장음표시 사용
471쪽
riremum rum, nec non pro intem Pontificibus primo videtur Sanctis mea a Dilectissima Contectinis sese monialium nomine noa te) t Chuneundae videlicet Imperatricia lium genus quodam velut funda--gusta, atd Arsionis Moguntiarem conis titulo innotuisse) hine inin i, Gelsa Menerabilis Epissopi , cui- quam, Bonifacias 8vus de quodamdam ejus monasterio HeuingensiadH- quasi noviter apparente monstrom, MI pretiosa -rtyrum aurei ars admirans disertὰ in Capitulo LM-Justini erepara requ/estunt, M usium vitatibus: protestatuta se talium' Fratrum sitiam Deo 'viensium Finaaeum statum, redinem, ac regulam mansium anu se duo eurtilia e . mn intendere V obare, sicut ergo concessime. Monasterium ergo de Principum monasteria fundan-Fratres Deo sim entes isthic nomi- tium , mores, intentioque longe nati satis indicant communem inbbi, ac Apostolicam adhuc Canonicorum vitam viguisse , qua tamen dein exstincta . saltem honoratum in hac Ecclesia Martyrum Patroeinium id effecisse videtur, ut nostra aetate inter grassantes un dique haereticos, illa cum tota civitate fidelis adhuc Romanae Melesiae filia persistat. Essent plura in hujus deserI-ptione Ecclesiae examinanda, sed quia paucissima documenta ad rem nostram facientia suppetunt, etiam remotiora dimittimus. Existit in Eliseidia.Acta SS. ad diem I 6. Iunii.
sti millesimo inicium suum h huisse refertur ab Heineceso ex LGnero, fundatum illud ἰah MAHs-- Afred. Regis filia an Coniuge, sub judice eae opulentis. sima dote munitum a Fundatrice, privilegiis etiam amplissimis don,
tum fuisse LeZnerus tradit, eo quidem, ut Abbatissa monetae Cudem dae praerogativam haberet. Saecularibus virginibus primitiis con cessam Hesneces astruit, sed sine teste: nisi saeculares ideo dicas,nuod aliquanto liberius viverent sub Aquisgranensi, & ea pauPer late inua monachae non viniare tur. Saeculares foeminas, id est, sine omni voto novimus nulla fundatione, nulla taesesiae authoritate Partheno uel invasura. Hinc Eon a aberat ab iis, quos quidam su
sequi induerant, quIppE quod illi
non intenderent, quaererentque perfundationes suas aliud. nisi cululum Dei & eximiam hominum, monasteria ingredientium sanctitatem: sic tiὰ dubitari quidem potest, Parthenones Canonicos ideo ab ipsis conditos fuisse, ut, ctim nollent sequioris quoque s TU Oportere esse tum severioristum liberioris, neutiquam autem omni votiva vita exuti instituti coenobia, suppeditarent tene i ris complexionis virginibus Deo votivὸ serviendi occasionem, imo
conservarent antiquissimum can nica norma vivendi morem in
Virginibus, sicut eundem piissima
semper foverunt in viris. Quamvis igitur diplomata fundationum a Leetnero citata, scianon prodita, nobis quoque desint, censeo tamen indubitatὶ regulariter viventibus Virginibus Cationicis Heiningense Coenobium fuisse concessim, Refert exinde Η neccius ade5 gravia damna hune Parthenonem fuisseperpessum, ut penE ad incitas redigeretur, at Asileburgiorum Comitum munificentia tanto foenore restitutum , ut in pristinam dignitatem evectum,h diedum & opibus & fortuna e cela floreat. An in pristinam dignitatem plenὸ redierit, nescio, florere tamen illud hac nostra aetate aliundE quoque edoctus sum. quamvis nullis inde mihi usque dum
472쪽
dum csntraditis documentis. est pr/- . Carolo Mugna Galliarum Prioratum in Mappa nostra hunC Rege, ac Imperatore Romanae, eum Parthenonem inritulaveram, quod devicto Saxonum Magna Duce Wid aliunde didicerim eundem Windo- Ludo primus religionem Christianam semensi Congregationi subesse. per totam Saxoniam plantaret, o MCum anno 242 dc deinceps idololatricis eam erroribus, oc euisibaseelebris illa per Saxoniam refor- ad veri Dei cognitionem reduceret.
