Compendium juris regularium

221쪽

216 DR REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

hac nostra regione nullum jus tronatus agnoscitur, asserente ita Concilio Baltim ensi provinciali I 1829ὶ: Nullum ius patronatus cuiuscunque generis, quod sacri agnoscant canones, competere nunc alicui Pe sonae, laicorum congregationi, aedituorum coetui seu aliis quibuscunque personis in hac provincia. V Breviter nunc tingamus quae in praesentationem stricte peditinent.

2. Praelaturae aeve dignitates primae in Molariis conventinacibus a jure tronatus saltem laicali, quatenus ius praesentandi continet, sunt exclusise; nisi forsitan patronus laicus obtinuerit speciale privilegium Sedis Apostolicae quoad praesentinonem, vel nisi hoc aetareservaverit in limine fundationis cum assensu Rom. Pontificis, aut nisi consuetudo immemorialis cum fama privilegii suppeditet. 3. Definitur praesentino jus designandi et osse indi clericum idoneum steligiosum MVe regularem , ab Episcopo vel alio competente Praelato in ecclesiastico ossicio vacante necessario insutuendum.' Defini patet. Competens Praelatus quoad praelaturas e. emptorum regularium imprimis est Romanus Pontifex, qui usque jus suum alii personae dignitate molesiastica omediise cedere Potest, s.g. Generali respectu Provinciballum; quoad non exemptorum praelaturas, Superior

4. Condicio a praesentinonis sunt sequentes:

222쪽

DE SUBJECTO REGIMINIS.

qui est in possessione juris nominandi, sise iste possessor sit persona unica sise Personis juridica, e.g. capitulum Vel corporatio;

bὶ ut Drsona prome ista sit digna st idonea, et ipso

jam tempore praesentationis ocimae insutionis can nicae juxta normas iuris communis et legem funda esset statuta particularia ' Ita certe religiosus unius ordinis non esset persona idonea quae Praesentetur ad praelaturam alterius ordinis; nec esset idonea, quae solemnem professionem tempore Praesentationis no dum emisisset. Si patronus est laicus, debet praesentare simpliciter dignum; si patronus est ecclesiasticus oportet praesentet digniorem.' Mamen, an omnes

qualitates adsint, pertinet ad illum cui commut jus insutuendi praesentatum; o ut fiat intra is ua a jure praescriptum, i.e. infra 4 menses a die habitas nouuae de Vacatione, si agitur de patrono laico; et inust sex menses, si agitur de patronatu iure ecclesiaineo; M ut forma legitima observetur. Supposito, ut supra Iὶ diximus, praesentalionem laciendam esse adlegitimum Superiorem, remanet observandum, ipsam posse confici sive scripus sise metenus, sise per patronum .sum, Mis Per Procuratorem, debere vero fieri gratis

Santi, L m. tit. m. n. 31, Vol. m. P. 405.

223쪽

218 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

et aene iaminis. Simoniace iacta praesentatio est ipso jure nulla et irrita. 5. MDetua praesentin is quoad praesentatum in hoc confisus, ut iste post perfectam et acceptatium praesentationem sinum acquirret με sui rem, si Praese inuo facta ait a patrono ecclesiastico; si vero facta sita patrono laim, solummodo post in inum s menses elapsum. Facta praesentissime, ut Prumentatus is quirat tua in re, nocedat necesse est i titutis canonica, quae vim habet confirmationis. Restat dein solummodo, ut, ei Abbas sit, recipiat benedio nem, ubi mos ita fert. Cum iure tronatus connexionem quandam habet ille usus, qui permittebat abbatias Vel monasteria in commendam dare. Invaluit iste usus jam tempore

