장음표시 사용
61쪽
tulit , canuit, roga it . Quaedam
utramque vocalem admittunt, ut et in s
insedit, et Procubuit. Schema nectendi praeteriti ruogati hoc fuerit: Plur. Sing.
Pro vel l .. dicitur et -- gavisus est, de quo
et similibus vide paradigma ν- .
a. Porro praeterita non solum primae, sed etiam omnium coniugationum Pro 3. plur. sem.
ά o habent aliquando et m I. plur. itidem ut quod ad prius , αδistunt Matth.a8, 8. II. dixerunt cap.2 5,8.
miserunt Ioh. II. 3. quod vero ad poste
rius e 1o itast ni i abierimus et emerimus Luc.
3. Ia infinitivo, αα, diis Pro discin dere Μatth. 9, 33. legitur .
62쪽
UB. II. CAP. I. DE VERBO.4. Imperativus et suturum sub media rad. pro
mus I. Cor. II, 5 I. esuriet Ioh. 6, 35. cet.
facile cap. 3, 8. emet Luc. 22, 36. Molt -- pinges Matth. 4, 6. Sic et in irregularibus ac dese-
ctivis ; ut μ' dis Matth. 4, 3. ex is discite cap.
cade Matth. ai, a I. abibit Mare. 5, 17.
Iob. I 2, 32. 5. Futura huius et reliquarum coniugatio num , tertiam singularis semininam, non solum cum adiecto jud adformativo , sed etiam sine illo formant. Vide cum jud, transibit Matth. a 4, 34. Q. o I Secedet I. Cor. 7, IO. II.
63쪽
53 LIB. II. CAP. I. DE VERBO.relinquet v. 13. item , .m, ii sanabitur Marc. 5, 23. LProducet Hebr. 6, 8. ast sine jud, it salietur, et o M infatuabitur , Marc. 9, 5o.' αἱ poterit , et habitabιt , cap. 4, 3 a. remittetur Matth. 24, 2. cet. Futura in a. Pers. Sing. semin. assumunt aliquando in sine ulu
tra ordinariam syllabam afformativam et ut pro erut intrabis Marc. 9, ag. -L. at νμ
Mi abis I. Cor. 7, i 6. ubi tamen Polygi. init . 6. In ethpeel et ethpaal, si prima suerit exsibilantibus , i characteristi cum cum illa transponi
tur, ut pro in lati innixussit,
remis S σSt, Pro -- Lil gloriscatus est, et transpositum commutatur in eiusdem organi
litteram , post 3 iu s, post u Vero in-; ut pro et hoc Pro Θνis emtus est, .ossit pro, et hoc pro Lo,Ill iustiscatus est, pro , et hoc pro in II crucifixus est,
pro μιι , et hoc pro ignominia
ad eius est. Vide supra lib. I. f. 9. I. et S.IO. 2. . In pael praeformativae litterae suturi om-
64쪽
54 LIB. II. cim L DE VERBO nes vocali vacuae sunt, excepto , quod habet A ,
, ob rationem dictam lib. I. cap. II. S.9. a. 8. In ethpas imperativus mediam radicis perinde quidem , ac in ethpeel , occultat ; ut
otata. confortamini , ab M. - Confortatus est, orata sit humiliamini, ab isti humiliatus est
I. Petr. 5, 6. ti tua,. reconciliamini I. Thess. 5.
v. Cor. 13. II. ..is αἱ at Gutb. . α αἱ in laetare Luc. ia, Im et Gal. 4, u7. et in quadrilitterissiaiecti ostote Iac. 4, 7. I. Petr. 5, 5. cet. coli. Supra lib. I. cap. III. 7. u. Reperias vero etiam cum expressa vocali aia,L miseratione adscitor Matth. 9, 27. Luc. 16. 24. ocas consolationem accipite v. Cor. I 3. II. QO,I imitamini
9. In aphel, l characteristicum coniugationis manet aliquando post Praeformativas temporum ita
verbis imperfectis: ut Lal viυisi bis masc. et
65쪽
Io. - . ADenit, Potuit, non est in aphel, sed in peat, cum non praeformativo , .ed prOsthetico , coli. supra lib. I. cap. I. 5, 2. Perinde
ac tu LANA. bibit, de quo infra ad paradigma. Liquet hoc ex vocali m prioris syllabae ; cum, si praeformativum aphel esset, habere debuis Set . . Flectitur tamen vel quasi ut aphel. Nam
in infinit. habet Gen. I9, II. in latur.
