장음표시 사용
41쪽
3o LIB. I. CAP. III. DE NOTIS DIACRITICIS. tiociis signum non habent, aliquando litteram , apud Hebraeos et Chaldaeos dagesch sorti adficiendam, bis scribunt: ut , chald. com Prehensus est; dial , chald. vel u):nκ ρο
Servandae originis et distinctionis caussa.
IV. Ribbui , multiplicatio , est gemi
num punctum supernam, horizontaliter scriptum, notando numero plurativo, Vel collectivae singu-
Iarium significationi: ut ministri ; Ioh. 4, 35.
3. Sing. masc. Luc. 24, I. - attulerunt, et Pan υerunt, 3. pluri sem. prael. ad disserentiam
Para , a. Sing. sem. imperat. et attulit,
Matth. 27,5 I. rutae Sunt, at rutus est; Luc. I9, 42. . diti contectae seu contectagunt, at contectus eSte grex orium Se .
oves, at la, ovis ual hominum genus seu ho
42쪽
LIB. I. CAP. m. DE NOTIS DIACRITICIS. 3.
impersonaliter haec , quia Molli idem est ac
Nota. Signum ribbui perscribendi compendium coalescit cum puncto diacritico risch; ut ta
Oves , Pedes o et eum Superno puncto vo calis piliocho , ut Secundum Gulbier. Matth. 7, 25. fundamenta eius .
V. Μa rhetono uια- , cursor, est lineola superna horiZontalis significans, i. Litteram istam, cui imposita est, legi sine vocali: ut si aeotho , eleemoVna , thannulus, Pudor, regina .. rvient, cet. eum ceteroquin in tali litterarum concursu vocalis indifferenter vel ad ,umi vel omitti possit, ut supra diximus cap. II i. a. Significat scriptionis compendium, Seu a breviaturam , ut Δα, Pro ια. ααλ. gloria . Quale probabiliter est Ioann. 8, 7, Sec. edit. Angi
et Gulbier. pro quis est, quod habet editio Schaafii. 3. Wau quiescens in o o i ad disserentiam
ol aut, in quo Wau diphthongescens eum praecedenti vocali est mobile ; coli. Hauh. as, a8.
43쪽
3a LIB. I. P. II. DE NOTIS DIACRITICIA. VI. Mehagionose, syllabarum Coagmentator , est lineola hori Eontalis inferna, contrarium eius , quod Marhetono 3. 5. I. notat , nempe concurrentibus duabus in medio vocis It teris , quae vocalibus carere poterant, priorem
vel pictima , inebrianS . Otiosum utrumque signum , tum superius illud ma rhetono , tum Praesens mehagjono, cum Voca lis ipsa simul extet; nisi sorte indicet, illud quidem , consonam Pronunciari sine vocali , nec tamen sine sono rapidae ac velut dimidiatae vocalis ; hoc vero, pronunciari eam cum vocali, sed rapida illa ac dimidiata : plane ut Hebraei et dicunt, et m . Passim , ut exigui usus , ambo signa Omittuntur. VII. Lineola , occultans dicta , eandem Cum Praecedente mehagjono , et figuram et situm habet. Notat autem, litteras, quibus subiecta est, I. Aut plane non esserendas esse , utpote otiantes , et vel servandae originis vel disserentiae cauSSa expressas ; idque primum in vocum initiis et
44쪽
utaria humanitas , humanus , humaniter ; ν, arcanum. Item in ego , quoties id vel sibi ipsi , vel aliis vocibus subiectum, vi-
cem gerit verbi substantivi sum : ut ιμ-ogo
sum , U videns sum , i. e. indeo . Vid. lib.II cap. III. ai. i. Idem sit in nominibus graecis, quae in syriaca lingua interdum ab initio vocis litto-ram assumunt: quod cum vocalem non accipit, occultatur , etsi linea occultans non subiiciatur , ut StukSE , ς οιχεια , Iamni , ξοαο . j IIuc etiam pertinet in he, in pronomini
bus separatis , om illo et illa, quae si cuin praecedente voce in Pronuuciatione coniungantur , vocalem Suam ad praecedentis vocis ulti
mam litteram mobilem si haec propria vocali de
stituta sit ) remittunt ut om , litu , pro
omota maledictus ille Sit, mani, pro
45쪽
34 LIB. I. CAP. III. DE NOTIS DIACRITICIS. eta vocali propria , suum o et Lia Cum Praecedentis vocis ultima vocali faciunt diphthongescere ;
Isin hodsi, Pro - Isin haec est: ita tametaut ultima vocis praecedentis vocalis , seu fho-Pho , mutetur in . seu Pthoelio ; ut o mau ;
est y Mo, pro oo, ibo, hic est. Vid. lib. II cap. III.
