장음표시 사용
261쪽
h cap. I 8. erexit sibi Titulum monumentum nomi-
se nis sui, bc vocavit Titulum nomine suo J. is Quemadmodum vero Absalon Titulum suum. M vocavit Manus Absalon, ita & Jacob primum, is quod erexit, Domum Dei inscripsit J.
Haec profert Florentinus Scripturarum testimonia, ut adstruat, juxta ipsarum exemplar, Tituli nomen a priscis Christianis acceptum, & signatis domibus attributum. At in quonam allatorum Iocorum reperit quaeso vir eruditi stimus, Tituli vocabulo nuncupatas fuisse domos Z In signum verae pietatis, pro Altari Deo dicato, pro delubris Idolis sacris, pro monumento memorabilis facti, &de- ncti hominis erectos fuisse Tisaelos Scriptura testatur ', ex quo igitur ejusdem sacrae paginae testimonio rite coarguere potuit Baronium, & alios, quod Tι- tuli nomen Ecclesiis, aut sacris Tasilicis aptaverint; cum ex ipsa, Sc Altaria, & loca alia Deo sacra, falsa Idolorum delubra, nec non syectatissimorum
hominum vita functorum monumenta, hoc appellata nomine cognoscantur
Neque etiam tam irrefragabilis ipsiusmet apparet sententia de Titulis, pro duodecim Tribus Israel a Moyse erectis, quos nimirum quid distinctum mille asserit ab Altari ab ipsomet constructo; tam irrefragabilis, inquam, non dignoscitur, ushuic oppossita doctissimorum virorum sit omnino
posthabenda interpretatio; mane consurgens,
ri ait divinus sermo de Moyse loquens , aedificavit
262쪽
,, Altare ad radices Montis, & duodecim Titulosis per duodecim Tribus Israel J ; nam Abulensis,N Cajetanus , Cornelio a Lapide teste, ex duodecim hisce lapidibus ipsum Altare suisse constructum probabiliter putarunt. Deindὸ cum dicit, Titulos furente persecutione fuisse domos ad sacros conventus designatas, idque Pii I. auctoritate confirmat, nonne manifeste contra se pugnat, dum ex ipsemet Pio
constat, in iisdem Titulis Ecclesias fuisse, in quibus 5: ipse Millas agebat, Sc ad sacra facienda alii quoque Christiani convenire solebant; unde non inam rito Titulos Baronius Ecclesiarum vocabulo nunc
palla deprehenditur, licet Tituli, non Ecclesia tantum , , sed Domus simul Ecclesiae ex ipsa Pit Epistola, I idelibus extitille cognoscantur φ
ri s Domus iliae sequitur Florentinus) pauperibus se assigmtae, de hospitalas ad Fidelium perfugium
se aliquo signo notari ne sie erat, ut a profugis co- gnoscerentur, nulloque magis apud eos venera
se bili, ac facili signo inscribi, vel indicari poterant, is quam appicta , vel incisa cruce. Salutat D. Pa h lus cap. q. Epist. ad Colossen. Nimpham, deri domesicam ejus Ecclesiam ) ; D. Ambrosius do- ,, mesticam illam interpretatus Erclestam, addit: ἡ Nimpha tam devota videtur fuisse, ut omnis is Domus ejus signo titulata esset Crucis ), ita ad
se antiquum Titulorum morem respiciensJ. Verum si, ut supra diximus, non tantum Ecclesiis, aut locis
quoquo modo Deo sacris, sed passim etiam & pri-H h vatis
263쪽
vatis Christianorum aedibus, & januis Crucem -- primere Fideles consueverunt ὁ non est certe , unde asseratur, hospitales eorundem domos , signanter Titulos, ex Crucis Titulo, appellatas fuisse, cum hoc eodem Titulo aedes aliae etiam decorarentur. Deindὰ vel externum erat Domibus hoc signum, quo notabantur, vel internum ἱ si internum, a profugis videri nequibat; si vero externum, ab Ethnicis persecutoribus facile detegi poterat ; unde omnino iuverisimile est, Fideles sua praenotasse loca signo appictae, vel incisae Crucis , a quo proderentur. Ex eo autem, D. Paulu, quod Paulus falutat Nimbam, Ur domesticam, E μ' qui , ex interpretatione domesticae iulius Ecclesiae, quam Scriptor idem ex Ambrosio pr seri , quo pacto educit ipsemet, vel Titulos non .
