Compendium juris regularium

11쪽

INDEX RERUM ANAL- s.

uocius Π. De obligatione quoad observantias 1353 1. De observantia Regulae 1363 2. obligatio Regularium ad omium divinum. . 136A. De ossicio divino ImB. De oelebratione Misaae IM 3. De obligatione deserendi habitum 146 De quibusdam negativis obligationibus 1483 5. De Clausurae obligatione 151A. De Clausura virorum IMB. De Clausum Montalium 159 C. De accessu ad Moniales 166 CAPin V. De Regimine Regularium ad Intra et Extra. . INI. De Regimine ad Intra 174 Articulua Ι. De Subjecto Regiminis 1743 1. De electione Praelatorum 1753 2. De elections Abbatissarum 21ol 3. De postulatione 214l 4. De praesentatione 215 uocius ΙΙ. De obiecto Regiminis ad intra. Mom exemptione Regularium Mol I. De potestate dominativa 2243 2. Do potestato iurisdictionali 226 3. De potestate coercitio 2463 4. Do potestato litur ca 252 tisaeus III. De Capitulis 257 Artioulus IV. De Visitatoribus ras Appendix: do Sacrae Scripturae lectione Mo reo II. De Iuro Regularium ad intra 263 Articulus I. De Regularium habitudio ad beneficia . 264 uocius ΙΙ. De Regularium habitudine ad s. miniat rium 2643 1. Quoad praedicationem verbi mi 2723 2. Quoad M. Eucharistiam 274 3 3. Quoad Poenitentiae sacramentum 2833 4. Quoad S. Extremae Unctionis sacramentum 2943 5. Quoad S. ordinia sacramentum 294Articulus ΙΙΙ. Do Regularium habitudine ad bona tem ratis. 300

12쪽

INDEX RERUM ANALYTICUS.

Artieulus IV. Do Regularium habitudine ad Ius -

l 1. De Regularium privilegiis in genere 3γε 2. De Regularium privilegiis in specie 318 CAPUT H. Do Egressu o Mligione et Mutatione Religionis 338 uevius I. De legitimo egressu 3383 1. De dispensatione 338 2. De mutations sive transitu ad aliam R ligionem 3483 3. De suppressione 352 Aruevius ΙΙ. De illegitimo egressu 355 I De Hectis 355 3 2. De fugitivis 3593 3. De apostatis 360 CAPUT VII. De Congregationibus Rosigiosis 363

Articulus I. De Congregationum religiosarum natura. 363 Artieulua ΙΙ. De earundem emotione 364 Artieulua ΙΙΙ. Do ingressu in religiosas Congreg tiones 368 Artiovius IV. Do obligationibus MI Articulus V. Do Regimino congregationum ad intra et exim 377 I. Ad intra. . 3773 2. Do relations Congregationum ad extra. 387 tisaeua H. Do egressu a Congregationi a. 3κ PENDIT 3κI-- -RUM ALP--mma MI

14쪽

1. Existit in Ecclesia status quidam medius inter hierarchicum et laicum, qui Vocatur religiosu' quippe qui speciali modo religionem eiusque actus prosequitur. Antonomastice, ait S. nomas, religiosi dicuntur illi, qui se totaliter mancipant dirino servitio, quasi holocaustum Deo offerentes. 2. Notio Porro status ex eo Praeserum oritur, quod ille, qui Vocatur religiosus non sit de facili mobilis ab illa occupatione; involvit igitur quandam stabilitatem vel permanenua Permanentiam dico, quae gener

tim libera obligatione firmari debet. 3. Status iste dein perlectionem secum ducit. Νam, ubi semper mino, ibi indicium, aliquid desiderari, ad aliquid moveri, quod nondum habetur; ubi vero status, ibi quies et possessio illius, certo saltem gradu, quod desideratur.

2, q. 186. R. I. M. Bouis, De Iure Reges. I. I. p. 7 qui negat esse obligationem proprie dictam. S. Thom. 2-2, q. 183. a. 1 sqq.; es. Suarer, De Religione, Ι. I.

e. m. n. 5.

15쪽

INTRODUCTIO.

