장음표시 사용
581쪽
priuin erat Canonicarum, ut alibi ollax, te sedes nobilium ibidem probavimus: neque exstat testimonium aliquod, has Virgines ordini monastico vindicans. Cum Igitur nullum usque nunc documentum nobis occurrerit, quod ostendat mutationem Monacha rum In Canonicas, eas autem duo dum, & nostra aetate ibidem, lieEt nunc ab omni voto liberas, existere certum sit, insuper tempore saeculi noni ac decimi sciamus, universim in Germania virgines Canonicas ad Regularem vitam aut institutas, aut re ematas fuisse,
inter Par henones Canonicos Prio tibus illis saeculis habebimus,quam diu non aliter apertis documentis
Existit autem Eliena in eon siniis Euiphaniae Ze Cliviae prope Rhe
minimis rebus res saepe magnae ἀρου- heniantur, ut seneca docuit, & si iuxta Poetam : nscitur exiguus, sidopes acquirit eundo quas venit, maltas accipit amnis aquas. Protecto
modicus rivulus, qui e cujusdam infimae λrtis devotissimo scaturiis
vit pectore, in tantum gratiarum amnem excrevisse reperitur, dum praesentis celeberrima Prioratus historiam pereurrimus, ut indubita tum sit, nil magis, quam virtutis opera etiam minima, res magnas, quinimo,maximas complecti. Pau-
eis isthie dicta probabimus. qu
potIora sunt, suo tempore enarraturi. Locus est Trevirens Mettois
poli , tribus milliarib distans, quem Eschium dicunt, pasus jam
commorantium. Illic. agricola quidam vixer i Gerardus, seu Gemarias nomine Integerrimae,ac innocentissimae vitae, cui servandae pastorItium pecorum munus sumte4bat, simul Ae vinitoris a se peractus labor; sed pietati tuendae plurimum contulit tenerrimus in Viragineam Matrem affectus. quam ut non solum menti, sed la externissensibus assiduo praesentein sist ret, In loco ubi non procul ab ipso pago pascendo gregi suo Invἱgilare solebat, stipitem solo infixit, supra illum essistem Uirginis dolorosae constituens, frugalissimum suae devotionis Objectum.
nem quo redentius in dies ven latur Eberardus, e4 gratiosi is cultum Istum respexerae Virgo cle
mentissima, ita quidem, ut ipsa per quietem aliquando se huic rudi homini sistens suaderet, imo& praeciperet, aediculam quandam dimissis hoe vili stipite, construat
suo nomini, faciatque Marianam. Quod monitum cum semel, Iterumque negligeret vir simplex, dein mum ab eadem sacratissima Matre acerbius impulsus opus aggreditur. sacellum construit, , exili forma, modicisque tignis compactum, atque icone sua tanquam uno aloque pretiosissimo thesauro idem, submoto stipite, exornat. Nota
sine risu primitus popularium, ac vieinorum hoc hominis rudis moia limen exceptum est, facilique neglectu : unus, quέ obstiterat, Paarochus fuerat Psesportensis, qui vixdum de hoc methardi edoctus
Instituto, primo virum tanquam praejudiciola machinantem com prehendi, & compedibus vinciri, mox Iconem suam in Beelesiam transportari jubet, causa interim ad competens forum delata. U rum Eburhardus majuci patrocinium da coeI. nactus, quam ut a quo
582쪽
plam terreno adversario subverti possee, paulo post hunc ipsum,
quem contradictorem Innocentissiamae suae pietatἱ expertus est, optatulatorem Invenit, ipsa Virgine
servum suum clementer tutante rpaucis eventum damus. Cum nam
que Curio iste opinaretur Pastoris Everargi praetensam ad Iconem viraginis Matris devotionem ad uni eum peeuniarium luctum diligi , hoe sibi , sitaeque Eeelesiae amplius profuturum quaeritans exposuit in Ecclesia sua, at ubi i haee imago multos iam evitotes diversis praesitis de coelo beneficiis allexerat,nε unum quidem.ed translata inpiesportensi aede licuit experiti, ut hinc, nullo exundante emoluamento, idem Parochus & tu stieum libertat ἰ, & imaginem loeo tanquam thesaurum qualemcunqe, eert δ sibi inutilem, restitueret. Non diu haee dimissio Eberhardo securitatem incaeptae, noviterque teductae pietatis asseruit, dum etenim repetita Uirginis mititissimae per hane leonem in sitos Istiae 1eeurrentes eultores hentaruela emuli , largaeque oblationes accumulantur, ita quidem, ut hosmo piissimus iterum a Virgine sanoctissima moneretur, parvulo illisaeello Eeclesiam jungerer, spe in Ipsam firmata, nee operas s nee vires defuturas. sub tanta auspieetem aggressus, ubi manifesta adis iuvantis silpremi Artificis ope inmodico tempote mitum in m dum structuta prope ad fastigium properat, ecce tibi novae a victo Parocho struuntur insidiae, &emaraetore longε lite Methardum suo repulaetus a molimine Capitulum Trevirense, simulque Mestium C sanum Episcopum Brixinenserit , Cardinalem. Nuntiumque Aposto-lleum Rheni tractum tunc per meantem interpellat, qui temeaestatem di alebat hominis, coanatumque inhibeant, utpote aqua