fuisse Ecclesias, sed Domos , vel Domos nisi Titulo Crucis praenotatas extitisse Si enim Apostolus salutat domesticam Ecclesiam Nimphae, bc haec dome-flica Ecelisia nil nisi ejusdem Domus erat signa crucis titulata, dc per consequens Titulus , ergo si merito Tituli ab Ambrosio dicuntur Domus , quomodo improbe Ecclesiae quoque Tituli nuncupati pronunciantur, cum easdem Domas, de Titulos ipse Apollotus Ecclesias dixerit Testimonium autem Ambrosii Titulationis Crucis, Nimphae Domui appositae, aliter accipiemdum, quam eo sensit, quo illud Florentinus protulit, non irrationabiliter arbitramur. Cum enim Paulum non domum materialem, sed qui in ea habrutabant,
264쪽
tabant, salutasse censendum ut, nempὸ familiam ,, ejus, vel multitudinem Fidelium, apud eam con-M gregatorum J, ut explicat Anselmus I perperam . . et hujusmodi Titulatio Ambrosii ad materialem Ee- c--μου. elisiam, seu domum traducitur, cum potius de iis, qui in ea degebant, Fidelibus accipienda sit, ac si diceret Ambrosius: f Nimpha tam devota fuisse viis detur, ut omnis Domus ejus signo Titulata esset ,, Crucis J , nempe in Christo credens, vel baptizata; hoc siquidem salutifero Titulo titulari consumuisse quicumque Christianae Fidei nomen dabat, testatur Divus Augustinus in Tract. de Symbolo ad D AEQV. Catechumenos, nam ipsos alloquens dicit: Dum I iactatis per secratissimum Crucis signum vos suscepit in
se utero Sancta Mater Ecclesia, quae sicut de fratresse vestros cum summa laetitia spiritaliter pariet, Sce.Junde Titialationem Crucis Ambrosii haud de materiali domo, sed de spiritali Fidelium Ecclesia liquido
intelligendam esse percipitur. Ex Actis deinde S. Praxedis apud Baronium Baron. an relatis, educere nititur Florentinus, ab Ecclesiis T lialos fuisse distinctos; nam virgo Praxedes multos IN'-- Christianos occultabat in eodem Titulo, nempe
si Pastoris, quos cibo pascebat J; ex quo patet, inquit Florentinus, Titulos, veluti hospitales, sacra que Domos fuisse, dc ab Ecclesiis, dum per mitiores
persecutiones liceret, ossicio omnino diversos. In Ecclesiir quidem Deo dicatis consuetum cibum s
mere, etiam Apostolorum aevo vetabatur ὁ unde
265쪽
n. pistitis, Divus Paulus Corinthios prohibuit in Ecclesiis mam ducare, quod propriis domibus convesci magis honestum esset, sicut in Ecclesis mulieres tacere voluit, quod in propriis domibus non vetavit ἀSed in hoc quoque graviter deceptus eruditis. simus Scriptor cognoscitur , ad quem refellendum , D. Car i quae Ioannes Cardin. Bona, & Cornelius a Lapide
Lituet Eb r. adnotarunt, receniere sat erit . . Quidam erum vo
lunt , in refert dictus Bona, Misiam dictam a mit' tendo, quod olim fieret ex donis a populo missis ,& in unum collatis, quae expositio Sectariorum eth, Millam cum Agape, seu convivio Cluistianorunia confundentium. Erat autem Agape. convivi m p blicum , quod in Ecclesia post 1umptam Eucharbstiam fieri solebat ad mutuam charitatem fovendam, dc ad pauperes refocillandos. Hieronymo adscripta Commentaria in Epist. I. ad Corinth. eap I I. f In ,, Ecclesia convenientes oblationes. suas separatimis offerebant, Sc post Communionem quaecumque
se eis de Sacrificiis c de his nimirum, quae quiSqu se obtulerat superfuissent, illic in Ecclesia comm
b, nem coenam comedenteS, pariter consumebant J ; DT .chos dc Chrysostomus in eandem Epith. hom. 27. Statis is diebus mensas faciebant communes, dc peracta is Synari, posh Sacramentorum communionem Om- ,, nin commune inibant convivium , divitibus quu,, dem cibos adserentibus , pauperibus autem, dc se qui nihil habebant, etiam vocatis, dc omnibus Oecum.διή. D communiter VescentibuSJ ὸ Oecumenius quoquc
266쪽
se in ipsam Pauli epistolam: f Praecipuis diebus, sive,, sestis, post sacrorum Mysterior a participatio-
