Historiae Generalis & Specialis De Ordine Canonicorum Regularium S. Augustini Prodromus

발행: 1749년

분량: 882페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

591쪽

6 PRODROMUS HIST

ces Episcopi gerens ; hoc enim ex animae perpetuam flutem conducerent, toto conse tu Vitae n. 4. s. & 6. ad meditim deduceret M. Sic itaque liquet dilucide consideranti. NM Wjbertus quamvis feriaturus, non que in mentem venire posset, ut tamen negligebat, dum piscerac, credam Fri Elariae Monachos Bene- suae voeationi satisfacere, quod dici in os constitutos, quorum re- nunquam praestitis et . ii Monachus ctὰ tunc regula arctissime reforma- monasticae solitudinis rationem lita est in Concilio Liptinensi: nam, bi impositam novisset, Adde, .ut inquit Mabillonius, Mater se Bonifacium accuratum dis tamen . , Monachi receperunt regulam S. Bense Monachos inter, & Clericos aliun-ε inbu. dicti ad restaurandam normam regu- de constituita, hos notabat u

d n γε I. iaris vitae haec autem norma unum nomine Presbyterorum, illos tuo

' ΤΦ' ex praecipias respiciebat, ne Monachi suo genuino, sibique proprio VO- claustrum egrederentur, n e semina cabulo Monachorum, istos ableg Ecessas Monachorum frequentarent. hat ad cellulas, Sc 1olitudines; Il- Qiiod testatur Mabillonius in Mo- los ad praedicandum populo. Amnasteriis pene omnibus usque ad di ipsum ad S. Fubadam lic icci- faeculum nonum perdurasse, ma- hentem : Deprecor. inquit. magn/Xiine autem hoc tempore, nempe itidinem Relis nostri pro nomine Chri- ad .medium saeculi octavi pro ge- si Filii Deo, ut mihi nunc viventanerali id interdicto habebatur, ut indicare, se mandare dignetur circa idem iterum scribit Mabillonius Disipulos meos, qualem mercedemn ad an. 7s 4. neque de hac pluribus stram de istis facere voluerit e Scut referendis egemus, re per decursuin enim penes omnes peregrini ἡ quidam

exegesis nostrae ubi de antiquis ri- Presbteri μν -lta loca ad Minitibus, normaque vivendi Mona- sistam Eeelesiae, o populorum cουμ chorum multa adduximus omni isti , ει, issent Monachi perce

no confecta. Quis iSi ur aucumet talis, Afris, o infantes ad lege 'rejectis clericis, quos Bonifacium Miaras ordinati M. En, tu Bo copioseliabuisse, in ejus Vita comm ni faeius Misachos, eorumque mu perimus, Monachos ad hanc cu nus a Pis,huris distinquat: Mon ram, duplici reclamante jure, tum inquam, ut diserte doceat, Canonico, sum regula monastica alio, Monachos, alios Pres- ordinatos esse. At vero FriEurien- byteros; Monachi constituti erant se Monasterium propriE tale erat, per eellulas, & nihil illis cum cu- in quo cura animarum passim exer- ea animarum, sed infantes solumcebatur : hinc de laudato Migberto ad litteras legendas informabant: legimus, quod a Bonifacio adorc eeontra Presbyteri erant ad mini- dorstense Coenobium vocatus, ut metum Ecclesiae, & populorum Dis linam regularem labsentem re- eonstituti. Hi Presbyteri nunquid duceret e dum aliquot annis ibidem Monaehi erant, quos Bonifacius subsisens viribus demum fractus ad disternebat a Monachis ρ Clerici suum Friruariense rediret, ut i est, it que aut a principio suscepti Di- quod severest vitae, Iam quasi feri vini servitii tales , aut ex Monatus exigeret, attamen ne communi se chis ad clericatum translati, quat lori, ae eleri sis insituti debito μιρο iis quoque & ipse Bonifacius, mul- duceret . adiae identidem excurseret, lique eum illo populares ex Anciam a Friti aliqtio rogatus confessis' glia in hac Moguntinensi terra permnem aiautum pergeret, insiper sic ε glini fuerant. Hinc quemadmo- conventum hominum osseuderat, qui diim oportet juxta S. Bonifacium salutaribus indigeret Consiliis, distin quere neu teros, id est, cletinia pomabujs temporalibui, νή μι tum ad ministerium Ecclesiae, M

