장음표시 사용
601쪽
nechiensem familiam transposuisse valendram, partim Observamus, Lonnechiense Coenobium Abb tiam jam tum, sub Alberone nimirum exstitisse ; partim etsi Foum annus cum suis emigraret Lonnectio, attamen non penitus hujus OppIdi Coenobium Canonicis in. eolis destitutum fuisse , utpote elim id primo sub Baiasino contigerit; ex quo tempore L nne-ehii Canonici Regulares esse ce
Exstructumnificum fuisse dicitur In Sundgovia Dioecesis Basileensis in Alsatia Su. periore Virginum Canonicarum Collegium ab Illustrissimo viro Mase Alemaniae Duce fundatum pro decem Canonissis, & sex Canonicis, tribus denique Capellanis. Quamvis vero id Bucelinus suis accenseat, ut alias, si e & in hoc hallucinari eundem ex Documentis Francisci Petri monemur, in quibus notantur exstare hodie- dum Bullae Pontificiae diserte D
misellas Masma serienses nominantes Camnisses Rutilares sancti Augustini. Haec quemadmodum certa esse non ambigimus , sc Optaremus Bullas praefatas nobis In formalibus communicari. Existit adhuc, sed ad Saeculares Canonicas transiit. Ex docum. praef.
Fundis . . S. Magdalenae Virginum
i 'isorn. Canonicarum Prioratus.
Hujus Fundationem Gelenius adan. I 47 I. &Gall. Chr. ad an. I 446. constituit, reformatamque tum
fuisse asserit per Theodoriciam de Moria Archi - Episcopum Coloniensem, quidquid porth ex his
verius sit, habemus tamen pro cer
to Coenobium istud nostri sein- per instituti fuisse. In eo vero recipi mulierea solent, quae Uirgunitatis lauream humana fragilitate
amissam congrua quaerunt deflere paenitentia, hinc locus ipse S. Magdalenae de paenitentia, vulgo iii dermuesseia nuncupari consuevit, stipem de caetero magna aedificatione per urbis plateas colligunt, ac manuum labore vivunt, & in ipse Coloniensi urbe hodiedum florent. Gelen. de Magniti CoI. L. 4Synt. 38. Winhemius Sacrar. Agrip. pag. 282. RUerendisi. D. Matthaeus Matthaei in Docum. Commuri. Gall. Christ. Tom. 3. Col. 7Ο6.
Abbatia. Hujus Fundatorem asis msignant Omnes Manegoldum quem supra diximus Canonicum Lauiterhachensem fuisse) cum Burchaia nobili milite, ac ministeriali C thedralis Ecclesiae Argentinensis. Sic Miraeus disertis verbis: Cetterum, inquit , ono mHestas nonagesimo quarto, vir pius Man*H-s Mon serium Canonicorum D. Augustini apud Marbach in Alyatia Superiore condidit auxilio se opibus viri nobilis Biarchardi a Gebetivitur. Idem test tur Guillimannus , & omnium
maxime lapis sepulchralis. In quo
haec inscriptio legitur: Anno Domini M. C. XAX. I. ---- Θ Mnst memoriae Burcharias miles ia Gebbsia -ido Fundato ses loci. Burchardus igitur Fundator fuit, aes requisitum suppeditans, at Mane- soldus eundem Burchardum ad hunc beneficentiae actum disponens, reliquaque, ad Canonici instituti implatationem Ordinans, adque perficiens. origo vero conditi CoenobiI ad annum Io 89. statuenda videtur ex observatione Chartae, cujus notas Chronologicas Sammarthani pro . ferunt, quam quia nos nacti non sumus superfluum ducimus de veritate examinare. Verum aliis docemur exstare vetustissimos Rhyt- mos in hac Ecclesia Theotonicὰ
exaratos, nobisque communicatos,
602쪽
sn quibus dicitur fundatum Moanasterium anno Ioso. Miraeus assignat annum Io 94. Id certum ante
Io 96. fundatum fuisse, & quidem Canonicis, cilios posterioribus temisporibus palum S. Augustiis Regulares nuncupandi mos est, sic enim Urbamus in sua bulla hute Monasterio data, anno piae sat 5, Pon tificatus vero sul nono : Urbanus S. S. D. dilectis Fibis In Mariacensi Gessa Canonicam vitam professis , eorumque successor bus in eadem reti,gione permansuris in perpetuomere Da, lavero haec Bulla est ipsi Manegalia, quem Pontifex Praepositum nominat: Nos, inquit, vestris perfamiliarem Filium nostrum, meserum autem Praepositum Manegaliam precibus an
nuentes , tam vos, quam vestra om
nia sub tuitione Apostolisae sedis excipimus, o praesentis Privilemi aucto
ritate munimus. Statuentes enim,