matio monasteriorum originem Coepit vero Episcopatus ille noti suam sortiretur, hoc ipsum Hildesae, sed apud Elacium vel R nobium in ingensi tanti quoque nam Aulam, amoenissimum quen boni consors est faetiam anno dam pagum, in concursu Salae ac ε 3 r. narrat reductionem eius ad Leinii pisculentissimorum fluvio- pristinam regularem disciplinam rum stum. Ibi prima Cathedr in suo de reformatione monaste- hs Basilica futuro Episcopatui con-riorum Iibro Joannes B Narra structa est a Divo Carolo Magno inquam, ut isthic nos promamus. honorem Principis Apos oram S. non fert propositae brevitatis me- Petri, a qua primum Auticensis fita, ide8 consulitus in ipso opere copatus dictus es. Naariatus es amreferenda erit. Iem taniam a Laudovico Pio Impera
tore , Caroli Magni flua ex Regia saCaeterum floret adhuc Parthe- -Ia trans βώmen Linense in lociam, non iste, quamvis pene omni ex quem a ciniatus anus nive HAUM
parte heterodoris Circumvallatus. ne alim, nunc vera Parum immutat
olim. saeculo nempe Isto, sit rein voce Hilde heim appellamus. Altam fere Bus ius, in temporalibus ae- ditum es as redem optimo Imperataraque. ac spiritualibus post Episco- primum templum D. Hrgini sacrampum sibi nullum alium agnosce- o hic cuit Oscopus Giantharias,
bat Praepositum, nisi Priarem a Carolo Muno antea electus, primus rariam seu ex Sulsa, an vero nunc HAEUArimensis appellari, qui antea
Graiassensis eandem in ipsas vir- AH censis dictus erat, factums Mesgines iurisdictionem obtineat, ut anno Dominicae Incarnationis SI
nupernus quidam Author scripse- & haec exordienus Hildesheime rat, meliori opus habeo informa- ss Ecclesiae origo ab aliis quoquetione. scriptoribus passim adstruitur, litHeineccius Antiqv G lar. L. Videre est, in Catalogo Hilds: Εpis r. p. 24. Busch de refoti Monam coporum Chronici ugehardi in L. I. Cap. I 8. Chron. Sinderbuta. Aiensis , in Chronico Epist. HiI- apud Leibnit. t m. I. p. 8s s. desin. apud Leibnit. ex Codice .c vi Auchentico ipsius Ecclesiae in Re
Hildes hei melill S b. M eensione fundationum quarundam riae Cathedrali S. Exordium Saxoniae Ecclesarum &c. in ho
huius celeberrimi, ac laudatissimi forte ad summum discrepantia reis Episcopatus non minus gloriosis. perienda, quod quidam eorum simo Imperatori Magno Caulo pas- scriptorum Originem alligent amsm ab historicis tribuitur, quamis no 3I4. alii Ι 8. ut mo relata reis vis ejusdem perfectio, ac in luta lata recensio, item & compilatio institutio, hujus Magni Princi- Chronologica apud Leibnitium tapis Praeclarissimo filio Gamico a. p. 62. Botho autem in suo Pio adseribatur: unde Chronicon Chronico picturato , anno SIS. Hildeshei mense apud Lesbnit. μι verum horum sententiam aut comis A rimensis, inquit scopams in binare, aut disquirere non ducimus Saxonibus stin tua , ac consiliatus Ianti, cum nobis sufficiat certum his
473쪽
habere & pundatorem M saltem lus- inde ad I aliartum sequentia; bitum fundarionis signatum . primus Praepositum Fummae Basili
Porro refert mox citatum Chro- eonstituit, ac canonicis in veste m
nleon ex codice authenthico ip- nachica sub Beniainina adhue profissius Eeelesiae Hildesheimensis Altin sione eo unctim vinitantibas, certas fridum quartum fuissh primum, qui etiam reditus --ον a gnarit. qui.
monasterium Cathedrale in timo- bas ct librar sibi is vestra, ct aliare Domini inchoavit, ε anno In necessaria comparare possent. Demcarnatioris Domini 87 2. δε- ωσι ad annum 99 3. sub Bernaria haeci ordinationis 26. inchoatum Hildene- suntur: his te stribuae, o se i schem monasterium Deo gratias tam ribus, ct stequentibus us, ad tempus
6mmavit, se divinae Majestati in Dethmari, qui decimus quintus in honore S. Mariae sub titulo n. Cosimae ordine fuit, Hildensiaxunsis ciae smmiari, Iburtii ct Haloiani se S. tam disricta relliane, ct religiosa Gelliae devoti me dedicavit Kal. districtrone Deo obsequio se mane'
Nου. Hic Igitur Alfridus vir utia vit, ut in profesone Canonica di
que Sanctitate eximius, velut ejus trictione gauderet monachicae nam acta testantur, primus quidem mi taceam, quam flevere animadverte,