graviter la sua juta patochiilla peeicari querebaturi Neque Cardinaaiis vir eo tempote summae in Gemmania authoritatis, & scientiae sua
pra humanum penὲ captum exl Gae . diu parochi justissimam que telam protrahendam putavit ; hine brevi processu Eberhardum subpaena excommunicationis caeptis
desistere mandat, & supplicibustquamvis vot;s, plec;busque hu millimis instaret Eberhardus, cate' his A estio tam henevolἡ submistis
Mallis ne obicem poneret pecte fasticε intentata severitas, reput iam misellus tulit, nee auditus est, quem hactenus tam clementet ste
spexit, & audiit Deus. At neque haec Eberhaedo inflicta tentatio sui sancti propost; abolitio fuit, ii dem enim diebus, quibuς Nicoalaus in Eberhardum durius, hediximus, animailverterat, sub illanere, quod Trevirim tune aggres lus est, gravissima aegritudine occupatur , quam non aliter nisi morate finiendam Ipsi medici censue runt, nemo citius, & morbi cauasam. de remedium, quam Nico. laus ipse perspexit: subito entim suis demandat, Eberhaido sitae dea votioni dictatum a se interdictum quantoeyus tollatit, haud dubiδReginam Ceeli laccensete sibi, qu hominem justissimae devotioni in tentum insectatus sit, de ab iis operibus averterit, quibὰς niaxia tnε Mar anae gratiae in indigos scialeant derivari. vix relinato Eberahardb. Nicolaus eonvaluit. sed non In hoe solo Divἱna bonitas
innocentiam, Ee placitam abl Εberahardi feligionem probavit ; voluiesquidem, ut te qui dudum averasabatur Parochus piraportensis ι ara patrocinari sit superius advertimus satageret, operisque pro motioni instaret, quant im prius restiterat. Mathona erat jam jam eum inorte luctatura ponderos8 eundem excitans, sacrificium pro
583쪽
ipsa persolveret, sed non nisi ad noster solennIori reeIpiendus d
Ebethardi Iconem prope richium Thaumatumam. Renisus aliquam. diu Curio, demum importunitati supplicis cessit moriturentis; viam itaque ad hoc Sacellum carpens hac demum pia eogitatione, haud dubie divino illustratus lumine im huitur, constituit nempe spoponditque, siquidem hujus tam graviter decumbentis Matronae recinperata per hoc in loco isto sacrificium peractum valetudine imbuendus foret de Divino beneplacito , quo decrevisset supremum Numen Divinae Natri honorem
promovendum, se quoque Om nimodis . Fc quidem tanto annisu, quanto hactenus obstiterat, opiistulaturum. Itaque facrificio per Eio revisens prope morituram, in
genti prodigio sanam reperit, Iam dat divinam, neque nostris judiciis investigabilem providentiam
Dinturque profecto vertissimum es.se, eandem de plurimum ad e cellentissima opera sua, abjecta instrumenta eligere, ut fortia cO fundat. Undecim, ut praesertui, annis Eberhardum vexatio tenuit, Cum
demum liberrima menae permissu est, quod pridem Deus definierat, ad effectum deducere, succurrearunt piissimo Eberhardo praepotentes , ac nobiles viri Eschii Domini Gialhelmus de Godemias Guma ni, Fratres,crescent.que indies de otione . populique acaursu Novum templum molitur Ebem hardus, quod viginti sex palliis longitudine, duodecim latitudine aequavit, favit tum miris progre ibus Elector Iacobus Trevericae Sedis praeclarissimus antistes, ipseque ut Coligio anno I 49. festo Annunciatae Uirgini Sacro nove Iam adem ejusdem perpetuo honori, ac venerationi ingenti no-hilissimorum hominum, vulgique Innumeri confluxu celeberrima
pompa dedicavit. At Eberhardus
micilio . eodem anno, aut sequenti, id est. I so. perpetuum celebraturus inter superos iubilaeum ad caelos 8. Sept. transiit, non mo dicam suae pietatis, innocentiae. ac Virgineae continentiae utpote semper caelebs memoriam mundo relinquens. Bruschius tamen
in sua Monasteriologia dicit Ebα-hardum I 4sIA Obiiste, de .cujuxcercitudine nobis non suppetit d cumentum, aliquid definiendi. Porro a quibus primitus haes Eberhardina Ecclesia in spiritualiabus provisa sit, necdum reperi, Ebelsardo autem ad superos ab unte, ipse pientissimus Antistes Trevirensis Facsitis huie novae Thaumaturgae aedi de ministris eo gruis, & ad Marianam devotio nem promovendam idoneis non
solum, sed Ac pronissimis provissurus Canonicos Regulares Con gregat. Winde semensis accersivit.