592쪽

populorum constitutum, a Monachis, sic & decet discriminare reia latis Monachoriam, a Monasteriis Clericorum ; quorum diversitas alia, certiorque non suppetit, nisi, ut illa dicamus suille Clericis a S. Bonifacio condita ἡ e quibus legimus excursitones Evangelicas fastas, talesque in illis viros constitutos,

qui populo ministeria divina administrarent. Εcontra in quibus comperimus homines a cura animarum remotos vixille, solumque ad summum infantes erudiendos

habuisse , haec quoque claustra,

seu cellulas Monachis vindicemus. At tale, Monasterium Fritistari ense este nequivit, quippe, quod ubertus quamvis lenecio. quamvis jam quasi feriatus existens, at . tamen veluti repuerascens ali juν nessens rudimenta dehimo sanctitatis σarctissimi certamina propositi iligenter aggressus, noluit se a communi onere, laboreque subtrahere, sed cum a fideli aliquo peteretur . sacramentum pamitentiae administraahat minister Evangelii indefestus. Non ergo 'gbertus tum Monachus, sed Presbyter, ac Clericus genuinus licet forte ad hoc munus ex monachisino translatus e neque Pa riter Friti,tariense Coenobium domicilium Monachorum, sed Getic rum . utpote id co conditum, ut neo- conversis Thuringiae populis prodestet adSacramentorum usumι& percipienda Divina in ysteria: ait enim vitae Bonifacianae scrip. tor, quod, dum vir sanctus multa hominum millia ad Christum convertit. & neo-electo Papae Greagorio non solum hanc optate collectam in Germania messem intimavit, sed insuper ab eodem sum ino Ecclesiae Prasule diversias regimen animarum sibi commissarum concernentes difficultates resolutas obtinuit, quod, inquam, postquam redeuntes nuntii, o Praesuli. Osolici tum lcripta , tum munera viata reportantes, ingenti S. Bonifacium gaudio viciunt, sicut par erat 1

Deo laudes, gratoque agens, mox duas Ecclesias tonstruxit, alteram quidem Frisiariae in honorem S. Petri Apostolorum Principis , alteram vero aman SI A duo quo, mo raseriola duobus a unxit EcclesiA; non minima itidem adunata Deo Iervientitim Con-WNatione. Hic itaque finis erat institutae Ecclesiae Fritistariensis, ut in ea congregaret Deo servientes; populo Divina ministrantes, Clerios igitur, non Monachos. . Exstat apud Baronium Epistola S. Bon.facii ad Papam Zachariam, in ea memorat Monasterium disertEMonachorum, &quidem, nisi Oth-lonus sublestioris fidei fuerit in ea referenda pro quo quidem me vadem non pono a sub regula S. Benedicti: Ui praeterea, inquit ibidem

vir sanctiis : Deus symaticus in ere mo vassimae selitudinis in medio na-ιionum praedicationis nostrae, in quo Moauserium construentes i Monachos

constituimus sub regula s. patris Bene it viventes, viros strictae abstinentia, absque carne; vino, ch sese vis , proprio marivum 6arum labore contentos ore. in quι loco eum consensu pietatis vestrae proposivi ab ruantulum, vel paucis diebus fessumsenectu- se corpus requiessendo recuperare, se post mortem jacere. En formam Benedictini Coenobii per S. Bonifa-eiuni construi. ac informari soliti nimirum nolebat hie Benedimha: Disciplinae clientes vel lingue disecedere a sui Patris institutione; ideo non in urbibus, nori in locis Evatigeticae praedicationi destinandis. seci in Eremo vasti ismae solitudinis Monasteri uiri exstruit sub regula 8. Benedicti. Certumque est; clari sancti Monachi a Deo sevocatos sentirent ad Evangelii promulgationem . & ad hanc a summis Ecclesiae capitibus accerserentur ι

tum sibi socios junxisti. sed monachili schemate in clericale mutat Oue atque hoc ipso jam ab illa obligatione monasticae solitudinis

593쪽

ωs PRODROMUS HIST

absolutos; vixdum autem pedem distariensem Incendere molirentur, in aliquo loco lsecurilis fixerant . neque ullo conatu possent, poru& tantum fructum se collegime ad- tremo Divino quodam timore perverterant , ut aliquanta eis quiete culsi nullo licet persequente in Dastui liceret, tum de construendo gam eonversi sint, unus Vero eo. Quoque monachili Coenobio cura rum mortuus juxta Ecclesiam ipsam assumpta est, quemadmodum S. repertus fuerit genibus acclivis, Bonifactam legimus cum Fuldensi ligna & Ignem habens in manibus.

Rcisse, reliqua ver i , ut praecipue & quasi ore flans ad incendendam de quo hic loquimur, Fritis ariense, ipsam Basilicam. scut neutiquam pro religioss quie Demum Ecclesia ista cessit laeuatem capientibus, solitudinique ser- Iaribus Canonicas, a quibus no *ientibus condi potuit, sic pro daedurn possidetur.