fuisse videtur, qui regularem disi batur, si quis Choro, mense, dormiaciplinam suis Canonicis contra- rario, non dico, deest, sed Miatas addidit, quamvis jam ante votivE esse, non autem gravi necessitare ν eosdem vixisse nullum dubium sit, tentus, aut licentia animatus sollim claustralem custodiam nec- si erat. Scholaris Esiplina su dum suppeditante loco seu domi- M uti arctiori habena ia Cia stracilio congruo, primum omnium fer Hantur, se quotidianam 'i Alfritas construxit. ram Decam praesentare , Evangelium occurrit tamen hic non exi- cum lectione, cantumques, ipses tumguum dubium ex Chronico dupli- etiam malmos redire cogebantur M. ci, Episcoporum nimirum Hil Denique ad annum ro39. ubi dedesheimensium, nec non Abbaia laudato Threimaro sermo est, harum Monast. S. Michaelis, quem hentur ista: sub ejus gisternatione Wion legisse, de plenis velis se- periit graii 4, ac misterrimo incere cutus fuisse videtur tom. i. ligni iso summum templum Hild anum, vitae p. 3 23. Ex hoc sequentia in quo hactenus omnes Canonici fisdigna sunt, ut referantur: primo regula Aeneaec ina conjunctim vix ad annum 848. istae S. Alefridus ranm, qui jam pro iis u , ac abjecta Monachus Corbe'nsis Benedictini im D. Beneduri profession. Meia vivere,
stituti, sapienti mus, ae Doctissimus, ac seorsum habriare, hujus incendia ex Coloniensi Archiepiseopatu μblimi occasione carperunt; Aselim Fuccessere
loco natus, fluccessit Oscopo Gboni ad omnIa sa non gravate connivente. anno Domini 848. praestiis laudabili- Quae summatim tam manifeste proiater annis 28. conseruxit novam Basi. dunt Canonicos Cathedrales Beiaticam Cathedralem magnificam , ae nedictinae institutionis fuisse m nilitissimam in honorem Dei optimi nachos, ut huic tam aperto testi. Maximi, ac D. Hrginis: quam in monio obsistere nemo eruditorum forma monaserit exstinctum viginti facile valeat. Adeoque non te sex annorum datio Assisit, in eo re- merὸ quoque quidam nupernus di navit, ae eo pituit, ut Canonici pro monachacu S. Ruperta decem
sui omneae sub prin ione, ae regiala taras Scriptor videtur dixisse:
Benedictina viventes, Deo Meremo pris, ars genuine Canonicarum non studio Iervirent. non stetis ae mona- monachis Benedictinis conςruere.
i. omnia tabentes communia. De- Uerum huic tam severo arguia
474쪽
mento elidendo opus est solida iusto iis temporibuus Synchron non minus, ac luculenta declara- ac authentico scripto hauserit, quatione. Primo igitur observan- est Chronicon Episcoporumdus est Author, qui hoc ipsiam Hildest mensium ex authentico scripserat, moritne omni partium ipsius Ecclesiae; Chronicon ESM-,νουθ Lελ. studio expeditus, ac insuper aut hardi Uragiensis Abbatis, Anna- - . s. disynchronus adeo , aut tam pon- les Hildes enses ab anno I .ad derosis documentis provisus, ut xx 38. vita S. Ber-ardi XIII. iiDhaee lassicerent ad nostrae aetatis copi Hildesheim. item S. GMAQHau γ, ii. viroreruditos, doctissimosque per- ejusdem Successoris. Omnium
suadendos. Secundo: minime ne- horum monimentorum Seriptores
gligendi, sed accurate conferendi saeculum duodecimum non exces- huic Chronistae Scriptores alii. an serant, si continuatores quospiam in hujus sententiam ipsi abeant. demas, qui ad hanc quaestionem an dissimulent, an potius resta- nostram nihil conferunt: atqui sentur. Tertio consideranda sunt in nullo horum vel verbum legi- tempora, ac maxime illud, quo tur, quod Borsemii asturtionem primum Canonici Hildesheimen- aut causare potuisset. aut stabilire. ses dicuntur Regulam Benedicti- Nam in Alefrido, seu Altfrido ne- nam professi. Atque haec exami- mo horum Authorum vel mussitat Danda ad obtinendam veritatem de professione Canonicorum Hil- Tuscipiam . . i, , deshemensium sub regula S. Ben Primo itaque, qui haec asserit. dicti. In Chronico ex authentico non est Author hujus Chronici, codiceEcclesiae Hildesh. haec habenis observat enim Lesbnitius in praef. tur: Anno deinde 847. Incarnat. D ad tom. a. suae collectionis ea, miri Afridus quartus 'sopus ordi- quae inclusa sunt simplici paren- natur. GH Ecclesiaram regulariter reia
theos signo, se addidissehuic Chro- genia quihuid Antecessis suus de s
mco ex Franclico Borm monacho, reis ordinibus temere uskrpavit, ἀμω seniore Cisterciensis Coenobii creto Canoniam laudabiliter annuluis Marie odensis, qui ad medium vit. Irim Praefisi monasterisum n iaculi I 6ti. vixisse observatur ab sirum M timore Domini inchoavit,
eodem Leibnitio in praef. citata se sub ipsi inchoationis exordio rei'
pag. 38. & colligitur ex ipso Chroin tam Orientakm in honorem S. M nico Martenrodens. Porro, quam ria Arginis consecravit, qui ct cum
libere eo saxulo monachi pro glo. tes suae proprietatis Guiansad Oria sua scripserint, Ze nullius ve- rede nostrae Ecclesiae condonavit. Inlut Auctoritatis solliciti e tripode qωibus Ablarias Salegostia mon definierint, quae sibi uberius fa- chorum, est Aseniae Arginum coad- vere videbantur, non est opus unavit. I impus 8sa. praedi-
multis declarare, prostant enim Lia bearnationis Domini Anno eum
aliunde hac de re probat passim in Gidolfo Meshemense Coenobium Atalium scriptorum lucubrationibus mo in Brunsethu .e, quarto post
