장음표시 사용
151쪽
Hodie ergo nullum usum habet adlata diastinctio, nisi, quod magistratus eum, quem
pater in testamento nominavit, Nec non Eo deficiente legitimum, ante omnes alios eXtra neos confirmare obstrictus sit. Nec non,
quod nominatio tutoris in testamento adhuc sub conditione, vel in diem & sic confirmatici magistratus eodem modo, fieri possit, quod secus est, si magistratus ex proprio arbitrio tu telam alicui demandat,*. 8.I.qui test.tur dari possι. o. de tutet. & de tutoribus a
magistratu ita constitutis intelligenda est L 77., DISTINCTIO ILInter tutelam testamentariam si dicem est confirmatam.
Mutelasimplex dicebatur, quam pater' inaea tuitvliberorum in potestne puria exi- sentium constituerat, S. 3. 3. de turet.& qui idem in testamento perfecto ut codicillis test, mento conismetis Mox rmata autem, quando. vel intestatoce patria potestas deficiebat, V. g s pater filio emancipata, vel mater liberis tuto rem de rate vel, si testamentum non erat Q. Ienne, v. g. codicilli per testamrntum non confirmati, V. Struv. SL C Exerc. I. th. II., . . Usus in foro Romano erat, quod prior confirmatione magictratus haud indigebatine
152쪽
e conssem. Tut. vel Cur. l. 7. g. l. eod. Strum octas. Verum enim vero cum ad GR. prae. jam monuerimus,) hodie Omnes tutores confir mandos esse , exinde patet, adlatae distinctionis nullum apud nos hodie in praxi usum s
DISTINCTIO III. Inter tutorem admini antem, hos oraratim & notitiae causa datum.
ILle, qui administrationis gratia constitui
tur, simpliciter tutor vocari consaevit, & ergo voce tutoris absolute posita, in dubio inte, .ligitur. Honorarius tutor est inspector reliquorum, seu, ut in l. 3. 3. a. de admin. Tut. dicitur, Observator actuum tutoris administrantis M
Tutori notitia causa dato nihil amplius in cumbit , quam ut reliquos tutores de admi nistratione prudenter suscipienda informet, LI . 6.1. desiotat. ada. ea . 3. i. Usus distinctinctionis in eo consistit: si pupiulus a tutoribus laesus sit, primo quidem con- , Veniuntur tutores administrantes r quod si tamen hi eorumque heredes & fidejussores non sint solvendo, honorarii deinde ad reparandum damnum tenentur, imputatur enim iisdem, cur, si male tutorem administrantem conversari videbant, suspectum eum non se. ' - ' Κ cerunt,
153쪽
cerunt, prout loquitur Ulpianus in I. R. g. a. d. de administr. Tut. & ibi omnino Brunnem. in Commentar. Ast ille, qui notitiae causa datus , conveniri nequit, nisi forsan in consilio dando dolum malum adhibuerit, quod ex principiis de obligatione consilii facile deducitur. Porro tutor administrans indistincte automritatem suam in negotiis pupillorum interponem. Valet, circa honorarium autem distinguendum est. Aut agitur principaliter de patrimo
nio pupilli diminuendo S re papilli in alium
uansferen , V. g. si res pupilli venditur, per mutatur, &c. &tunc tutoris honorarii a utoritas non sufficit, de quo casu loquitur l. 4. fisautor. S consi. LVele converso principalia
er de acquirendo agitur, Sper consequentia am solum de pupillo obligando, v. g. ii pupi,
ius hereditatem adit, & tunc etiam tutor honO- rarius autoritatem suam valide interponit, quo
pertinet L 4st.1 de acqu. vet omiti. hereae Haec conciliatio actet. L L. Brunnemanni ad HL 49. praeserenda esse videtur illi, quam habet Gothosted. ad cit. t. de auton f consiens, vid. Hilliger ad Donetl. t. 7. c. 9. lit. C. Wis senbach. aa Ταί '. h. I a. Eandem distinctionem intuitu tutoris, notitia causa dati, adhibendam esse puto, ob verba generalia L ae acqu.vel omisi. hered. Papillam etiam eo tutore aut ore,qui tutelam non gerat, hereditarem adeundo origari. In qua lententia eo magis confirmor, dum in l. l .