4. Ρersectio vero ista, hac in vita adipiscenda, patitur Varias classes, quae juxta mensuram charitatis dividumtur; statuiturque inprimis duplex perseo nis classis: quisendas scilicet et acquisitas. 5. Mutus religioma dicitur esse, perfectionis, non acquisitae, sed acquirminus. Nam scopus istius status praecise in eo oonsisut, quod quis stabiliter et pedissueran- tendat ad persectionem. 6. His in genere dictis de statu religioso, aliquid addatur necesse est de historim p π am ipsius. Non abs re dividitur in quatuor periodos: 1 potest assignari a tempore Chrisu usque ad C. Nicaenum I. 32M. In hac emota tum viri,

tum praeserum feminae se separant a coetu fidelium communi addicentes se Dei servitio exclusim. Μω--teria tamen et Moeteria nondum propria existunt, sed

potius sive singuli in locis secretis, sive plures in domibus paternis vel illis, quae ecclesiis sunt adnexae, singulariter

Visunt.

γ' periodus se extendit a tempore C. Nicaeni ad Lateranense IV. 121M, qua in periodo ordines exsurgunt et Vita monasuca imprimis floret. Sunt

Corale

16쪽

INTRODUUPIO.

II praesertim monacti S. Antonii, S. Mailii, S. Ben dicti, cuius ultimi ordo in multos se efformabat ramos temporis decursu. Postea S. Augustini Demitae intrinduin sunt.

M periodus usque ad Tridentinum 154 1563ὶ --

tenditur. In hac emota status religiosus Praes fert quendam aspectum, qui quidem essentialiter ab illo antecedentis periodi non differt, tamen, quatenus finis peculiaris magis exprimitur in unoquoque ordine, distinctionem quandam status religiosi induxit. Ordines mendicantes noVae Vitae gelantes, uti S. Francisci et S. Dominies Ecclesiae militanti sunt decori. P periodus ad nostrum usque te us protrahitur estque loecunda novis insututis non obstantibus in eo uarium S. Hi V Confututionibus. Aliqui ordines formales exsurgunt, in Societas Jesu; ast Congregationes potius florere incipiunt, quae finibus peculiaribus, multimodis necessitatibus humanis adamatae, opem impendunt. 7. Juvat etiam ab iniuo inducere modum, quo Progredimur. Agendum est: I. De natura status religiosi. II. De Ordinum et domuum erectione. III. De ingressu in Religionem. IV. De obligationibus religiosorum.

tarea nomina istarum congregationum; finem et Constiti ines vido mimbveheri l. c.; et Ririnensericon, 'Congrega--men,'' auctore M. Lehmhuhi, S.d.; ibid. 'indon' si 'indon

17쪽

INTRODUCTIO.

VI. De 'gressu e Religione et mutatione Religionis. VII. De Congregationibus religiosis. 8. Τandem aliqua dicenda remanent de fontibus ris Rogularium. ' Siquidem uti jus commune, cuius Jus Regularium in mat partem, habet lantes et collectiones sontium, ita et Jus Regularium. Et quemadmodum jus Ecclesiae commune, Nive o eo es e subjective sumptum) non uno tempore est stabit, tum fixumque, ita et Jus Regularium decursu dumtaxat temporis magis eSt eVolutum. Patet fontes Juris Regularium Primarios esse fere eosdem ac juris communis, S. Scripturam, Traditionem, Conciliorum decreta, Pontificum Constitutiones, SS. Congregationum decisiones, etc. Consuetudo quoque habet suas partes, cui tunc ex altera parte Prorime accedunt privilegia regularium. De his ultimis, quae Scitu Sunt digna, proferemus in capite V. At cum per totum tractatum Saepe ad consuetudinem referendum sit, forte non erit extra scopum, aliquid dicere

de consuetudine.

9. Consuetudo, αὶ definitur: VJus non scriptum, dimturnis populi moribus introductum, aliquo legislatoris

consensu firmatum. Est ergo ius, i.e. habens Vim obligandi, actuum frequenta ne inductum, cui accedat oportet legislatoris consensus, Sio e minus, Simincitus, s e Prumum M. b) Dividitur in consuetudinem secrandum legem, i.e. non disserentem ab interpretatione legis, quae Vodatur

cf. Santi, Praelectiones Iuris Canonici, I. I. tit. l. n. I, ed. distet 1898, Vol. I. P. 40.