manifestae. Ut autem assertioni hoec anno in Gandestim, ut pran adeo vacuae validas, ac nervosas ra- tatum es, inchoatit. sui ct EGtiones opponamus, En, inquiri- el am ibidem iamcare coepit, se H mus eum primis an Borsemius, thamodam ejus Ducis filiam prunam quia longε recentior Author quam Abbatissam ibidem ord,niavit. Dec ut cum Scriptoribus faruulo nono, mas etiam ex proprietate fisae Getesiae
decimo, undecimo aequaevis con- ibidem pro exhibendo si vimine se ferri valeat; inquirimus, inquam, censu in beneflctam praestitit, ese υ-
475쪽
-ra exsast, poterea pietate prorice. I decimo octavo pos anno Hatha mias defuncta Getaergam seriorem ejus AsbMisam ordina-e. si etiam
anno Inear. D. 871. sua veia re in tionis 26to inchoatum Hildenesiam monasterium. Deo gratias consummavit, or Divina Majestati ia b nore S. Mariae sub et is Sancto mcisina ct Damiani, et isti er aleriani se S. Pirginis Caeciliae de voti me dedicavist Ra Nov. qui se
tertio post anno sua ordinationis a 'noplenus aerum, se veis plenus bon rum operum I 8. Ral. Sept. Hibere in Absumptione S. Miniae in consenium
sanctorum veraciter assumptus migra
mit ere. haec Iaudatum Chronicon. Quodsi ex illis venari Canonicorum Hildesemensium ab Alfrido oris dinatum Benedictinum institutum liceat, sanE jam non erit in toto mundo Monasterium , quod ab origine non fuerit ordinis S. Be-
aedicti, maxime, si adeo liberEeum verbis ludere fas sit . ut saeculis medii aevi quaecunque Ecclesiae dictae monasteria intelligi debeant
monachica, aut omnino Benedictiana: verum nos nolumus ludere,sed veritatem perquirere seriis argumentis. Sicut igitur in Alaestiri ne umbra professionis ab eo inductae Benedictitiae in praefato Chronico apparet, sic nee in Wa bertor verba de eo subjicio huis id est abeunte Mur arri alber
tus stimus Epimpus huccessit, qM
Praeposituram re praebendam, fratrum ut Antereser sus praelitulavit μου
ister insitivit. er ambobus aeternae r tributionis praemium coram Deo aquisivit. Anne hoc est Praepositum constituere, & Canonicis in veste monachica Fub Benedictina professione
certos reditus annuos assignare, uvBorsemius effingit,' id ipsum legendum & sentiendum de Beris -ardo. & quae de laxatione Benedic inae disiciplinae idi Gielmaro
Commentatur Borsemiust certε ut
sub Eren ardo conservatam, sub GDemaro eandem rastInctam sucficienter probet, necessε est hane ab Alfrido, ut ipse asserit, inductam demonstrare, quod tamen adeo abest fi vero, ut Mahillonius saeculo quarto Benedicti no part prima a pag. 2s9. Alfridiam suo ordini annumerans letsi nulli pepercisset labori ad authoritatem se lidiorem coacervandam, si invenisset abstinuerit adeo ab hoc Bor
semianophantasmate, ut ejusdem ne a longε quidem meminerit. Legae enim , cui vacat . totum Mabillonii de S. Afrido Commentarium, reperietque certissima esse,
quae diximus: quippe qui Hildes- heimensis Episcopatus originem Chronographi Saxonici distinctis verbis enarrat, & praecipv. haec
ad rem nostram ex eodem profert, dum inquit: Sarassum tem Hild niiheime e a Rege Lud ita es Ibinum. er S. Maria Heatum rarit in sibi digno religionis castri non ad ucto sibi alio opere vlai ad ZAfridum quartum Praeselem usius Ee-elesiae. Guntarius enim primuν fus
qua principalis fratrum CPrus Deo serviret . eum duabus alis is tu ribus remotius a dicto Sacello, in meridiana ejus latere construxit, O principaliter in iamre S. Caeciliae H ginis de beavit. Sed hane GH fratrum relebritas, se Caninicalis relliagio non incoluere, nisi raesidentibus tribus Epimpis, Guntaris se Remis berio, qui per a . annos ab Sele praefuerunt, tertio Euon . prius ste-
mensi Archiepiseopo, pos istaesia mensi Disso . Ex quo patet quidnam pro regula ac profestione Benedictina toto hoc in discursu eliisci possit, nisi ineptissimὰ dicas,
principalem fratrum clerum, fratrum
relebritatem, Canonicalem rellionem,
idem antonomasticἡ dicere . quod professio Benedictinae regulae. Praeterea Quemadmodum huna Chronistam Saxonicum poticis refragati Borsemio cernimus, scie dem
476쪽
eundem ipsum sensum verba Chro. nici ex codice ipsius Ecclesiae pro nonicis genuinis, & neutiqua in regulam Benedictinam professis produnt. Deinde dum ea omni. . 115 desiderantur in hoc antiquis limo Chronico, quae Barsemius in Thiremara, & A lino de abjecta D. Benedicti professione somniat, in Ethylome, qui erat Aselini successor haec narrantur: Ipse praebendas
fratram determinato non comprehen
sas numero, sapienti consilio ad renuis numerum quinquaginta fluet redegit, or ut secundum regularem institutionem aqua omnibus portio daretur,
quia us, ad id tempus consuetudo misFra non habuit, ianui stat authori.
