장음표시 사용
291쪽
- Cardinalibus omnibus , vestrisque Suecesiis soribus, &c. JUerum si res ita se habet, quod a verbo inca
dinare exortum Cardinalis nomen, reliquis etiam Ecclesiis constitutis, & addictis Presbyteris, seu Diaconibus tributum fuerit; unde potisIimum etiam antiquitus Episcopi, Presbyteri, fic Diaconi S. R. E. inter alios, Sc prae aliis Carianatis nomen siimpserunt i Huic objectioni S. Leo Papa IX. in hunc modum satisfecisse videtur ; scripsit enim ad Mich EnDφ. Iem Imperatorum: f Sicut cardine totum regitur se ostium, ita Petro, dc Successoribus ejus, totius is Ecclesiae deponitur emolumentum, bc sicut camsi do immobilis permanens ducit, Sc reducit ostium; si sic Petrus, bc sui Successores liberum de omni Ec- ,, clesia habent judicium, cum nemo debeat eorum si dimovere statum, quia summa Sedes a nemineis judicatur; unde Clerici ejus Cardinales dicuntur, is eardini utique illi, quo caetera moventur, vicinius is adhaerentes J. Nihilominus haec nomini Card natis data a Smo Pontifice interpretatio difficult tem non solvit; tum quia, dum eam tradidit, jam Romanae Ecclesiae Presbyteri ea nomenclatura diu
ante a caeterarum Ecclesiarum Presbyteris distinguebantur , eorumque propria denominatio evaserat
illa, quam jam pridem caeteris compertum est fuisse
sommunem: unde mirum non est, ad declarandam Romanorum praestantiam Presbyterorum, eam in terpretationem a Leone Cardinatis nomini datam
292쪽
ibisse s qua tamen non inplicavis, cur in aliquibus quoque Ecclesiis Presbyteri, & Diaconi carinales
nuncupati extiterint γ , cum id tantum ostendere in animo habuerit , quam congruenter, & quam recte Romani Presbyteri sibi a cardine nomen sumpserint ρ, tum quia, ut dicit Bella mus , haec nominis Muriis. Cardinatis facta a Leone explicatio recte quidem docet , cur Cardinales Romanae Ecclesiae vicantur prae careeris, dc per antonomasiam Cardinales non vero ostendit, cur simpliciter Cardinales dicantur, cum constet, etiam alibi fuisse Cardinales.
Causa igitur, ob quam iidem Romani Epiccopi, Presbyteri, te Diaconi cognomentum illud sibi potissimum vindicaverint, ea potius Lisse videtur , quam assere Petrus Episcopus his verbis: Γ Mul- nisis titudo Presbyterorum , & Diaconorum serensium ,, ad Urbem concurrentium causam dedit, ut ur-- bani Presbyteri, & Diaconi ab eis distingueremis tur nomine cardinalis J , & eo certe plane mo- .do, quo ipse Romanus Pontifex Papae vocabulo
contiadistinctus est, cum tamen antiquitus omnes voca4.E M.
Catholici Sacerdotes Papae nuncuparentur, sic Pres. V -' P-PR byteros, & Diaconos S. R. E. juxta hanc Petri Episcopi opinionem ) , ut a carieris aliarum Ecclesiarum Diaconis , & Presbyteris secemerentur , Carin
Eum cognomine appellatos censendum est . . Calvinus autem , teste Bellar no , ante Gre Remo A.
gorii tempora, dicit se non Ieglia nomen Cardi- sum 'nalis ; deinde: Γ Hic Titulus , inquit, Gregorii aetato 3 ita
293쪽
is in solos Epistopos competebat, nam quoties m se minit Cardinalium, non Romanae Ecclesiae , sedis aliis quibuslibet eos attribuit, ut in summa nihil
,, aliud sit Sacerdos Cardinalis, quam Epistopus J ,
verum & hoc impii mendacium eluditur ; nam, ut Bellarminus ipse optime adnotavit, ignoravit prinsecto Haereticus, in Concilio Romano sub Silvestro can. s. scriptum fuisse, septem extitisse Diaconos Cardinales in Romana Ecclesia, cum tamen evidens sit, Silvestrum praecessisse Gregorium annis sere trecentis 3 & quod magis interest, in eodem Concilio Cardinalis nomen nee incoepisse, nec Cardιnales institutos fuisse, cum tantum ab ipso Decretum ema nasse deprehendatur, ut praeter Cardinales Diaconos Romanae Ecclesiae, essent etiam duo Diaconi ad examen Paraeclarum.