is nem, agebantur communeS ccimae, praeparantiis bus illas divitibus, ac pauperes invitantibuSJ. His vero Testimoniis diversam fuisse Agapen a Sacrificiis evincitur , idque etiam probat Pamelius ex pluribus Tertulliani textibus ad cap. 39. Apologetici, quo in loco magnus ille Africanus elegantissime Agapen describit ; quaedam damtaxat decerpimuS, quia parerga haec sunt: Γ Coena nostra de nomine se rationem sui ostendit. Vocatur enim Agape, id is quod dilectio penes Graecos est. Quantiscumqueri sumptibus conitet, lucrum est, pietatis nomine,, facere sumptum: siquidem inopes quoque restiis gerio isto juvamus; non prius discumbitur, quam ,, Oratio ad Deum praegustetur; editur, quantum is esurientes capiunt , bibitur, quantum pudicis estis utile ; ita saturantur, ut qui meminerint etiam is per noctem adorandum sibi Deum esse ; ita fab ,, tantur, ut qui sciant Dominum audire Equeis oratio convivium dirimit, inde disceditur , non in
is cater aS caesionum, neque in classes discursatio- is num, nec in eruptiones lasciviarum ; sed ad ea
ri dem curam modestiae, & pudicitiae, iis qui nonis tam coenam coenaverint, quam disciplinam J. Ad haec eadem convivia respexisse putamus Plinium θνε 2 1,-- juniorem, cum in epistola ad frajanum de Christianorum Coetibus dillarens, ait: fCoeunt ad capiemis dum cibum, promiscuum tamcn, & innoxium J. Triplex
267쪽
Triplex autem erat Agape, Natalitia, Funebris,
dc Connubialis, quas commemorat NaZianZen
in carmine de diversis vitae generibus , hoc disticho: Non epulti Natale adiens cum pluribus, aut quod Funereum est, vel quod Connubiale petens. Solitas quoque exhiberi in dedicationibus Ecclesiarum Gregorius Magnus testatur lib. I. epist. 3 q. ad Petrum Subdiaconum, & lib.9. epist. 7 I. ad Mellitum Abbatem. Agunt de iisdem passim antiqui Patres, quos refert Jacobus Bosius lib. s. Romae subterraneae cap. 27., dc Concilium Gangrense anathemate perstringit illos, qui eas spernebant. P stea ob luxum, dissensiones, & alios abusus, qui sensim irrepserant, sublatae sunt, ut scribit Augustin. lib. s. Consess. cap. 2. , & epi1Ι. 6 ., Sc ab Oriente quidem eas proscripsit Synodus Laodicena, ab Asrica vero tertia Carthaginensis, a Gallia Aurelianem sis secunda, & Cabilonensis. Cornelius vero a lapide in cap. II. epist. I. ad Corinthios haec profert ; nam illud Apostoli explicans : Unusquisque enim suam coenam praesumit ad manducandum &c. Primo, dicit, S. Augustii 's epist. II 8. prae mit, inquit, hoc est, sumit ante Synaxim, hoc enim proprie est praesumere λ de quia ad hanc praesumptionem tollendam ,, jubet vers. 3 3. , ut invicem sese expectent, sci licet M in Coena ante Sanctam Synaxan; nam in ipsa Sa-M Cra Synaxi, vel post eam, non videtur opus fuisse
268쪽
is expectatione, cum ea non celebraretur, nisi postis quam Omnes convenissent, eamque promiscueri sumebant pauperes mixti divitibus. ri Ubi nota, tempore Pauli, Christiani, ut imiis tarentur Christum, qui post Coenam agni, ocis communei Eucharistiam instituit , ante Coenam ,, Eucharisticam, instituebant Coenam communem is omnibus Christianis tam pauperibus, quam diviis tibus , idque in mutuae, Sc Christianae charitatis is symbolum. Perduravit hic mos in nonnullis Ec-
is clesiis per multa iacula ; nam Sinomeni adhuc scomembC. M tempore, ut ipse narrat lib. 7. histor. cap. 29. , in i -I ''is AEgypto, multis Urbibus, bc pagis, sumpta coemiis vulgari, exemplo Christi celebrabant, Sc sume-- bant Sanctam Synaxin. Idem de aliis quibusdam
si Ecclesiis judicat ConciL Carthagin. 3. Can. 2 9. coae Caνtb. is Hunc morem, ubi, Sc quamdiu permissus sitit, 3-- . amis non taxat hic Apostolus, sed ejus abusum in iis, se qui in hac Coena se inebriabant, sinentes aliosis pauperioreS esurire. Hoc enim taxans subdit Scis alius quidem esurit , alius autem ebrius est Scis qui manducat indigne, hoc est in peccato mor- ,, tali ebrietatis, dc contemptus pauperum, reus erit ,, corporis, &sanguinis Domini . Rursum comis cIudens vers 33. Itaque Fratres, inquit, cumri convenitis ad manducandum, invicem expectate , - si quis esurit, domi manducet, ut non in judi- ,, cium conveniatis , scilicet dum convenitis , ut A Coeuam Dominicam , sive Eucharisticam manducetis ,
269쪽
si , cetis , ut dixit vers Σοί; ero loquitudi de eo ἡ ventu , qui fiebat ante, non autem post Coenam
praesumit, de Agape post Sanctam liaxin.