tit nemini inter vos professione exH- sita proprium quid habere, nec sine Praepositi, aut sine communi Congregationis licentia de Gustris discedere
Prima Colonia hue vocata fuerat ex Congregatione S. Rusi tunc
per totum orbem celeberrima, cua jus institutis adeo praeclare profecit Marhacum, ut caput fieret plurimorum suae informationi, ac directioni subditorum Monasteriorum ; ita quidem, ut ad trecenta numeraverit, attestante id quodam pervetusto codice manuscripto ; quod an sic si, in medio
relinquimus, nos certe hunc codicem non lustravimus , qui si
suae vetustatis authoritate pondus expeditum adferre potest, forte in hoc ipso numero obscurior existit, ut loco CCC. facile primitus scripta fuerint tria XXX. primis alaeva parte cornibus harum littera rum X. aEt abIetis aut abrasis , ut
in tria CCC. abjerint. Quidquid
nobilissimum olim Nubacum mise
sim. use, exstant enim documenta non modica hoe Jpsum confirmantia. Anno I so. Abbat Iali dignitate jam decoratum habemus ex dupli ci charta, de qua meminere Sam marthani, quarum una chronicam notam praefert anni praedicti, altera anni Ias 3. In utraque Henricus tunc huic Coenobio praesidens Abbatem se nominat, verum his ipsis temporibus notatur Marbacum enormiter bellorum Injuria des cille, adeo quidem, ut penε ad nihilum redactum miserante Ar gentinensi Episeopo Berthouo litte ris datis anno 1244. fidelium Elee mosynis levari quaererent Canoni ei Marbacenses. Porro licet fortasse hoc modo
aliquantum reconvalesceret Abbaatia Mathacensis, videtur tamen post centum, & aliquot annos nova iterum reformatione indiguisse,
eum Buschius in io de reformat. Monasteriorum libro diserte dicat, per Priores & Fratres de Bodihere formatos Mathacenses circa annum I 44o. Windesemensi Congregati ni fuisse unitum, forte sub Abbaate Nicolao ; quo tempore Abhatia juxta solitasWindesemenses conasuetudines in Prioratum mutata est. Sed nec istud tam firmum monimen novis labescentis Disciplinae minantibus ruinis adeo restitit, quin iterata reformatione egeret Marbacum ; quae tamen quamvis eximia planὸ solicitudine quaerere tur a Joanne Argentinensi Epist po, pessimam sortem reperit in eo, quem Joannes hac de causa adivocaverat existImato reformatore Wernero Titiano Canonico regulari Winde mensi, Ignotum, cuj Collegii professo : hic etenim cum per aliquod tempus prioris munus Martiaci obiret Coloniam in Pri rem vocatus ad Monasterium SS. Corporis Christi, non sne gravi Argentinensis Episcopi Joannis Inadignatione eodem inscio non soalum absque rectore Ecclesiam vi
603쪽
duam reliquit, verum etiam postmodum redeundo rursus ignorante Joanne sui loco novum Priorem Marbaci constituit absque tamen eo, quod aut Episcopo, aut conventui Marbacensi administrationis suae rationem ullam reddiderit, cum duobus super hoc novitiis iterum Coloniam profectus,& omnem paratam pecuniam, in specie vero ex aliquot plaustris viani paulo ante divenditis redemptam secum abducens ; atque sic
Monasterium praedictum ad cujus
ratione praestiti Iuramenti tenebatur praeter omnem spem,& eX-pectationem cum summa ingratitudinis nota spoliavit &c. prout hi ipsis pene verbis Ionnes con queritur in litteris ad hunc Uernerum datis anno is 8 s. die S. Augusti, eundemque ad restitutionem ablatae pecuniae, limo praesentandam suatri propriam personam compellit: quid vero Ivernerus fecerit non constat, ipsi tamen
Alonastello subventum adhuc fuisse credibile est.
Coeteririn multis actum vicissitudinibus emersiste demum in meliorem fortunam docet modernus
illius status, quo prae reliquis Windesemensibus collegiis florere cognoscitur, Sc ejusdein Amplillimus D. D. Praesul solus cum Rebdoria sensi, unus est, qui incer Οmcies Priores Nindes enses Pontific libu, insignibus utit r.
Exiiiit in Alsatia paulo supra
Columbriam oppidum. Busch. L. i. de refor. Monast. Cap. 6. &Chron. Wind. L. I. C. 4 . Gall. Christ. t. s. col. 884. & in instr.
Io xx. Marcetense. Praepositura.