tate μmavit. Fuit quos sudiosius
in honorando nomine Clericalis, aligentissimus in promovendis ad piritualia arma Clericalis militia pia ris ecte. habet tamen in eo Divina sententia, ut veremur, quid feriat, quia institutionem nostri orianis in
ab emiatione divini Pii. in supersultate vestium, in relaxando regre laris vitae districtionem non duo mutaruit, sed mutantibus non contradi
xit M. haec ibi. Fuisse authorein hujus Chronici Canonicum, nec
textu patet . vixille eum saeculo duodecimo, & exstitisse Aialogo, qui anno II 'o. Obiit, Episcopo Hildesheimensi synchronum notat LeibnIZius: neque ergo iste quam
vis illis temporibus Borsemio lon-gε propinquior pro Benedictinis, sed pro Canonicis perorat, longe distinctis a professione Benedictina; utpote, qui relaxationem instituti tam disertis, & peculiaribus coloribus depingit, ut nequivis et silete illam Senedictitiam institutionem, si ab ea tunc Canonici deflexistent, abbremationem os si allegat, seuper uatem vestium. ν laxatam regularis vita districtionem, nunquam vel obvie, aut in apice memorat lubjectionem , regulae Benedictinae. Hunc autem praecer
m. ILChronographum Saxonicum inducit quoque Mabillonius, quippe solidae veritatis Scriptorem. Clim itaque manifestum sit vetera de Hildesheimensi Ecclesia montimenta nulla quidpiam enuntiarcde professione hac Benedictina,
corruit tanquam inane commentum nuperi, ut ita dicam, aue saltem recentioris Scriptoris Borseo
mii fabella de hac Canonicorum Hildesheimensium professione B nedictitia. Adeoque simul liquet illam assertionem tanquam Canonici Benedictini in Cathedralem Hildeshei mensem inducti fitissent
neque stare authoritate Scriptoris alicujus synchroni, neque documentorum pondere, insuper omni veritate eandem exui ob aliorum lonD antiquiorum scriptotum non solum hac de re altum silen-Lium , verum etiam pellucidam contradictionem: utpote . qui semper Cathedrales Hildesheimenisses nuncupant Clericos, Canonicos, ordinem ciericalem, Congregationem Caericalem; dumque eorum habitatio monasterium ipsi vero fratres& sub regularis vitae districtione vi. vere dicuntur, id apprime facit ad ostendendam vitam Canonicorum illorum votivam ac religiosiam, mi nimε vero Canooico-Benedictinam. Quod ut luculentius demon stremus, observanda sunt, ut diximus , ac consideranda tempora
illa, pro quibus Borsemius astruit Can uicos regulam Benedictinam fuisse professos , id est . saeculum nonum , decimum , de undecimum. AElfridus enim , qui ab eo dicitur regulam Benedictinam in Cathedralem induxisse. caepit
P esse anno, non. 847. ut signavit Chronicon Ecclesiae Hildesista 8s I. notante Mabillonio.