,, Pro quo nota, in primitiva Ecclesia ς ad imifatim se nem Coenae Christi, solitos ditiores post sanctam is communionem , coenam in Ecclesia instruere is omnibus, tam divitibus, quὸm pauperibus in ,, charitatis symbolum, ideoque Agapo volabatur, si quasi dicas, charitas; sed restigescente charitate , se crescente multitudine fidelium, res abiit in abu- is sum . Divites enim privatim suam coenaimp ri occupabant instruebant sumptuosissimε etiamri ad ebrietatem , pauperibus vel exclusis, vel nonis exspectatis, multo minus invitatis, ut significa- , , tur Vers. 3 3. , & hoc videtur hic taxare Apostolus. - Vide Chrysost. in morat. sub fin. homili 2 3 . Te se tuli. Apolog. 29., te Baronium hic Hac de cau- ,, Sa Concit. Laodici cap. 2 8. Agapes in Ecclesia
se Verum prior explicatio verior, & solidior est, se ob rationes ibi allatas ; Agape enim haec temporeis Pauli fiebat, non post, sed ante Sacram Synaxin, - licet paulo post prima haec Ecclesiae tempora, ἡ scilicet cum Ecclesia sanxit, ut Eucharistia ob reris verentiam non nisi a jejunis stimeretur, post Eu-- charisIiam celebrata sit haec Agape, ut patet exis Tertulliano, Se Chrysostomo jam citatis, de ex
270쪽
is Augustino epist. II 8., unde pari ratione hic P. Avast. se Apostoli locus iis, qui post Eucharistiam ceIebra b='3 3 D runt Agapen , accomodari potest ; Apostolusis enim taxat ebrietates, & arrogantias divitum in
is Agape, sive ea sit ante, sive poit Eucharistiam J.
Ita a Lapide. Cum igitur haec omnia ignoraverit vir, alias eruditissimus Florentinus, mirum non est, in Ecclesiis cibum sumere vetitum primis temporibus credidisse , nec Apostoli intellexisse sensum, Sc verba, &hinc incongrue eduxisse, perperam Titulos vocatos fuisse Ecclesias, quia nempe in Ecclesiis cibum semere non licebat. Cum enim ex evidentissimis alia tis testibus constet, apud veteres Christianos, non tantum manducare in Ecclesiis permissum, sed etiam Agapes instruere antὸ, vel post Communionem, solenne fuisse ; quis sanae mentis elicere poterit ex eo, quod Praxedes in Pastoris Titulo pauperes pavit, eundem Titulum Domum dumtaxat fuisse, non vero Ecelesiam Exempla vero, quae post haec Florentinus coacervat, desumpta ex Actis Cyriacae, Sc Laurentii, nec non auctoritates Pii, Sc Chrysostomi,
quibus ostendit, in Titutis suisse aliquando Ecclesias, manifeste ipsius sententiam evertunt, ut ipsemet non dissitetur; id autem, quod deindὸ asserit, nempe sacra facere in iisdem Titulis nonnisi permissum sui .
se , cum persecutio seviret, cum nullo exemplo, vel auctoritate comprobetur, sua sponte corruit . i