Compendium juris regularium

발행: 1903년

분량: 456페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

INTRODUCTIO.

consuetudine V sit apposita; et si de consuetudine immemoriali agitur, insuper sit adnexa etiam immemoriali et privilegiata. V Lex specialis posterior contraria tollit consuetudinem oppositam specialem. Haec quoad consuetudinem. Unde quoad regulares, supple, quod sint a contraria possint indues per consuetudinem et iterum abrogari. Cetera ourrunt

10. Collectiones porro Iuris Myia tum propriae non habentur. At Dira invenies in Decreta Authentisa S. Rituum Congregationis ed. 1900, Romaeὶ et Nisese um in Collectanea V S. C. E. E. et R. R., quam edidit Cardinalis Blagam, olim eiusdem Congregationis Se Flarius ed. Romana, 188M, quae ad rem nostrum

faciunt. Insuper extant Bullaria V fere omnium ordinum, uti eg. novissima editio Bullarii O. S. Fra esses innorum, eto. Haec sunt fere documentis, Praeter scripta cauonistarum et Hiquorum moralistarum, quorum nomina in adnotationibus apparebunt, quibus usi sumus ad compendium conficiendum. Evolvantur ergo illorum Volumina, ubi compendium defiest.

Aichneri l. o. P. 35; Sarai, l. o. u. 21. P. 50.

22쪽

DE NATURA STATUS RELIGIOSI.

Demitur status religimus completus: Status hominum in communi ad persectionem christianam tendentium per tria oonsilia evangelica paupertatis, castitatis et edientiae , isto perpetuo firmata, traditione sui Deo laeta et ab legitimo superiore accepistia, sub regula ab Ecclesia approbata. Explicatur definitio: 1. Diximus complatus: Siquidem hic agimus de statu Regularium, non Vero Congregationum, quibus notio status religiosi quidem competit, at non eodem modo perfecto ac ordinibus, in quibus Vota solemnia emi,

tuntur.

2. In oommuri: ut excludatur vita proprie dicta eremium, quia ex iure hodierno Melesia nonnisi illas regulas, quae Vitam e munem Praescribunt, approbat. Potest tamen etiam Vita ereminca e g. Camaldule Mumin de statu religioso proprio paruoipare, casu scilicet, quo eremitae cum aliis eiusdem insuti sodalibus communem Praelatum et regulam habent.

23쪽

DE NATURA STATUS RELIGIOSI.

3. Ad perfectio in christianam te de reum: quibus exprimitur finis, qui consistit in adipiscenda charitate, gradu, qui non est communis omnibus christianis. 4. Per tris consula mavelim: paupertatis, casti,tatis et obedientiae. Vocantur consilia, quin s mobservantiam mandatorum omnibus christianis nece Surio mequendam, aliquid persectionis secum ferunt quae non exigitur ab omnibus, sed ab iis dumtaxat qui servitio Dei in statu religioso se mancipant.' Porro ista tria requiruntur et sussiciunt, ut status religiosus saltem abstracte considerisino habeatur completus. Nam hisce tribus Omnia obstacula, quae Procedunt eX triplici praesertim concupiscentia et impediunt liberi tem tendendi ad persectionem, adimuntur.' las erpatet ex historia vitae religiosae haec tria consilia semper fuisse requisita, at et suffecisse.

5. Voto pe rein ymoeta: Votum hio intelligimus illud, quo quis in actu ingrediendi statum religiosum

in concreto consideratum irrevocabiliter promittit se servaturum tria consilia Gangelica.' lata promissio

S. Thom. 2G, q. 186. R. 2. Est utique consilium antecedeia r in votum nunc Mum, non Vero consequenter; quia post votum nune atum 'eo

silium '' iam induit rationem Praece i. cf. mrne, S.I. με merctiscium, t. III. n. 590, Romae I901. cuius es. auctoris opus ad nos Pervenit, quando manuscrimum iam ex toto completum erat; unde non potuimus illud amplius consulere in extenso. Ex S. Scriptura es. min. XIX. 20; Maro. X. 21. 29 sq.; Dun. XVIII. M. Conser insuper S. Thum. 2AE,