154쪽
S. 6 I. de solui. dicitur, liberationem etiam
contingere quamvis quis tarori noritiae causa dato solverιt, modo es Divi prohibιιum non
DISTINCTIO IV. Inter infantes & impuberes in specie dictΟS.
Isames, qui tales dicuntur usque ad com pletionem anni septimi, II. pr. C. Uura deliber. tam masculi, quam foeminae nihil omnino contribuunt in negotiis civilibus, unde otiam tutor, durante infantia, non autoritatem interponit, sed solus nomine pupilli admini-srar ; post infantiam autem demum autoritatem interponere dicitur, quamvis & tunc solus administrare possit, si velit, v. Lauterbach. ad rit. de administr. Tut. Haec theoretica saltem sunt, cum unus idemque sit effectus eademque obligatio, sive administraverit tutor, sive autoritatem inter posuerit. Interim hoc quoad usum practicum notari meretur, quod infantes nunquam puniri possint propter admissa delicta, v. quos maximo cumulo allegat Carpr. Pr. m. qu. iv n. IO. nisi, quod ii judex aliqualem malitiam & doli capacitatem in iis deprehendat, virgis castigari queant ab hominibus, nulla maincula laborantibus, quo pertinet responsum Scabinorum Lipsiensium apud d. Carpetori c
155쪽
lverden; at vero illi, qui infantiam jam egressi sunt, interdum poenae omnino subjici possunt, prout ad sieq. Dist. mox dicetur. Posses hoc quoque addere, quod infans ne quidem in me re favorabilibust promissionem acceptare queat, Illustr. Stryh. Caut Contr. μα I. c. a. f. 6. quod tamen possunt impRberes. Sic quoque stuprum infanti illatum pr' via olento reputatur, & capitaliter punitur, licet illa consenserit, Ca gov. n. m. P. G. n. i. , secus in impubere.
'DISTINCTIO RInuem infantiaeproximos & pukertati
proximos. HAs aetates ita discernendas' esse existimant nonnulli ut pubertati proximi dicantur, qui decimum annum & dimidium impleverunt,
de novat. Alii, si intra annum & semestre pubertatem assequuntur, Cujac. l. II. Obs. 4. infAut, si ad puberem aetatem sex menses tantum modo desunt, Bald. ad ι. i s . s. adn. lan. Veriorem tamen eorum sententiam esse existimat CarproV.t. ij nom. 33.qui judicis arbitrio comis mittunt, qua aetate proprie dicatur pubertati
156쪽
proximus, ut scilicet judex inspecta impub iis discretione aliisque circumstantiis probe perpensis hac de re judicium ferat, quamvis
subiungat, interpretes communiter utrumque, pluralitatem scilicet annorum & malitiam, con junctim requirere , quam quoque sententiam mos praeferendam esse ducimns, ex illo fundamento, quod ut plurimum malitia tunc demum adesse soleat, si lpluralitas annorum adest. Esego dividendos esse censemus eos septem annos, ab octavo scilicet usque ad decimum quar tum ut una dimidia ad proximitatem infamtiae, altera autem ad pubertatis proximitatem
Usus in eo consistit: Infantia proximi non aliter considerantur, quam ipsi infantes, de quia bus ad dist.prae. diximus, & sic per conse quens non puniuntur. Aliud in pubertati proximis. Hi enim, si malitia aetatem supplet, poena omnino afficitossunt, & si delictum val. de est atrox, & maxima in delinquente impubere deprehenditur malitia, poenae quoque or- dinariae locus erit, v. Carpr. α.qu. I 3. Uum. 33.
Inter impuberes s minor enues.
Vocabulum minorennium dupliciter sumi. tur, ti. late ut etiam impuberes sub se comis prinendat, prout accipitur. in τις.ss de minor.
