C.B. Michaelis Grammatica syriaca

51쪽

GRAMMATICAE SYRIACAELIBER II. DE ACCIDENΤIBUS ΕΤ PARADIGMΑΤΙBUS PARTIUM ORATIONIS.

De paradigmatibus verborum.

tales constituuntur treS , Verbum , nomen , Particula . Nempe participium partim ad verbum , quatenus agentem, partim ad nomen , quatenus actorem notat, reserunt; Pronomen vero , adverbium , Praepositionem , coniunctionem et interiectionem , sub particula comprehendunt. II. Et paradigmaticae quidem tractationis initium cum Arabum grammaticis merito facimus a verbo : utpote a quo , ceu primitivo , nomen et Particula, maximam partem derivantur . III. Considerabimus autem verbum ratione speciei, qualitatis , coniugationis , modi, temp ris , numeri, personae, geueris, et flexionis. IV. Ratione speciei verbum est vel primitivum , vel derivativum. Primitivum vocatur radix, quae, ut apud Hebraeos , ita hic quoque est tertia PerSona singularis masculina praeteriti primae coniugationis. Constat autem tribus litteris ; sive explicite, ut occidit ; sive implicite , ut iso pro

52쪽

diei su 'rexit, pro contrectaὐιt . Ad derivativa reserimus quoque quadrilittera , utpote a trilitteris orta . Oriuntur vero , . Per geminationem unius alteriusque litte-

fumigauit , a chald. Hau extinctus eSt ;, unde civisit, ab hebr. uio idem :magni cavit, pro ab hebr. 22' mu stus vel magnus eυaSit. a. oriuntur etiam per adiectionem litterae, quod sit variis rationibus . Per prosthesin ab

initio , ut-in k-- credidit, ab eo , unde

adoersatus est, a ruatio Obvius S. contrarius uit. acceleravit, a iamin, aphel. idem ; in ,-- glori capit, ab hebr. lucidus ;

Confessus est , Promisit, ab aph.

53쪽

LIB. II. CAP. I. DE VERBO.

, o plenus fuit , Uroire iecit , ab

ωint, ab R, pa. idem ; -I A. abundare δε-cit , a tat, ebulliuit. Sic quadrilitteris aliis additum , iacit quinquelittera et ut , soci l ρe DCtus est, ab idem .

in ,-- l docuit, ad hebr. 'ti, didicit ;

transtulit, ab hebr. mari transmisit, transe

iuvit ot tardaoit, ab . idem . 3. Oriuntur per epenthesin in medio, ut o

idem quod . , in Muit, ab

54쪽

LIB. II. CAP. I. DE VERBO.

idem implicuit, ab neuit ;contorsit , ab idem . 4. Denique oriuntur per paragogen tu sine,ut

chald. vidi: idem ; humiliaMit, a Dr-9λι ; sorte et iam,2 cibavit, quamquam eius tr litterum non extet amplius. V. Ratione qualitatis verbum est vel regula-

; V. g. Occidit; vel irregulare ; et hoc I. gutturale , in quo aliqua litterarum gutturalium ' in, vel f anomaliam facit, ut tali, ebulliuit; a. quiescens, in quo est aliqua quiescen tium -o , sive ab initio , ut comedit,

. . .

PePerit ; sive in medio , ut-surrexiti sive iusine, ut vel reυelauit ; 3. desectivum a. rad. v ut exiit ; 4. geminatum media rad.

ut M, Pro 1M, Praedatus est ; et s. quadriliti

rum, ut inflammavit. Sunt et dupliciter

regularia: ut xl eiulauit, iuravit , r ut

55쪽

44 LIB. II. CAP. I. DE VERBO.

msit, tacit humiliauit. Quin et formas suas

Saepe permutant irregularia , eodem aut cognato saltem manente significatu , ut et di-

et traxit ; -α et nomina it. I. Coniugationes sunt sex ; tres activae,

totidem ius iis respondentes passivae : peat et ethpeel, pael et ethpaal, aphel et eitaphal. Quarum notamus dii. Significationem , quam simplicem habent pcal et ethpeel, ut Hebraeorum coniugationes halet niphat, prior acti a , altera passiva ; intensam ero , ac t si quidem peat in transitiva suerit ) transitivam , peat et ethpaal, illa activam , haec paS- Sivam , convenientes cum Hebr. piet et pilat tran- Sitivam , eamque vel in secundum , vel in tertium subiectum sprouti peat vel in transitiva vel transitiva fuerit ); aphel, et eitaphat, illa activam, haec passivam , convenientes cum Hebr. hipliit ethophal. Reciproca autem actio , quam Hebraeorumhithpael valet , apud Syros vel per paSSivas Coniugationes exprimitur; ut soo 1 cautus fuit, proca υit sibi ; vel per activam cum adiecto nomine suffixo, ut a libera animam tuam , I. e. te ipsum .

56쪽

LIB. II. CAP. I. DE VERBO. 452. Notabimus sormam et characterem. Nem-

pe peat simplicem raclicem exhibet ; a quaserinatur ethpeel, adiecta syllaba praeformativa I , mutataque vocali mediae radicis in ruogo, s nisi ultima gutturalis obsit, sec. lib. I. cap. II. IO,a.)