non ita pridem in Insula Rheni ab eodem hoc laudatissimo, & institu si istius amantissimo Praesule pro pius urbem stabilitos. Di regaue justissiinis Iacobi postulatis im
Pigre obtemperarent, quosdam suo e gremio mox submisere, qui egre gio exemplo huic novo Coenobi initium darent. Anno igitur I F6. prima sua fundamenta posuisse scriptores referunt, idque praecipuε ad nitente jam superius nominato prae
nOVum ex potiore parte domicistium religiosis erectum. Choru1 Ecclesiae adjunctus imo haec ipsa nova & elegantiore forma con structa demum ieeundo post ea pium decimum quintum saeculum anno solenni ritu dedicata est. Caeterum quamvis Bruschius moanasterium istud coenobiolum nuna
Cupet. tanta tamen de eo scribenada suppetunt. ut multis etiam no
bilissimis Abbatiis similia deesse
comperiantur, quae omnia, prout nobis suggesta, in futuro Oper communicabuntur. Flo ' by Coo
584쪽
Floret autem hic egregius Prioratus adhuc nostra aetate sub Ipsa Congregatione Windesemensi, quem oer Bodehenses Canonicos informatum fuisse Busichius in sua Monasteriorum reformatione m minit , dum ait: me sui cta Mo--steria per Priores Fratrest de Bodliati praefatos nimirum A sitam Huls Ioha em Wael, Johannem Clove-kona, Iohannem Buschium Ze HM-rieum Loeder novimus reformatos, videliret inlinbe e Mydensis Marce' ere. Merses en Bevirensis Di desis. Nomen vero ab Geraria sortitus usqne in hanc diem Gerardiacius
appellatur. Brouter. Annal: Trevir. L. I'. & ao. Busch. de resor. M nast. edit. Leibnit. tom. 2. P. 483. Brusichius Chron olog. Monaster. German. p. I 7. seq. Bucel. in sua
stitisse iam olim hoc Coenobium sub instituto Canonico ipsa reformatio per Bodeccenses Priores m, sit refert Buschins, insinuat, at originem ejus necdum investigare potuimus. Floret autem etiam num sub Nindesemensi Congregatione , illumque nunc praeclare moderatur Reverendiisimus D minus Gaudentius Mollens Capiatuli Nindesemensia dignissimus Se
Existit in Dioecesi Coloniensi prope Attendornum. Busch. L. de
Meminerunt hujus Parthenonis in sua Gallia Christiana Sammarthani ; eumque floruisse anno I g6. compertum habemus, clan Gasparas de Rheno Episcopus Basilo ensis Coenobium Κleint elena
vit neo choro instructutus pri
mam Coloniam ex hoe ipso in nobio accersiri fecerit. Uerlimperiisse illud haud dubie per Ηeterodoxorum exercita, in loca sacra insanias i, penὰ exploratum cst. . Exstitit prope Kormatiam Galli Christ. t. s. Col. 7 II
Inanem assumeremus laborem, tum certam hujus caeptae pia positurae Epocham, tum ejuidem veros, ad genuinos Fundatores investigaturi, cum utrumque vir Claris limus. &in perquirendis hisce monumentis impiger Christophorus Aromerus testerur, de primis initiis hujus Ecclesiae , ut accuratὰ disseratur. haud licere per testes, quibus antiquitas caret idoneis. Itaque iis . quae superant, contenti, primum, quod de hoc ipso loco notabile observat ad rem nostram Idem solertissimus scriptor, reserendum censemus, sic igitur ille ad an. IOI7. Harebit, inquit, pristae per eos dies frugalitatis exemplis, o Apostoli Disciplinae legdus, servetusta Beatae
Dei Genitricis aedes, apud consitientes, quae S. Florini hodie fert nomen. Haec
Disciplina Apostolica, qua prisci
pariter frugalitatis, id est, Evan- ι gelicae paupertatis exemplis claruit S. Horini Monasterium, prout ita donationis charta HermanniSueviae. ει Altitiae nucis nuncupatur teste eodem Broπero, haec, inquam, Distiplina Apostolida satis comprobat Ecclesiam S. Florini regulaarem fuisse, quin idem Bro erus
memorat, tempore Henrici Impe aratoris neutiquam adhuc a pilina
Canorice viventium hah ret mo ste iarium. est instit utie maiorum sis 'et ex se, Henrici Gnixundae Om ei imam in omnes haud magns v re ἐproliciat ben facienia voluntatem. sciis
Leet institutis malotum floreball
