장음표시 사용
141쪽
DIs TINCTIO R. . Inter donationem propter nuptias s dotalitium.
Non reperi quidem, quantitatem alterutrius ullibi in legibus: determinatam, sed hoc potius beneplacito contrahentium relictum fuisse; interim tamen moribus communiter fe-i re introductum est , quod dotalistam donati nem propter nVtias altero tanto severeti Hine donatio propter nuptias communiter duplicatas dotis usuras continet, sed in dotalitio tot reditus uxori adsignaritur, quae qua viri ratas dotis usuras exaequant, unde si uxor Φooo. thal. inseri,dotalitii loco ipsi tantae usurae adiudieantur, quae alias eX sorte I6ΟQO. thal. per-
essab intest. dig. 4. c. a. g. Ι .
In donatione stropter nuptias uxor sepius proprietatem consequitur mortuo marito ; sed in dotalitio usumini stum solummodo, unde de hoc disponere ipsi non est permissum, bene tamen de illa. Donatio rapter nuptias fit in remunerationem dotauitium autem in compensationemia dotis',
142쪽
dolis, unde hoc absorbet dotem, non autem illas Intuitu donariois stropter nuptias uxor tacita gaudet hypotheca, t. 32. S. a. c. qui por. inpign. ubi ratio diuersitatis inter dotem & dona- tionem p. n. adducitur ast dotalitium quia dotem absorbet,& sic in locum dotis surrogatur, eodem gaudet privilegio,quod doti competit, v. Mev.ρ. r. ricis i73. Posses denique & hoc addere, quod donaria . n. communiter abi hominibus civici ordinis dotalitium autem a nobilibus & illustribus constituatur: verum hoc universale non test.
Inter pacta dotalia per modum eontractus uii per modum ultimae voluntatis facta mixta.
PRistrAE non requirunt testes,nisi ad meliciis
rem probationem,instar aliarum conventionum,in poserioribus autem quinque testes necessario praesentes esse debent, ita,ut iis deficientibus actus ipso iure nullus habeatur, vaff. ce tur dot. tincise mora. caus donat. Prioa
143쪽
Priora sunt irrevocabilia, posteriora autem pro lubitu tam a marito, quam ab uXOre mutari possunt. Unde caute agit maritus, cui uxor magnam bonorum suorum partem adsignat, si pacta dotalia per modum contractus celebrari curat, V. KPhl. de Pas .ist. ρ. I. n. .
Ne tamen putes, statim esse pacta dotalia per modum ultimae voluntatis confecta, ubi qui que testes praesentes fuerunt, sed respiciendum praeterea quam maxime ad formalia,quibus paciscentes usi fuerunt. Quod si enim dixerint,
&c: tunc erunt pacta nitia; quod si dixerint: erberis succediren sunt mixta pacta, Il-Iustr. Da. Stryk. caul. contri ρα 3. c. . . f. aI. Vocabula scilicet nonnulla naturam actuum inister vivos, nonnulla ultimarum voluntatum in
dolem magis exprimunt, quae propterea sollici te seligenda.
144쪽
iuamvis vocabulum repudii non absurde etiam in personam uxoris cadat - juXta t. οι. S. Us de HS. proprie tamen de eo casu accipitur, quando futurum matrimonium repudiatur: id est, quando dein sponsati a contractu sponsalitio iterum recedunt: divortium vero ad conjuges pertinet
exindet dictum, quia in diversas partes eunt sonjuges, qui discedunt, N. d. t. m. f. I. U La9L f. de rix
ulus in eo consistit, ne de terminis litigemus. Repudium eo diversis causis conceduus, quoties scilicet judex ex circumstantiis deprehendit, fundamentum matrimonii, amorem scilicet infucatum, non adesse in desponsatis, neque eundem omnibus suasionibus adhibiti iterum restaurari posse, quo pertinent inimicitiae capitales, deformitas insignis superventinens, item si sponsa resciscat, sponsum antea lue gallica infectum fuisse, vel adhuc infectum
esse, &c. cons. Mavius P. 6. Dec. 223. e 226. Non ita vero, postquam consummatio matrimonii , ipsa unitas camis, aecessit. Tunc enim divortium non nisi ex duabus causis permittitur, propter adulterium scilicet atque main litiosam desertionem, v. errh. s. v. Ia. Uriis. v. 9. I. Corinth. 7. v. II. Scio quidem adhue disceptare DD. utrum sub voce: πορνέα, qua titur Christus, solum delictum concubitus illi aiu intelligatur, & annon per illam vocem quam
145쪽
etiam alia delicta majora indigitentur, quae alias in s. scriptura sub voce fornicationis venire Blent, v. Selden. Uxor Hebraic. l. 3. e. 2P. NM. mesenbec. Parat.1. h. t. num. Il. Scio etiam nonnullos ex nostratibus, & in specie Strauchium insit.jur.publ. lib.i. tit. 3 . tuisse, quod adhuc hodie Principes plures,quam duas illas divortiorum causas permittere pos sint, neque eam sententiam infringere cona bog; sed scio tamen, illud hactenus factum non esse, me autem in praesenti illud solum adserre debere, quod iam actu in praxi obtinet.
