장음표시 사용
271쪽
se citer II 3. Titali, hoc est Domus. religioso usui is mancipatae in Domos Presbyterales, ac veluti pari raecias primis etiam Ecclesiae temporibus evaderi bant J. Si igitur res ita se habet, quoiu Tituli fuerint ab Evaristo instituti, Evaristum Titulas dividendo, non Domus tantum Presbyteris divisisse, sed etiam Ecclesias in ipsis fateri necesse est ; Evaristi enim aevo serebat persecutio , quae nonnisi longe post deseviit; si ergo , juxta Florentinum, persecutione grassante, Tituli pro Ecclesiis erant, in iisque sacra peragebantur I in Domos tantum Presbyterales haud Evaristi tempore transire potuerunt, ut ipse dicit , sed potius in Ecelesias Presbyterales , cum essent Eceleste 3 licet melius Ecclesias una ac Domos fuisse
censendum sit ; unde quod de Marcello subjungit , is quod videlicet f vigintiquinque Titulos in Urbem Roma constituit, quasi Dioeceses propter Baptis-m mum, dc poenitentiam multorum , qui convertem tantur ex Paganis , & propter sepulturas Marty- ,, rum J , funditus ipsius sententiam evertit; nameertum est , tam Sacramentorum administrationem ,
quam Martyrum sepulturas, non ad Domos quales idem Scriptor vult Titulos fuisse ) sed ad Basilicas potius, & Eecisas pertinuisse. Iccirco quae insuperaddit, desumpta ex allatis Actis Marcelli, nempe ex his constare, prope Titulos, vel in iisdem Titulis fuisse Fontes Baptisinales, quemadmodum L Pius Papa Baptisterium dedicavit in Titulo Pastoris, similites contra tum retorquentur; nam prope Domos
272쪽
Baptisteria unquam veteres erexisse non reperimus, apud Ecclesias vero, & Basiliuas excitata stasse, quae supra de Constantini, Ee Constantiae Baptisteriis commemoravimus, abunde demonstrant ; si vero in iisdem Titulis admittantur Fontes Bapti alas, oportet etiam asserere, in Titulis Ecclesias iussie, cum ut supra diximus, Sacramentorum administratio ad Ecclesias spectaret. Arbitratur deinde sex Titulis etiam aliquosis in publicum Fidelium usum erectos, qui amplioriri, nomine Tiruti Romani vocarentur J; at ex hoc non probatur, iccirco Titulos, vel Melesias non fuisse, vel Domos tantum extitisse. Sicut enim modo Cappellae, M Oratoria quaedam in privatis aedibus iunt, quaedam vero publica Oratoria, & Ecclesiae conspiciuntur, quae adeuntibus omnibus indistinctὰ patent ; ita Se tunc tuisse non immerito censendum est; non quod persecutionis tempore loca publica Deo dicata extiterint, sed quod in praecipuis quo
rundam Procerum Christianorum Domitas Ecelesie, magis quam in aliis privatorum aedibus, concur rentibus ad sacram Synaxin Fidelibus, paterent ό quae Domus iccirco singulari nomine Romanorum Titin
Ulterius nihilominus suam sententiam Florentinus tueri conatur ex hoc, quod incongruum repe risse dicit, Titiatis asseri vivis dicatos r Quis enim τις is crederet, inquit, alicui Titulum tanquam Eccle-- Iiam inscribi, Be dedicari ' & tamen legimus P 1 i ij dentem
273쪽
dentem Pastorictviventi Titiaram diaicavis ω vidimus etiam K Lucinam, Marcello Pontifieim viventi, Sc quod majus est, ex Libro Pontificalis , constat, S. Silvestrum sibi ipsi Tituism inseri
., tae J ; verum & in hoc vir doctissimus deceptus