585쪽
eximi ε, adeoque ut erat a majoribus Apostolica Disciplina imbuistum, sic isto adhuc tempore non deflexerat ab hac norma vivendi in suis Canonicis. Et quamvis nul la indagine experiri licuerit, an hujus monasterii alumni unquam regulam S. Augustini professi sint, regulares tamen ad ipse Leeuli isti initia in illa floruisse penὰ proconfecto haheo, ervoque hanc Veritatem ex testimoniis a Nicolao Cu- sano petitis ; atque hunc quidem, an Canonicum ad S. Horinum professiis sit non satis edisco ex scriptorihus illis, qui notitiam de Cu- sano suppeditant. Decanatos munus gessisse se ad S. Horinum ipse prodit, in ordinem vero Canonicorum adscriptum fuisse, & dicatam Ecclesiastica: Disciplinae vitam degisse Bromerus scribit quidem , neque tamen disertὰ meminit, an ad S. Horinum, an alibi lverum huic ambiguitati facito obiavio, quid enim referat . ad S. Furinum professus vel aliunde adscitus ibidem Decanum egeritὶ dum exploratum habemus, in Germania exemplum de saeculo decimo quinto non exstare Canonicos Regulares, seu votivos ad Collegia tantummodo secularia In Decanos postulatos fuisse. Si Cusanum Regularem probavero, satis mihi erit, ut tum adhuc credam S. Florini Canonicos Regulares vixisse: id vero ex ipsi efficio, ut dixeram, Cusiani testimoniis. Hio L. Io Excitat. ad suos Concanonicos sic scribit: taamri r su Christianis via, que dis
sit ad comprehensionem, vocati sis, ut eurratis sicut Caninici, sic ergo eurrite , Canonicus a Canone, qui tit iaregula dicitiar, in Canonum obstem none viwre, moveri, se currere debet. Mensiret igitur Canonicus fecundum mensiuram rectitudγnis, se justitia μιm cursum . si istum faciat ex
Canonum observantia, quo sic is venerit . sciat se in via comprehensi vis. Redi Itudo autem illa eo sit is regulando motum eoneu sientiae, quies animalis, o es trinus, elationis, avaritiae, se luxuriae , qui per rei gionem reprimitur, quae es munda se
immaculata, or per regulam obedien tiae dominatin motri elasionis se βου- perbiae, per regulam paupertatis, avaritiae, per regulam cast/tatis luxuriae. Omnis Christiantis regula Evangelica dirigitur, ne dominetur in eo concumpissentia, sed in suo Ordjne pias Cainnonici, qui ste voso particularius ad Canones ad rinxere.
Verum longὰ adhue evidentius suum non solum , sed & suorum Canonicorum statum docet L. 3. In Iacris, inquit, ranciliis Hsinitia, legimus, placuit, ut quis, secund
et'mologiam nominis sui vivat, mo
Ocbus PIdem sicuniam suam dis vationem, quasi unus, holus, ct tristis, desiens peccata se . Canonicusiquosi regularis , quia si regulis San e oriam aUrinxit. Hoc quidem es, quia vitam Sanctorum pressemiri, qvi ea, quae hujus mundF seunt, abd
carunt , ut ste Deo totos dicarent I Re gularium etenim vita a mundo abstν
cta esse debet, ut ea , qua sursu θης, sapere possint. Nes credatis
multum inter vos , est monactis di ferre 3 nam una fuit Sanctorum con sideratio, qu)d in abdicatione proprie tatis rerum munάγ, in mortificatio earnis , ais in resignatisne ii natis arbitrii rensisseret recesus de hoc mu
do, ut Deo adhaerere in spiritu 'set, o Me omnium religionum siubsantia ba stitis exsere. Religio igitur munda se immaculata ista est , quae
scit hujus mundi inquinamenta rele gare. Regula igitur Patrum no
aliud continent, quas hoc Zsium, per quod, mundo deserto , Deo adhaerea tur; se hoc est . quia accepistis. AD fortassis , non accepimus istam sint,
ludum vitae , quam mortui mundo. quos se monachos dicimus e nam ct
propria r dere posumus, ct alia facere quaedam, quα mortuis non come niunt. Respondeo : nemo negare ρ-tes , nos Canonicos religioses se de
586쪽
bere, licet is modo ab albis , qui strictioribus regulis constringuntur id eramus. Nam cui omnes mutat rellionum dietestates in praetactil Fbstantialibus comveniunt, ita tamen , ut una sit aut remissior , aut primor alia ; ita quidem se Canon
