장음표시 사용
481쪽
constituri: eb min, quidem di Gsentirer, quo cautius arguere possum, hanc fortE Ecclesiam eam ipsem fuisse, quam Chronicon Magdeburgense a Carolo M. conditam dixit, 3t ab Hildegrinis Halbe stadensi Episcopo S. Stephano dedicatam : quippe quod sciam, pientissimum hunc Monarcham C rolum , etsi diversimodis sanctis Ecclesias a se conditas dicasset,
primarium tamen semper inter eos se respectum habuisse ad Reginam Ipsorum Uirginem nimirum ac Dei Matrem. Verum etsi haee omnia starent, quia ex istis Eeclesiam S. Joannis conficere nequeo, gratis propositum urgerem. clim de hac una quaestio volvatur. Atque haec observasse de loeo isto abunde sussiciet. Κranetius Metropoli L. s. c. I 2. Chron. Magdeb. apud Meibo m.
ta Segenberg. Prioratus Windela mensis. Clim hujus
Cretio hii acta solidius ex ipso fonte Authoris Synchroni, quam dnostrae pennae rIvulis haberi posisint, gratius nos facturos heneia volo Lectori speramus, si eadem Ue e5 modo, quo descripta reperimus. recenseamus. Agit igitur de illius exordio, atque progrestu Ioannes Busthius noster, scribi que sequentia: Monaserium, inquit, in Segebrege GLnis Canon coriam Regialarium Dia c. Lubicensis miseria situm, satis es antiquum
GH am habens parochialem, cum Arahid aconatu qtia emν mi Larium annexo: imo se Ipsiam monasteriam
x avitem miseriae δε atra cistis, re oppidiam halitans cum omni fata milia Passes uirium, o omnes e mes ejusdem oppidγ , flent ibi istidire disina, os mere Ecclesiae sacramen O , o intris duina sesis disias .m
dire sermones. Contentias veri Itinenopter temporis Levitate, , o. st montim prolisitatem, tertiam de tem pore , o de Beata Pisaerae non Cantare legere selent inscripta, ita, αι satim p s serm rem aspergens
Conventum cantetur , ct populus aspergatur. Si non fierit iura D minis alis itinc satim sermone μ' cismma missa Incipitiar, o decanta.
r. Monasteritim praefatam vitrea 3 o. annos fuit in reformatione, mi hilo misiae Hians miores Capitiati no At Generalis, o fratres. Irim reformatores. Hims fratrem Heria manniam de Iubiuniersa parsum ni-μ, μι quo nomen Praeposivi in nomen
Prioris sit ceremtitartim, qui iam eonmersari sim e ctim hominibus , Ocretas paruolas, o aenigmata , missasis enarrare. Unde Pam FB- res traxit M setiam amicitiam, qιὶdsontis est prudens satis erat s starees
mans ordisis disiiplina. Sed quia D me Des o mentares sectim hostile fratres antiquos, qui mei se fam Iias ad monasteritim sepe venientibus . ciam intrarent Heri am DI re meisias de ipse siqviebantur: quod per 'sopum Laticensim examinans Dux nimirum) inmerit falsim esse, se meruitiam. Prior ergo id es feras insitis quam purimis prioratiam
482쪽
ιώs per senis, facies, saturas, d positiones es m d scribens. Hur inoi seia,ch Rotbertis, eses tunc vi- fratre regamit eiam, ut in missa, prora intercederet in reus Isti occurrem dis ; in memoria mira m misso a
paruit , qua tota ρυ odiam ita fiat
etinato, at tiniam armatum contra vos
consentiendo eis instillit. me aiabens Rot retis Axie: Ille armatus Die Dialesus, qvii propter reformationem moniatium contra me inclamatases. Irespondis, non Mit Diabolus, sed homo, non Dis pinguis, sed actitam is tentiem
mus , non putes esse seco seia altas qώ-
diam, nominanis Iohannem iliam, Resse Hir poeuratre veser es, eis jam in Conmentia vesro sem, molis ipsum iam serarem, ita ipsem in ilia pone mis, o miratus seu, qώοd Maeeor νad tersie mirit. Cum ipse demiam 4 radiisses. Misitatoristis advenientistis
λο alii Conmensum in suam trax runt e spiras unem, o totis misistis
contra ipsum se animantes, ipsim ἀ- ponere nitebantur ab osscio, sed a poliaritiae. Sis ilia eteniam petiis o de e tera fidem diait, o promisit. Hae ideirco 'ipsi, ut tanti Patris frim o demtionem apud Deum com Merari valeatis. Et quia auilas es
ge in altam is,ns laetim Archiae e natus transferrer eis fratres eontra Lxerant. Ciam igitis ad Capistiliam generale perrexisset, mi'unt eonve
tres autem unanimiter omnes , in δε g rege Conmeniti s in elictionem alteritis Prioris compromise tinet, in
emodiatio, quae meri erant emenda da, itine dicerent. cia velunt. S.
