Compendium juris regularium

31쪽

DE ORDINUM ET DOMUUM ERECTIONE.

Status religiosus quid sit jam dictum est. Quaeritur nunc quomodo remi Ordines, qui a iam existentibus discrepant et tamen de statu religioso completo participant, possint fundari, cui quaestioni adnexa est altera:

quomodo domin nOVae seu conventus ordinum iam existentium possint erigi. TICULUS I. De novorum Ondinum institutione.

Observamus imprimis nos loqui de ordinibus formalibbus, i.e. de religiosis familiis, quae ementiam status religiosi completam exhibent, quise emittunt Vota solemnia, prout a Curia Romana intelliguntur; excluduntur ergo Congregistimes. Si agitur de quaestione iuris, tune quaestio moveri potest duplici sensu, se. 1' quo iure status religiosus, incommuni vel abstracte sumptus, fundatus sit; et 2' quo jure aliquis ordo determinatus species aliqua status religiosi, e.g. Benedictinorum , seu in concreto sit fundatus. Quoad 1 conveniunt auctores rem jure divino, utpote ab Insututore Ecclesiste intentus et approbatus,

32쪽

DE NOVARUM ORDINUM INSTITUTIONE.

27 in constat ex evangeliis, es. Min. XVI. 24; XIX. 12.21. Consentiunt etiam M. Patres hac in re. Quoad 2 dicendum est post supradicta subi de approbatione , pendere fundationem alicuius ordinis determi, nati ab insutione et dispositione Ecclesiae. Ecclesia Vero voluntatem suam aperuit variis documentis: αὶ Cono. tmanense IV. 1215) declarat: Ne nimia religionum diversitas gravem in Ecclesiam Dei coim

fusionem inducat, firmiter prohibemus ne quis de caetero novam religionem inveniat: Sed quicunque ad religi nem converti voluerit, unam de approbatis amum . Similiter qui voluerit religiosam domum de nOVO fundare regulam et institutionem accipiat de approbatis. V Cono. Dugdunense II. 1274ὶ: . . . MPetita consutione districtius inhibentes, ne aliquis novum O dinem aut religionem adinveniat. vel habitum novise

religionis Smum . . . 'Ex his constitutionibus patet, αὶ nullum amplius institutum religiosum de novo inveniri aut fundari posse, ut jura et privilegia r ularium habeat, nisi amentiatur Apostolica Sedes. sh Imo constat hanc legem non solum esse prohibentem, sed etiam irritantem, ita ut sine saeuitate Pontificis inducta Religio sit irrita,

seu pinus attentata, nec Vuleant vota in ea emissa. γ' Constat ultimo his constitutionibus certe comprehendi omnes Ordines formales. Νam certum est, Sedem

Corale

33쪽

DE ORDINUM ET DOMUUM ERECTIONE.

Apostolicam nonnisi veras Religiones Ordines formales t e. cum Votis Solemnibus et cum regula ab ea quoque probata, nisi esset de isti existentibus ab Ecclesia admissis, approbasse,' saltem usque ad Cono. Tridem unum. Et ut haec lex magis firmaretur, Pisa V edidit anno 1566 Const. Η Circa Past His, ' qua Omnes Pris sertim mulierum absque clausum familias e medio tolli et sublatas esse Voluit. o Attamen non obstante hac lege sensim adia maria in luit, quis nempe cum permissu Ordinarii instituta talia, etiam absque clausura tolerentur, imo utilitas eorum laudaretur et rundem approbstrentur. Itaque methodus, qua hodie noVa instituta inducuntur est

sequem:

αὶ laudatur finis fundatoris vel instituti; ιη decretum laudis insutis conceditur; n approbatio constitutionum prius ad experimenti instar, dein ad perpetuum datur. M Ut exemptio et confirmatio insuti, tanquam veri et proprii ordinis si malisin concedantur, Veloonoessa considerari possint, necessaria est Prorsus specialis et expressa declara . Etiamsi exemptio concedatur, nondum sequitur aliquod institutum considerari tanquam ordinem formalem, uti constat de

Redemptoristis qui quamvis gaudent exemptione ' Vi Brevis Hi H d.d. 21. Aug. 1789ὶ non adnumerari

De Anoins, i. d.' Sandi, in meri l. III. Ut. m. n. 39, Vol. III. p. 348; os. Memmi, Collect. Appendix I. P. 228, ubi habes totam methodum clare expositam; Craisson, Moenuiae, n. 2534 sqq.

