장음표시 사용
121쪽
quantum ego memini, nunquam audivi, sponsalitiam largitatem unquam redditam fuisse,nec tale quid apud scriptores reperi. Ad minimum rarissime evenire puto, quod osculum non intercesserit, & quod hac parte sponsa probatione non sit oneranda, sed illa pro se praesumtionem militantem habeat. Morge Agabam quod concernit, ea sine dubio pleno iure statim ad novellam uxorem pertinet, atque inter nobiles germanos etiamnum in usu diversis in locis, quae cum eX mo ribus Germanorum profluat , ad prohibitionem iuris Romani de donationibus inter viis rum & uxorem plane non pertinet, quamVis forsan & ex eiusdem juris principiis facile de- fendi queat. Cum hac non est cωnfundenda alia Morgengabae species, quam uxor jure peculiari ex mariti bonis capit: nec non alia Lon- obardorum moribus recepta, cui apud nos otalitium respondere videtur,de quibus confer.' Ziegler. innot. ad ot de seri l. . c. p. f. 8.verb. Tale est matrimonium ad Morgen gabicam
DISTINCTIO I. Inter nuptias publicas es clandestinas. Ηἷς lia plane est denominandi ratio,
122쪽
fiensem arentum primario respiciebatur, hic
vero ad modum consummationis, nempe a benedictionem sacerdotalem. Publica ergo dicuntur, quae accedente sacerdotali benedicti- .. ne consummatae, Handestina e contrario, ubi eadem deficit, & personae ante legitime desponsatae privato ausu corpora communicant. Ubi tamen quilibet deprehendit, eo ipso non committi concubinatum, cum revera consensus main itrimonialis adsit, sed solummodo leges ecclesiasticas, quae benedictionem securdotalem praecise requirunt, violari.
Si de usu huius distinctionis disputamus, tunc partim ad tuas personas contrahenies, partim etiam ad liberos, ab usis Arocreato Oculus dirigendus est. Personae conirahentes, quoniam in teges ecesesiasticas impingunt, censura etiam ecclesiastica coercentur. Sucincessio tamen, quae ex mero jure civili desertur, salva ipsis manet, quia jus civile benedictionem sacerdotalem ignorat. Ast ad successionem ex statutis non admittuntur. Requirunt enim haec tales personas coniugatas, quae legibus ec ' clesiasticis, in provinciis receptis, sese conformarunt. Idem ratione successionis liberorum obtinet, atque eiusmodi liberi pro legitimis omnino habentur, confide his B. Stryh. de Ge-
cessi ab intest. D f. i. c. 2. g. 4s. eo Io.
123쪽
DIsTINCTIO II. inter matrimonium ratum sed non legἱt mum : legitimum sied non ratum Uegitimum re ratu muL ,
iginem suam haec distinctio iuri cano
nico debet. Concurrunt enim in causis matrimonialibus, quas canones pro spiritualibus habent, duplices leges , ecclesiasticae &civiles, id est, quaedam ex dispositione istum generali requiruntur, quaedam autem speCia liter ex canonum ordinatione. Legitima h go dicuntur matrimonia in relatione ad ius Commune, rata autem relatione ad leges ecclesiasticas facta. Sic e. g. si quis cum infideli matrimonium contrahit, illud quidem legitimum esse potest, si consensus contrahentium eo rumque parentum accesserit, sed ratum non est, quia canones tale matrimonium non rati- habent. E contrario, si duo fideles, sed absque parentum consensu nuptias contrahunt, ra tum quidem est, id est, canonibus Conforme, verum iuri communi repugnat, ob neglectum Parentum consensum. Quod si ergo illa duo coniunguntur, ratum est, &.simul quoque legitimum.
Sed quid de usu dicendum Z Sane si legitimum 'non sit matrimonium, id est, si consensus deficiat, sine dubio nullum illud erit, ac
124쪽
propterea rescindendum : verum d T ratum non sit, rescissio non statim locum invenit, quamvis non pauci ex canonistis contrarium Propugnent, Vid. Brunnem. dejur. Eccles. l. a. cap. 17. S. 8annot. verb. cum ιnsideli contra. ei ami, quorum tamen opinio Evangelicis sese non adprobat,propter textum I.Corinth.7.conL . Schilter. Insit ur. canon. t. a. rit. IO. f. I3.
DISTINCTIO. III. Inter matrimonium justum & in - sium. Haec distinctio theoretice etiam falsa est.