eoram esse Prior. M strant ego iacinventum istans, qvi mn ν6pondit nisi per ambages , quia putabant, non deservire pro μυ-Latice is ius habebat ante actiones, o severisiones. Tantiam intellexit, quod ei in suam propositionem consentire M m m aevi Di iti by Cooste
483쪽
nolebant. Similem expertus fuerat inino sequenta cum eos visitaremus, eum Frederico Ma eburgensi ista episeopo, ideo noluit in Amilem eoaris uationem praelatura seuae introduςi. Et quia ante tricesimum diem eKn tionis electionis sua oportebat eum comstem ire , alias cassa suisset electior ideircὸ eonditionaliter eonsensit, videt
rei si responsium eorum Fi placeret. o habito Prior de minissim possit in ejus larbitrio, si vellit consentire,
vel non. Tunc Capitulum respontit
nomine scilicet Ioannis Busthii)coram eonventu suo. Ego N. electus eonfirmatus in Priorem monasteriiis Ze berge resigno oscium Prioratus ibidem in manus Conmentus ejus, ct ita 'ire de misissem consensit in ' meam resignationem. Commisit tamen fratribus ibi praesentibus. θ' mistrant ita servaturos, quod pro eoiaberent, se vectent exequias ejus
facere post mor/em ejus, ac si decem annis ibi Prior fuisset: similiter V misit o Conventus. Postquam in Fulta prope Hildesim electus Dit in
Priorem, ordinatus es per venerabile rapitulam nostrumgenerale ibidem eum
Ioahme Clove orn Priore in RAAmberg visitator dicti Manasterii ad
aliquot annos, ubi tunc Priorem ba
benter fuissent monstrati. Rogawrunt autem me una eum Priore H RAcbeverge Convisitatore meo, quaIenus adhuc eorum prior esse debuissem:
quibus post multas preces responi, si
a Contentu meo destilla id impetrare
potestis, tunc ego faciam Fub is a Gnditione s si id facere non potestis, ct
ego a Conventu in Richen Ne imp trare potuero, Me Conventus iae conis flentiat, quatenus Prior in Ricben'
se hie Prior sit, in Me velitis e-- sentire , tunc dabo vobis consenseum, or sium Prior Zet rege . quia mihi idem est, ubicuns aliquid boni facere
potuero ad honorem Dei or animarum salutem. Negabant isti dare eonsi
sum, or rea uteri mansit. ubi fuit. Priorem seum Ioannena I Lberct retinere vestierunt, ct tamen in tertio anno, ab Siatus es. Deinde Priores habuerunt de propriis stare bus ad tempus. Modo habent in Pri
rem fratrem Albertum Boeotiein minissim Comuentualem, se es smiis dimes monasterium. Haec Bu-
schius. Ex quibus sane colligimus , quanto discordiarum ac diis suntonum turbine agitari soleant monasteria, quae se temporalium Dominorum aut imperio submit-Lunt, auu nimis concredunt subsidio: nam hae continuae inter Priores, & subditos Canonicos vicissitudines, ac odia, his solis fulcris innitebantur , quo minus intentam pacem, disciplinamque religiosam inducere Buschius Valu rit. Nec advertitur imminens ex tali dominatione periculum, sicut dixit Propheta: comederunt alieni δ' hrobur ejus, ct se nessivit. Vid tur autem istud monasterium non dili in suscepta reformatione perdurasse: testante enim Buschio ultra triginta annos in actu, seu proincessu reformationis fumat. Sta tuamus ergo incceptam fuisse illamanno 143o. nam Ludin is anum monasterium reformatum est anno I 428. & ex hoc primus reformationis Prior nomine Her mannus Sigebergam receptus est; parum
igitur dixerimus, si duobus post
Ludinherkanam restaurationem an
nis secutam fuisse Sigebergensem
assaramus.' Triginta autem annis duravit ipse saepe latae reformariciis nis processus Si ultra, hinc ad sexagesimum s. seculi annum: at, ut habemus ex notissimis rerum Ηoliaticarum, ac Episcoporum Lubecensium historiis per Dubrum Episcopum 28vum anno 133s. adeo haeresis reformat rum Invaluit, ut jam undique abolita haheretur fides Catholica. Adeoque ne ambigendum quidem, etiam