ω.δε. Fundationem suam atque originem debet Merani Trevirensi piissimo Praesuli. causam huic fundationi suppeditaverit haud dubiEAhbatia Spriuchlabacensis; cum
enim Brou erus feribat Alia emamplissimis legatis ea monasteria prosecutum esse, quorum in publicis Ecclesiae suae motibus opera, opibusque ad utus fuerat, & hoc ipsium Marcet ense coenobium Congregationi Sprinchirspacens uni erit , non obscure eruitur in vices
gratitudinis Alberonem hoc mona 1 terium Marcetense condidiise. ι uo anno Praesulatus Alberonis hoe
factum sit, ante ejusdem mortem, quae anno II 12. decimo octavo
Kal. Febr. contigit , scrutari nequivimus. Porro Alberonis liberalitati Rurilphus quoque Ministerialis
S. Petri Trevirensis quaedam bona proprietatis suae adjecit, haec vero reciprocata munificentia iterum adauxit Asero , dum regimen Parochiae , tertiam partem decimarum , ac Ecclesiam de Uileari Marceto contulit. Hodie haec Ecclesia sub tutela Archiepiseoporu ri Praepositurae titulo Wadipallensi Abbatiae ordinis Praemonstratensiuin subest. Existit in pago hujus nominis prope Trevirim Bro . Annal. Tre-
Mariae , alias, Marien- muniter Virginum CanO-μια ιυ nicarum Abbatia. Trium
monendus est icctor errorum, qui quoad istud Coenobium in mappam nostram, ipsumque Elenchum
irrepserant, primo , quod illud
S. Mariae hortus nuncupetur , secundo quod Prioratum illud virorum statuerimus, cuin esset Abbatia virginum, tertio denique quod
exstinctum notaverimus , clara sit Ordinis Cisterciensis. His prinmissis: traditur hic Parthenon funis datus jam anno 8 o. ab Imperato re Ludovico Pio sub Episcopo Ivorismatiensi Samuele, unde Chron. Wormat. antiquissimis litteris seriintum, inveniri, ait, in Ecclesia hos
604쪽
ciatistri Fundator Ludomitus Induperator. Princeps Egregιus , cur det Deus arce poli ius.
Fundatum vero fuisse pro Ui ginibus ordinis s. Benedicti idem
Chronicon asserit, Cui consentit Trithemius & ex eo Miratus , ac Bruschius: perdurasse sub hoc instituto videtur usque ad tempora S. Burinardi Wormatiensis Episcopi, ab anno circiter Ioo 2. ad usque Ioa s. praesident Is , non Vero Landia hi, circiter annum I 24O.
quo cisterciense Jnstitutum isthie introductum est , ut vult Brunclitus, 3c ipsum quoque Chronl- con Normatiense, dum ait: quod
Landolphus hunc locam reformaυit, re Pens ex eo monialer ordinis S. Mianedicti propter malam suam vitam, o introduxit moniales cisteretensis Ordinis , quae modo adhuc in eo morantur. Observo autem de hujus
Chronici compillatore. qui probabilius Canonicus fuit tegularis Κirsgartensis , uti jam ante nos notavIt Ludemigius. Observo, inquam, hunc scriptorem fidelissimum esse in referendis iis , quae aut legerat in antiquis documentis,
aut audierat, sed rerum , temporumque , ac circumstantiarum eombinationem planε non curas,
se, sic ut ex pluribus solummodo
Unum exemplum adducamus de Titsgartensi Coenobio scribit capi, te 3 8. quod Henricus Episcopus inta ceperit monasterium praefatum .ese forores aliquas ibi, inquit, introis Axit, fueruntque ibi moniales se per ducenibi annos ab anno Domisi
Ia 2 6. ussue ad annum Domini I 44ι.