corum regula Pamvis laxiorem gra-ilum in modo teneat , latitudinem tamen religionis non egre Bur ι quo
niam es nobis iamini alio permissa sit redituum Ecclesae, de quibus vis
mus , non tamen in His ultra victus
se vestriis necessitatem , quidquam juris accipimus p se ob haec donare, σνestari , ct alia facere, qua proprietari/s eonveniunt, non valemus. ει- rum igitur refert inter nos , ct Co ventuales regulares , ubi vini a innstratio conceiatur, cum unicuique nostrum non alia lege . quam ibi uni, conceditur. Haec Cusanus. Observo
ex hoc discurici, saeculi isti initio in Germaniae quibusdam, quamvis perpaucis Canonicorum collegiis viguisse tertium gradum paupertatis, velut in Hispania multis in locis Canonicorum consuetum erat,
hebdomadarias praebendarum Portiones singulis Canonicis fuisse divisas. de quibus Navarrus noster late discurrit. Has portiones sim gulis Canonicis datas, sed diversii-mode etiam in Germania , adeo Certum est, ut non nisi veterum
rerum rudiissimus id negare quear. Exstat in M. SS. Bibliothecae nostrae Voravi ensis Codex sub N. 2oo. in quo docemur adhuc saeculo Isto ipsis in Collegio nostro Canonicis non solum certo Regularibus , sed & solenni voto adstrictis definitas portiones pecuniarias fuisse disti butas, sic ad Cal. Ianuarii legitur : Camerarius hodie miliabet fratri Le decem denarios pro soleis. Ad Oct. Id. Ianuarii : hoe
tempore Magiser infirmaria dat euiti- ι fratri quadraginta denarios adiminutionem. Ad Calendas Febr. hodie Camerarius dat euilibet Canon eo uno anno libras decem, altero anno
Feb. Dominus Liebhardus Canonicus nostra Ecclesiae dedit decem libras dea nariorum pro historia cantanda de S. Dorouea ore. & aliae plurimae per decursum totius anni distributiones, atque Fundationes enumerana
Iur , quae nostris Canonicis & a nostris fiebant, nostris inquam , cum certi simus , hunc librum di rectorium fuisse Domesticum. Itaque evidens est , Canonicos Regulares adhuc isto taeulo in sui instituti observatione diversi modE se habuisse , prout providὸ Cus nus enuntiavit, dum dicebat: Ρ-
rum refert inter nos, CD conυentuales
regulares , ubi uai adminiseratio con-eeditur. Per hos Conisntuales rea
gulares cumprimis intelligendos Windesemenses pro indubitato habeo, & una mecum habebit, qui horum historiam percurrerit: quip pe qui tunc mirum in modum strictiore vivendi modo se distinxerant ab allis Canonicis, quamvis non minus Regularibus, ait men laxiore via incedentibus. Sucut ergo eodem ipso tempore C nonicos de cestores nostros Vor vienses evidenter scimus , ea pro pemodum methodo distributioanum Canonicarum vixisse . sic idipsum patet factum apud Eanonicos S. Florini, imo Canonicos etiam Saxoniae , quos quanto labore conatus se reformare su- schius, quamvis indubitate iani antea regularcs , at vivendi licentia vix di Pernendos a Clcri eo sinculari, videbimus suo loco. Neaque multum refert regulam S. -- gustini scrutari apud S. Florini Canonicos , quam certe sinpliciter negare, apud eosdem floruiue, nunquam praesumam : scio enim adeo diversimode hanc regulam fuisse respectam , ut sicut , duineam etiam suo modo Canonicis saecularibus saeculis posterioribus commendatam legimus, ideo neutiquam illos regulares auerere au
587쪽
deamus , sic vicissim . dum ejus silent turri quoddam apparet apud votivos, neque hinc fas fit concludere, fuisse taculares. Illud hineiamus comprobatum ex charta Fundationis Margarithae Abbatis Tho. rensis pro Canonicis taculatibus Gerituὸi montii a se constitutis.
in qua diserte ait: Et ebnsententsingulis diebus in Capitulo dictae Ecclesiae omnes Canonici , Sacerdotes ;Capellani pose primam celebratam, suis ditori ibidem legi regulam D. Augustini.