Delmarias autem, seu Talmarus aut
onminus juxta Chronologiam Hesneccii obiit anno IO44. inter pri. 4 . hos ergo annos induci, florere, ae i. '
simul abjici debuit , si quae assuma I. ii a pla
477쪽
pta apudCanonteos ΗIides heimenin praeter nos, quos in Canonies haἔista ia visa istae ingredi religis vetuit. Simile νε
λ est professio Benedictina; at hae ipsa aetate adeo abest, maxime tempore Alastic Benedicti nam professionem cum Cathedralibus
Canonicis componi valuisse, utpotius reluctaretur eidem. Exemplum manifestum iam dudum adduximus in Ecclesia Magdeburis gensi, de qua Chronographus antiquus apud Broπerum testatur, quod, cum in ea constituti essent
monachi Benedictini, erecta per
Ottonem Imperatorem ibidem C thedrali, abire, licet maerentes, ac reluctantes, cogerentur: non enim Canonica Cathedralis vita cum
professione Benedictinae regulae concordari poterat, & patebit si ne ad oculum homini, vel modicam lucem habenti, verε regu- Iim Benedictinam incompatibilem quodammodo esse , aut saltem iis hiemporius fuisse cum Cathedralitate: praescindo enim de mori. bus hodiernis. Falli igitur omnes eos iure existimo, qui medio aevo monachos Cathedralis , Ecclesiae corpus constituitia dicunt, bt quidem maxime ea de causa, quod instituri rationem, finemque non
quodam antiquo documento in aliqua thedrali tutae monachos, eos quoque ipsos Cathedrales cen. Rant: clan interea certum sit, frequentissime monachos genui nos convixisse Canonicis genuinis,& quidem sub eodem forsan tecto, quamvis non in eodem claustro. Ostendet Id nobis L .fhertis canonicus Hildesheimen sis, & disicipulus S. G οὐ laiab Episcopia narrat is. se aliquando audivisse Guno therum Monachum Altahensem conci onantem, verum addit haec
caute ' assedit, tuquit, ibidem id est in Capituloὶ Annabilis Abas
Atrahensis Rathmunias eiam pluribustii Caenilia fratribus , se aliis miatis
- institusi, nimirum monachis quid legimus apud Ehhehardum
Juniorem L. de casibus Monast. S. Galli Cap. r. de Salamone Canonica, qui dum claustrum Fusinia intraris monachorum . pro monstro, ab ipsis, ct magna confustone halebatur. Mill-eEc sic vita Canonica monachili. sic linea vestis laneae, sic cucullae
quasi obsistebat professo clericalis,
ut ne quidem intrare liceret Canonicis Claustrum monachorum.
Quod si istudi quis ergo opinetur
tam liberE Canonicos potuisso B nedic inain professionem suscipere, de quasi Canonico.Benedictinos effectos esse. Porro iungehantur Canonicis Cathedralibus frequenter monachi, at tanto dincriminae, quantum ipsa utrinque professio exigebat: Canonici Oe- eupabantur iis functionibus, quae publicum Ecclesiae concernebant ministerium , monachi privatis studiis . M orationibus fundendis insistebant. Dumque aliquanto opulentiora evadebant monasteria Cathedralia Canonicorum . assu mebantur saepε monachi in locum Canonicocum, ad quasdam functiones obeundas ipsis Canonicis non nihil jam delicatioribus) molestiores: ut sunt, quae respici hant scholas, ac informandos tum in litteris tum in cantu Ecclesiastico pueros. item cura custodiendae Ecclesiae. aliaque minora munia.
Quamvis indubiὸ certum , vice versa quoque Coenobiis ditioribus
monachorum junctos nonnunquam eadem de causia Canonie
fuisset velut id factum in mon sterio Corbejensi, S. Galli &e. ubique ergo dum monachos Canninnieis, istos illis iunctos legimus, debita discrepantia observanda est, neque in unum miscendi Institu tum sunt homines diverta proses sonis, forta in eodem Coenobio, sed non sub eadem Clausura, ut
478쪽
e ipsum fieri potuisse Hildesh mii squamvis id necdum in aliquo
probato scriptore repererim nolo omnino abnuere; at Canonicos Cathedrales professionem Benedicti nam fecisse, id penitus abnego, ac rejicio. Dico, professionem B nodimnam fecisso, id me negare,nὰ videar memoria labente peccasse; cum sciam me alicubi nee inconsulto dixisse Canonicos aliquando etiam regulam suo modo observasse S. Benedicti: nempε quemadmodum ci rodegavus mulista in suam ex ea transtulit pro canonicis suis, & Arno noster non minus factum fuisse concedit in suo Scuto Canonicorum. Quia vero longe aliud est, observare aliquam regulam, aliud facere professionem v. g. Benedictinam, ideo, quamvis id admisero, istud, nunquam inducar , ut astruam. Ergo vindicato Canonico genuino, ac puro, nec monastico - benedictina professione, commixto instituto, breviter adhuc notamus, juxta Chronicon saepe a nobis laudatum Fcclesiae Hildesheimensis,& aliud, dictum Saxonicum, a Nabillonio memoratum, Clerus