484쪽
monasterium Sigehergense hae lueintectum, aut Omnino haereticorum Spolium evasisse, aut certe
priorem disciplinae legem amisille:
adeoque perdurantis vitae Cano nicae tempus vix annos in omnI.bus centum adaequabit. Sed haec
de introducta Windestinensi reformaticine sicut a nemine istorum monumentorum perito negari possunt, ita ex adverso de statu hujus Coenobii pristino, de annum 14 3O. aliquantum anteceden. te a quibusdam multum contro vertitur, cujusnam instituti homines illud incoluerint; praecipuὸ vero disceptatur de illius Fundationis principiis. Bueelinus in sua
Germania sacra Parte altera monasteriologiae diserte decernit Benedict ni ordinis fuisse, in quo .RAH rus cum aliquot reatribus mo nachis, a Pribistio Gentili Sesavorum Principe pro fide Christi Martyrio coronatus est, citatque in testimonium Helmoliam, Asb rem Stadensem, Gamz am, & Maiis nardum I at infideliter. Neque enim aut Alber a Stadensir, qui Helmolaum ad verbum penε, de hoc S. AAuero agens, transscripsit, neque Cranitias monasterium
unquam illud vel ejus religiosos
incolas, ordinis S. Benedicti dixit. Sed Armsiduae muri, ut hene observat Bollandus, primus inter monachos quem Phaenias Fere ria i secutus est reposuit. Nos itaque, ut monasterium hoe ab origine tui instituti demonstremus Canonicos habuisse regulares,l n cesse est, ut seriem historiae aliquanto planius exhibeamus. Pro
plissimam fuisse regionem, quRjuxta Jornandem L. de reb. Get. dispertiebatnr in orientalem, Sc sepistentrionalem: illa complectebatur, quam nunc dicimus, Moraviam &Bohemiam AN, ac Mialuis inclusa quorum incolae Diaemincia dic
hantur denique ea, quae Mi adiacent, aut inter eandem, Salamscontinebantur. Septentrionalis v ro locabatur cis, & trans Oderam, nec non ad mare Balthicum: MIa-VOnia autem, haec utraque regio
nuncupabatur a populis, qui exstite E se dicta Sclavonia sese e fundebant per suas praedationes in
loca exteriora, as demum quasi reditas, patriaeque suae obliti, e veniehant ad praedictos terminos, quos, cum a Vandalis desertos re perirent, tanquam legitimi eorum occupabant successores, dicti exhine diversis vocabulis, Mnevi tamen communiter audiebant, doria H -LI, Lini. ae Abotrit . Erachaec tota gens brutalis, 3c idolorum cultrix, avitaeque superstiti nis suae tenacissima, e que dissicilius iugo Christi subigenda, quis armis ferocior, & regionis a se possessae latitudine aeque, ac Naturali quasi munimine fortior videbatur. Penetravit tamen in hac
obseurissima idolorum latibula lux
Evangelica adeΛ, ut Harouas Rex Danotum, postquam Ludου co Imperatore adnitente ut scribit Marianus Scotus in Cliron. ad an. 828. 3c Sigebertus ad an. 12 . circa haec tempora cum Uxore sua sacro fonte renatus est, religione ac fortitudine stestante Adamo M
mensi hist. Scl. L. 1. C. II. insignis. Christianitatem in regno suo jam dudum benigne susce
piam usque. in finem constantet retinuerit. Vixit autem eodem
tempore quo tam egregie su crescere cernebatur Edes orth doxa in patentissimo illo Daniae & Medorum regno Adausius Archiepiscopus Bremensis, hic ut adjutricem, qua posset industria, manum iupponeret, ad obtinendos selectiores quotidit fidei fructus ordinavit in Daniam plures Discopos, ut rurium scissiit citatus Bremensis C. I 5. aitque se e inrum quidem nomina reperisse, ad M in m a qua.