34쪽

DE NOVORUM ORDIUM INSTITUTIONE.

29possunt inter ordines s males, in declaravit S. C. E. E. et R. R. d. 16. Sept. 1864. Consideranda etiam sunt Instituta distaeia, illa nempe, in quibus etsi Viri domos a mulierum domibus separretas inhabitent, et illi aeque ac latae Superiorem et Superiorissam Generalem habeant; inmen unum idemque efformant Institutum et Superiorissa Generalis Superiori Generali subjecta manet et mulierum erga

viros dependentia et subjectio servantur. Nam talia, saltem in casibus particularibus, non a lius ain probantur a Sede Apostolica, in constat ex declaratione S. C. E. E. et R. R. in casu instituti vocali De Hopus, d. 27. Januar. 1760. Imo posset quis ex Coll. Bisauri Incem loci in Gallia, V p. 166, deducere euam assiliata esse scandalain et Proin non approbari a S. Sede. Attamen extat decretum S. C. E. R et R. R. d.d. 2. Junii 1893, quo ipsa C. confirmavit eiusmodi institutum duplo, M. Congregalionem V Filiarum Sapientiae ' et annexam Congr. Societatis Mariae, V agnita facultate Superioris viristarum in Filius Sapientiae. Diximus propterea V saltem in casibus particularibus. V Approbatae jam et existentes Religiones omnes distinguuntur ordine sequenti: 1. Quoad Maeram: in religiosos et moniales,' Vel Sa-umoniales. es. De Angetis, in ΙΙΙ. tit. 31. n. 6, II-II. P. 88 sq.; Sandi,

m. M. n. b. P. 352.

es. Se uia sit, De Personis, Romae 1896, P. 373; De Avosi'

l. c.

nec t. o. Prioribus temporibus 'monachae' vocabantur, uti S. Mari

35쪽

DE ORDINUM ET DOMUUM ERECTIONE.

2. Quoad occupationem: in religiones acuos, eo templativas et mixtas; prout una vel altera occupatio praevalet, Vel utraque aequa sere lance Ponderretur.3. Quoad Regulam sunt sere sequentes:

o roman latina regula S. Benedicti cum omni sinstitutionibus variarum congregationum).di canonicorum regularium S. Augustini, S. cim gangi Mettensis episcopi VIII. saeculo); H -ndicantium S. Francisci, S. Dominici, Cadimetitarum, etc. ID Gericorum regularium inde a saeculo XVI. Societatis Iesu, Bam itarum, etc. 4. Quoad naturam conatiuisionis dividuntur in Ordines monachiam, qui vi proprii insutis non ordinantur administeria Clericorum et vitam contemplativam maxime colunt; in clericales, qui ex proprio inscitulo deputantur ad ministeria ecclesiastica; in meridicaram qui vitam activam contempla ne jungentes, vi proprii insutuli possessionum bonorum immobilium excluderent striverent eX piorum eleemosynis; in mi ismo, qui ordinantur ad militandum pro defensione fidei chri tianae et Ecclesiae catholicae; in hospitali ios, quideminutur ad exemenda quaerunque munera chariistis.

36쪽

DE ERECTIONE NOVORUM CONVENT M.