pro eis Canonici regulares. At Cap. qq. ait: Anno Domini I 443. Rir garten monasterium reformatum fuit p ν Dominum Friaericum. In eo nam que Censsio ab anno Domini mi est modiscentissimo quadragesimo quinto . usque ad annum Domini migesimis Dia intentissimum tracesimum δεν ει- utunt moniales operciensis Ordinis M. qui ergo cap. 38 scripsit moniales
praedictas ab anno Istas. ad usque annum I 41. ibidem fuisse, capite 49. refert earum initium ad annum I 243. & emigrationem adan. I 43 P. quoad introductionem dictarum Virginum novendecim, de quoad emigrationem undecim annis aberran , quod factum existimo per usurpationem diverso rum Instrumentorum , quae aut combinare omisit, aut nequivi Unde in nostro casu pariter eum
deliquisse, nec sibi ipsi ob hunc de fectum constare facile monstramus: nam qui seripsit benedictinis Monialibus successisse cister cienses, adeoque juxta hane relationem haud dubiὰ supposuerit
nunquam in hoc monasterio altea
rius nisi Benedictini instituti homines usque ad annum I 24 .pesestitisse; diserte innuit sub Burcha do fuisse Canonissas. Postquam
enim narravit Burchariam postulantibus huius coenobii Virginibus sororem suam tunc adhuC laecula rem in Ahbatissam, istamque mulis tum quidem renitentem, tandem persuasionibus Bur arae consenatientem ordinasse subjungit : Medum servus Dei audiret, patias Dototo corde rependens, exultavit, si
Imque regulam Canonicam simul οὐ computam; nec non se unam patrum , ac dial gum , alusque libros se vita convenisnus eam discere
rivit M. Regulam ergo Canonicam soror Burchardi quam Chroni sta praedictus Mabigam i mathiidem Sammarthani di Bruschius dieunt non Benedicti nam, mona sticamve didicit, ex quo patet, tum Parthenonem hunc iam institutum Canonicum induisse, quod
eo mihi probatur firmius, quo certior sum ex Gregorii Noni ui stola a 3 I. saeculo I 3. ibidem Ca Dddd a noui Dissi ipso by Cooste
605쪽
nonicas Regulares fulme , atque has, non vero Benedictinas ob scandalosam vitam suam, inquam tum desciverant, amotas, locum praebuisse cisterciensibus. Uerba ad propositum nostrum facientia ex eadein epistola ad electum Nommatiensem Landolphum anno Ia 36. scripta, haec sunt: Super eo, quod in Ecclesia S. Mariae Stiburbii Formatiensis sunt , ut asseris , Ca
nonica Regulares , quarum conversa
rio , Aran vivant nimis Hssoluia, honestati penitus contradicit, losoυ- eum remedium implorasti sec. . Ipse ergo Landolphus dixit Canonicas Regulares fuisse , ut ideo haec
res extra omne jam dubium sit. Et concordat maxime , Burchardi jam tempore institutum Canonicum tum in hunc Parthenonem
inductum fuisse , quod illud eodem tempore reparatione eguerit,
nam teste Chroni sta Normatiens, ipsa Mathildes fratre exhortante& adjuvante claustrum simul, &monasterium pene desolatum non solum renovavit , sed & reaedificavit, ac dedicari fecit, & in servisio Domini cum sororibus sibi commissis die, noctuque corde, &animo stabilissime permansit ,
tre adjuvante , sicut Canonicus poscit ordo , rationabiliter per Omnia disposuit ; aut ergo paulo ante , aut ipso S. Burchardi tem pore Canonissae Benedictinis sue-
Cesserunt, atque perdurarunt usque ad annum I 236. aut si mavis cum Bruschio annum Cisterciensium inductarum constituere Ia o. dicendum erit literas Papales tum primo executioni datas fuisse. Verum Chroni sta WOrm tiensis hunc ipsum annum insinuat Bullae expeditae. Neque vero putandum est, cum Benedictimas excepere Canonicae , id laxitatis causa factum fuisse , profecto quemadmodum jam audivimus, quam stabilissime in servisio Domini cum sororibus sibi commissis Mathildes permanserit, ita
nullatenus dubitandum a tempore Mathil dis , quae praeesse caepit cir Ca annum Ioas. usque ad saeculi circiter I 3. initium adeoque pene ducentis an his bene floruisse hoc Gynaeceum , donec demum
disciplinae remedium respuentibus Cenoninis happositae sunt Cistercienses,quae ibidem adhuc subsistunt.