deprehenditur; nam ex eo quod Titulo nomen alta cujus viventis tribuebatur, non tamen iccirco Tilmius ipsi sacer censendus erat. Nec mirum, quod Ti. tuli viventibus recenseantur dicati, cum ipsemet Basilicae, quae Sanctis dumtaxat dicabantur, nihilominus proprio Viventis alicujus nomine adnotatae Seperiantur, quae tamen ipsis, quorum nomina gessemat, minime sacrae filisse cognoscuntur. Hujus rei
amicum testem asserre sussiciat Anastasium Biblioth a.. ias ta Tarium in Vita Liberii ; nam de eodem loquens, haec Libis. dicit: sHic fecit Basilicam nomini suo, juxta UVI. . ,, Macellum Libiae Basilicam enim hanc, quam nomini suo secisse Liberius legitur, eam ipsam nomnisi Bimae Virgini dicatam fuisse perhibetur 3 cur igitur Anastasius nomini suo eam secisse seripsit, cum non Liberio, sed intemeratae Virgini sacra fuerit non ob aliud certe, nisi vel quia eandem ipse aedificavit , vel saltem quia in Cathedra Petri ipso sedente
excitata, ab eo Liberianae Basilicae nomenclaturam , qua usque in praesens potitur, accepit. Quapropter sicut sibimet viventibus Basilicas construere, vel
potius inscribere potuerunt primi Fideles, licet Basilicae illae ipsis sacrae haud essent , sic pari modo sibi Titulos inscribere, & dicare quiverunt, absque eo
274쪽
quod iisdem sacri censerenturi. Ex quo apparet, tru-1ita conjici, in Titulis Eccle a minime fuisse, quia alicui viventi dicati reperiantur; nam hujusmodi diacatio , seu inscriptio non effecit, quin Deo in hon rem Sanctorum sacri fuerint. Probatissimum hujus rei exemplum p bent Hadrianus Papa I. in Epistola ad Carolum Magnum Imperatorem, & Anastasius Bibliothecarius in Damase ; nam Hadrianus: O s. Da--LD masus, ait, elegantissimus Papa propriam suam Ais secit Ecclesiam, cujus S. Gregorius Papa memitates in Dialogis, quae ex nomine conditoriS Damasi --. an 87. Vocatur, occ. J, Anastasius vero de hac ipsa
lica loquens: Hic, inquit, constituit Titulum in se Urbe Romana, scilicet Tasilieam, quam ipse conis struxit, ubi & donavit, &c. J; & paulo post dona- ω vit Γ Domos in circuitu Basilice, praestanteς solim dos quinquagintaquinque, &c. J. Ecce hic & 'Basilica nomine Damasi insignita, ecce hic Titurus
Damasi nomine inscriptus, & ecce tandem, quod Titulus Sasilica nuncupatur ; ex quo agnoscitur, eadem pari ratione, quod alicujus nomine notari poterat Sasilica , quamvis ipsi, cujus nomen gerebat, minime dicata haberetur, potuisse viventi alicui dicari Titulum, licet hic eidem sacer non esset ;unde sicut ex inscriptione Sasthea viventi facta educi nequit, 'Baselieam ipsam eidem sacram fuisse, ita multo minus inferri valet ex ipsa dedicatione viventi facta, quod Titulus sacro usui addictus non fuerit. Praeterquamquod probatur manifestὸ ex allata Ana
275쪽
stasii auctoritate, quod idem Titulus 'Basilica fuit ;& ne Titulos solas Sasilieas fuisse suspicaremur, ex
domibus circumadiacentibus eidem Basilicae dono traditis, aperte deducitur , etiam reddita pace Ecclesiae, Titulos fuisse Domos una & Ecclesias, quamvis istas uti olim persecutione faeviente tempore Damasi in Domibus delituisse , minimὸ cense