DISTINCTIO ILInter divortium & declarationem nullitatis.
D vortium supponit, matrimonium ab iniis iis validum fuisse, & illud ex causa seupe
innisme solum rescindi, & hoc non obtinet, nisi in duobus casibus modo adlatis: Ast in d claratione nullitaris ne quidem ab initio validitas adfuit, sed vitium,consensum matrimonia te statim impediens, V. g. metus, dolus, quo etiam errorem in Virginitate refero, impotentia,&e. Et quoad hanc declarationem matri monium nihil peculiare prae reliquis contractibus habet,sed quae his obstant, ea quoque illud annullare sol t, v. esenb. Parat. r. si ti . Usus
146쪽
Usus praecipue in hoc consistit ' Si divoriatium adest, & quidem propter adulterium, maritus dotem lucratur: si nullum declaratur, v. g. propter errorem in virginitate, tunc nihil lucratur, v. CarpZovopr. Conse a. a. De y.
LlB. XXV. TIT. l. De impensis in res dotales factis. l
DISTINCTIO LInter impensas necesserias, utiles, ---ptuarias & delicatas. ΙΜponsae necesseria sita dime,quod ad conia
servationem rei necessario requirantur, &quod sine iis resperiisset,et . t. sis impens iures dot act. cuilibet polietiori r stituuntur, sive in b. sive nussit constitutus, ι. u. j de hered.petit. Ne quidem straedonem
in O. excipit Paulus. Interim cum non pauca loca sint, quae contrarium asserere videntur, ut S. 3o. f. de R. D. l. 7. 3.nnus de A. R. D. Interpretes eo confugiunt, ut ea de jure stricto, citatam l. 38. autem de aequitate intelligant, moti
verbis ipsius Pauli: Praedo autem de si queri debeat, qui siciens in rem alienam im endit. Sed benignius est,in hujus quoque Aesona haberi rationem impensarum, v. quae fuso hic ad P. H. Κ dusi
147쪽
fer jam Doctrin. fit. δε hereae petit. 3. VII. Distinctionem Costae de far. Nac . ignor. tristinct. 3 . num. 22. utrum m inpossessor in opus jam existens aliquid impendent, an vero opus plane novum adgressus fuerit, apud
Brunnem. Comm. ad O. 3Τ. num. . nulli fundamento superstriactam effecensemus,mala enim fides utroque casu idem odium meretur sine dubio. Hoc tamen addendum erit, quod b. s. pose sessor impensas hasce repetat, licet res meliorata de ve absque ejus culpa iterum perierit,e contrario autem m. f. possessori jus repetendi tunc demum competat, si melioratio adhuc revera
existit, HL 38. f. de herecpetit.