485쪽
quas vero sedes specialiter in thronirati sint, non facile potuisse invenire; credit autem id factum, quod pro rara Christianitate nulli Episcoporum adhuc certa sedes deis signata fuerit. Herum, inquit: Fudis plantandae Chrisianitatis quissis ulteriora progressus, verbum Dei tam suis. quam abenas communiter Misare certabant. Exinde refert
Adamus quaedam loca , in quae signate transmissi sunt ab Ad iugo Episcopo, Evangelium Christi adeo
proseinque tam felici foecunditate Divini verbi semen , ut ipso eodem testante Ecclesiae in Selawnia
ubis erecta sins: mo seria etiam virorum, ae mulierum Deo serviemtium constructa sint plurima. Testis est Raex Danorum, qui adhuc hia superest. Dein Sueno hujus no
minis tertius Daniam rexit ab amno IO49. ad lo cum recitaret,
Selooniam in diaos se viginti paras esse a pertitam , a mavit nobus, abss tribus, ad Christianitate. omnes fuisse conυersos. adsciens etiam Principes ejus temporis Ansma,
bus inquit pax continua fuit, Stivi sub tributo servierunt. Verum non
diu floruit haec foecunda fidei soboles: Novissimis enim ejusdem quem superius dixImus Malagi Blemensis Archiepiscopi temporibus, prosequitur Adamus, res no prae inter Barbaros fractae. Chrisianitas in Dania turbata es, pulchras Disinae religionis initiis immicsy'M- videns homo , Iuper inare Zinauraconatus est. Nam tunc enoto alias Et accuratilis Sue -Οtthra, utpoth
quod nomini suo Sueno superadderet nomen Caesaris, a quo superatus & ad fidem adactus est, Otthonis Magni, regnans multis vicissitudinibus ab anno 'go. ad
Regis Danorum multaae in patriam
molitus insidiain, ρο- o eum jamae longaevum. ct minus validum regno privaret, eo filium habuit. ct eum his. quos ais Chrisiani rem patin ejus invitos coegit. Subito quin facta consepiratione. Dani Christian talem aboeantes Sisin Regem con Litiunt, bellam, Harolis induune secHaec pluraque alia Adamus. Quae solum referre Iibuit, uo Patoat, quibus fatis fides iterum in his partibus sit extincta, omnesque Ecclesiae hactenus magna spe Perseverantis in verum Deum fideli. tatis erectae . solitariae factae sint, atque desertae, populo universo ad pristinae impietatis dogmata redeunte, & perdurante in pervicacia sua, usquc dum em ad seipsum reversus agnosceret G mistὰ impietatis gravitatem, & ties a Deo percussus post quatuor. decim annorum inedias, exiliaque
Lur , quem Dedifragus fidei dese ror, & parricida reliquerat non sollim, sed & in membris suis
nefanda crudelitate insectabatur. Narrat vero Adamus a nobis hactenus citatus, eodem pene tem
pore contigisse, ut Stivi rebelles Deo , & hominibus totam Nor
diabietiam ferro. ct igne depopia
rentur . omnes Ecclesias incenderent, is a tam .s s distierent. Saceia res autem, retiquas, Ecclesiarum ministros variis me antes senticiis nia, iam trans Asiam Chrimanitatis -- tigium retiaequerent. Trans Albiam,
inquam. ubi scilicet nunc Hols, tiam . Meti ricum. & finitima I ca conspicimus. Narrad praeterea si bi ab ipso Surene praefato Danorum Rege fuisse relatum: Alium burgum civitatem populosi mam tum de Chrisianis inventam fuisse, sed, praecipue in sacratisrem Christi paritem . Saceriates nimirum, horreuia rabie barbaros deseriisse a Sexaginta, inquit.' Presbyteri, Muris pecudum more OHruncatis, ibi ad iadibrium
486쪽
Iervati sunt, quo um major loci rimposisti, Oadar nomen habiat, noster
sanguineus, Age i tur cum caeloris lati martyrio confiammatus es, ut te evatis in modo Cocis incisa, ferro cerebrum singulis aperire r.
deinde ligatis post terga manibus ' foret Deiler singulas Stavorum traiam Funt revitates , .in verbere, aut alio modo vexati, quouss deficerent.