Quod vero S. Gregorii tempore Cardinalis nomen proprium dumtaxat fuerit Episcoporuuia, filiitatis arguitur ab allatis Gregorii ejusdem au ritatibus, Se insuper ab ipsius Epist. II. lib. s. ad/uxi; Fortunatum Episcopum Neapolitanum, in qua Di
eonos Cardinales memorat; ω ex lib. II. Epist. Iq. Ne ad Ioannem Episcopum Siracusanum, in qua me minit Presbyterorum Cardinalium; praeterquam D. Diae... quod Joannes Diaconus lib. 3. Uitae Sancti Gregorii. cap. 7. enumerat Episcopos, quos S. Gregorius ex Presburis Cardinalibus secerat ; non igitur verum
est ex his praemissis optime insert Bellarminus , idem esse apud Gregorium Episcopum , de Cardinalem.
294쪽
. in . Um'um: licet validisimis hisce rationibus Calvini mendacia rei dere Bellarminus videatur, noutamen omnino Haeretici impudentissima sophismata diluis e cognoscitur, dum non tantum asserere falso natus est, Gregorii aetate.Cardinatis nomen solis
Episcopis competiisse, sed insuper Cardinalis nomen, non Romanae Ecclesiae, sed aliis quibuslibet a Gregorio fuisse attributum ue unde inferre voluisse deprehenditur, solos Presbyteros, Diaconos Romanae Ecclesiae improprie iccirco id sibi nunc vindicasse. Sed cum supra demonstratum sit, Cardinalis vocabulum in Ecclesia Romana sub Silvestro, primo
usurpatum, immo ante Silvestrum repertum, ut
probat idem Bellarminus; fateri procul dubio necesse est, proprie in ea fuisse inventum, de ex ipsa postmodum reliquas Ecclesias illud accepisse. Quod autem in ea proprie inventum fuerit, facile ostendit id, quod reliquae ante ipsam Ecclesiae illud penitus
ignoraverint, cum in Ecclesiasticis monumentis ipsum,ante Romanam Ecclesiam,aliis attributum suille minime reperiatur; quod vero ab illa hae ipse Ecclesiae illud didicerint, probatur ex eo, quod Vocabulum acceperint in se ipsis penitus inusitatum, Min Romana tantum Ecclesia adinventum. Iccircosi, ut diximus, in Ravennate, Mediolanensi, Neapolitana , &c. Ecclesiis Cardinales reperiuntur, inferri ex hoc nequit, ab iisdem Ecclesiis Romanam Cardinalis nomen mutuatam fuisse, immo e contra ab ea potius alias Ecclesias illqd accepisse dicendum ... M m est ;
295쪽
est; quapropter cum ad similitudinem tantum Romanae , reliquas Ecclesias vocabulum illud sumpsisse appareat, hinc mirum non est, in Ecclesia Romana, in qua proprie inventum fuit, ad significandos ipsius Episcopos, Presbyteros , Se Diaconos alicui addictos Titulo, & Ecclesiae, perseverasse ; secus in aliis, quae
ipsam tantum imitatae sunt. Qua etiam ratione non
p., tis C lViRi deliramenta, sed etiam Petri Episcopi
in Iustea. allata corruit Opinatio , nam Ecclesiae Romanae Episcopi , Presbyteri, Sc Diaconi a serensibus, hoc addito Cardinalis nomine, nequiverunt esse sejuncti, cum semper illud habuerint ; sed ab aliis distinctistini, ex eo quod illi, vel tanquam proprium Cardinatis nomen non habuerunt, vel non 1emper gesserunt, vel tandem ut sibi non aptum, dc compete dimiserunt. Qua vero ratione vocabulum Cardinalium
Romanorum aliae quoque Eccle1iar sibi vindicaverint, supra ostendimus, cum ethymon Cardinalis traderemus, Sc incardinare idem fuisse , ac in aliqua Ecclesia statuere, Sc ad cere, demonstravimus. Unde dc Fini Card. Bellar ni, ut innuimus, sententiae adhaerere haud possumus, qui nempe putaVit, Cardinalis nomen primo impositum Lille loco, bc u. - .., η ἰ d pom dum ad personas derivalle ; idque ita sura. probare Contendit, quod autem a loco coeperit hoc Cone. ΜΑ- nomen, Cognosci potest ex Concilio Meldensi H es can. ubi sic legitur : Ut Titulos Carianales is in Urbibus , vel Suburbiis conititutos Episcopas
296쪽
is canonice ordinet, & disponat ; item ex Ioannesi Diacono in Vita Sancti Gregorii lib. 3. cap. O ., is ubi sic ait: Carrinales violenter in Paraecus με sevis ordinatos forensibus, in pristinum Cardinenta ,, Gregorius revocabat , ubi Cardinem vocat caris inalem Titurum, sive Ecclesiam J.