el participium praes. pro Matth. I9,
26. Peil - . n. inventus, Praesens . Ast paSSivum in ethpeel nectitur regulariter I.Petr. 2,22. Nota. Michaelis ubi de verbis agit, qua ratione ea distinguantur ope punctorum diacriticorum non indicat. Quum autem Syri maximi haec puncta iaciunt, et in libris , in quibus puncta vocalia desiderantur , magno usui sint , quaedam hic de eorum usu adiungere operae erit Pretium . I. In praeterito omnium coniugationum punctum diacriticum ex arbitrio uni ex litteris radicalibus subiicitur , in prima vero Pers. Singulari Puuetum Superponitur, ut haec ab secunda di-btinguatur , sic SFara υisti , et SePa-
66쪽
50 LIB. II. Ca P. I. DE VERBO I. 3. sing. sem. alii aliter notare solent, uno
aut duobus punctis litteram I in sine vocis insignientes , ut exiit iam. I l dixit sem., alii punctum litterae I subiiciunt alterumque postponunt , ut . o a It conνocata est,. Δ -- audiυiesem., alii duo quidem Puncta ponunt, Sed unum super littera I, alterum vero etiam litterae prae cedenti subiicientes , ut lxam odit iam. Iodi, uitiam ., alii denique huic personae nullum tribuunt punctum diacriticum , qua re ab aliis formis similibus distinguitur . 3. In a. Sing. sem. et in plur. cum singulaesormae iam terminatione sua sacile cognoScantur, punctum diacriticum haud necessarium et Propterea multis in libris omittitur , ab aliis vero libra. riis I. et 3. plur. subiicitur , ut oocti horunt, iecerunt, li pocati sunt ,-oidimuS , audiseimus. 4. In omnium conivg. infinitivis punctum diacriticum voci ubi vis subiicitur. Cum vero hic modus facile terminatione in o et ' praefixo di stinguatur , Saepe punctum prorsus omittitur . 5. In imperativo punctum uni, quaecum que sit , litteraruis suppo uitur. Hoc tamen in Ver-
67쪽
LIB. II. CAP. I. DE VERBO. 5 bis irregularibus dissicultatem omnino non tollit, ui didicit et disce . 6. In latur. quoque punctum sere ubique supponitur, ut acciPiet, loci erit,abihis , .dioli dices ; I. Sing. vero excipias , in qua punctum illud superscribitur, ut facilius a 3. prael. aphel distinguatur, ut . o Perdidit, ot se scribam . 3. sing. sem. Plerumque puncto non in- Signitur , qua re a a. masc. distinguitur, in bibliis
vero Polygi. eodem modo ac 2. maSC. notatur, utricidiu edet iam ., gaudebit iam. 7. In plur. punctum simili modo ponunt, ut sulrelicabunt, acciPietis . linainoocabimus , oidebunt, interdum qtiam in
8. Participia praes. sive activa in peal puncto super I. radicali Posito , in reliquis autem coniugg. Puncto super littera praesormativa η, facile ab aliis flexionibus distinguuntur , ut o o S uenS , quae=ΠS , Ponens , indicans , Perfectus, nominatus , frangens . Sic etiam in sem. et plur. ut
68쪽
53 LIB. II. C . I. DE VERBO.quoties in bibl. Polygi. punctum infra litteram Paut duplex ponitur, ut . Baino liquefactus , Paxat o ultus . In Partic. PasSiv. coniugg. punctum etiam primae radicati superscribitur, ut nominatus ; similiter in pari. peal ; in verb. tam aut aut si I. radic. Puncto , ut s et s , inStrumeta est , interdum etiam in littera es , Punctum diaerit cum sequenti litterae tribuitur, ut e fundens , ἐ- sagrans , imSCmS ,
timens , . Potius . 9. Part. PasS. Punctum in sing. et Plur. maSC. et iam. Supponunt , ut laudatus,
congregati , Potitus . Io. Nomina substantiva quoque ; quae ad participii sormam maxime accedunt parti lue a
participio derivantur participialia), punctum haud
raro adsciscunt , ut Creator , factor ; iam magister. XI. Sequitur nunc paradigma verbi regularis interfecit.