Ita Hi spectaculum facti se angelis,
ct hominibus in Marii medis 4. Non. Funii victorem exhalais ut S ritum. Haec Sueno Rex. Reversus au tem anno, ut notat Pagius. 994. poeni Eens ad arma pietatis. & recuperans Olavi Regis Sueciae Christianissimi ope regnum suum, magna industria ad reimpIantandam Christianam religionem incubuille dicitur, sed studio forthimpotenti, utpote quod viribus assequi non posset Ducum Saxoniae tum his locis dominantium potentiam maxime cura illum simul urgente oppugnandae Angliae. Quamvis enim Dux Saxoniae Benno, di refert ex Helmodo Lamb eius L. I. Orig. Ham S. n. qi. vir esset, Omni probitate conspicuus, & strenuus Ecclesiarum defensator, attamen eidem anno OIO. mortem Obeunti succedens
filius ejus Bernandus, homo aVarus, ferox, atque superbus, adeo subditos Wandalos, Saxonum tributarios, iniquis pecuniarum ex actionibus irritavit, ut, cum iidem sub Bennone recenter Christianam religionem susceperint necdum radices firmas in eorum cordibus capessientem, facili ausu abiecerint. & assumptis armis libertatem suam ingenti fidei Catholicae damno sibi vindicare quaesje-rinti Igitur dum Adamus videtur
sibi, dum adhuc rebellis erat N mini, contigisse, verius, certiusque ex Helmoldo Lambecius citatus seribit, illam sub hoc Bernardo, adeoque Suenone jam diu ad
Christum reverso patratam. Usigitur proprie totius Saxoniae Transalbinae a fide defectio Ber- nardi temporibus si affigenda, hinc & altera crudelitatis in Christianos ab Adamo descriptio. D ravit autem an ictio haec Christu-norum usque ad tempus, quo Bernardus dexteritate Unu ni Archiepiscopi anno IOI3. Imperatori Henrico reconciliatus est, de
transalbinae Saxoniae pax restituta videndus saepe cit. Lambec. n. 43. reprimebatur tamen fidei propagatio , ubi Obotriti anno. I 66. suo interiecto Principe GD- calco Christianae religionis fervido
propagatore ad superstitionem toties ejuratam relapsi omnem mox nominatam transalbinam Saxoniam devastarunt. Adjieienda hiesunt, ut tandem ad mctam n instri propositi perveniamus, quae de hac depopulatione Helmo idus scribit L. I. C. 4. Stivi quidem inquit: victoria potiti totam Ham- burgensim provinciam ferro, or igne dematiti sunt, Sturmarii se missati
fere omnes aut occisi, aut in ca Amitatem ducti. Caserum Hammenburg funditus excisum, est in derisi
nem Samatoris nostri, etiam cruce
a paganis truncata sint. Notat autem An onymus historiae Episcoporum Bremens in Alserra L adan. Ios . hanc esse Stavorum ter tiam negationem, seu defectionem a fide, talis enim primδ Verba sunt hujus Chronistae rotas convertit,
secundo Otto tertius, tertio vero tunc
Prinreps Got astus. Fuit porro haec defectio tam criminosa, ULnon tam oblitterata fides Catholica in Saxonia transalbina videretur , quam nunquam inibi exstitisse. Certὰ tempore Lotharii Coronam Imperii per manus Inn centii PP. capessentis, hoc est anno rI3 I. adeo ipsa exulabat, ut non est Ecclesia , velfacerdos in uniis versa gente Lutitastrum. Oboisitorum, O magirorum, teste Alberto Sta-
487쪽
densi in Chron. ad an. II 3 3. &tunc demum exortum est in t nebris felicissimum Iumen, magnus ille totius Saxoniae transalbianae Apostolus Viselinus, qui n his, ut haec disseramus, occasionem suppeditavit. Neque credimus minus accepta Leliori haenos narratione tradidisse, quantum enim notitia eorum, tum ad praesentem. tum ad alias de Ecclesiis Hamburgensi, Bremensi, Alde burgens, Ferdensi &c. descriptiones conserre debeant, tunc, ubi de quavis speciatim agemus, edocebimur.