24쪽

DE NATURA STATUS RELIGIOSI.

debet esse tabctra, M. non vi vel metu adductis, M. cum agatur de consiliis, i e. de obliginone quadam, quae lege extrinseca non praescribitur. Debet esse insuper ista promissio misma strue Visibilis, quia, quamvis minprinoipaliter ad Deum tendant, tamen de communiter continguntibus, accipitur ab homine. Demum votum requiritur ad inducendam stabilitatem, quae per et ad notam status religiosi. Dividitur votum in vi temporarium et per tuum, quorum prius est illud, quod ad certum temporiss uum emitutur; ps eruum absque temporis limite et generuum loquendo, saltem ex parte VoVenus, inritamin nuncupatur; bin solemne et simplex. Porro ista divisio certe laborat aliqua dissicultate, uti perlegenuo rum auctorum operis satis patebit. Certum .st dissem in QVenire voto non si intrimem, M. SiseeX promissione ipsa, sive ex intentione 6Venus; nam

ista pertinent in specificam constitulionem Voli, qua talia. Traditio sola non sussicit ad explicandam disserentiam, quia ista habetur e.g. in professione simplici religiosorum ordinum formalium, ex parte VOVen saltem, imo etiam ex parte Institi, si intentio istius penitius consideretur. Unde tandem aliquando dicunt auctores: Votum Ulamne est illud, quod constitu ne Ecclesiae, i.e. jure ecclesiastico qua tale habetur obrinones quas discrimen consuluere sunt aptae; Votum sim o Vero est illud, quod tali sanctione a parte Ecclesiae caret. M deinde inquirunt, quaenam sint

25쪽

DE NATURA STATUS RELIGIOSI.

illas rationes aptae natae ad discrimen constituendum. Hic dispescuntur auctores. Aliqui in benedictione vel consecratione qua res sive homo pinus) tanquam Deo dicata censeatur. Alii vero contendunt traditionem absolutam et perpetuam esse notam distinc amotum solemne inter et simplex. Isin sentenlia tamendis se a diversis exponitur. Demum omissis aliis explicationibus et opinionibus, quidam dicunt solem,tatem voti religiosi consistere tum in tradi ne absoluta et o utraque Parte, M. VoVentis et Instituti acceptae, tum in vi inhabilitandi personam profitentis ad actus Votis religiosis contrarios, vel irritos Vel irritabiles reddendi. Ρorro unusquisque Sequistur quamcunque elegerit sententiam. Deinde, utrum ista differentia sit substantialis in accidentalis, etiam iuxta ultimo positam e licationem, disputatur tum inter canonistra tum

inter moralistas.

Νunc quoad effectus voti simplicis. Isti sunt: O Quoad pauperistem: Removet ius actuale bonis materialibus fruendi vel utendi absque licentia summorum; non Vero impedit dominium radiciae, ita ut

Votum simplex emittentem non reddat incapacem amb

Ista sententia attribuitur S. Thomae, Summa Thool. 2AE, q. m. n. 7. 8. es. Sum , de Relig. l. II. c. 20 sq.; o. I4. n. 10. Inter rece tiores Oanonistas es. Meme, i. c. t. III. n. 5M, VII. istam facit suam. Nostro iudicio neo ista sententia omnes dissicultates ex historia summas s erat. cf. Pist. I. p. 5; de historia vide intra c. III. ubi de ritu. Amidentalem esse differentiam inter utrumque votum tenet inter recentiores, Praeter Plures, etiam es. mma, l. c. n. MI, IV.

26쪽

DE NATURA STATUS RELIGIOSI.