Fuisaia istis Ostendit deindὸ Florentinus, Eeelesias Cruci- I ργ' erectis, vel pictis usitatius dedicatas fuisseia; invaluisse dicit nihilominus a prisca Ecclesa apud Fideles morem, ut non modo in Ecesesiis, te Titu. Iis, sed ante privatas Christianorum Domus Cruces pingerentur, ut Christianis iisdem objiciebat Iulianus Apostata; quapropter cum appositum tantum Crucis signum Titulos, & Ecclesias a privatis D mibus distinguere satis non posset, necesse fuerit nomen etiam Titutis addere, nempe Pammachii, Vestinae, Equitii, Sec., Sc dedicatas Ecclesias etiam suis nominibus nuncupare, quibus in medium pro-υiso . . latis illico addit: fCum ergo Titiali saltem initio,, quid diversum ab Ecclesis essent, Sc deinde neque
se omnes Eccissae Tituli nomine dicerentur, comis sentaneum magis videtur, religiosas proprie Do
is mos fuisse J. At quamam quaeso est hujusmodi ratiocinatio quo pacto ex talibus praemissis, initio altem, Titusis quid diversem ab Ecclesiis extitisse insert Toties ipsemet haud dissileri potuit, initio, saeviente persecutione, in Titutis Ecelesias fuisse, in
276쪽
quibus saera Mylteria perficiebantur; quomodo igitur quid diverium ab Ecclesiis tunc extitilla, suadere hic nititur, ex eo tantum, quod, ut distinguerentura privatis aedibus, Ecclesie, Ec Tituli distinctis nominibus fuerint nuncupati l Aliis forsitan nominibus appellatas scisse Ecclesias in Titulis , aliis Titulos eosdem ex hoc conjicit & id. nos fatemur ;attamen non ex hoc bene infertur , Titulos quid diversum extitisse ab Ecclesiis , Sc Domos dumtaxat filisse; nam certe, ut ipsemet contra seipsum inserius statuit, Titulus sine Ecclesia non filii , licet non omnis Eeelesia Titulus diceretur ; unde ex hoc quod Ecclesiae in Titulis propriam nomenclaturam ha rent , dc propriam insuper iidem Titiati, educi nuulatenus poteli, Ecclesiae igitur non fuerunt in Titusis, uel quod omnis Titulus non fuerit nisi Domus; nam in Titulis proprio nomine insignitis etiam Ecclesias suisse singulari nomine praenotatas , ex allato Anastasio, & aliis manisesu colligitur . Iccirco quae ex Libro Pontificali de Vestinat in ja. Titulo prosert Florentinus , quod nempe a Sasilica distinctus , M Domus appellatus videatur , tanquam nullius momenti habenda sunt ; immo ipse coarguendus cognostitur, eo quod Anastasium reprehenderit , qui Ecclesias , quae Tittissim habebant, euiti Tittitis ipsis confuderit; quia cum Optime compererit Anastasius in Titulis Basilicas comprehen fas, sat habuit, cum de ipsis disserere debuit, Titiaos memorareῆ nec viceversa segregare potuit a Titulis
277쪽
Ecclesia1 , quas unum 5e idem fuisse cum Titulis perspicue agnovit. Demum ex subscriptionibus in Pontificiis aliquibus Diplomatibus, ab ipso adnotatis, nullatenus ut ipsemet excogitavit ab Ecclesia Titiatus disti ctus apparet ; cum enim in Diplomate Calixti subscriptus legitur L Benedictus Presbyt. Card. S. Petri si ad Vincula Tit. Eudoxie J, M sic in aliis, non Ecelsa a Titulo separatur; sed ad Titulum Ecelesiam pertinuisse ostenditur. Quod ex communi, qui
inolevit, loquendi usu magis comprobatum observavimus; nam cum memorare contingat Sasilicam ex: gr. S. Laurentii, quae Presbyteri Cardiu. Titulo decoratur, non aliter eam appellare solemus, quam S. Laurentii in Lucina; quem morem, ex eo quod Sasilica ipsa in Titulo Lucinae constructa fuerit, processisse non irrationabiliter existimamus.