Ita Bellarminus, qui certe minime probat, quod excogitavit, nempe a loco Cardinalis nomen exortum fuisse; nam praeterquamquod in Ecclesiasticis monumentis Titulorum nemo Cardinis nomine appellatus recensetur; ex Titulis Cardina- Iibus, quos Concilium Meldense memorat, non educitur insuper vocabulum loco aptatum, suisse loci ; sed potius e contra personarum, videlicEt Cardinalliam, in Titutis constitutorum intuitu aptatum loco. Sicut enim communi loquendi usu didicimus, Ecclesiam hanc, vel illam Praedicatorum, Minorum, Cartimsanorum , dcc. dici, quia a Carthusianis,
Praedicatoribus, Minoribus illae Ecclesiae Divinis Officiis frequentantur; ita plane, non a Titulis nomen sumpsisse, sed potius Caνdinalitium suum nomen Titulis Caνdinales dedisse credendum est;& existimandum, Titulas haud vocatos fuisse Camdinales alia de causa, quam ex Cardinalibus iisdem addictis.
Quod vero Ioannes Diaconus Cardinem nun 7.. Diactis. cupet Titulum Cardinalitium, ita accipiendum est, Ni '
quod Cardinalibus ipsis Titulis addictis, hoc eis
vocabulum attribuendum, optimum duxerit; unde M a
297쪽
. non bene insertur iccirco, quod Cardine Titul rum , Cardinales ita sint dicti , cum potius a Cardianasibus addictis Ecclesiis, Cardinis nomen aptatum censeri possit Ecclesiis ; vel saltem, cum aeque Tituli Cardines, Sc Cardinales nuncupari potuerint a Pre byteris in eis constitutis , & Presbyteri Cardinales viceversa nomen reportare a Titulis: ex aequivocix hisce Bellarmini fundamentis, quid solidum elici possit, haud facile deprehenditur t
De Numexo Titulorum ,stubinam constituta -
CUm Eminentisi. Caesare Cardis Baronio Tit
lorum in Urbe divisionem factam fuisse ante Evaristum, merito igitur statuimus , immo a Cleto ex Principis, Apostolorum praecepto. At cum vigintiquinque Presbteνos hic ordinaverit , quibuSin Titulis distributis Romatae Ecclesiae administrationem demandatam fuisse ostendimus ; hinc Sc laudato Baronio, & aliis, qua Titulorum multiplic
tionem a nonnullis Pontificibus factam recensent, adhaerere non possiimus, cum.a Cleto usque ad Si uvestrum et Vintiquinque Titulos, juxta numerum Presbterorum Urbis, semper stetisse arbitremuria
Unde quod apud Anastasium legitur in Evarist si s Hic Titulos in Urbe Roma divisit Presbte- ,, ris, inc. J; N Baronius explicat de Titulis recens ab
298쪽
ab eo. institutis, haud sic intelligendum putamus; sed divisionem factam Titulorum ab Evaristo Pres-bteris , non quidem de novis additis Titialis, sed de antiquis, restitutis aliis Presbteris, in locum illorum, qui ante obierant, vel Martyrio consumpti fuerant, accipiendam esse existimamus L Quod similiter dicendum de Hygino, de quo pariter traditur:
- Quod Clerum composuit, de distribuit gradus J ; Ade Dionysio, de quo icriptum est: s Quod Presb- η
is teris Ecclesias divisit , & Coemeteria , dc Parci- ι se chias Dic eses instituit J; Se tandem de Marcello, de quo perhibetur: Quod vigintiquinque I. D Titulos in Urbe Roma constituit, quasi Dire 'M ceses propter Baptisinum , M poenitentiam multo- ω rum, qui convertebantur ex Paganis, de propter se sepulturas Martyrum J. Nam ut observat la datus Baronius, praesertim in Dionysio , & sic de aliis dicendum) Dionysius nec divisionum Ecclesiarum, nec Paraeclarum, aut Dioecesiam institutor 8aνο- a.