Iam sub Gunthario collectus, & haud dubiὰ sicut in aliis Saxoniae Epincopalibus Ecclesiis regulariter institutus. praeeipu8 sub Alfrido claustralis districtionis in exstructo ab
eodem monasterio optata obtinultincrementa; donec sub Apelino igne periret. Quo tempore idem Chronieon Hildesiense deplorat, qudd hic Episcopus monasserium
igne consumtum Inconsulte dejecerit. Atque tum sors factum, ut Canonici largiorem vivendi rationem nanciscerentiar, quod incautus, ne dicam fibulosus, Bor- semius de abjecta Benedictina professione interpretatus est. Dico virum hune fatalisium, nec ut opinor immerito, quippe quem ob insertum apertissimum commen
agit, iam ante nos Leibnitius, at que Solerius ex merito nocarunt. Caeterum non adeo disciplinam regularem inter Canonicos Catheia diales dirutam fuisse, quin secundum Aquisgranensem regulam ruris sum sub Ethilone, seu es lone colligeretur, ac conservaretur subs quorum Episcoporum industria, patet tum ex citato identidem nostro Chronico Ecclesiae Hildefiensis, tum ex alio ipsorum hujus Ecclesiae Episcoporum, unde adhuc de S. Bernardo Episcopo hujate invita i itur, quod ipse GHem suam principalem pastorali cura sapientissimὸ gubernavit, se fratres fisos a
honestae vitae, Iacras religionis obsererivamiam , cY aetuendo, se obsecrando, aliis s modis informando conduis Me. Obiit autem Bernardus anno II 34. de quamvis hoc tempore
passim jam emoruerit inter Cano. nicos regula Augustiniana, ita quidem , ut haec ad quandam distinctionem nomen regularitatis alteri nuncupationi Canonicae junge ret; ut Carionici, vel Clerici reguis lares dicerentur, praeprimis illi, qui eam amplectebantur, prou jam sub Beribolia, Bern ria decepsore meminit Chronicon Episc. Hildest. quid Vse Clericos, quos r
gulares vocant, introduxit. Neque
tamen inde concludendum, hoc ipso reliquos regulam S. Augustina non habentes. Ωψ Viventes adhuc secundum instituta Aquisgranensia sine Voto paupertatis saltem si pillei substitisse. Quodsi enim assignari pro certo positat quaedam Canonicorum Collegia fundata sub
hac expresse cautione, ut secundum solicum morem, qui . ut sine Priamprietate, aut ut secundum insistitan. Patriam viverent, nulla lIcEt memoria habita regulae S. Augustini. consimiliter ideo pro certo habeatur . horum Collegiorum Clericos fuisse exinde votivos, ut passim Patet in descriptionibus nostris, cerididipsum. asserere sine Scrupulo li-
479쪽
eebit de Canoni B Hsidelemensi- xoniae parthenones computatum. busi quamvis, it saepissimε monui, Hoc ipsum Coenobium nune saeis eum demum regula S. Augustin, culare factum Dynastia est prine, una, ae sola esse inciperet saeculo pum Brunsvicensium.
decimo tertio , quae Canonicos Otivos. ac expropriatos discerneret, multis Cathedralibus hane strictiorem paupertatis votivae disciplinam recipere, diversas ob causas aut nequeuntibus, aut nolentibus,
ipsi quoque Hildeshemenses credendi sint sese ab omnietiam simplici voto expropriationis exemille. Ηie Episcopatus solus est, ac unicus inter tot nobilistimos a C rolo Magno, ac pili limo ejusdem filio Liado-a fundatos, qui con- Leibnit. in praef. ad tom. pH-mum pag. f. a. Reliq. M. SS. Lu de ig. t m. a. p. 4ci . Leuchfeld. Antiqv. Halberst. p. 392. & Amtiqv. Poeld. p. 78. Meib m. L. 3. hrerum Germ. Pag. 1Ο3.
positura. Hoc praeclarum Canonicorum Collegium mox, ut Regularibus Canonicis datum est Praepositurae titulo insignitum videtur, utpote, quod ejus primi Prae.
stanter Fpiscopum Catholicum ha- sules sese Prysuos dicerent, quem. here consuevit. admodum Gersariam in confirma Chronicon Eccles. Hildesheim. tione Monasterii Schoningensi os Edit. Lesbnit. t. I. N. 46. p. 74 a. subscriptum reperamus, ac dictum Chron. Episc.Hildes ead. edit.TOm. 2. n. 68. p. 784. vita S. Bernardi. Ep. Hildes. in act. SS. die a o. Iul. Vita S. Alistidi D. Hildes. ib. die I s. Aug. Hei neccius Antiqv. GOslar. PaS.