FUerunt igitur Tituli praecipuae quaedam do
mui, in quibus Ecclesiae, seu Tasilicae constitutae erant, ad Sacra facienda, & ubi insuper profugis, aut pauperibus Fidelibus hospitium, &victui necessaria suppeditabantur. Ut vero haec Omnia, juxta Apostoli monitum, ordine ferent, cum
278쪽
praecipuo in Chruilanos Ethnica debaceharetur Leviatia, optimum vistim est summis Erelasile Pastoribus, ut cuique Tistilo Presbyter praeponeretur, qui Fid lium in eo congregatorum animabus simul, corpori busque eonsularet, nec non in ea Regione Urbis , in qua Titulus constitutus erat, Paraeciam sivε
Diomesem habens, Christianorum etiam in ipsa d gentium sollicitudinem gereret, paseeretquὸ Uerboe Dei, Si secra iministraret , quod primo praestitisse Evaristum, qar post Petrum quintus Apostolicat
Sedem tenuit, plurimi putarunt I at Eminentissimus Raν... Baronius Atti existimavit ; nam ania Evarillum a 'praedecesseribus Pontificibus Titiaorum factam fuisse distributionem optimὸ credidit. ι ι , i Ueruna licet haec Baronii sententia nullo antiquitatis testimonio apud ipsum fulciatur, tamen haud prorsus eo vacat, ut inferiuS dicetur, nec omnino probabilitate caret, cum ad Sanctorum Pontirificum , qui Eva illum praecesserunt, pastoralem sollicitudinem pertinuisse agnoscatur ea Titurorum distributio. Nec obstant, quae assert Onuphrius Pan, vinius, ut ostendat, Evarithum primo in Urbe Pres- O' γ. Pambyteris Titiatos commississe, his verbis: f Porro au- 12r Ilis D tem ne Presbyterorum administratio in promi- si scuo esset, idem Evaristus, qui ' tertiuS pvit My . ,ώ- is tum Petrum Apostolum Romanus Pontisex fuit , is circa anuum a Christo nato centesimum, Tituis las, vel ut nunc dicimus 3 pararcias in Urbe Ro-m ma ipsis Presbyteris divisa, ut singuli a se invi-Κ k cem
279쪽
si cem seia eti in sua Vrbis regione , Titulo , vel pari raecia, confusionis tollendae causa , divina Myste- ,, ria populum erudientes, Sacramenta Dei omnibus A ad se venientibus fidelibus exhiberent, singulo is que presbyteros in unoquoque Titulo posuit ; sus.
ἡ hcere enim tum visus est is numerus propter cre-- dentium paucitatem J ; haec , inquam , non ota
stant, quia ad tollendas consutanos, etiam ante Evari1tum, Presbyterorum in promiscuo administrationem abstesilie Optimum este potuit i nam confusiones etiam Apollolorum aevo inter Fideles exortas ob Euangelii ministros, colligitur ex epistola prima ad Corinthios, in qua Paulus ipsisS redarguit,n-ι.ad quod contentiones inter eos etleut quod unusqui
que vestrum ait) dicit: Ego quidem sum Pauli
scilicet diicapulus Catechumenus): ego autenia Apollo: ego vero Cephae: ego autem Christi J ; quapropter a Veritate alienum liis de causis judica dum non eth, in Ecclesia Ruinam quoque, ad ioblendas confusiones, mustiorum Sacrorum causa exoriri solitas, licet in ea haud nita reperiamus, Timiorum iuitributionem etiam ante Evaristum factam fuisse, ut Baronius optime arbitratus est. o- ωμ' ri f Verum non longe post Evaristum inquit fi idem Panvinius), Fidelium quotidie crescenteis multitudine , permotus Hyginus Romanus Pontiis sex , cum tot credentibus non sussicerent hi, pi is res in unoquoque Titulo tum Clericos, tum preMis byteros esse voluit. Hinc autem Presbyterorum
280쪽
, Cardinalium nomen manasse crediderim, ut is
M videlicet esset Presbyter Cardinalis, idest minci- ω, palis , qui caeteris presbyteris ejusdem Tituli quos plures ab Hygino factos fuisse dixi, eii
primum unus tantum per singulos Titulos pres se byter fuisset praeessot ό satis enim constat, ali- ω, quot annis post, ante etiam S. Silvestri Papae tem-m pora, Cardinalis nomen in Roman Ecclesia is usurpari coeptum fuisse, quod non nisi ex Hyginiri instituto oriri potuit, cum antea eo nomine utiti opus non esset, quod non nisi unus per singulos se Ilitulos presbyter suisset J. Hanc Panuinii opinionem, quod videlic&Hyginus plures in unoquoque Titulo tiim presbyteros , tum Clericos statuerit, sequuti sunt Ciacconius, Victorellus, Petrus Maeon, VasqueZ in 3. partem, S. Thomae m. 3. disput. IAI. cap. I., ω alii Scriqui duplici innituntur fundamento I Repererunt enim primum in Hygino apud Anastasium . quod si Hic Clerum composuit, &distribuit gradus J, deinde apud Divum Gregorium, in toti8s mem rata Synodo Romana plures unius Tituli subscriptos presbyteros, nempὸ tres Tituli S. Balbinae, duos Titiali Sancti Silvestri, duos item Sanctorum Apostolorum; unde tum ex allata Cleri compositione, & distributione per Hyginum facta, tum ex adducta Synodi Romanae auctoritate, Sc plures presbytems in uno Titulo, & eum, qui in ipsis Titulis aliis praeerat presbyteris, Cardinalis