Matrimonium enim injustum plane non est matrimonium, cum hoc juxta leges cele-hrari debeat, illud vero injustum legibus e diametro contrariatur. Haec cum ita sese habeant, non opus est, ut de usu practico dispu
DISTINCTIO IV. inter matrimonium verum jumtum. Erum dicunt, quod modo legitimo proba
ri potest, e. g. per testes & per instrumenta e praesumtum, ad quod'probandum conjecturae in medium vocantur, V. g. diutina cohabitatio, quod tamen admittit probationem in contrarium. Hae duae species ergo non albter, quam solo modo probandi differunt. . . . 'DN
125쪽
Inter matrimonium inchoatu refectum& consummatum.
Pi ima species plane incongrue huc refertur, quia per illam Johsalia denotantur, at vero sponsalia non sunt species matrimonii juxta receptum loquendi usum, sed matrimonio op
Restant ergo duae posteriores , perfectum scilicet& consummatum. Matrimonium prius describit Lauterbaeh. h. t. quod absolutumes ratione essentiae, id est, prout puto, ubi non solum declaratio consensus, sed ipsa etiam sacerdotalis benedictio adest, quia alias non es.set matrimonium, sed sponsalia: benedictio
sacerdotalis enim quin moribus nostris ad es sentiam matrimonii spectet, nullum dubium est. Λd consummatum vero praeter copulam illam sacerdotalem carnalis quoque, id est, corporum conjunctio requiritur, quia tunc demum conjugati scopum suum plane assecuti sunt. Ergo ex sola conscensione thalami,
ma consummatio nondum provenit.
Verum enim vero, si dicendum, quod rea est, usum hujus distinctionis non invenio. Nee enim perfectum matrimonium: ex aIiis causis iterum resolvi potest, quam quidqm consummatum, & vico veria: lura quoquo
126쪽
uxori ratione dotis utroque casu eodem modo competunt. Illud unicum solummodo excipiatur, quod jure Saxonico, si de successione mportione statutaraa agitur, perfectio matrimonii non sussiciat, sed consummatio ejusdem necessario requiratur, ita tamen, ut sola thalami conscensio hic jam pro consummatione habeatur, vid. CarpZOv. P. 3. c. Ist. Des . Idetuin Marchia. In aliis locis sussicit, modo sacerdotalis benedictio accesserit, B. Stryk.rn t. ad unn. Ius Eccles. l. a.c. ι7. S. 4Q. verbeos conscensum thalam .
Inter consensum paternum, qui in liber rum nuptiis ex Bonsaten qui ex necessitate requiritur. ' .
Multum interest, haec duo a se inviCem acri curate distinxisse. Quod si enim honestaris saltem causa liberi ad impetrandum consen sum patarnum obstringuntur, exinde sequitur, liberos quidem peccare in conscientia sua, si neglecto eo ad matrimonia provolant, &propterea etiam a magistratu politico poena aliqua arbitraria coerceri posse, sed ita tamen, ut ipsum matrimonium perfectum maneat salvum. E contrario autem si dictum consensum necessitatis eme statuimus, matrimonium eo omisso irritum omnino erit & nullum. Ast, quaestio principalis in eo nunc Consi stit,
127쪽
stit, quale praedicatum ex hisce duobus consensus paternus apud nos in praxi mereatur ZNqn inutile erit fortassis, si antequam ad hanc quaestionem respondemus, singulas legum divi narum &' humanarum species percurramus,& quid illae de consensu hocce disponant,br viter recenseamus, idque ductu eorum, quae
Illustr. Thomasius in Dibs Lips de mairim.
invis.parent. cmtr. S.I6.seqq. de hac materia fuse & accurate disserit. Scilicet quoad jus naturae distinguendum est, utrum liberi adhuc in familia paterna ma--nt, an Vero ex eadem jam discesserint, &propriam sibi constituerint. Priori casu necessitatis exit consensus, & propterea parentes nuptias, ipsiis invitis contractas, rescindere poterunt, quia conjugium liberorum est actus maximi momenti in familia, & multis modis in praejudicium parentum cedere potest. Posteriorii casu consensus honestatis saltem erit, cum ex lumine naturae nulla ratio adferri possit, quae matrimonium dissolvendum esse directo suadeat,
Ius divinum positivum saepius liberis inis
culcat, ut obedientiam parentibus 1uis ubique praestent, atque actic aum suarum directionem iisdem relinquant, poenam quoque illis mina tur, qui jussus pa ernos spernunt, eorumque monita susque deque habent; sed nullibi invenitur in S. Scriptura, matrimonia liberorum propterea rescindςnda Osta, quae absque pa
128쪽
rentum cofisensu inita fuerunt. Ad dubia, quae hic movet Havemannian Gamolog.SInopiatib. l. tu. 3.posit. a. jam responsum est in cit.