Sanctus igitur hic Vir Aceli sidi narrat historia Archiepiseoporum Bremensium, anno D. II 33.c fallit hic CalcuIus, substituendu
que est anno IIa 4. Surrexit, ct venit ad Regem Mavoriam Lubiae,
eandi verbum Dei infra terminos ditionis sua , dedit autem Dominus Anime eettim, se eor docibile: Ora Ioni etiam sepius vacans, omnium Sasectorum suffragia inagitabat, praec pia vero Beati Nicolai, cui specialius
se mancipaverat: unde etiam eoni sit , ut vice quadam ejusdem nat titia ceIebraturus, in Oractorio S. MAgida secus convocarit, tibi vespertinoo matutino officio selenniser expleto. angelica voces a quibusdam auditae
sunt, Uallentes Μxta morem cieri responsarium: Beatus Nicolaus jam triumpho potitus see. se Vicetinus seu Friderico Archiepiscopo vocatus Bremam, ibis Mas strenia r xit , posea cum quodam juvene Thielmam perrexit in Franciam se
mino. Iribus igitur annis in sudis transactis, reversi sent. Die Znarus in Memisse Canonicus, AL relinus Magdeburg ad Norbenam v niens se sacerris, deinde venit m mam ad Archiepsopum Auer Onerara quo legationem accepit ad gentes Stais vanisas, eum Ria p& min esse Laia pho Audensi Caninisti. HI
H --m Regem repertum in Laae- convenerunt, rogantes dari μέμ- eultatem praedicana verbum Dei. Gur nihil titulans viros digni mos eoram gente Fua magnis honoribus eo
tuus, dedis, eis Ecclesiam Labia M. tuta secum flatione possent coninsere, se agere, quae Dei uent. R
d ni in Saxoniam ordinaturi de rebus serii, O praeparatini se ad iter
Stimisum. Eo tempore Archieps μι Adauero pertransiit Albiam, v
Faldera, rogantes dari sibi saee
dotem. Archiepiseopus acceptum permanus nee linum, commisit eum cui iam Marchrado praepotenti viro, sicis alui ctim i s. Dedit autem et D minus gratiam iri conspectu gentis illius , satim, ut prae care carpit, multa populi eaterva ad paenitentiam
confugit. Atque haec sunt Hrebri Apoitolatus, suaeque vitae primor dia, in quibus an prudens quiseque Arbiter monachismum, &quidem S. Benedicti reperire possit, quem Acetino adjudicet, non reperio. Neque etiam vicissim. fateor, ex his confici potest, eum
Canonicum regularem fuisse. quamvis magis Camonicum, quam monachum. Nam quae de V celini studiis. instructione Scholari, O dinatione sacerdotali narramur. omnia aut Clericum probant, aut
Quamvis enim eum Thiramaro VLeel rus in Francia sub Rud pti, de silino Magistris studuisse dicatur,
neutrius tamen status, conditi6que exprimitur: visimarum scimus in Bremis factum post triennale illud studium Canonicum, sed quis Abel io ' historicus noster omnino reticet, verum hoc silentium facile ex Helmoldo solavitur qui Vicesino synchronus vixerat ait enim, se multorum adhuc, qui
488쪽
qui suo rampore suo erant, halere notitiam, quis, quantas opinisvis eeitatis Derit. Irin3Cap. 42. Chron. dicit. se, ipsam Vice liniam auritasse, disentem, quia ad merum Artas Sacerdotis qui nimirum eum adhuc stholarem de ignorantia inculpaverao respexis eum miserie,δa d minis. HIe igitur Cap. 41. de statu Aeolrii se loquitur , eum in
nemoro ΑΛΣaret operam. Guasti nes, inquit: supervacuas, pugnas versorum, qua non aedificant, sed magis jubveniant, omnino a itans
cerent. Denes aerepto semise mersi Dei. eounil convalian, ne jam tune proposueris propter Deiam auferiores et Iae vias arariat, abdicare siluet
moldus, ex quo elatissime APὸl ni statum cognoscimus ervicalem fuisse, nihilque minis quam m=nusticum 1 n dicam Benedictiώitium. 'Neque eclaim, eum petB ΤNor eritim in secerdotem ordina relue: aliquid amgitati potest, quo Hre jus monastici ulla ius inst, ituti Cultor probari pόist. S M t -- , Inquit Idi hi Helmoldus,
famam Henrici Principis favortimiis Patiter idem domisis Barbaris gentitas, ad ampliaiatim evitum D mias Dei pronam gesserit motimatem. Ratus ergo ad optis Gangetii se di.
sinistis vocari, adbit venerasilem
Adalheronem ere. Narrat dein Hel-moldus prima a Visel na Inter Boria
haros divini verbi iacta semina, &ejus ab Adal νο- allegationem in Falderensem Ecelesam: velut haec omnia jam ex historieo Arehiepis.