Observa tamen. quod vix hodie aliquis Ordo invenitur, qui scopum unicum sibi praestatuerit. Necessitas si bdem temporum et diversitas circumstantiarum multines quandam evolutione uti hoc temporis loquuntur- secum duxerunt, quin tamen idea a fundatore pris habita penitus vel etiam tantummodo secundum in stantiam sit mutata. ARTICULUS II. De Mectione novorum conventuum. Sunt quaedam necessaria ad erigendas novas domos tum 1' a parte Superioris legitimi ecclessiastici; 2' qua tam ex Parte conventus noriter constituendi. Igitur, ad 1 : Requiritur licentia Superioris ecclesiastici. Ut rite possint omnia elementa perpendi, Statuimus imprimis aliqua instrumenta, eX quibus couel immfaciemus.

u) Decretalis Gregorii X anni 1273 dicit: me de

novo domum vel aliquem locum Requirunt. . . Si

ejusdem M. Sedisin licentia speciali.' Hoc valebat de mendieantibus post Concilium Lateranense IV. 1215ὶ stabilitis. Et exemit Greg. X postea Augustin et Carmelitas, Dominieanos et Franciscan . bin meretalis Bonifacit VIII anni 1298: Prohibemus

loqui de erectione conventuum; quas procedit ex ordinibus formalibus, non ex Congregationibus religiosis. Nam quoad harum ultimarum conventus erigendos, dicemus intra cap. ult. , praesertim ex Const. Leonis XIII Conditae nobis,'' d. 8. Dec. I 0. e. Religionum 6' III. 17 ..

37쪽

DE ORDINUM M DOMUUM ERECTIONE.

ne deinceps aliquis Vel aliqui de praedictis M. mendicantibus, exceptis eremitis) in aliqua cisiiste, castro, Villa seu loco quorunque ad inhabitandum domos vel

absque sedis Apostolicae licentia speciali. ' rim haec, tum Praecedens nihil statuit de monialibus. ein Tridentinum statuit: o de caetero similia loca erigantur sine Episcopi, in cuius di oesi erigenda sunt, licentia prius obtenta. V Sermo est de monasteriis tum Virorum tum mulierum. Innocen tius X in sua Const. Instaurandise V d. d. 22. Oct. 1652: Hoc perpetuo prohibemus edicto, ne deinceps aliquis regularium ordinum, mendieanuum, congregistionis, societatis et cuiusvis stlterius instituti, etiam societatis Jesu, in aliqua civitate, castro, Villa seu loco, ad habitandum domos Vel loca quaecunque, de nOVO redi re, Seu monasteria, o Ventus Vel oollegia fundare praesumat, absque sedis Apostolicae licentias eiali, plenam et expressam faciente de prohibitione huiusmodi mentionem in scriptis et gratis concedenda, praeria examinatione Congregationis negotiis C. et . R. Pine Sitae ... - Intendimus Rutem in pra missis, etiam ultra Italiam et insulas adjacentes, prout expedire Viderimus, proridere. Vin his documentis constat: 1' Moessarium fuisse indultum Apostolicum usque in Tridentinum saltem, ad ingendam domum Vel mona terium ordinum so alium in quacunque regime

o. I. 6' F. M. Sem. XXV. o. 3. de Ref.

38쪽

DE ERECTIONE NOVORUM CONVENTUUM.

et terra, Sed non suisse requisitam licentiam miscopi sive ordinarii; hoc vero valuisse tantum de monasteriis Virorum exceptis excipiendis, uti supra), non Vero demonialium. 2' Α radentini Concilii tempore ex opposito imen, tur nec Sarium fuisse recentiam Ordinarii et quidem tum Pro monasteriis virorum tum monialium et ubiubi erigantur talia, non vero fuisse requisitum juxta Concilii decreti tenorem indultum Sedis Apostolicae. M ondem per Constitui. Innocentianum p Visum est pro monasteriis in Italia et insulis adjacentibus erigendis, ut venia Sedis Apostolicae requiratur, et hoc valet de monasteriis tantum Virorum non Vero monialium et pro solis monasteriis in regionibus citatis landandis. Im er proVisum est ex decreto M. super disciplina regulari d. d. 23. Feb. 1717, ut non concedatur istud indultum nisi prius conventus vel monasterii sun- dandi reddituum sussicientia et subsistentia coram S. Congregatione justificata fuerit. V Quod decretum valet de Virorum tantum monasteriis. Haec Videntur ceris. Quodsi disputretur, utrumheentia Sedis Apostolicae etiam pro aliis regionibus extra Italiam et insulas striacentes necessaria Sit, dicendum est, quod Praxis militat pro sententia Benedicti XIV De Synodo in c. l. IX. c. l. n. 9) quamriSre theoretice considerata, pinus rimani sentenuaverior apparet. ei. Verruris, ' Conventus, ' R. 1. n. 35. cf. mulae, I. p. 247 sqq., qui citat pro ista sententia inag. Resse tuet, Wimiser, Engel, Sehmier, Murenius, Μ r. M.