S. Mariae in HertZenha- ΤΣ. gen aut Hynaen hagen a. Prioratus Windese mensis,
& jam a pes stinis temporibus Canonicorum regularium monasterium ; quod dein per Letosum
illum, ac piissimum virum Arnoldum Huls Windesemensem suscepit reformationem, unde ejusdem tam Chronicon Windesem : quam Bodecense meminit. Erat in hoc monasterio devotissimus ille Canonicus Conradus Fr eris, de quo author Chronici Bodecensis
memoratu non indigna enarrat. ut ejus virtutem sanctosque mores,& magnum Divinae Clementiae
amorem commendet. Fuit Conradus iste in Bodecensi Monasterio investitus, & eodem suae indusionis die , cum sicut alias fieri consuevit, Prior tune temporis Daniel nuncupatus , Vir eximiae sanctitatis ob rerum penuriam laurioribus cibis consolari Caianonicos suos non posset , ad patientiae epulas tanquam pinguipsimum virtutis convivium eos dem invitavit : at ecce non d
fuit neo- induto Conrado Delpietas : nam ipsa die lupi cervam de sylva expellentes insectationibus suis versus monasterium Bo- docense fugere compellebant . proximamque eidem loco macta. banz I Dissili sed bi
606쪽
hant ρ superveniens autem huic tam subito fato quidam devotus Laicus abactis lupis, cervam ma ctatam Indicavit Priori , qui Ia latus de tam benevola Dei in indigos fratres providentia praefatae cervae carnibus ut inquit Chroni sta non solum investitionis Die quo ipsis praesertim laetandum erat sed & tribus sequentibus diebus , quibus vesci carni-hus licitum , susticienter sunt refecti. Hic idem Conradus Ut gini Matri devotissimus, cum aliquando desperato jam a medicis morbo decumberet, eandem supplici simplicitate alloquebatur :o Virgo Muria s impetra mihi iratiam apud Dominum risum Chri- sum filium tutim , ut de hac inflis
mitate reconvade m , ct ego , -- ni die , quoad vixero , unum sertum tibi letam. Moxque Marianum auxilium obtinens sequente nocte integrae sanitati non sine miraculo se reperit restitutum. Cum vero indies Conradus iste virtutibus accresceret ad ho et HerZent,
gense Monasterium est destinatus, ubi exemplC, & pietate omnes Consodales suos ad eximiam imitationem assieuit. Plura de hoc Venerabili Conrado mira, & aper-tε ejus sanctitatem comprobantia adferre post us; sed quia ista
in opere nostro ex Consilio tractabimus. solum in commendationem hujus caenobii haec attigisse sufficiet. Nunc de illo nihil discurrendum occurrit, utpote cum nulla recentior ejus memoria habeatur aut manibus subactum haereticorum , aut bellorum injuriis dissipatum. Situs illius erat duobus milliaribus supra Moguntiam Chron.
, S. Maximini Virginum Canonicarum Prioratus et
quamvis teste Ginhemio hic Par-
thenon ob Ecclesiae elegantem structuram non minimus inter reliqua monasteria Coloniam condecorantia habeatur , vix quivi quam tamen de eo referendum Constat, praeterquam , quod ce tum sit, illum adhue hodie vi gines Canonicas secundum regum lam S. Aurastini incolere , easqu velatas; insuper locum hunc mututis sanctorum elevatis monumentis, & reliquiis conspicuum reddi, Inter quas etiam eminent S. Agathae virginis, ac Martyris. Merito causari possemus plerorumquGParthenonum, nescio, quam illiberalem plane suorum Document rum tenacitatem, nisi id nobis universim quoad omnes has quas adeo labori nostro inclementes experiri cogimur conssilio sit. atque solatio , ne in minimo optimae intentioni nostrae tales obfuturas , ideo neque nos ultro insistemus ad sua documenta pr menda : utpote, quod partim multorum benevolentia satis suffectura sit proposito nostro exequendo , partim ipsi se satis prodant , quo affectu in honorem
augendum tum propriorum m nasteriorum, tum totius ordinis
Existit In urbe Coloniensi , in vico qui a templi hujus Patrocinio nomen habet. Winhem. in Sacrar. Colon. pag. 268. Gelen. L. 4. synia 38. Reverendist . D. D.
Matthaeus Matthaei in Docum. Commvn. Bol. tom. I. Feb. ad Diem s. g. 3. n. 26.
ra. Hujus originem, instituti '.que quod si nostri , rationem non aliter nisi ex brevissima Bro. meri relatione aucupari licuit, quam penE totam in Lonechiensis Caenobii descriptione dedimus. scilieti r Meetnense oppidum variis
operibus Batauinum Irevirensem mpiscopum, instructum Canonicorum
607쪽
ere hostitalitatem immodicam , rei fa-iliaris pene naufragium aψerat, eranslato relebre fecisse ι atque quo uri eam deinceps ex legis , ae dissipi narescripto tranquidiorem degerent , et Uro aedificia eorum circumfersisse , ae honestam iis Ecclesiam attri- . . Caeterum nihil omnino nobis notitiae reliquum: ut augurando potius, quam quidquam definiendo & praeposituram olim,& nune exstimstam notaverimus et
ad illud asserendum , potiore illius aevi consuetudine , ad istud
Vero , alto recentiorum scriptorum silentio afferendum per
Maiar. S. Simeonis Praepositura.