Cleri eIs, non pro Monachis cer- Existit in Ham/ inferiora ad Butum est, fuisse destinatum. Quot- tum Adranum in ipsa hujus no- quot igitur sunt scriptores, qui minis urbe. Servius rerum Moacam liberὰ quaeque monasteria a gunt. ζ. I. a pag. 3O9. ad . SS. an

Monachis Adostolicam praedican- vita S. Bonis die s. Iun. & I3. di Evangelii vitam agentibus con- Aug. Baron. ad an l. n. 3' &structa, asserunt, ordinis S. Be- an. Is I. n. 6. Scc. Gall. christ. t.

nedicti fuisse, facile reperiemus, S. col. 664. Willibaldus. in vita S.

id statu ere, non ex illorum tem- Boni f. apud Canis. ζ. 2. a pag. 233.

potum. Canonumque combinata Analecta Mabili. pag. I 30. Gobel. ratione, sed ex sola obvia, & tra- Persona Edit. Messionii tom. I. pag. licitia arrepta similitudinis argu- 236.

nientatione , opinantes exempli S. Georgii Praepositura, seu

eausa, sanctus Bonifacius a prima Est haec Ecclesia antiquitate satan. νον. vivendi Institutione fuit Mona- commendabilis, quam uonradus chus: ergo & talis, cum Germa- Comes Loganetegonrae Eburhardaniae Apostolum egit, omnesque Filius pro communitate clericali sub illo, uti & ipsa monasteria, fundavit, dotavitque Liadmisi Redi quidem ordinti S. Benedicti ἔ gis assensu, circa annum 9O9. aut quod tamen multum erit, si quis io. Erat horum Clericorum vita

eo argumentorum pondere probam communis, atque juxta recentio

verit, quo nos monstravimus, ple- res Aquis granensis Concilii CPraque fuisse Clericorum, & qui- nones instructa, utqote quod cumdem signate hoc ipsum Fritista- Ofto in Charta donationis locumriense. hunc Grosiitim nuncupet Deo sine Porro hoc Monasterium diu Cle- semientium, tum Althaid Comesticos Regulares aluit, dive sis ta- Palatina Rheni donationem se con-nien vicissitudinibus subjectum , ferre dicat Geritas S. Geor fio Can cum nempe saepius Sacrilegas Pa- nicὸ famuluntibus e ac denique Hemganorum infestationes sustinere risus Rex non min is in suis don, cogeretur : de quo tamen illud tionis litteris se sex mamos tribuere memorandum, quod, climS. B asserat ad Ahare S. Georgii Martyris notitis hanc Ecclesiam dedicans , in loco L tburch dAD G. in usum per Spiritum Prophetiae eandem fratrum itidem Deo servientium. Has nunquam incendio violandam voces eo securius licebit nobis pro praediceret, diu post S. Martyris regulari holum Clericorum vita in- obitum Saxones contiguos Hasso- telligere, qu6 certius scimus,quod . tum terminos ferro, & igne popu- si modo non tam diserte haec funda

lantes, pariter hanc Basilicam D, tio pro genuinis Clericis staret,

eadem

594쪽

eadem haec vocabula pro loco ΜΟ-nachis religiosis adstruendo facillimὰ suffectura forent. Caeterum jam di si est, quod haec Praepositura Saeculares Canonicos obtinuerit. Existit Limburgi In urbe tuor milliaribus distante LeO

Grevenradense. Virginum Canonicarum Prio

ratUS. Hic Parthenon nullsis alioquin nobis doeumentis, nisi quibus Bollandus secundo tomo ID nuarii obiter tantum usus videtur, innotuisset, hinc eadem isthie annotamus: sic autem ille : Grevem rade Montensis meatus nobili carn his Canonicarum regularium Augustia manI insitati. magno in pretio estelum S. Sebastiani, quo congi, nuces myrsicae Iolem, vimque ex eo adver

sus pestiferam luem horiunt. AD dem ejusdem Martyris etcapula os se servatur, cui a Ua aqua μὰ numero luem profligat. In Chronica Comitum de Marha refertur anno Iays. Adolphua Comes de monte sepulturam suam in Grevenrade obtinuisse. Cum alioquin de hoc coenobio omnia nobis incompe

in , si requisita pro hujus hi si oriae

plena descriptione monumenta nobis submissa fuerint, non gra vabimur, luculentius de eodem, nostro in opere, discurrere. Mistit in Ducatu Montensi. Bolland . TOm. 2. Ian. ad diem et O. in addendis n. 7 l. Chron. cit. apud Meibom. TOm. r. pag. 394.

mum in inferiori Alatia Coeno bium . quod S. Horentius Episcopus Argentoratensis vigesimus si A Nasum decessorem admittamus) ex 'gaberti secundi concessione exstruxisse dicitur. An primittis Monaebi. an Clerici ejus loci Ineolae facti sint f non definio. quamvὶs more suo Dionysius Samincto . H. marthanus pro Monachis absolutδconditum dicat. Exstare adhuc chartam fundatricis pro certo ed -cti sumus, in qua legitur: ses C

nonica regula fratres ibidem militasse. Nunc saecularibus Canonicis paret. Existit ad Rivum Hasel sex ab Argentorato milliaribus. Gall. Christ. tom. s. COl. 782. & 83 I.