: pael sub I. rad. pthocho et sub u. rad. quam et ad analogiam chaldaismi vel bis ge-

minare fas est ) rvoZo, -; a qua , muta to rvoZo in pthoclio , et praemisso I , deducitur

misso praeformativo, et mutato pthocho in ruo

ZO , et ab hac denique, praemisso I , ac mutato rvogo in pthocho , efformari debuerat et taphal , pro quo vero dicitur

mutato olaph praeformativo aphel in thau , sec. lib. I. cap. I. I. 9, 4. Nota . Coniugatio ettaphal in verbis persectis ac regularibus nullum quod nos quidem meminerimus) exemplum habet: unde et cl. Schaa-fius in praes. lexi ci syr. latetur , eam rariori Susus , nec agnitam suisse a grammaticis et lexi-cographis prioribus, Masio , Wasero , Boderiano , Buxtorsito , Schindlero , Crinesio , Trostio. In imperfectis tamen ac irregularibus verbis , quan

57쪽

46 LIB. II. CAP. I. DE VERBO.quam perraro , adhibetur : utis otiolae additus est Matth. 6, 33. cap. a 5, 29. Marc. 4, 24. Luc. I a,

Raritas coniugationis etlaphat inde est, quod. Syri verba passiva , activis in aphel respondentia , solent ut plurimum exprimere in ethpeel : ut ab

tradidit, v traditus est; νι-

discumbere fecit, HIN. j discumbore factus est; ,ol notis cauit, notis catus s. mani Sta-

Ω t ; exultaυit, exaltatus est ; commoda oit, commodatus est, Seu commodatum accePit . Quin in verbis med. rad. . , ethpeel et ethpaal hanc ipsam ob caussam sorma coincidunt. Denique quadrilittora in duabus tantum coniugationibus flectuntur, nempe activa in pael, passiva in ellipaal ; ut visio, in ni cavit , magni Calus est. VII. Modi sunt tres , indicativus, s qui et subiunctivum , et graecum optativum , Una COm

prehendit in infimitivus et imperativus . De enallage indicativi loco imperativi, et huius per participium

58쪽

LIB. II. CAP. I. DE VERBO.

aut adiectivum, verbo substantivo loci, fuit iunctum , periphrasi, vide syntaxin lib.III. cap. l. f. I 4. VIII. Tempora apud Syros eadem quae apud Hebraeos sunt e praeteritum persectum , futurum , et quod praesentis vicem sustinere potest, partimcipium . Reliqua vero tempora, ut sunt imperiactum et plusquamperfectum , Syri circumscribunt. Nempe I. Praesens tertiae Personae Per participium

nudum exprimitur ; ut ho intersciens est, seu

interscit , interscientes sunt , inter, ciunt ntino interfectus sit , interficitur , interfecti fiunt, intersiciuntur : at primae et secundae , per participium cum adiecto

tersciens ego sum, pro interscio , dat vel

Per crasin interscis m. interscis

vel interscitis m.

vel interscitis La. Imperfectum praeteritum circumscribitur Per participium adiecto praeterito verbi substan

uvi lom fuit: ut loci, intersciens fuit, pr

interficiebat, ocio, interscientes fuerunt, pro intersciebant.

59쪽

I IB. II. CAP. I. DE VERBO.493. Futura sorinantur, additis ab initio praeformativis I l, et in sine ad formativis-; ita tamen, ut et hic cedat i praeformativum coniugationis praeformativis temporis rat in ellipeel

pael habeat vocalem , cum praeformativae reliquae vocali careant, coli. lib. I. cap. II. 9. I. et denique media rad. in peat ordinarie habeat h. 4. Participia denique ex iisdem praeteritis o. riuntur , quae non solum in peat , sed etiam in paelet aphel, gemina sunt, activa et passiva ; in peat,

in reliquis vero coniugationibus , praemisso dis praeformativo , cui praeformativum coniugationis cedit ; ut pro .in Ilis cet. Passiva in pael et aphel , rvoro in pthoclio mutant . Ceterum participium peti sumitur quidem ut plurimum passivo ; ali Iuando tamen et aclivo seu d

ponentialiter: ut accinctus Pro accingens Rom. i 3, 4. -- tenens , q. d. comρlexus IIebr.

I, 3. lugeras, qs. lugere factus Marc. 16,ao. Vide plura in syntaxi lib. III. cap. I. f. 4. IX. Fumerus et persona verborum eodam se modo apud Syros, ac apud Hebraeos habent.

At genus in a. plurali praeteritorum quae apud

60쪽

5o LIB. U. CAP. I. DE VERBO.Hebraeos communis est , pariter ut in singulari , distinguunt Syri , ut v. g. in masc. quidem dicant

, in sem. vero vel Q. - mySerunt .X Flexio ex sequente paradigmate verbali interfecit, clarissime liquebit. Hoc autem verbum delegimus potius , quam frequeutatum illud grammaticis 1la iussit : quia post illud adformativa littera i praeteritorum , quam post hoc , commodius auditur . Addemus tamen hic quae singulae coniugationes in singulis temporibus singularia ratione flexionis habent. I. In peal , praeteritum sub media radic. loco . aliquando habet γ , maximeque in verbis intransitivis: cessaWιt , Io, m eruδuat ;

adhaesit, timuit , dormioit ;

. in v

scendit, . ris adhaesit; adoravit , , m

testatus est tam adscendit ; inoaluit ;

adpropinquaoit; iratus est ,-

currit , dilexit, murmuravit, clinavit se ; -- cubuit, consummatus Me , tacuit. Quo pertinent etiam qui scentia media rad. l, v. g. doluit, aegre