positura. Hoc coenobium lanis datum pro Uirginibus sacris futile Indubitatum est. Fundatorem illius Leibnitius Glisariam Comitem statuit ad annum Iocio. quod ipsum suo modo confirmat Leuc Didius. Porro cum nihil nobis de primarum Uirginum in hocne -conditum Coenobium inductarum instituto constet. nihil quoque statuere praesumimus. Id tamen ann5 ii 4 I. dudum sub regula S. Agustini Canonich constitisse, apparet ex litteris Comadi Imperatoris, quibus mimara Regularaum B. Augustini proseo regimen, &reformarionem hujus con
fert: quippe quod a regia is diseeiplina tenore nitia deciderit. Cum
vero hoe Genobium fuerit Imperialis juris, Paritet conjicio. fuisse nobile, ac inter primos SMPraepositam S. Joannis in civitate. Fundationis origo cuinam affingenda sit anno, ignoramus, eo quod omnia nos hujus Coenobii vetera documenta deficiant, antὰ
fuisse monet Leuchfeldius, aitqu primitus idem Canonicos inc luisse, sed liberius viventes a Miseharis EpiseopoΗalberstadensi amotos successores obtinuisse regulares secundum S. Augustini institu. ra. Itaque primum Fundatorem
Collegii istius idem Leuckfeldius
ex Mimanno statuit manthonem decimum, Halberstadensem Epio
copum, ad annum IO O. aut I 3I.
quod ipsum Chronicon Halberst, dense apud Lesbnitium confirmat. sed dilata ejusdem origine ultra decimum hujus Manthonis seu Bran thogii regiminis annum. inter alios praeclaros hujus loci Canonicos, ipsosque Praepositos eximiam sibi memoriam prome tuit rassi bus, qui praeterquam post laudabile aliquot annorum regimen. assumptus est pari voto ad sedem Halberstadensem anno
II 37. Dominica Laetare. 6. Non.
480쪽
eminebat virtutem, insuper Inter doctissimos illius aetatis merito ensebatur, scripsitque Epistolas, dc Commentarios complures, quos seNinningentadius vidisse testatur. Laudat hunc quoque praecipue a modestia, & humilitate, qua ii teras a se lectas abundare asserit Meibomius. Ego ne ambigo quidem, pecularia pro hujus sancti, ac praeclarissimi viri ampliori obtinenda notitia. Windesemensibus ad manus esse documenta. quo rum favore, si liberaliorem astectum in laborem nostrum litterarium posthae experiri dabitur, speramus quoque fore, ut vitam huius raris ipso in opere promere
Praepositura, quam nos Prioratum in Elencho nostro notavimus, opInantes sub Congregatione illam Windesemensi existere, Verum,
cum in quatuor Catalogis, iisque diverso tempori illigatis, quin nε in Buschiano quidem reperiamus, haud dubiὸ interendum. Praeposituram nulli Congregationi uni
Monitus, ut hanc Ecclesiam Paris thenopoli sitam nostris adscriberem , quemadmodum, ut id facere, fluctuaveram, sie ammodo in eo sum, ut dum de illa paucissima isthic referre non tam intendo , quam cogor, ipso in Ope re omnino sileam. EtenIm si ea intelligatur . quae in monte sita
Monachos ex S. Maurisii emigranotes exceperat. dicaturque, ante
quam Magdeburgensis Abbatia in Metropolitanam eveheretur, jam edistitisse , & honori S. Joannis Baptistae sacrata Clericos contio
translati exinde Cathedrales emcti sinat, commutatione veluti facta. ut eorum loc5 monachi in hane D. Joannis recederent: nulla aIlois quin veterum scriptorum authoclistate edoctus, id rudi adeo Minerva alterore nunquam tentabo,
scio Chronicon Magdeburgense apud Meibomium diserte effari,
quod transmutata es Parthenopesita na Abbatia in montem seu Hio ejus iam Civitatis adserentem , deputa
tur, Sancto Fanni Baptistae. Neemin is juxta idem Chronicon Ceratum a receptumque, monachis in ipsa Parthenopolitana Ecclesia Cle ricos successisse, eo, quod, ut ait Κrantius, aerum esset haec Ecel ι Ο-
tura Metropolitora, non erat fratribus DIU Benedicti locus, propter Ceremonias multas fratribus alienas dixisset verbo ob institutum monastiacum Clericali obsistens verum an non potius hoc S. Joannis Coe.
nobium in monte aut noviter conaditum , aut saltem desolatum hactenus refectum sit ab Imperatore Ottone, quam ut inde Clerici in Metropolitanam avocati sinat, non facilε resolvor praecipuὸ cum illud longε certius ex verbis tum Chronici, tum ipsius quoque DanZii, qui hujus Chronici autho ritate nixus haec scribit, eruatur. Quodsi vero habenda ratio alterius
S. Ioannis Praepositurae , a Ger ne sto Archiepiscopo inter annum Iora. & Ioa a. conditae, & Cano meis ibidem Deo servientibus donas
ut ait idem Chroni n. sanε Id facilε admisero, at, ut de hac eadem pluribus 4isseram, nihil in venio. Aut denique si credenda sit illa. quam S. Mariae dictam
s. Norbertus suis ad an. II 29.
obtinuit, In qua vigintἱ erane Canonici tum saeculares haud dubiἡ se dicti, quὁd , ut In quit in sua confirmationis Bul