Jepes tom. 2. Chron. Docum. Communa

nitus sum, ut nostro Catalogo inferrem , utpote antiquissimam ,& a sui fundatione clericali societate insignem , quam putant quia dam saeculo nonό suam sumpsisse originem, at mihi, ut de ea quid

referam, obscura omnia. Α Conis rado Palatino Rheni fratre Imperatoris Friderici circa medium taeculum l . reparatum esse pro Clericis, prope fidem est , neque abnuendum primitus ibidem regulam Aquisgranensem viguisse, utpote locum huic Concilio tum saevicinum. Haec annotasse, ut monitis obtemperaremus . sufficiet. Uerum nisi clariora Interim nobis occurrant, Articulus iste in ipso opere dimittetur.

Existit prope Nicerum decem milliaribus a Francofurto. Zeiler. Topograph. Palat. p. 29. Thomas Leodius de Antiq. Heildeib.

Heynense S. Petri. Prim

ratUS. Meminit hujus Coenobii M3r. M Bucelinus in sua Germania saerast β. aparte t. nuncupatque ordinis X.

gQnritanonicorum regularium fundatum & consecratum in honorem Apostolorum Principis Pe-uI in Dioecesi Normatiensi) monasterium, quod, inquit, condidit sol anisam Christi D 3 s. Emico comes Diningensis , o multis bonis , aereia tibus locupletarit. Reliqua I comperta, neque de illius existen. tia , quidquam amplius cognis

595쪽

5 o PRODROMUS HIST

Situm erat non procul Norm tia. Bucelin. German. sacra t. I. t p. I. Pag. 4s

tura. Fuit Ingethemii antiquinsima Eecles a simul, ac nobilissimaὰ

quae an jam anth tempora Caroli magni exstiterie haud nobis. compertum: at hujus Egregii Principis Conatu, ac beneficio, quemadmodum regium isthic exstructum p M

Qubd Domus alta patet centum praefixa columnis

Quo reditus varii, tectaque multimoda. Mille aditus, reditus, millenaque claustra Domorum Acta Magistrorum, artificumque manta. Templa Dei summo constant operta metallo, Frati postes, aurea postilia. Inclyta Gesta Dei series, memoranda virorum Pictura insigni, quo relegenda patent.

latium est , si e pariter Ecclesiam.

si non ut fundatoris , certὸ laudatissimi restauratoris mirum in moridum auctam fuisse, atque decoratam , indubium est , dum collatum ab Hadriano summo Ponti fice musivum, ac marmore Ravennatensis Palatii celeberrimum thesaurum tam Ingethei mensi aulae suae, quam Ecclesiae attribuit exoris randae. Hinc Hermoldus Nigellus in sua Panegyri ait : hἰc Ingel-

heimii

Et praefata Ravennatens a Decora non solum Palatium regium, verum etiam Ecclesiiam excoluerunt: Mitiasterus enim in sua Cosmographia tanquam ocularis testis sequentia scribit, fuerunt, inquit,

eo avo, cum adhuc Puer essem , ante O. videlicet annos, quinque, aut sex

colamnae lapideae fusilis in monaserio,

quas olim Carolus magnus ex Ravenisna Italiae unacum aliis columnis, quae hiate AquisVari videntur, exportari

fecit, sed Princeps Palatinus Phili' pus illas transtulit Helialbergam.

ibique in arce eas in perpetuam artis seria memoriam erexit. Patet ex

hoe Munsteri testimonio adjuncti m quoque Ecclesiae monasterium fuisse. Oritur hine dubium de hoe , quod nos describendum suscipimus, Coenobio , illudne sit Caroli magni temporibus tam affabr8 ornatum , an distininum ab illoὶ Hujus equidem exordia Trithemius signavit ad An. 336o. dum Caroli quarti Principis verὰ pii, ac religiosorum , praecipuEque Canonico

rum amantissimi Munificentiam in complures Ecclesias, plusquam regiam describit: ejus verba sunt sequencla , multas ait, in Bohemia Imperator dei novo fiandavit Eecesias, fundatasque tam a se, quam ab ant ceFribas suis , reliquiis, ornatibus, picturis , clenodiis , se variis dona. tioni s magnificὸ honoravit. Atilam vilia Ingel im, non longὸ a Mogiam ita, se neno , quam Carolus Imper tor magnus pro castro residentiae Maje- satis suae Cis-Rhenanae quondam ha buit , in monasterium Canonicorum regulae S. Asinini commutavit, s

tuens , neminem in eo ad religionem

seseipiendum, nisi in B emia natum: existimaveram itaque pro ipsa illa

veteri Ecclesia standum, ut assererem eandem a Caruo quarto reparatam Canonicis nostris extraditam fuisse : aulam autem nuncupari a

