , haec vero rcto

a. Aliis quoque litteris punctum solitarium vel subiectum , vel superimpositum , diversam 'illarum lectionem notat: ut om sine vocali scriptum , lege o , ast om Valet omi est ma-

nus, ast lege ita quaenam ' est

serous, aSt l. m. N eSt-πus . In primis vero punctum , suffixo in impositum , respondet maP- pik Hebraeorum , notans semininum , ut est

os, ei in seminino, ad disserentiam inta ei in

maSculino , o A. nomen illius , feminae, at o a nomen illius, viri. - 3. I abent et alios usus ista vel in serna vel suPerna Puucta, quos vero explicaro supersede-

40쪽

LIB. I. CAP. III. DE NOTIS DIACRIΤICIS. Ismus , quum in punctatis ut plurimum libris sero negligantur, aut exiguae sint utilitatis. 4. Dagesch forte, seu notam geminationis litterarum , non habent Syri . Utut autem Signo careant, tamen Signatum, hoc est, geminationem litterarum hahent, eamque vel, primum characteristicam in coniugationibus pael et elphaal, earumque derivatis; ut Βρaued, praecepit, eth

δattat, abolitus est , gannobh , fur , eet. ad analogiam in primis chaldaicam , qua scribitur 'pn, beanR, diga. Secundo compensativam elisae litterae , scilicet prim. radicalis desectivae; v. g. in I vhuse pro Lexilo , a vicina exiit ;te ah pro cognosces , ab cogno υιt ; ad analogiam chald. pyκ et x idem. Ne

. - . .

non a. rad. geminatae , quae excidens compenSa

tur , idque in sequente littera, ut ΔΓ Hlath pro

ingr sa est, ad instar chald. n,u idem, ab

pro ηα, ιngressus est; vel in praecedente,

cho attho , pro lu- n OUG. Nota . Quia igitur Syri expli tum semina