coporum Bremensium retulimus, ipsius in dubie Helmoldi eompendiatore. Dein vero in ipsa Falde. tensi Ecclesia primam reperimus memoriam coadunatae cujusdam congregationis , & ashciantium se Aeetino hominum ad religiosam servitutem: nam pos quam et, Gnatis suis praedicationibus corda a diant tim Barbarorum qnodam quas grandi mira lo pereulit, insentitis mox praeiurationis ejus in omni NON d Letortim pro via , ut Inquit citatus Helmoldus: itine ADHistis
ipse carpit pia solliciisdine cis Vari
ω νι - e se perstiter sunt. Hi ergo
sacris eonnex faederistis flat orians amplisi emidatam et tae, perdurare M oratione, o jejunis , exerceri in opera pietatis, Ustura infirmos, ab
chi Masant, Domin ostiam fidei quiato us veris . Hisce Melmol-dus explicat Aeoliatim eum suis, statum religiosum fuisse amplexum, latin bivio relinquie, quem illum diter ad alia recurrendum documenta. Atque ut ea brevL
489쪽
ter nervoseque adducamus, refert que convaluisse, ut iam tunc pro-
in actis SS. Henschenius ad diem . Martii invita S. Maeri Martyris exstitisse Bordesholmii 'abellam
ritate dignam parieti templi appensam, in qua, dum vita S. H- lini continebae . haec disertis verbis legebantur : ibid- id est
Faldarae monasterium Canonicorum Regularitim instituit: scilicet S. V celin s. Hinc non commentitiis innixus opinionibus Continuator
Helmoldi, Scriptorque saeculi decimi quinti ait: apud eundem Henschen: in vita S. Thermari die
1 7. Man Hic Sanctas Hicelinus v stem religiosam, quam Canonici ει menses cum regulis S. Augustini a iecerans, derelinquere nolem eum sancto viro numino Cantore Bremensis
Gelesia paνtes Hosatia adbit M. Ergo aperte habemus, Macelinum Canonicum Regularem fuisse, reis gulam S. Augustini profitentem. Sed dubium jam in eo versatur, ubi, aequo tempore 3 clim Hel-moldus a nobis supra relatus p nE Omnem succidat supputandi oci sionem temporis, quo tale institutum professus fuerit Picelinus,
di colligitur ex adductis, &ante ejus apud Gallos studia, quia eunc primo proposuit propter Deum arctioris vitae Vias agingredi, ut inquit Helmoldus, praecipue ubi addit, quod adhuc acolytus existens, arctiori gradu a stinuerat, timens lubricum aetatis, non videtur id cum homine religioso componi posse. At repono maximὸ haec verba Hesmoldi insinuare metiri eam vitam religiosam, quae tune passim apud Canonicos Regulares agebatur, ut
identidem jam observavimus; qua scilicet se simplicibus istum votis obstringebant tum, ubi necdum majoribus ordinibus erant insigni ri: vide, quae hac de re in Ex gesi nostra declaravimus. Quod igitur Hesmoldus ait, Viselinum accuto semine verbi Dei, cou posuerit propter Deum austerioris vitae vias aggressi, clarὶ indicae has vias non fuisse, quibus due batur ad aliquod institutum etiagendum , sed ad novam magis
exercendae virtutis methodum in jam antea assumpto religioso st tu amplectendam. Quique jurata communem Canonicorum se galitatem caynibus vescebatur, lineis interulis induebatur, extungproponebat majori mortificationi se dare, quod ipsum, haud dubium est, se ab Anselmo Canonico viro reis
ligiosissimo de Magistro suo didicisse. Porro Ecclesiam Bremem sem non diu in illa relaxatione perstitisse, persuadent Scriptores
primis condemnare falsitatis non statim possumus Hel moles apud
Henschenium Continuatorem, qui disertis verbis ait, Vicetinum vestem relliosam, quam Canonici Bremensis eum regula S. Augustiri ab cerant, derelinquere noluisse, ergo de meel nus Ec Canonici Bremenses reguli res tum fuere . Ec quidem sub regula S. Augustini: at isti eam tunc deseruerant, dum Hicelinus retis nuit, hane vero non tum primΔprofessus erat . quando redux ex Franςia Bremam venerat, sed antea, cum adhuc Bremenses ipsi pro regularibus se habebant. ΑΔ