Trithemto , non strictε , sed in complexo aulici templi, quod inter aulae ambitum, septaque contunebatur et hanc enim a Caruo quarta Di it

596쪽

eo inhabitatam festa , ex historiis

habemus. Quodsi tamen dicas, to tam aulam in monasterium a Caismo quarto mutatam fuisse, non pervicaciter resisto, maximE, olim sciam primam illam formam Palatii magna ex parte periisse. Εtenim jam saeculo I a. pene vetusta re collapsum a Friderico I. restiturum Radevicus testatur in gestis hujus Imperatoris L. 4. Idem fatum igitur obtingere subsequis temporibus potuit s ut cuin vix amplius

ad apparatum domicilii regii sumis

Ceret, Golas quartus in monasterium commutaret, ipsa Ecclesia

aulica pariter reparata. Quidquid vero horum sit, definire nil pro

certo possumus, attamen mona

sterium istud, quamvis solis Caraliquarti temporibus illigetur , eximium plan8 habendum est, atque

simptuosum, quemadmodum ex Nunsteri testimonio colligitur: quippe, quod tunc non pauca assi huc veteris magnificentissimae structurae superessent, quales illae erant columnae, quas Philippus Palatinus Heidelbergam ex hoc ipso mo nasterio ablatas transtulit. Porro refert ultro Trithemius, Carolum quartum fundationis jurahe constituisse, ut imprimis nemo in monasterio isto religionem susciperet, nisi in BOhemia natust

quia ita inquie idem hactenus semmatur , usque in pra rem abem per annos non minus centum adraginta quatare. Eubjecit autem ipsitim carn

bium Abbati monasterii S. Caroli, in Praga pro tempore existenti, ad quem jur ustatis debeat pertinere. Haea Trithemius. Observat autem in notis ad Serarium Christianus Io. annis fundationem hujus inonast rii 1 Cinuo quarto factam anno 13 4. non vero , ut vult Trith mius. 33 6o. probarsque illud di est ex litteris quas utinam edidisset) & designatione monasteriorum quorundam ad usus profano teda horum ι- ῶm. II.

Caeterum sub generali illa Coenobiorum eversione istud quoque periit.

Exstitit ingethemti. Serarius

Insulense. S. Mariae prio

rat S. Obscurior aliquanto sua

in narratione Broverus hujus Coenobii ad an . 1 16. in Jacobo 96. Archiepiscopo Trevirensi mentionem facit, dum inquiti eundem

sint, Carnobitarum genas sanctisatis

opinione atre Nirtutis apud Batavos,

Frisior dr ω, s eo tempore florentisssimum consuentiam primum accersvuse , his De M Insulis mens Mem, ab iisdem olim exulibus Iob Otto.e Archiepissopo Osissam, propius urbem gymnasium virtutis intribuisse. R tieet interea vir elarissimus , quo

fato hi ipsi Canonici sub oetovi huc appulerint, clim de iis in ipso Ottone nullam planε memoriam habeat. Discimus porro ex Bua1ehil Chronico Windesemen si , &ex Iacobo Revio , IpQ Ottonis

tempore, hoc est, anno I 29. Ob factiones enormes post obitum ultrajectensis Episcopi Friderita de Blanaenhelm inter electores ortas,& in partes diversas abeuntes, deo mum totam Transissilenam provinciam filamirio Pontifice, quod fuerum , quem Buschius med νum nuncupat , nollent recipere , diris subactam esse , atque tunc Winde semenses quoque , paucis infirmis exceptis, terram hanzΚxeommunIcationi, & interdicto, mulctatam deserentes in partes C mitatus Benthemiae . ac Geldriae emigrasse. Credibile ergo no nullos fortasse ipsarn confluentiam usque perfugisse . M ab Ottone Arachiepiscoso viro plane sanctissimo inibi quoddam 'diversorium Oba

597쪽

tin uilia, quamvis id nobis nec B schius , nec alii hac de re script res insinuent. Hoc Insulense S. Mariae Coenobium an . I 4s6. Windesemensis Congregationis fuisse. habemus ex ipso secundo Monasteriorum Catalogo apud dictum Bu-1chium: Ex quo amplius comprobari videtur, cum Bromerus Canonicos hujus loci sub Ottone exules nominet , ex Windesemensi gremio dicto anno I 29. adeoque& ob allegatam causam huc appulisse Erat vero horum virorum disciplina,& conversatio tam sancta,& exemplaris. ut, cum sub Jacobo Archiepiscopo eodem anno 343 6. Eharardi-clusa nova Religio serum Colonia ad instantiam N hilium de Esch Germanorum st trum donanda esset, non alii in eam, nisi ex hoc ipso pietatis alveario vocarentur, qui dein quam egregia opera Coenobio isti providerint hodierna adhue florentissima Lberardi clusana intemerata docet regularis Observantia sub Windesemensi Congregatione per tam .