fuit, sed quod in persecutione Valeriani ab Ecclesiis. ' 7 essent eliminati Presisteri, Sc Gemeteria proh bita , pace Ecclesiae restituta a Gallieno, ipse Di nysius easdem Paraecias , Sc Titiaos , ac Coemeteriae iterum aliis Presbyteris assignavit. His autem quia
gintiquisque Titulis, qui tamdiu in Ecclesia Romana permanserunt, Titulum EDitii addidit Siluvester , Titulum Marci Marcus L Pontifex, de Titulum Sancte Mariae Transtiberim Iulius I.
Qua vero ratione hic Cardinalium numerus creu
299쪽
rit, narrat Honuphrius Panvinius hoc modo: ἡ Perduravit autem sic Σ8. Presbterorum se Cardinalium integer numerus, ut habetur ex
,, Pandulpho Pisano in Vita Gelasii II., usque ad
is Honorii Papae II. tempora, annumque Chri-- sti IIa ., quo tempore religiosus hic ordo pau- ,, Iatim labefactari coepit; morientibus enim Cardiis nalibus Presbteris, tunc primum Titulis ipsis is suo Rectore orbatis, per Pontificem de novo se Presbtero Cardinali provideri desitum, neque , ,, ut antiquituS consuetudo erat, statim in defunctiis locum, alter amplius subrogabatur Presbter Car- ,, inalis ; quare factum est, ut sensim numerus se Presbterorum Cardinalium decrestere coeperit, si & adeo diminutus paulatim est, ut aliquando M tempus fuerit, in quo nonnisi duo Prea isteriis Cardinales viventes in Collegio essent, ut sub se Alexandri Papae IU. obitu, & creatione Urbab, ni IV.,, Cur autem Honorius ipse ΙΙ. id primum coeri perit, & ejus exemplum sequentes Romani Pon-A tifices imitati sint, causa haec fuit: Sub praedeces-ri sore Honorii II., videlicet Calixto II., pax interis Romanam Ecclesiam, de Imperium sub Henri-- co V. post longissimum dissidium, & multa schis.,, mala ob Sacerdotiorum investituras exorta reis sermata fuerat, in qua inter caetera multa cautum ,, fuit, ut Romani Pontificis electio ad Cardinales ,ri Clerumque urbanum pertineret, neque ampliua
300쪽
- Imperatores jus aliquod, ut hactenus habuerant, si haberent in Romanorum Pontificum creationi-- bus. Cumque ob cardinalitam multitudinem is pleraque schismata in novis Romanorum Pontiri ficum creationibus orirentur nondum euim lexis instituta erat de duabus partibus Cariatialium ), is hoc malum repressuri Romani Pontifices, Cardiis malium numerum paulatim diminuere coeperunt, - & qui prius additis I 8. Diaconis certus, Ac deteris minatus erat, videlicet quinquaginta trium, sen- ,, sim dilabi, Sc ad incertum numerum reduci coe- D pit, primo enim eL 3 3. , sub Innocentio II., velis Caelestino H. o. cile coeperunt, mox 3 F., dein-M M 3O. , postea 23. , ad haec ΣO., pinea I . , ,, Vel I , postremo, ut dixi, ad eam paucitatem is aliquando redacti sunt, ut non essent nisi septem is Cardinatis viventes, videlicet tres Presbyteri, ,, & quatuor Diaconi, ut quando creatus fuit Nic is laus Papa III.; etenim Cardinalium numerusis usque ad id tempus, quo pauciores Cardinales m nunquam fuerunt, diminui non desiit; post quod se sensim augeri coepit, ut essent II., pin 1 o. , ut se sub Bonifacio U1IL ; Αvenione dcinceps eorum
is numerus iterum crescere coepit, nunquam tamen
,, usque ad Sixti IV. Pontificatum , 3α numerum D attigerunt; praesertim cum in Concilio Consta is liensi cautum fuerit, ne plures, quam 26. Cardi- ,, natis viventes simul essent. Primus Papa Si is tus IV., nulla habita ratione Concilii Constantiensis ,