157쪽
as. ann. r. stricte, ut impuberibus opponatur,&hic posterior significatus in praesenti ad nos
Longe diversa autem est ratio impuberum &minorennium quoad effectum iuris. Impuberes inviti etiam tutores recipere te nentur, ob maximam iudicii imbecillitatem, non autem minores de jure Romano regulariis ter, nisi ad litem, I. a. I. de Curat. quamvis hodie aliud per Reform. Polit. de ait L aberes, absque tutorum autoritate pro mittentes,plane non obligantur ,& sic restitutio. ne in integrum non indigent, sed ipso jure tuti sunt: aliud in minoribus, v.t. m. f e V. O. quae tamen ex l. I. C. de in integr. rest. min.as. ann. a d eum casum restringenda videtur si mrinor curatorem non habet. Impuberes testamentum condere non pos
ne tamen minores. t. . C. eod.
Impuberes regulariter doli non sunt capaees, & propterea etiam non puniuntur, prout addi .preced. monitum fuit; aliud in minor en- 'nibus, quippe qui regulariter a dolo & poena non excusantur, v. Constit. crimis. an. t 64. CarpZOv. qu. Τετ. n. 39. seqq. Struv. S. I. C. Exer . U. th. II. Impuberes, sponsalia contrahentes, firmiter non obligantur, sed adepta pubertate ab ii dem licite iterum recedere possunt, etiamsi alter pubertatem nondum sit assecutus, c. 8
158쪽
2p. num. 2. Brunnemann. rejur.eccles ιχ.c. o. S. ii. Aliud in minoribus, qui etiam absque curatorum & agnatorum consensu valide se despondent. Caripetori Iurispr.Cons . lib. a. de
S V. Exa acy. th. 23. Minores ad iuramenta admittuntur, &prae insito iuramento super contractu aliquo benesia , .cio restitutionis non gaudent, per Auth. Sacramen Vuberum. C. adversvendit. Aliud in impuberibus. O. 3 4. S. a.d. de jurejur. . Impubes judicis personam neutiquam sustinere potest, bene tamen interdum minorennis. si principi hoc ita placuerit. Ubi notandum est, leges Romanas, quae de aetate judicisDia. ne i loquuntur, admodum impertinenter alle gari in compendiis nostris ad determinandam hodiernorum judicum, a principe constituto rum, legitimam aetatem. Partes enim, quae tunc eligebant tales judices, ad numerum anno xum in legibus praescriptum adstricti utique e rant; sed princeps fiammus non item, conc
159쪽
' De confirmando tutore vel cu-
Sub hisce titulis occurrit distinctio inter tu
telam testamentariam simplicemScon, firmatam, de qua nos jam ad tit rac .die.
Altera quoque distinctio inter confirmatiorinem cum inquisitione & cum satisdatione
hodie applicari amplius non potest. Proflue bat nempe illa ex diversitate magistratuum a. pud Romanos, dum magistratus superior cum inquisitione, inferior autem cum satisdatione tutores confirmabat, v i. a. St. .ls de con-'m. Tut. vel Curat. Sed quis ignorat, aris gumentum a magistratibus Romanis ad nostros hodiernos plane non procedere. Imo potius
Ord. Polit. de A. Is77. tu. 3a. son ben *upiI un und ta inderjahrigent ab omnibus tutoribus satisdationem exigit, sine distinctione inter
confirmationem a superiore, vel inferiore maingistratu factam. ιIdem iudicio esto de distimstione, utrum intor cum vel sine inquisitione confirmatus fuerit. Confirmabatur scilicet sine inquisit ne, quotiςs parer cum dedςratini autom alius alia quib
160쪽
quis, cum inquisitiqne, de confirm. Tutor. Hodie confirmatio non valet ta vecum, sive sine inquisitione facta fuerit, sed adhuc majus aliquid, satisdatio scilicet, requis
DISTINCTIO LInter tutelam legitimam ordinariam. sive regularem & extraordinariam sive irregulare . .
OR Maria De regularis vocatur, quae
s defertur a lege proximis pupilli cogna- iis, juxta successionis ordinem. Qui icunque eni spem proximam & certam habet emolumentum Consequendi ex hereditate pupilli, si is intra pubertatem decesserit, ille quoque onus tutelae in se suscipere adstringitur. Unde simul patet, cur non detur cura legitima, quia scilicet cognati, postquam pupillus pubertatem adeptus est, & sic iacultate gestandi gaudet, spem certam succedendi non amplius habent, exceptis furiosorum & prodirigorum cognatist, nec non in causis Rudaliis