De impensis utilibus ita tene: Bonae fidei possessor easdem repetit, cum distinctione tamen & juxta diversempersonarum atque causarum considerationem in t. 3P. f. de R. V. indigitatam, Quod si enim domious easdem
impe as facturus fuisset, ad restitutionem
obligatur eousque, quo pretiosior factus est fundus. Quod si vero dominus paupersu, qui, si reddere id cogatur, laribus, sepulchris avitis carendum habeat, b. f. possessor melioratio- snes factas tollit, modo ita fieri queat, ne deterior fit fundus, quam si initio non fuisset aedificatum. Sed etsi tollere vult b. f. possessor, quod si tamen paratus est dominus tantum dare, quanrum habiturus est possessor .his rebus ablatis, hoc Ipsi conceditur, &e. Singu-
148쪽
lare quid in dote occurrit,quod maritus scilicet ob impensas utiles non habeat ius retentionis. ι. un. f. s. c. vi R. V. A. Sed actionem mandariti, vel negotiorum gestorum. Malae fidei possestar has meliorationes nunquam repetit, sed semper tollit, vid. Struri Ex. Iuth. 33. suppo eo iterum, modo ita tollere possit, ne fiat deteris or fundus, quam antea quidem fuit. Voluptarias denique impensas tam ib. quam m. f. possessor solummodo tollit, cum modo adlata tamen limitatione. Et hanc assertionem quoad m. fpossessorem exipsa I. de hered.petit. stabiliri posse putamus, quam ta men alias nonnulli tanquam obstantem obiiciunt. Nobis haec pro modo instituti nostri adduxisse sufficiat.Plura videri possunt apud Struricit Exerc. Π.th. 34.βeqse & apud autores ab
Delicata impensae vocantur, quae ex parte sunt utiles,ex parte autem voluptuariae. Quod si ergo utilitas praevaleat,' idem praedicatum illis tribuendum erit, quod utilibus impensis tribuimus, v. i. io. g. h.t. sin vero voluptas praevalet, in voluptuariarum quoque classem referendae
149쪽
vationem respiciunt, quod germani efferunti
. Usus distinctionis runc deprehenditur, μquis utilitatem ex rebus alienis gratis percis, piro Ita usustactuariari sarta tecta habere &modicam refectionem suscipere debet, ea auetem, quae vetustate plane corruerunt, reficere non cogitur, t. 7. g. a. f de usust. Ita commmodatarius cibariorum, valetudinis aliasque
imodicas in rem commodatam factas a comm dante non recuperat, . commodati.
Sic, si maritus impensas in res dotales factas reperit , modicae in aedificandis sedibus & in ' reponendis propagandisque vineis & in valetudine mancipiorum erogatae non curantur,
. . h. t. Idem in Saxonia quoad minifros ecclesia obtinet, qui aedes parochises sartas te- . Ehas conservare tenentur, CarpZ. Pr. Ecclest. . defria. Speciale quid est, quod pater,qui usum fructum peculii adventitii habet, non solum ad modicas, sed ad magnas etiam teneatur, Garsias de Evens. c. II. n.F.seqq- , ' Dixi autem , eum ad modicas impensas ob strictum esse, qui utilitatem ex rebus alienis
graris percipit. Aliud ergo, si fructus quis ta-
suis onerosio conssequitur, v.g. conductoralici enim omnesexpensas, sive sint modicae, sive mainguae, a locatore recipit, v. g. quod pro soleis terreis, vel pro curatione equi dedit, Garsias L- u. c. I4. num. 1Ο. roc. de Locat. 4. P. 4λ Lautubata. ad tu. Locat. cond. quo etiam il-
150쪽
lud resero, quod pro pabulo expenditur, vid. Illustr. Stryla. not. ad Lauters. tu. Locat. verb. Curationem. Qesa enim locator percipiendo
merCedem emolumentum ex re habet, hinc quoque incommoda ferat necesium est.
DISTINCTIO L 'inter tutelam tesamentariam, leguimam di dati m.
Quod causa essiciente disserant hae tre
species, illud exigui momenti est, & nec
jure Romano usum practicum constituebat. At vero apud Romanos in eo usus sese
exserebat, l. quo sutores resamentarii Stegitimi consirmatione judiciali non indigethant, sed testamentarii, autoritate solius testamenti. legitimi autem vi agnationis tutelae ad ministrationem in se suscipiebant, arg.'. I. de Attit. Tut. a. quod a restamentariis nutu satisdatio exigebatur,pr. I. defatis r. r. sed ista quidem apud nos hodie cessant, postmquam enim per ordis. Potit. M A. 677.rit. 32.
omnes satisdare tenentur, omnes quoque Confirmatione judicis opus habent , euiuscurique generis suit.