Portam Trevitis olim nigram ap. pellabant gentiles, quam in bellum profecturi egrediebantur, nec intrabanti reduces , nisi victi in, henti luctu, ac quaerimonia': at que ita nigram, quas atro maero. re suffundendem dicebant. Ut xerat in hac solitarius Eremita be atus Simeon trevirensibus de sua sanistitate non minus. quam Pro diglorum fama notissimus, Integro septennio vitam virtutibus exi, mi is decoram explens , cum dein mum ad Supepos abiit. At Por tune Trevirensium Episcopus . ut probitati Simeonis apprima cognitae cum quo ante reclusio, nem . Ierosolymitanam peregri nationem transegerat ὶ possibili pietate parentaret, ex reclusorio ejusdem, imo tota nigra porta Ecclesiam adjuncto monasterio condidit. 8t nobili Canonicorum Congregatione stabilivit circa annum , ut videtur Io 43. fuit Porpo diseiplinae regularis, & Clericalis observantiae incomparabilis Zelator , ut nE dubsum quidem admittere ejus servor rideatust ,
quin in hoc .S'. Michaelis & B. Virginis, quorum gemino Patrocinio Ecclesiam ipse dicatam voluit , Caenobio regularem institutionem primitus induxerit, sautem ut tunc in pleri que iis partibus florentis regulae AquisVanensis. Multa ement, quae histo. rica isthie de hoc Canonicorum Claustro, deque Ecclesia narranda suppeterent, quia tamen alia ad propositum nostrum magis conducentia desiderantur , his obtentis, reliqua quoque ipso in opere adjungere non ambigemus. Nune Collegium illud se larium est Canonicorum. Existit Treviris pro . Annal.
Trevir. L. II. n. 8a. Masen. in notis ad Proparescev. Bro '. Cap.
lissimum , & vetustissimis etiam temporibus venerandum Collegi- um Moguntinense descripturo solum ad ea usque tempora , qui hus scitur vitam regularem dimisi me , tantam discurrendi messem suppeditat, ut pene ipsam hanc. quam praefixam habemus , synopsim excedere cogamur , si laconico etiam sermone ea, quae magis ad praesens propositum sunt, discutere , atque resolvera paremus. Unum ex praecipuis
quodque hic omittere nefas el-set nobis negotium facessens. est ipsa inquirenda instituti ratio, quo primitus . & per multa saecula in hoc loco vixere Clerici , seu , ut eos dicimus, Canonici olim nulla dissicultas ciberat amerentibus . hos ipsost Clericos vo tivos fuisse , suffecerat enim viris etiam doctissimis in antiquis monumentis repetisse collegium aliquod dictum consulto monasterium,aut Canonicos, Iericosue in eo , communiter sua habentes .
608쪽
degisse , unde indubitanter Concluderent, eosdem ipsos votivos, ac regulares exstitisse : neque unquam exstimabant, has voces, si
pugnent dum de Monachis quaestio agebatur pro his, ut voti
vi essent, inin is valere pro Clericis , qui psee eadem ratione utrIsque favente , cum, sicut Clerici discrepantes inter se reperirentur , reguliares scilicet , ac saeculares , sic t nonachi non minus es- scot regulares , & saeculares , de quibus nos in exegesi nostra plura diit erui mus. Hinc libere adeo
Peseotias . noster : Moguntia, inquit , Mi tropotitana usque ad annum , sit, diis circiter I Go. regularis malit. Citatque ad itabiliendum affectum, Bru tam & Sri themium, qui uno ore, calamoqU conclama ni A1Nuntinenses Canoci-cos ad sit nititudinem aliorum Iseeundum r reuiam eis praescriptam incommuni v lxiise. At hodiernorum criticoru in ingeniis , cruda nimis, ac obvia haec argumentandi methodus Hesipit, illudque videtur esse veritati propius, quod subtilius excogitatum, quamvis longe a. veterum scriptorum simplicitate alienum, unde clari Moguntinam Ec:lesiam Christiantis Io.mnis Momasterium antiquitus nuncupari , ipsos quoque Canonicos, jam Gnventum Fratrum de Do-mo . jal ri Consentum Fratrum de S. Martino legimet, simul etiam M.