2Ipiendi haereditates, legata, donationes et disponendi de bonis talibus cum licentia superiorum. bὶ Quoad castitatem: Votum simplex matrimonium reddit illicitum tantum, non Vem irritum; excipe Scholasticos Societatis Jesu, pro quibus, quinquam voto casulatis simplici ligatis, irritum, non solumillieitum foret matrimonium attentatum.' Quod est speciale es. Societatis privit tum ex Const. Gregorii XIII Quanto, ' d. 1. Feb. 1583, et aliis. e) Quoad obedientiam: Observa nos non loqui de oblis gatione Volo inducta, uod Valet etiam de vi et f- sed de effectu iuridico Vin religiosi. Insuper non est

sermo de effectu professionis, sed vin dumtaxat. Unde si loquendum est de effectu vin obedientiae iamplicis, communiter amignant auctores materiam, quae mu extra votum obedientiae se habet dicentes effectum indues relate ad vota mota Vel promissiones privatas facta ab illo qui hic et nunc profitetur votum simplex religiosum, antequam hoc Votum emiserit. Quapropter iste effectus ita describi potest: Vota praecedentia .g. recitandi ossicium B. Μ. V. , quas cum statu religioso sunt commutalia per se non exunguuntur, nisi ab ipso emittente Votum commutentur aut a Pruinlato competente irritentur Vel dispensentur. Quodsi

vota illa cum statu religioso fuerint incompatibilia γ g

MMarri, Collectanea. Romae 18M, p. 777. n. 7; p. 780

n. 4, etc.

Surereae t. c. tract. VII. l. s. c. 21. Aliquando auctores haec omnia sub uno respectu tractant Unde notandum est quae hic diximus, ne confusio oriatur.

27쪽

22 ,

DE NATURA STATUS RELIGIOSI.

Votum peregrinandi ad locum sacrum satis distantem , Solummodo Suspenduntur, et si religiosus ex Instituto

Effectus voti solemnia assignari solent sequentes: αὶ Quoad pauperistem: adimit dominium rudiciae, capacitatem dominii et usum rerum temporalium im pendentem. Quaecunque possidet solemniter promtens, transit tempore huius solemnis voti emissionis ad Institutum, cui se adscribit, si Institutum sit possidendi est e RX.bὶ Quoad castitatem: matrimonium saltentatum) su sequens prorsus irritui, Praecedens Vero matrimonium, si non sit consummatum, irritum reddit; non quidem naturae jure, Sed ecclesiastico. e) Quoad obedientiam: Vota praecedentia Sio Pe sonalia sive realia extinguuntur, nisi professus velit retinere Vota cum Suo Statu compatibilia aut iuris sanctio extinctionem etiam Voti compatibilis excludat. Excipiunt proin auctores Votum male a teruo accein istum, quia talis extriclio Vel irritatio laederet justertii acquisitum. 6. Trasitione aui Deo lacta et a superiore legitimo

cf. Mema, I. c. n. 645. V; Suare' de Rel. I. VIII. c. 4; Bouis, I. P. 89 sq. mari, de Statu Religioso, Romae 1896, p. 22 Memna, l. c. n. 646. V; Marea, de Rel. l. II. c. 13. n. 8; Crat εω , n. 2498.' Lehmisia, Theologia Moralis, I. n. 466; Mues, 'de Iuridiea votorum solemnitate,'' in 'Disputationes Academicae, Oen ponis 18M, P. 18 sq.

28쪽

DE NATURA STATUS RELIGI I.