39쪽

DE ORDINUM ET DOMUUM ERECTIONE.

Ceteroquin hac in nostra regione non est tanti m menti ista disputatio; nam clara apparet res in Const. o nis XIII Romanos Pontifices V d. d. 8. viii 1881, etiam ad nostram regionem eme R. Sonat Vero illa decisio ita: Quare communis hodie sententia est, cui favet passim rerum judicatarum auctoritas, non licere Regularibus, tam inust quam extra Italiam nova monasteria Rut conVentus sise collegia fundare, sola Episcopi venia impetrata, sed indultam quoque a Sede Apostolica acultatem requiri. Iisdem insistens Vestigiis sacrum Concilium christiano nomine pro gando pluries decrevit, Veniam Apostolicae Sedis et Episcopi aut Vicarii Apostolici ecclesiis collegiisque erigendis, etiam in missionibus, ubi religiosi sodales domos sedesque habemt, eme omnino necessariam. His ergo de causis ad propositum dubium respondemus: Sodalibus religiosis novas sibi sedes eonstituere, erigendo Π-m ecclesias, aperiendo Vel coenobia, collegia, scholas, nisi obtenta prius er essa licentia ordinarii lari et Sedis Apostolicae non licere. Pro religiosis vel potius Pro monasteriis Virorum

hae set in Anglicain regione nulli amplius dubitare lieet circa intentionem Sedis Apostolicae. Sed quid de monialibus Ταὶ In genere dicendum: ad monialium monasteriorum erectionem, utrum licentia S. Sessis requiratur necne, scriptam legem non existere, sed Prarim hoc ferre, maxime propter legem clausurae sp ali , gratias,

i. e. P. 2513; conser etiam Craisson, n. 2541-25M; Sarai, in Decr. l. III. fit. 36. n. 6. p. 353; Aichner, P. 468.

Corale

40쪽

DE ERECTIONE NOVORUM CONVENTUUM. M

indulgentias, privilegia concedenda. Ιpsu S. C. R Ret R. R. distulit quaestionis huius solutionem in celebri remonden. Dubii quoad vota solemn Ursulinarum

die M. Martii 1895 ad III. ' Quae dicta sunt valent

certe de monialibus cum votis solemnibus. Circa alias tenendum est, quod dirimus supra de re dispuinta. Circa licentiam uis pi quoad utramque clamemmonialium seum votis sol. et simpl. tantum) post decretum radentinum est. quid dicendum sit, Pistet. Requiritur certe. b) Quoad Americae Sept. regionem omnino Mandum Videtur generali Praxi, quod necessaria sit recentia Episcopi. Utrum vero etiam licentia Sedis Apostolicas est quaestio nondum soluta. Nam Const. Leonis XIII nihil statuit de monialibus, solummodo de religiosis. Unde dijudicandae sunt secundum quod clausum P religaudent necne. Cf. tamen decr. in Appendice. Licentiam istam uiscopi non potest dare ricarius Generalis ex mandato generali, potest vero ia habet mandatum speciale; nec Rearius Capitularis sede

vacante. Quaeritur adhuc de translacatione conventus ab uno in alium locum, utrum etiam istis subjaceat normis canonicis. Et dicendum est non requiri ben placitum Apost. si solummodo situs mutetur, non Vero

lacus ipse, scivitas, oppidum) etiamsi ibi essent religiori, qui privilegio gaudeant ne alii domum res . erigant.

es. Aichner, l. d. Santi, III. t. m. n. 6. P. 354. Santi, in l. III. tit. 36. n. 6. Craisson, n. 2546; Bouis, P. 26I. rimon, n. 2544; S. C. E. E. et R. R. d. m. Sept. 1687.