proinae opinor nihil plane aq-
struendae Collegii S. Florini regularitati praefato taculo decimo quin-- om cere, quod regulam S. -- stipini memorari non audiamus, latent quin imo fortaste inter antiqua S. Horini monumenta regulae S. Augustini vestigia, sed quae Bro merus solertius indagare neglexerit , aut suppresia non viderit ιquaeque adhuc amplius nostrae notitiae his temporibus subtracta persi stan . Nobis suffecerIt ex Cusino monstrasse argumento quasi evidenti ciculi isti medio, quo vir hic celeberrimus, totique Germaniae , ac maxime inferiori notissimus vixerat s sicut ipsum, sic Canonicos S. Horini votivos fuisse. hoc enim patenter Cusani verba declarant. dum inquit : Nemo negare potest, nos Canonicos suos scilicet Canonicos una secum indigitat) religioses esse, quo verbo tunc pals in a doctis viris homines votivos notatos, non est. quod quisquam inficietur, rem quippe cesti illimam: praeterea
dum subdit : Canonicorum regula quamvis laxim gradum in modo teneat , latitudinem tamen religionis non egre itur ore. ob hoc donare se t
sari oe alia facere . quae proprietariis
conveniunt non valemus. Nil clarius . quam haec verba pro vita votiva Cusani, atque S. Florini Canonicorum. Porro quia Cusanus
ιpse regularem hanc vitam professus fuerat, atque inde reserendus est inter Canonicorum Regularium praecipua sydera . quae taculo decimo quinto virtute non minus,
quam scientia Ecclesiae Catholicae, tunc enormes eclypses passae renidentia profuerant, suo tempore ejus acta prolixius elucidabimus. Nunc hoc collegium Canonici iaculares inhabitant. Brodi erus Annal. Trevirens L. o. & L I9. n. 49. & seq. Cusanus, & reliqui scrip t. per decursum cit.
riae Magdalenae Praeposi ruri'
iura. Cui prima fundamenta notae pietatis civis Wormatiensis Ese rebertus nomine iecIt anno Domini it 34. sublestioris fidei igitur nobis Dionysius Sammarinanus est ι qui dum ad annum subsequum II 3 s. hanc fundationern statuiti insuper eandem adscribit Buraoni Episcopo Normatiensi ;cum certum sit originem huic coenobio Glenieritim dedisse. Observat autem prudenter Bucelinus in sua Monasteriologia hunc scien-bertum; seu, ut ipse scribit, Echen-hertum Inclytae familia: Heroem fuisse, quippe a Ducibus de Wormsalias de Dalburg dictis descendentem , adeoque Conrado Salico sanguine junctum. Teste enim Paulo Langio hic ex parte patris a Comrado Wormatiensi Duce prosapiam duxit. Igitur tanti viri in Deum pietas non tam obiter negligenda est, ut totam fundationem Erclen-berto penitus suppresso , Buraoni Episcopo attribuamus : quamvis non abnegemus, hunc multum ad
progressum & perfectionem caepti operis cooperatum fuisse. Hinc quoque unde unde id Bucelinus habuerit fundationis exordium
anno IIIo. alligari potest, ita tamen , ud tora perfectio ejusdem constituta sit per Brigonem ari. II 34. aut, sit ex Marthenio Sam- marthani annotant, anno sequenti.
588쪽
eterum in ipse specificatione , nae praebendati sustentarentur.Pomeui monasterium istud tanquam modum autem Erchenbergiani hae a Ferdinando secundo Patribus Soc. redes Electori Moguntino, simul- Iesu donatum inseritur , non mi- que tunc Episcopo Wormatiensinus sequentia leguntur , quae nos Georgio Friderico supplicarunt, uvad verbum ε lingua vernacula in proventus hujus monasterii Patri-Jatinum sic transferimus: Monasi bus Societatis conferrentur, V rium Aran enthes prope mormatiam rum, clim haemonasteriorum con ab Ere enserto να-- Camerario de volutiones luctuosae valde accide-Π'ormatia fundatum , . Episcopi rent antiquis sacris religiosis ordiam matiae consitionisti Quin, etiam nibus, eorumque Praesules cense-Canonicis Regularitas S. AKώsini, rent, coenobia manibus haeretico- hoc modo , ut praememorato Epissor rum felici ausu erepta pristino in-mormatia, eonfessiones odiendo. -- stituto poti is restituenda elle, quo sitando infirmor, in aliis similibus ad fundatorum intentio, ut par est, animarum salutem conferentibus -- servaretur , atque ideo replicatis niseriis cooperentur M. Itaque ex Vicibus obtestarentur, & supplic his testimoniis negari amplicis ne- rent caesari Ria nando , his diu anquit non Burgonem, sed Erclan ν- cipiti Marte ad unum pugnantibus, tum virum illustristinum , ac no- demum & Canonicis Regularibus hilissimum hujus eoenobii prima- jus antiquum, & Patribus Societ rium Fundatorem exstitisse. tis praetensio sublata est, tota ci- Primus ad hunc locum Praepo- vitate Hereticis transscripta. situs ex celeberrimo illius aetatis olim isthie sol in existebat di- Collegio Springerbacensi assump- ctum Canonicorum Regularium tus Bertullas fuit, ut ex Bro ero coenobium, postmodlim vero, id discimus, reformatum per Bertho, est ab anno I 17 I. ae deinceps, dum Bodecensem post annum ejecti ex Belgio sectarii huc confu-I 43. Chronico a Wormatiense gientes , aedesque condentes ex
notat, aitque hanc reformationem coenobio exule Urbem conluerunt.