rarium e x harum vocum interpretatione non quamcunque communem, sed monasticam , hoc est, votivam inter Canonicos Callie-drales disciplinam intellexisse competisset, sic enim ille: inter omnia, inquit , monaseria primum se per- excellens fuit, quod apud veteres Spyiopae ., aut majus , aut vero S. Martini a monasterium appellatur: h die Metrosolitanum Canonicorum colis legium se quando autem monasi eae disci Unde contigerit immutatio,
Ex quo apparet Serarium disert communem illam Canonicorum Moguntinensium vitam pro mona sica, id est, votiva habuille, haec, inquam , cum dictus Christia jJoannis legisset , in notis suis se-.quentia prodit : an, inquit , honomina , monaserium majus , --nasterium S. Martini, Conventus Fratrum de domo , Conventus Fratrum de S. Martino, inferant , Metropol tanam Moguntinam primitus verum Monasterium , seu Monachorum cae nobium , vel Ipsos etiam Canonicos , veros Monachos, ac tribus f ennior
bus votis obse ictos fuisse , expendit Hebisebius in 'notis ad Chrisiani secundi Chronicon secZ. I. S. I. disse
te vero contra auctorem Serarium n
gat Monymus aureae Moguntiae scriptor j. I 4. sici. I. n. q. p. Io 8. sesequen. quibus addas Host mannum Asenia. Bamberg. L. I. g. 3 4. p. 3. Fristiam contra loca citata propius ad
auctorem Serarium accedere videas.
Helmichius vero in notis ad Christianum haec scribit: quod Ecclesia Moguntina monasterium se
conventus Fratrum ab antiquo fuit apestata , ipsi ue Canonici etiam fratres dicti, ratio es, non quod primitius verum monasertam seu Monacha rum Caenobium s vel ipsi etiam Cmnonici veri Monachi, ac tribus flemnioribus votis obstricti fuerunt ut plurimi inanibus rationibus innixi
falso arbitrantur ) sed quod Canon
ei olim in eadem simul domo, uno in loco , qui claustrum duebatur, habit rint , Communi refectoris, ae dormit rio juxta concilia, ac decreta patrumnsi fuerint se in omnibus ita re gulariter vixerint , ut eorum vita monachali vita non videretur e se imferior , ut Molanus te tur his verbis r prisci Canonici Ass votis minosicis Canonicam se regula=em at
que communem vitam sancte egerunt. Et alio in loco : erat eis communis mense Commune cellarium , commmne dormitorium . communis oratio
609쪽
Mel.IehIo Ioannis Christianus , quod claustraliter, & in commuis& quique eisdem adhaerentes vOtivam vitam universim Cathedralibus Canonicis antε saeculum undecimum abnegent , aiunt omnia ipsos communia habuisse, nummis exceptis. Verum anHel stichius, seu Molanus , seu quiscunque alius nostra , quae in exegesi adduximus , argumenta pensaverit, aut nota habuerit, tamen inde inanes rationes esse dicat , plurimum dubito. Qud dii enim argumenta Contrariantium valerent , ut,quamvis in aliqua societate communis mensa, commune cellarium . commune dormitorium ,
communis oratio simul, ac Iectio fuerit , votiva tamen vita dem rIt , actum de omnibus Concilii, hoe ipsum evidenter asserentibus . actum de Hildebrandi in synodo Romana Io I9. tam ponderosa , quam celeberrima adversus Clericos apostatantes a proposito suo habita invectiva oratione, actum denique deveritate illa, qua idem Hildebrandus desertis termiis nis enuntiavit, dudum idest, pridem,
urbe , tum provinciis ais Parachiis OMPm oecialius pertinentibus er cohaerentibus nosti nonnullis commvn multam , exemia nimilite riclesia
mplexas simul se prose sis esse , in
tantum, quod nihil siti reservasent proprium edici stante enim praefata
Helmichii, & Molani explicatione
eommunis vitae, quis quaeso ullum Clericalem conventum Usque
ad saeculi undeelmi finem assignabit votivε vixisse . si istud non ex
allesta Iet communis vitae , meri
les Ipsis Monachis vitam votivam abnegare cogentur. Neque enim ex hae sola voce prolata unquam fas erit concludere, Monachus erat , ergδ votivus. Dici enim
de quavis tali societate poterIt illud effugium. monasicam dictam,
ni, non Vero, quod votive vixerint. Neque proderit reponera