23aceeptain: Traditio' homini facienda omnino nece astria est ad statum religiosum in concreto consideratum , quia ipse est corpus juridicum, quod membra sua nonnisi aliquo signo sensibili sibi incorporare potest- signo, dico, sensibili, quod actum incorporationis indicet. Porro corpus juridicum rite repraesentntur per suum legitimum Superiorem, unde traditio ab hoc acceptari potest valide. Traditio, non solum promissio,

est necemaria ratione contractus, quem VOVens simul

et acceptans ineunt. Contractus bilateralis.)7. Sub regula ab Ecclesia an μια: M Regula definiri potest: totalitas praeceptorum, quibuS membris alicuius ordinis religiosi reguntur tum quoad spiritualem Perfectionem, tum quoin Vitam communem.' Re lain ordinibus formalibus saltem antiquis) vocatur cO X sacer, quem Primus eorum magister Sive fundator suis tradidit observandum. Constitutiones vero sin istis Ordinibus) vocantur additiones illae, quae Praeter regulam, aliqua modificant vel declarant, quae sunt temporis vel locorum circumstantiis magis adaptatae. Aliqui ordines formales, e.g. Barnabiturum V intprimitivum codicem Constitutiones; ceteroquin Co gregationes religiosae Constitutiones nominant suas

M Porro de ista regula' non loquimur nunc de Constitutionibus Congregationum religiosam quaeitur, utrum approbatione S. Ecclesiae indigeat ita, ut

Termini quibus antiquitus utebantur, sunt: se trudere, desPondere, consecrure, more Deo; cf. πιιμα, l. O. P. s. a. M heiaerico inde reges.

29쪽

DR NATURA STATUS RELIGIOSI.

absque ista status religiosus non habeatur. Νegari non potest s. iundatores, e g. S. Pachmium, S. Ben diotum,' medii aevi initio exstrame regulas, quin Rinprobatione eas indigere putarint. Ast nemo unquam arguet istos Ordines non pertinuisse ad statum religiosum completum. Unde dicendum est de iure divino non requiri approbauonem, altem si sermo sit de ninproba ne non formali. Aliter loquendum est, si agitur de iure ecclesiastico rigente a te ore oeno. Lateranensis IV. 1215ὶ praesertim.' Nam hoo Co

cilium diserte adstruit necessitatem approbationis e clesiasticae ad novum ordinem' et Proinde noVam regulam-taVeniendum. Ista approbatio est eausa maior, Summo Pontifice reservata.

e) Disting titur triplex approbatio: α solemnis et definitiva, quae a solo Romano Pontifice dari potest requiriturque ad constituendum ordinem formalem; th commendaritia, qua institutum religiosum laudatur simulque eius regula sconstitutis; r missim, qua statuitur nihil saluti obnoxium in tali regula vel insutuis , absque qua approbatione si quis institutum religiosum Velit condere, statum rebellionis potius

induceret.

Consistit vero approbatio in πι iudicio aut Mico,

' Laudabat quidem S. Grem a Magning regulam S. P. Ben dicti, at non qua Supremus Pontifex, sed qua scriptor ecclesia ticus Dialog. II. c. 3M. Ita mulae, I P. 56. c. s. x III. 3M; c. I. Extrav. III. D.

30쪽

DE NATURA STATUS RELIGIOSI.

25 quod religio Vel regula sit honesta, licita, utilis; D

potestate superiori illius Ordinis concessa, Vota in eo intentium, nomine Eccliniae acceptandi, et sic eos Veri religiosos constituendi. Prius est essentiale et pertinet ad insallibile Molesiae magisterium. Apri batio aliqualis omnino requiritur non solum pro Ordinibbus formalibus cum Votis solemnibus), sed etiam Comgregationibus religiosis, uti ex sine canonis C. Lat. IV. citato patet ne nimia confusio in canonisine-res, gionum inducaturi': Invaluit tamen usus, ut priusquam Pontificia petatur approbatio, aliqua fiat experie iis, utrum ex noVo instituto commodum possit capere S. Ecclesia. Quem procedendi modum ipsamet Sedes AP t. sequitur, laudando prius instituta, quae sto inceperunt, sto deinde probando.

Hal. I. P. 20. cf. M Miae eon, inde reges.' M. Pist. I. P. 2I; Bouis, I. P. 212; Aschneri l. c. P. 467; de modo procedendi infra dicetur.

SEARCH

MENU NAVIGATION