ab ipso Berrhoido susceptam ro- annitente praecipue Comite Pala-gatu Principis, & Episcopi Reinaiai. tino Rheni Friderico tertio perti-Denique adjunctum in proximo nacissimo Haereticorum propugna- Parthenonern ejusdem nostri insti- tore. Factusque est locus , iste tuti fili me ex praecitato Martento ex religioso ascetarum contuberis habemus, in quo sic legitur: Cur nio , verae religionis extorrium nobium quos Sanctimonialium ejusdem transfugarum latibulum.
religionis juxta praefatum monaste Mirae L de orire Can. RE Cis ritim Frankent L con tuu M' i a. pag. Gali Christ i Col. nimirum Episcopus in 'μori 6 3. & 71Brove . Annal. Treviritadiis in Araginum Chrso in castit te L. G n g Bueel Germ saera famtilantium provisis nece trit 'se'. pare paga I 8 . Aula Ecclest. Porro hoc monasterium misera' Rom. Hay in aulaeis hiles vices seculo I 6to expertum Chron. Wormat. t. a. reliq' M. SS. est, primo enim ab ipsi non ' LudeWig. pag. Is 8. cis Regularibus quo fato impel- - . . . ' .
latino Rheni extraditum, atque hae- Dubitat Bucelinus in sua Germania retieis Calvi nistis concessum est, ut sacra , quae duo ejusdem propὰ ejusdem proventibus praedicantes, nominis coenobia nitesaries par-
589쪽
inter Benedictina Asteteria possi rat, an eadem sint, an diversa'ptofecto solidius sibi dubium itatuisset, formatum de utriusque quod extra aleam unum, idemque
est instituto , & non tam libere enuntiasset fuisse Benedictinum. S. Bonifactam regulae S. Benedicti adstrictum fuisse nemo adhuc in- fallibili argumento evicit, quam
vis seiam Mabillonium, postquam in suo a tio seculo Benedicti no solitis suis principiis universam Veterem Onomasticam ad sui ordinis favorem explanans S. Bonifacium ejusque socios omnes Benedictinae familiae asseruit integram turbam Scriptorum velut gregem quendam minus , ut conjicio , providE sequentem, obtinuisse: attamen talis authoritas etsi millium subser, hentium mihi tanti non est, ut ideo his gregari8 me sociem , V rioribus motivis interea longe aliud suadentibus. Quapropter
S. Bonifacium , cum de Moguntinensi Cathedrali sermo occurret, monachum fuisse non negabo, at pernegabo Bersedi tinum. Unum, quod refragari nostrae sententiae videtur testimonium, est a Willibaldo primo D. Bonifacii Biographo:
apud hunc enim legitur c. I. n. Io. Quod vir Sanctus incelsanter fecundum praefinitam B. Patris Beneis Heli rectae constitutionis formam Minseret. At hunc locum sincerum non esse ibidem monstrabimus. Cum itaque hIc praeclarus Evangelii divini praeco in Germaniam ex Anglia venisset, plura dicitur monasteria construxisse, Fuldense, ordursense, Ainoeburgense, Fri- distariense, aliaque, de quibus non est nostrum lite disserere. Omnia haec monasteria eodem fundamen to Benedictina Mahillonius cum multis suorum asserit, ratione ductus . quod Monachus alia , nisi B nedictini instituti monasteria, condere neqvmisset. Negabis forte hanc
adeo exilem causam pro tam nobili asserto a Doctissimo Mahiltonici fuisse adstructam . en tibi ipsius Verba ex Annalibus Benedicti nix
depromo; ibi enim L. 36. n. 93. ad an. 868. agens de constructione Herisiensis Caenobii, exania, inquit, celebre, se florentissimum eva δει instar Heri-rdensis, ct Bodecensis, quae Sanctimonialtam Bene H mnarum ab origine fuisse, consate requis enim
findensi instituisse i Ergo, quia juxta
Mabillonium quisquis monachus aliud,nis Benedicti num coenobium construxisse , putandus non est , rem confectam habemus , omnia monasteria a S. Bonifacio monacho constructa ab origine fuisse Benedictina: ast, A infimam asseveran di rationem l quis enim credat. Mabillonium ipsum tam arenoso fundamento sua innixa monasteria facillimo vento sivisse ad alienum
institutum dilabi t hic enim ipse
cit. Annal. L. 48. dum narrat Alc- .-ufridum Fuldensem Monachum Parthenonem A edensem condidisse, cujus Virginibus liberam rerum suarum , domorum , dc aedificiorum proprietatem concesserit , adeoque non monachahus, sed nonicabus : mox subdit: Nerit enim prope em es in Mum ex monacho Episcopum talis autem &Adel-hardus fuerat alterius institiati , quam monastici sanctimoniales in loco
ab se exfructo collocasse. Profecto dimeillime quis sibi diu constat, dum partium studiis intendit,
Quamvis igitur Bonifacium dicamus professione sua originarie, a que a juventute Monachnm fuisse. cujus schema tamen dum authoritate Pontificia munus assumpsie
praedicandi Evangelii perfecto, MApostolico clericatu commutavit quamvis'& admittamus unum, altiorumve Coenobium Monachis con
didisse, de Didistariensi tamen cut multa alia praeteream id apetia abnuo. Hujus ste
590쪽
Hujus Fundatorem S. Bonifacium
fuisse apud omnes con enit, Conditum autem circa annum 73 a.