hoc assertum solum in Clericis, non Monachis locum habere : praeterquam enim , quod jam servaverimus in Exegesi nostra, quam difficulter non raro monachi a Clericis prioris aevi apud veteres scriptores discernantur, ulcro est, quod disparantia dari rion valeat, cur potius vita votiva pro Monachis, quam pro Canonicis p Ugnet, nis haec , quod in pluritius Canonibus legamus Canonicis dare o accipere suo modo concedi quod inhibetur monachis. sit hi, qui isti fundamento innituratur, non penetrant qualitatis vos torum disserimen , apud Canonicins & Monachos , cum certum sit, sirim nitatem votivam Monachis pridem,& iam penε a temporibias Gregorii M. non paucis , a sequenti vero aevo 'plerisque imposi tam fuisse . neutiquam Vero Canonicis Quos ergδ cum discretione loqui decuisset, ut Canonicis, quamvis selenniora vota religiose ab .negarent, admitterent tamen simplic: ia. Dum omnia omnino abjudican i, viderint , qui se a praeposterat sente
solidis , certis , ac evidentibus , non inanibus rationibus inmixi omisnino asserere cogimur Ecclesiam Moguntinensem cert3, ac In dubitanter regularem fuisse, Sc Votivam. neque tamen Monachilem , sed Vere, ac genuIn E Clericalem. intrumque demonstro: Moguntinensem primariam Ecclesiam olim votivam suisse agnovere plersque scriptores. Trithemius a perotδ enuntiat: quδd circa saeculi deiscimi finem cum plers que aliis Moguntinenses Canonici regularis
vitae communitatem abjecerint,
sed hane non intelligῖt in sola
610쪽
quae sola causam suggerit adversa go , manecque tamdiu In hac toe sentientibus a ut merito illud hic doctorum, & praecipue veterum
Platonis locum inveniat: propter pe- scriptorum asserta veritate , uti cuniarumpossessionem omnia praelia nobis fiunt. Quodsi enim hujus in
Clero veteri Communionem, &proprietatis abnegationeira ad mitistere auderent, facile in ipsa quoque religiosa Clericorum, seu Ca-nonteorum Moguntinensium vota consentirent. Brutchius ad se cularitatem defecisse eosdem, ait,
tempore Wiligi si in quo tamen fallitur, di inferius videbimus ergo antea religiosos fuisse supposuit. Concilium ipsini MOguntinum anno 834. habitum , cum canonicis praecipit , ut simul manducent, Ecdormiant, si in suis Claustris maneant , a plerisque scriptoribus nullo partium, aut aia fectus studio praepeditis hanc institutionem renovalle secundum normam religiosam. M votivam censetur. Atertias CranZius scribens de iliabolia Episcopo monasteriensi iaculo, ut videtur, no no , praesidente sic ait: Excepit ibiam nempe decessorem Rumol- dum ordine IX. in ea Ecessa Hibdebolutis, cujus memorabile nomen in
is est , quod fratribus suis multa
providens bene feceris. Admoneor hoc nomine , quo in an litas ubique
lego , per Ecclesias vixisse fratres ordine utique Canonico hiis regiala Lis Augustini cte. Si ubique , ergo& in Moguntinensi , quae quasi speculum erat,& prototypon plurimarum sibi aliarum Ecclesiarum. Certe Nebridius noster in suo Antiquario scribit ex Epistola secumda apud Greiserum manifeste constare Moguntinae Ecclesiae Metropolitana: Canonicos adhuc fuisse religiosos tempore marisi quinti sexti dicere voluit; Hideri filii , qui in Imperatorem cle ctus est anno Domini tiyo. hanc in Greisero Epistolam necdum reperi , quamvis solertius quaesitam , neque tamen fidem dero. Bm. II.
pro aliorum , tum quoque pro hujus Moguntinensis Ecclesiae votiva suorum Canonicorum regu laritate , quamdiu adversiarii non protulerint argumenta suffulta efficaciore pondere rationum. Aia serere enim , & interpretari ad libitum , Veterum voces , ac dicta
quisque facile potest, facilius adhuc aliorum argumenta ludicro Sarcasmo propellere, & jam fumias jam commenta, jam inaues ratio nes proclamare , at argumentis avisceribus musae petitis assertionem, interpretationemque suam tueri, hoc viri eruditi est , atque amantis veritatem. Sic constituta Moguntinensium Canonicorum regularitate, & hac votiva. ad aliquantam ipsius Ecclesiae, monasteorsique descriptionem procede
Multa equidem essent . quae de hujus origine , ac progressu enarrari pollent, at, amplissima qui cupit, Serarium adeas; qu; Vero , quae nostrum In illa institutum concernunt, cum plerisque vicillitudinibus , ac fatis, tum Episcopos ipsos, tum res alias at tinentibus , ea in opere nostro futuro latε comperiet , usque ad
tempus illud, quo prope certi su mus regularem vitam in illa exspi raste, quod ipsum de aliἰs quoque passim Cathedralibus Feesesis huic prodromo insertis observari cinpimus.
Moguntia igitur per S. Cressen tem D. Pauli discipulum primum
Episcopum circa annum 38. redemptionis nostrae obtinuissie dicitur , unde in M. S. a Serario clataeo , sic legitur: Sacrosancta. --guntina tempore beati petri Apostris vicarii Chrsi , primum Catholicae fiat radiis illustrata per Crescentem,
beati Pauli Apostob assi tum, irseum primum suae si is meruit habere