vero strictὶ loquendo Bremensis professus suetit, non facilὶ demni ero, quin potius credam eum vitam Canonicam in Ecclesia Pa-derbornensi induisse , quae tum plenissim. reguluris erat, hi sibi
dum Helmuldus, his enim Cap. 4z. postquam primaevam ejus institutionem, in patriis laribus prae habitam descripsit, narrat dein duram increpationem a suo mod ratore eidem ignorantius respondenti impactam. Denique ad rem nostram sequentia subjicit, ac deducit: tantae, inquit, Camilia. νionis Nerbum modae sua μνιnis extri
490쪽
etiam sine valia 3 Ione d est tam ris Lemmis intin Ans, eae veraeum Hae punctiones Astinens, ut vix cu
piam opinalle fit. A disi eum saepti
numerὸ iacentem, quia ad verbum ilia litis sacerdotis respexerit eum miseri eordia Disina. Abiit ergo Patheris tamen, ubi tune foria dia luter ramflorebantFus uditi Magistro Hariis manno, cujus etiam menses, o eantubernio usus , quam plurimis annis
tanto fervore, tanta denis instantia diae, ut non facise explicari possit. Chori praeterea Hligentisimus curator exstitit. inter primitias ad iseentis retigionis de ire Deo suave,
rue, supercrescens, serios in brevi factus est in obs regendis Magi oadjutre. Praeerat ergὸ flciis in s. DL tulis, insituens tam actrina, qu. ta u. 44. exemplo. Ait dein idem Helmol
dux Picelinum in Patherburnensi Ecclesia tamdiu perstitisse, quo-
usque vocatus Bremam, curandis
scholis Magister ibidem praefectus est. Fuits in regendis Matis virvalia idoneus eurator inre , erudit juvenum,forma honesatis oriri 2uamis ebrem diligebat eum Antis, Frid --, caeteri quos aut dignitas,
ut honestas in Ecclesia fecerate itiores. Ens s visis onerosus videbatur, quibus consemiani fuerat, deserto eultu Ecelesiae, se Z μplina aeritati bibere in lasernis. statiari per domos este. Erat sanὰ tunc jam clericalibus, vitaque Canoniea Heelinus initiatus, quamvis enim expressis ster bis Helmolis dus id non enuntiet. At Cap. I. seq. cum ejus in Franeiam abi-
eum relictis stholis Bremensibus narrat, Acol*thum fuisse asserit, qualis supponendus est potius Paderbrunt, quam Bremae factus, utpote, quod ibi prim lim scholis praefectus illam de B. N otio apparationem habuit, dum ab eo
orationi vacante, vespertime=-- Tom. II.
non pervicaciter pro Canonicatu Paderbornensi S. Viselluo adscribendo decerto, dum aliunde non licet hac in re nisi conjecturis uti. quae mihi ex adducto testimonio. pro illo, quam pro Bremensi pro habiliores. Utrobique demum se Deo devoverit in minoribus conis
stitutus, nihil obest, quo minis
Canonicus, isque regularis fuerit. si Paderburnae l. rem confectam habemus; utpote quae t c regu latis, saeculo I 3. teste Buschio saeculari catem amfexa est, si vero Brema: sufficit nobis adductum Hensthenii testimonium ex Hel- moidi continuatore: nam omissa sub Be lino. ejusque successore Aliaberio regulari s potuit perfacit. rursus, meliorique foenore cum regula S. Augustini introduci sub G mario viro alioquin religiosissimo, si propensionem miniti laudabilem
in Heinicum Imperatorem exci yias: aut sub Harico non minus
Leelesiasticae disciplinae Lelatoro
eximio, quamvis & eadem, ut excitato Continuatore colligimus.
non dili duraverit. vel denique
Iocus continuatoris sic explicari posset, Acetinum Canonicum PDderbrunensem regulam S. Augustiam ibidem professum cum Trahma re memam venisse, ubi hie nutili adhuc religionis innexus statui praebecidam susceperie. quae etiam elim ab antiquis nodo, atquc Blemensibus dilaudato potuit of- serra. nequet enim tales praebendae sunt lycompatibiles eum votis, ut patet expςrientia, at niuis Ie eum persectionis religiosae non solerinconservandae, sed dc augendae do. siderio ardentem si scipere, maximε Inter actu relaxatos &c. Zetae de Viselini Canonicatu ameapostolatum suumSlavicum dicta, jam satis . di opinor, declarant, , n a quam