liberorum in potestate patria existentium n ptiis sine dubio de necessitate exigunt, & sic matrimonia eo destituta pro nullis dealarant,pr. I. de nupt. in nuptiis emancipatorum itidem honestatis solummodo fuit. Fure canonico consensus parentum indusiincte dehonestate saltem exigitur, sive liberi existant in patria potestate, sive emancipati sint. Ad textus obstantes ex iure canonico responsum
Quodpraxis attine , cum ius 'canonicumine causis matrimonialibus . ex unanimi DD. confessione legibus Romanis praeferatur, hinc sine dubio etiam, nisi aliud. dispositum inveniatur , consensus paternus hodie de necesssetate non erit, sed ex honestate selum adhibendus. Testantur id plurima exempla, ubi liberi, insciis parentibus, sese coniunxerunt, & a clerico quodam pontificio, vel evangelico etiam, extra provinciam se Copulari curave runt, & nihilominus tamen eiusmodi nuptiae non fuerunt dissolutae, aut pro nullis declaratae. Dixi autem, nis aliud isspositum inveniat r. In nonnullis enim proVinciis, V. g. scemptro Borusco subiectis, dc ni fallor, in Ducata Brunsvicensi & Lunςburgensi, contrarium Obtinet,
129쪽
/ tinet, ita, ut quamvis ipsa corporum contum. ctio jam accessisset, declaratio nullitatis adhuc tamen fieri queat. Interim, qui ejusmodi constitutionem in provinciae aliqua adeste dicit, hoc assertum suum in dubio probare tenetur, quia '' pro observantia iuris canonici praessimila militat. In Saxonia defectus consensus paterni matrimonia liberorum non reddit irrita, parentibus tamen liberos propterea exheredes scribe
Te permittitur, Carpetov. Iurispr. Eceses lib. a. Tu. x D .s4. DISTINCTIO VII. Inter cognationem spiritualem & secularem
Cognatio stiritualis jure decretalium inter
baptigatum &compatrem eiusque filios &uxorem, imo inter eum & baptietati patrem - atque matrem, nec non inter hos & baptizantem contrahitur. SIc quoque talis cognatio eX sacramento confirmationis apud pontificios oritur. Concilium Tridentinum tamen hoc eatenus restrinxit, ut non amplius ad suscipientis compatris filios & uxorem transeat cognatio, sed saltem inter baptigantem & baptizatum eiusque parentes , item inter susce- ptorem & baptigatum eiusque patrem & matrem contrahatur. Verum, quia evangelici/ hanc cognationis speciem plane non agno ' scunt, vid.Gerhard Loc. Theol. loc. de conret.
130쪽
num. 367. m. inde adlata distinctio nullius
quoque momenti erit, & matrimonia int-jam- enumeratas personas contracta non rescindentur, quod fiebat jure canonico, vid. fuse de hac materia Desselius Erotem. Iur. canon. lib. 4. Tit. IO. qu. R. seqq. Sanchetet de matrimon. t. 7. D/9. 3 6sqq. Quamvis vero& in ι. 26. circom. C. de nups. matrimonium inter susceptorem & susceptam jam prohibitum
fuerit: hoc tamen ex eadem erronea ratione fa
ctum, quam jus canonicum habet, quia scilicet per hastismum renascitur homon c.cognatio
Aiqua exinde oritur, Vid. Destet. loc. cII. qu. . Et ergo dum eam pontificiorum rationem generaliter rejecimus, nec jus civile, nec canonicum
hac parte nos obligabit, neque video, qua ratione illi, qui contrariam juri civili hic allegat consuetudinem, probatio imponi, & quomodo adhuc ad petendam dispensationem adstringi queat, qui cum susceptore suo nuptias celebraxe intendit quod putat Irunnem. ad i. 26. C. denupt. cons. Berlich. P. q. Const. 32 num. 24. 4us civile enim hac parte nunquam potuit esse receptum apud evangelicos.
DIs TINCTIO. IIX. Inter cognationem secularem naturalem s. sanguinis,& civilem f. legalem.
PRior ex propagatione sanguinis oritur inter personas , quae Vel generarunt alias, vel quae ab eodem communi stipite generatae sunt, OP.II. I hae