Idem sit in verbo substantivo lom fuit, si qui dem id cum praecedente voce , vel ipso secum
in pronunciatione coniungi debeat: ut loci, oin 3 non ΦSs erat, Iom lom hewo wo , fit fuit, id est fuerat. Contra , tu commatis initio legitur: ut
Iob. I, 6.-νο- hewo hamoscho , Erat homo. u. Haec lineola aliquando adhibetur ad indicandum similiter litteram occultari in medio vocum. Quo spectat media radicis geminata, in incremento fiuali , v. g. α- clus, Πιan
46쪽
UB. I CAP. III. DE NOTIS DIACRITICIS. 35na , ι - , populi , obumbranteS , ita, is loquela , quasi pro r,ud et κου u , haec Ve ro Pro r,buo et it diu: quae legenda sunt gallo,
matilin , mammis , manno . Nempe in his me dia rad. occultatur : in compensationem Vero eiuS geminatur vel ultima , si prima vocalem habeat, vel prima, si haec vacua vocali Sit. 3. Eandem lineam recipiunt sequentes litterae in nonnullis casibus ; nempe primum s si-
ne vocali, ante cognatam I ; ut li- nουus , et uin coetus , lege challo et itio , pro chario et talo , ad instar Iat. attem , attingo , Pro adtem , adtingo . Porro in cum in suffixis, v. g. abui, Pater eius , Diau manus eius , k 'οι , MOCaυit eum , - να - GPPkui ,
et pro Iudaeus. In his vocibus in pro spiritu aspero scribi Homnannus Gram.
r. animadvertit . ) Deinde o , in usoci promissio , cet. de quibus Supra , cap. I. 7. a. Plerique grammatici hoc o occultari dicunt, rectius vero otiari dicendum cum linea Occultans
47쪽
nusquam subscripta inveniatur . Quarto ri , in
verbo ruit abiit, quoties id per analogiam ne xionis debuerat instrui vocali , media vero radicis vocali vacua esse : tum enim occultatur , remissa ad mediam vocali sua . Ut m. Ileaath , pro ri Nil calath , abiit ;-uι-zun , pro niamn , abibunt. Vide supra , cap. II. S. II. a. Ast idem verbum , quum ProdeSSesignificat, regulare est. Denique M tu pronomine
emta , et nominibus uaois , leuia .is urbs,
dia accidi, inoPS, Potens , Po sentia , it annus. 4. Lineola occultans indicat litteras sinu vocali esserendas esse ; quo pertinet primum me di a radicis in imperativo ethpeel verborum Per sectorum , quin ut Schaasus praef. in n. teSt. Sy riacum a se editum arbitratur ) etiam in ethpaal et verb. gr. in ellipeel col. 3 , Io.
48쪽
LIB. I. CAP. III. DE NOΤIs DIACBITICIS. 31 Sic in ipsis quadrilitteris reperimus quidem Rom. , a transformamini , ab transformatus est et tamen , qui legi possit lo-mad sine vocali estachOh , vix perspicimus . Unde suspicamur, in tali casu, si quando mediae radicali in imperativo subiicitur occultans linea, ibi eam non notare litterae pronunciation om sine Vocali, sed tantum dia criticam esse pro discernendo imperativo a praeterito : in primis cum alicubi expres-
sa reperiatur vocalis , ut col. 3, Ι 8.suhiesctae estote . Vide infra , lib. II. cap. I. I. . 4. Hunc Michaelis coniecturam confirmat ΙΙolsinannus in Gram. Syr. 2 i. ubi plura alia profert exempla in quibus vocalis exprimitur ; atque etiam Syrorum utitur auctoritate qui litteram hic occultari non admittunt. γ
Ρorro huc spectat , in imperativo pro
ia diis currs , a .cucurrit. Vide eumdem Schaa- sum in lex. syr. sub illa radice; et nos, supra,
5. Denique haec lineola indieat primam radicalem vi , mollius tantum esserendam eSSE ,
ut i quod sit , ubi secunda radicis est : ut meminit ; profuit , lasciousiuit.
Unde hujusmodi m. iisdem , quibus i , adsectionibus subiacet. Vide cap. I. f. 3. 4. et cap. II. a, I.
49쪽
38 LIB. I. CAP. IV. DE TONO VOCUM.s Nota . Lineola, quam occultantem in hoc et antecedente num. Michaelis esse arbitratur , alii grammatici di acriticam vocant. Et cum litterae quibus subiicitur proserantur, non occultentur , immerito linea, occultantis nomine in his casibus insigneretur. VIII. Puncta distinctionis apud Syros suur: unum et solitarium omnibus sere distinctionibus inserviens ; duo in sinistram inclinata ., comma et se inicolon ; at tu dextram versa colon aut in. terrogationem s cui et tria adhibent ) praestare ereduntur . Periodum denique quatuor Φ vel :: absolvunt . Et tamen, iudice Cellario in Porta Syriae pag. 9 eorum disserentia non satis liquida est. Appendicis loco monemus , scheva Hebraeorum tam Simplex, quam compositum , apud Syros non 'scribi, sed subaudiri .
I. Tonus vocum ordinarie est in syllabarum
50쪽
habitavit; e A. is madchin , reges ς αῖ α shuron , sortitudines. a. Quae apocopen I adformativi seminini
passa , terminantur in . vel i- : sive sint nomi-
III. Quid vero ratione toni sentiendum do illis vocibus , in quibus , secundum cap. IlI. f. 6.
concurrentes in medio vocis duae consonantes sine Vocali , vocalem rvogo adsumunt, cum ad-
scripto mehamons y V. g. scet. Non legenda sunt, meschamelio , dechelis , madeacho - sed meschamelio , dgchelio , maden-cho : Scribuntur enim et sine intermedio A indisse-
renter, , quae sine dubio leguntur , mrachiam Vo , GMitho , ma cho . Η heremus igitur in hujusmodi vocibus exempla , in quibus antepenultima syllaba acueretnr . Sed ni mirum assumta in his exemplis vocalis ' raptim, nec ut Plena vocalis, pronunciatur et ac proinde nec syllabam , completam saltem , facit. Quo p Sito, exempla ista suo modo penaculis s de quibus i. ) accenseri possunt , proinde ac hebrim a Pro Mupa Esa. 5o, 8. Cum ceteroquin et apud Hebraeos tonus nunquam in antepenultimis