At locus, qui aliis etiam prodesse

potuit ad profectum , sui ruinastilaut certε regularis saltem discipli inae extinctionem subire coactus est. Nam hoc ipsum Insulense Coenobium nullam amplius inter reliqua actu florentia Windesemenissia monasteria memoriam habere. docet nos nuper transmissus omnium actu existentium Windeseia mensium coenoborium catalogus.

Nos , quia certi nihil adhuedum

nacti sumus de omnimodo ejus interitu. in Uencho nostro interim iacularibus annumeravimus. Existebat ConfluentIae. Bro

rus Annal. Treviri tom. a. L. I'. n. 99. Busch. Chron. L. I. C. 34.

P. 97.

. iuri stinae Abbatia. Fundata est

sina. a Conradis Argentoratensi CanonDco au. II 3 7. pro animabus Tr

theri. & Berthae Patris. & Matris inhonorem S. Christinae. Haec pri- lmitus Abbatia, postmodum multis lvicibus acta , diversis Coenobiis subdita, demum furore haeretic rum in nihilum abiit. Anno enim 14s . Collegio S. Arbetasti unita dicitur a Sammarthanis , quam unionem si quodam instrumento probassent, haud dissiculter admitterem, verum, clim ex Buschio sciamus ipsum monasterium S. Ambogasti hoe tempore unitum fuisso Capitulo Windesemensi, sane credibilior est cum eodem facta uni hujus Ittenvillerensis Coenobii . quamvis illud in Catalogis monasteriorum hujus Congregationis notatum non legamus. Prosecto . dum iidem Sammarthani subdunt dicentes et Paulo post hane unione

fuisse eassatam a Roberto Episcopo,

or imam Abbatiam Truthen sano atqu8 Windelamensis Congregationis membro incorpinatam, tamdemqtie ab eodem in prioratum muta

tam , omnia ista Conjecturam faciunt , hanc unionem fuisse Nin-desemensem. Hinc documenta,

quae nobis M. SS. Doctissimi viri. ae Canonici Imperialis Collegii

Bettenhusani Francisci Petri comis munIcata sunt . disertὰ as Ierunt, sub Congregatione Windesemen si hoc coenobium floruisse, usque ad tempora, quibos secuto declismo sexto crudele rusticorum bellum desaeviit, ubi a rebellibus subis

ditis miseia devastatum est. Foristasse autem haec unio tardius conintigit, ut ideo nec Buschiano, nee Bodecensi Catalogo insertum re periamus. Loci vero sacri a notandis sectariis diruti redditus EpiD

598쪽

coenobium ab origine fuit Virginum Cisterciensium, quibus illud

Henricus secundus Episcopus Wo matiensis trigesimus octavus condidit anno I a 26. ut patet ex Chro.

nico Normatiens per Lude rigium edito , in quo sic legitur :

Henrietis se Mus Episcopus uram intiensis isti etiam inevit, inchoatit, με fundatu monasterium in Risgar

ten extra muros cimitatis mormatiem

sis versus spiram in area, sime horto D minorum myris Ecclesiae,quem hortu Didam Risuris Cameraritis Domini Irmatiensis infudum habuit ab ipsis Dominis, ct postea de Arentia Domini Landolphi, quisequitur, monasterium in proprium dedit, or resignavit. Hemiis vis iste monastirium praefatum incapri, se Forores aliquas ibi introduxit . fuserantque ibi Montaks θνὸ per ducem res , ab anno Domini Ia 26. uti ad

annum Domini I i. ct tunc δεμ cientibus ibi Monialibus Cisteretensis Ordinis , introducti Funt pro eis C nonici regulares , qui moda ibi sunt. Haec praesitum Chronicon. refer que dein complures indulgentias, ac privilegia, quae summi Pontifices, Gregorius 'nus Alexander 4tus, Innocentius 4tus huic coenobio adhuc Parthenico contulerunt , similiter& Imperatores, alis veprincipes terreni.Mansit hocGynaeceum

In florenti disciplina, usque ad cae- II i sti initium, sed tum, ut idem Chronicon narrat, a prsti Ino fervore Virginas defecerunt: causam vero suggerit fuisse: nobilium fibasilidem,

quandoque etiam Symoniace receptas ,

prout in quadamittera antiqua se invenisse hujusChronici author testatur, tandemque justo Dei Iudicio virginibus omnibus pG pestilentiam extinctis locus longo tempore desolatus existens Windesemensibus cessit sub Hideriso Episcopo Normatiens : hic enim cernens locum illum adeo expilatum, ut ne calix reperiretur, qui OppiSnotatus non es set, solo quodam paupere cum uxore, & filiis pro custodia dormis constituto, accersivit Cistercienses Abbates in Schonhom 5c Mulbrua aliosque plures , ut si non essene omnino desperata remedia, locum pristino virori restituerent , v elim diffidentibus singulis , res mandante Friderico devoluta est ad