18쪽

INTRODUCTIO.

usualis; in consuetudinem praeser legem, quae obtinet locum cum populus regulares Vel aliqua regularium communitasὶ sibi praecipit vel prohibet id, quod nulla lege praecipitur Vel prohibetur; in consuetudinem coram legem, qua aliquid lege interdictum redditur licitum, et quod lege praeceptum est, redditur indisserens. H dirimes consuetudinis quatuor generium

Ponunt auctores: M. ut sit rationabilis, ut ait legitime Praescriptis, ac duae ex parte ipsius consuetudinis- ut accedat consensus legislatoris, et demum frequentia actuum eum intentione inducendi consuetudinem. Requiritur ergo 1' rationabilitas ex Parte comu tudinis, quia habetur ad instar legis, quae nisi sit rationabilis, non habet Vim obligandi. Porro hic intellige nos loqui de consuetudine contra legem, et quidem in facto eme, i.e. in sua Veris et completia eriωιentia. Porro quatuor sunt cruUria rationabilitatis

vel potius irra natalitatis): M smor peccatorum, ID eversis potestatis Ordinis, τὶ Gersio potestatis jurisdictionis, sive legislativae sive Vindica ae, M prohibitio consuetudinis contra legem etiam futurae, preMe u legislatore apposita. Quoad πι et th nihil est addendum, patent enim. Quoad n refertur Pra

serum ad casum quo rumperetur nervus ecclesiasticae disciplinae, V si nempe consuetudo posset praeolere

contra Vim imperandi et coorcens, quae legitimae auctoritin vi jurisdictionis est indita.

es. Santi, I. e. n. 5. P. G. ibid. cf. c. 5. x G. M ubi Innoc. III. damnat consuetudinem, ni

Corale

19쪽

INTRODUCTIO.

Mo potest etiam obtinere in communitatibus; unde talis o suetudo, quae Vim iurisdio nis Superiorum

laederet Vel impediret, saltem essentialiter, non esset consuetudo. Quoad δὶ haec adverte: Clausulas com suetudinem prohibentes sunt 1' μωρααμ, eg. non stante quacunque consuetudine contraria; '' ae pno. M Mes, e.g. nolumus contra hanc legem aliquam oonsuetudinem Valere; V 3' re λα ιε' e. g. talem consuetudinem penitus impro mus, reprobamus; pinuso ruptela iuris est quam consuetudo. V Porro silex, cui talis clausula apposita est, est disin -- tuno certe consuetudo contraria apparet irrationabilia; si Vero lex est mera humana, tune consuetudo clausulis contraria, etiam solemnissimis, excludi non potest neve irrationabilis sty ret, si ceterae oonditiones

adsunt.

Roquiritur 2' is fima praeam reo, quae te Ore dedito indiget. Porro si agitur de oonsuetudine rationabili praeter legem, dicunt auctores spinum decem innorum sumere, ut praescripuo legitima habeatur. Si agitur de consuetudine contra legem rationabili, auctores divergunt. Alii dicunt 10 annorum sumens, dum alii mutendunt 40 annorum spatium requiri; alii demum distinguunt inter legem usu moemam, contra quin ut oonsuetudo praeseribat, requiri, aiunt 40 -- et legem rite promulgatam et nondum usu mo inm,

qua quidam Canovies interdictum generiae in Epimopo --

positum non servabrent. cf. nti, l. o. n. 10. D. M.

20쪽

INTRODUCTIO.

oontra quam Oonsuetudo 10 annorum praescribit. Requiritur 3' aliqualis is Malaris m-- a. Sumit Per se praesumptus, saltem si lex consuetudini o-traria a legislatore promulgata nullam mentionem inest de consuetudine, e. Per diuusulam. Requiritur 4' acturam fmgumina, unis mis, non interrupta, si is per actum populi contrarium, Me per legislatorem impedientem, quominus consuetudourem servetur. Actus debent esse voluntarii et libere fili; requiritur ergo etiam scientia, M. ut Populus Belat, hos actus nulla lego esse praescriptos Vel notus esse legi contrarios. Libere possiti sunt, si non ex vivet metu pro dunt. Actus dein debent esse frequentes, publici et notorii, Vel saltem ita demonstrabiles ut usus inde consurgens possit Probari.

M MFoctua consuetudinis iuxta legem, est legis

ipsius interpretatio; consuetudinis Praeter legem, est induino novae legis; et effecim consueti contru legem, est vel totalis vel parualis praeeristentis legis ab g uo; et quidem quoad leges molestasMas perimit eo suetudo etiam vim dimotivam, siquidem non videntur existere lages ecclesiasucae mere Poenales. H Abrisino oonsureuinnis fit M per supervenientem legem, et id per contrariam consuetudinem. Lex generalis posterior abrogat consuetudinem generiae non Vero specialem, excepto si clausula V Nulla obstante

Corale