observat Pagius. Primus eidem praefectus est Wibertus communiori nomenclatura accepta hujus sancti utimur vir omninis Pius,& tanto oneri ferendo sufficiens :at an Monachus Monachis, dc quidem S. Benedicti, profecto tam parum quid argumenti ad hoc ait rendum suppetit , ut, cum non nisi conjecturis, in rebus adeo an liquis, uti liceat, omnia pene progenuino clericatu decertenta scripsi e vitam hujus sanisti Lupus Abbas Ferariensis initio seculi noni, nihil hie monachile per totam digestam actorum S uigiaria seriem. nec unquam nomen Monachi viro sancto adjectum legimus, imo, ne quidem Abbatem dictum, sed, dum Biographus hic narrat, FP bertum ex Anglia accersitum a S. Bon fatio squippe futurum in praedrieatione stolatio) praepositum pariterfuisse huic a se noviter conitructo monasterio, non tamen ut Abbatem : verum sacerdotem inquit se isdi Ordinis , Coenobio suo, cui nomen est gentib germanorum tingua Fridesiar, Magisrum praefecit, uti
monasica istis religionis normam , tumque componeret. Miror doctissimum Solerium in hac voce Sacer
dotem secundi ordinis exsplicanda, aliquantum haerere, dicereque, ideo I ubertum sic nuncupari, Pod Abba , fuerit, qu i si vero Abbas idem sit ac Sacerdos, neque notistimum fit, quanti oliin Abbates usque ad tempora synodi Romano sub Eugenio ado anno 826. ceis Iebratae per monasteria Monacho rum non solum, sed nec ullo modo inter homines Deo sacratos censebantur, laici nimirum saeculares, e uxorati. Hinc Mabillio ad illum Eugenii Canonem ait, adhuc Aboianis tempore, hoc est, saeculo decimo quosdam ordinis Benedictini Abbates sacerdotii expertes fuisse,
quales, inquit, erant Niretius de Noramannia Carnobii S. Aurieri s.
L uberti tempore, nomine Sacem
dotis secundi Ordinis, Abbas intelliis gi debeat, aut possit, non assequor, pnaecipue cum explicationes hujus vocis palam sit legere apud eruditissimum Cangiuin, qui hunc ipsum Lupi Ferariensis locum allegans dicit, intelligi simpliciter '
di terum , non Epissopum o Hinc Leo Nonus Ep. 4. clarE definite Sacem ritum ordo bipartitus est, nec am pltas , quam duo ordines, id es, E Fcoporum , se Presb terorum nobis costiisti sunt sec. Atque ut pressὸ ad Lupi tempora veniamus; Rabanus L. I. de Instit. Cleric. C. s. sic scribit : Sectinia vera ordinis viri Presbyteri sunt, quorum V m prae ferebant septuaginta viri in veteri t samento. Ubi obseruaudum, di-1 erte per Sacerdotes secundi ordinis notari Presbyteros, nimirum, non qualescunque Sacerdotio , seu Ordine Sacerdotali insignitos, id est, ut dicebantur olim, & fortas lenunc quoque audiunt Presb teri midales, sed nomine, officioquo deviores, ut inquiebat Paulinus Ep. 23. ad Amandum, de quibus nos in exegesi plura r ubi ostendimus, per Presbyteros notatos fuisse Sacerdotes , qui aliis clericis pro regimine praeficiebantur, atque hinc idem erant ac. Archipresbyteri, vicesque sustinentes ipsius Episcopi, quales nunc solent esse apud Canonicos Praepositi ue praeterea hoc iplo tempore etiam illi, qui ad curandam salutem vulgi praeficiebantur, nomine Presbyteri gaudebant, sit ex citato Rabani loco colligitur. Talis ergo bertus erat ossicium immediatὰ Cleric rum sustinens, & praestitutus gremio clericali Friziariae congregato, di Sacerdos secundi ordinis, hoc est, non Abbas, sed Presbyter vi-