Concilium Basileense I Patres igitur Concilii Abbati cisterciensitum praesenti aperuere hujus moianasterii negotium, petentes. ut id aut reformaret per suos , aut alii ordini contraderet, qui , M erat vis Doctas verba 'sunt Chroni stat intestigem loci des.lationem , dixit. plaeet, at locus age detur religiosii oriadinis alterius, mend cantibus exceptis.

Mendicantes nam i nominavit manducautes Aronichprout DBusta ab ipse data habetur , no gens omnino tales habere in loco illo. Dur habitato consensu , Age Fridericus Episcopis mclimatiensis unacum Ludovico Pal lino Rheni , ct aliis bovis viris ad Capitulam L in semense Canonicorum Regularium mistrum, 'o at locum i km in Fuum mutarent ordinem, petiverunt 2 quibus annuentibus Patremia ridiclen ad locum praefatum mise. runt, qui ibi veniens, o hominiam

naturas VI considerans ἀγxisse fertur, terra isti est vinifera , sed non res gis era etc. Hucusque Chroni sta. Qui dein pluribus describit ipsius

hujus coenobii reformationem , prarularumque mox subsecutum

disciplinae implantatae progrcisum, de quo nos suo loco plura. Caeterum resertur Monasterlum Istud tu seeundo Incorporationis Windesemensis Catalogo, & observat Chronicon Bodecense, fuisse

illud , piis limo Arnoldo ad legem

Windesemensem reformatnm. μ tuatum. M loquitur, in Hirtenear. ten. Quod vulgo interpretari liceret risiorum honiam, at Bustatus L. de reformat. monast. Cap. 6. nuncupat Hirstinganen, hortum Principum. Resormationis opus

599쪽

primus aggressus est hujus loci tum Hiera δe, eum Canonis. H μιιιι ariCanonicus Breuiaris nomine. vla d ut in locis planὶ regulatibus pietate, & maxim8 mortifieatione nostris aliquibus adhuc hodie mos eximius : Ue Winde mensibus est) PF iam in I serere dreantantis pro dicta reformatione supplicans L Missam pro iant, Mes peregre directorem obtinuit iam dictum istis Pliam veste Mmiti, aeque de

Arnoldum , indigebat profecto spem Rectorem Benialiam Agag --

tanto reparatore in ultimam propὰ nias ad se promeans, cumque is ac ruinam tam in spiritualibus, quam regiam neglueret, Lais precibus, ν-- temporalibus jamjam procumbens δε- misso Atintio Rectis is peregrino εMonasterium, sed Deus, qui cae- -υse ex siitur, demam ciam Arnol testium rerum emolumentum quae- dis priore existimatiam paverem acce rentibus, Hementissimo prouidenis ans Me at eo avid te Domini, inquitetriae oculo mox terrena in necessit, mihi dilectissimi, peregrinus sum, iutis um administrat, utrumis hiantis meus testasur, or singularemque isthic se concessi in Canonieis peregrinationem jam seum factum

inaniteste monstravit e imprimis habeo autem triginta flore os penes me, quidem regularem observantiam rogo, iat idos recipiatis in deposit . tam tedula cura Arnoldus promo- qti si reversus ad vos non fuero, Πα vit, ut cum augmento virtutis disi florent ad Uus vestros perman cresceret tantra modicum tempus tant, imo donasuntur M. Non d Deo servientium numetus; cor- hium, quin certi temporis moram, porales autem indigentias mox In- eam que forte modicam praesigna

de sublevati, quodam quasi mira- verit hie peregrinus sui reditusculo idem benignissimum Numen expectandam, ut sic citius depo edocuir. . obtigerat namque ipso stum in donum necessitatis sub-

reformationis tempore, ut Prior levandae transiret. refert enim idem, Arnoldus, constituto S. Mariae in hori qui reliqua, quae hic attulimus, A

. y RMore μὰ nominato thor Rodecensis Chron. pecuniam Benholis, is in fluum Boiaeensem re ipsa in Religiosorum horum

Priora tum cousdam negotia is menvi usus transiisse. Erant insuper haea caura Der pararet e eonmoratis itaque dona caelestia quoddam faecundum Bercturi, reliquisque Canonicis, Mi semen subsequae benedictIon;s, qua Memis comisantem algorem ingruere hi Hatres constanter postmodum temerent, quaerit ex issem, vel Hiri dignati sunt. Uueta pro hoc tempore peducea Pm Uerum quantlimcunque saecu. de revi Gemeret, quibus se af --- i5 decim3 quint6, ac Isto florue nente stigore tuerentur: renuit id rit&. summis etiam viris in me feri Berthalias , asserans magnam lio, fuerit &amore, videtur tamen paupertatem tanquam pedissequam ad- communem plurium Monasterium

haereressti, Fratribusque suis, aitque Infaustam pariter devastationis pamr ve st pro Deo, Fratrisque δει- tem subiisse. Quamvis enim apud stinere frigus, quam contrahere debi- Sammarthanos legamus, illud naneta, quae nequirent mmisere . at o Canonicorum Regularium s. Masilere Canavita, se rem maximὸ ne- σω ini esse, cum tamen nulla no cessariam omnino emendam et uere bis ejusdem actualis existentiae nodirentes : Minnam Deum optim/ titia praestδst, &in recenter eom suo tempore provise rum, ut μυ-- municato Monasteriorum Catalo

tur. Triginta igitur florenorum pretio go omittatur, ne dubium quidem emenda pellicia comissium es. Noa mihi est, illud sub cineribus iae H lit omnipotens Deur tam piam in te exstinctum

se confid vitam Gu. consura, nam Exsuut prope Normatiam.Chron.

600쪽

F.hι - Lauter bachense: In Superiori Alatia dicitur primum a ta

δυκo Rege Francorum constructum circa annum Domini soo. &anno Iopo. Congregationis Mar-bacensis Author, atque institutor Manegestas de Luttemach in hoc Nonasterio notatur suae Religiosae vitae Principia hausisse, nunc vero in saeculare collegium jam diu mutatum praepositum habet, Decanum, Custodem , aliosque omciales. Existit in hac urbe. Baec ex dΟ-cumentis Francisci Petri accepi

mus. ι

Unam hujus aliquando existentiam sub Canonicorum regularium instituto discimus ex Broureri annalibus, utpote qui disertε asserit a Balduino nonagesimo Trevirensium Episcopo ipsos Canonicos propter hospitalitatem immodicam, rei familiaris pene naufragium minantem translatos ad Me-ginense oppidum fuisse, ut vitam deinceps ex legis, 'ae Diseiplinae praescripto tranquilliorem degerent. Ex hoc ipso Launnechiensi Coenobio jam olim, id est, anno

II 42. Folmanni Abbatii rogat , prout idem Bromerus insinuat, in pagi Halendri Piciniam proxime Rhenum apud confiuentes Canonici translati fuere per Alberonem octuagesimum primum Episcopum Trevirensem, quos Idem rara henem centia complexus dicitur, novalium, & pecorum decimis eis remissis, similique onere fundis eorum, quos in praedio Ualendrae Reinbaldus & Sigefridus Irenburgii donarant, levatis, denique ab omni solutis cieularium Iurisdictione, solum Imperium summum sibi Episcopo reservante. Faceor

resolvere necdum poteram, ut inter nostra referrem, Cum Mappam,& Elenchum perficerem, eo quis dsemper crederem Ualendrae Augustinianos, quos Eremitas vocant,

fuisse institutos , opinionem ipse interpres firmavit sua In Epitome

Bromeriani styli sit hic idem fatetur obscurioris' aeque, ac sublimioris, quam , cum in lectoris commodum compilasset, & nos assumpsimus, eo libentius, ab tyso Bron eri fonte hauriendo abstinentes, quo acrior ipse sui sermonis sublimitate accideret. Cum igitur Masenius diserte dieat in sua Epitome ad annum 142. S. Au ginini Eremitae in Istender recipiuniatur insta conmentiam , ultra non soliciti hanc spartam Eremitis reis liquimus, usque dum 1 lectione aliorum sat copiosorum ut praesentis operis fert, necessias voluminum aliquantum expediti, ad eos libros pervolvendos animum applicaremus, qui quidem non

tanto, & exquisito usui, essent tamen non contemnenὸΟ emolumento. Itaque hos inter etiam ad Broweri Annales fundarὰ scruta dos pervenimus, atque tum reperimus, vacillasse Masenium, neque Eremitas, sed Canonicos illos fuisse, qui ab Alberone translati sunt ex Lonnechio Valendram, utpote quod diserte Broπerus dicat : Baiadiainiam anno I 326. Meginensi on dum Canonicorum Collegio pshue ex

Lonne e translato excoluisse, quod idem ab Agerone quondam factitatum, qui ex Lannecti in Glendericanum agrum res id est Canonicos, non Eremitas 3 transtulit. Ex hoc vero

simul patet Lonnechienses Coenobium antiquissimum non solum, sed & viris religiosis opulentum fuisse, at nimiam holpitalitatis

consuetudinem causasse, ut totum Lonnechiense asceterium ali5 transferretur. Praeterea cum Folman

SEARCH

MENU NAVIGATION