Gregorii Hagni 59 604ὶ et perduravit usque ad nostrato oris, e g. in celeberrimo monasterio Sublaeensi

primi o Ο. S. B. --δισω. Consisut vero iste usus in hoc ut beneficium ecclesiasticum abbatia alicui personae Me ecclesiaSticae clue laicae ita eo feratur, ut ista temporisti lauretur emolumento et qua doque, se fuerit persona molestainoa, etiam iurisdie ne polleat quoad beneficium tale, quin tamen ossicium spirituale adnexum exercuerit.' Ita potuit fieri ut

Meme, i. o. n. 427. id. n. 428; Philios, i. o. p. 275. Patronum liacum propterea didunt habere 'ius variandi,' usque 4 menses fuerint elapsi. Femin, l. o. D 429. - cf. Thomassint, 'Vetus et MVa Ecclesias Disciplina P. II. l. III. o. X. n. 4 Sqq. M. Grehenisaeleon, ' Commendo Perma deo.

224쪽

DE SUME PO REGIMINIS.

21sabbatia quaedam hinuerit duos Abbates, actualem

et dommendatarium. Ex historia patet graves imvaluisse abusus hac in re, qui certe Cono. radentinum permoverint ut ederet decretum contra tales abusus. Nam voluit ut convenlibus prisincerentur regulares personae, eiusdem ordinis expresse professae; item ut inpiis Ordinum vel monasteriorum habeant solemniter Professos, qui commendam obtinuerint, tanquam Smperiores. Quoad pes ιαι- Abbesis commeri trarii disungue dum est: vi in omnia juris data sunt in commentam e.g. in monrestino deserto a monachis, tunc commendatarius habet omnia jura et privilegia, e g. Gemmonis, qualis actualis haberet Abbas; bin si adhuc viget Vita monastica in tali monasterio in commendam dato, tunc opus est alia distinctione: αὶ es existit separata mensa abbatialis et alius Superior regularis una cum Abbate commendatario monasterio praeest, tunc abbas commendatarius- in hoc casu debet esse persona ecclesiastica studet

omnibus iuribus et privilegiis actualis Superioris, qui se habet tanquam Prior claustralis ad Abbatem actualem; βὶ si non erisui mensa abbatialis se rata pro Ab is commendat is, tum iste non gaudet spirituali juri dictione in monasterio, sed tantum auctoritate quoad bona temporalia.

225쪽

220 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

TICULUS II. De o sola Regiminis ad imum. stquam tractatum est de subiecto regiminis, quaerendum est jam, in quodnam se extendat istud regimen ad intra, seu de Objecto regiminis sive de potestate Praelati. Porro ista Potestas, uti supra innuimus, est triplex: domina a, jurisdictionalis et

Antequam tamen ad expendendum triplex istud caput accedimus, dicendum est aliquid de exemptione regularium; quippe cum multa, quae de triplici Prael torum potestate dicuntur, absque notione exemptionis vix intelligerentur, vel saltem rationem de extensa Praelatorum potesiste reddere quis vix posset. Sit ergo ad priseambuli instar: De Memptione Regia ium. I. Definitur exemptio Regularium: Immutatas regularium a iurisdictione Episcoporum Vel dioecesium ordinariorum, item Vicariorum Apostolicorum ali rumque qui ordinariam in cerus territoriis ecclesiasuela

auctoritatem exercent.

2. Dividitur vi Memino: in personalem, localem et mixtam prout personas tantum, aut loca dumtaxat aut

demum utrumque assicit. M. Studien M. Mutheire en O. S. B. 1900; p. 78. Interris missionum Vicarii Apostolici gaudent delegata dumtaxat

226쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

MIb) Item: potest considerari exemptio inm in capite quam in membris, et in capite tantum. Exemptio in capite et in membris habetur, quando non solum principalis lacus .g. monasteriumὶ sed et beneficia et parochiae lam principali subjectae exemptione gaudent. ei Tertio: exemptio est vel a lege diu mana vel a lege jurisdictionali. Prior est immunitas regularium a imbutis varii generis Episcopo sol Vendis, ad quorum solutionem saeculares clerici tenentur. Posterior in eo consistit, quod regulares legislativae, iudiciali et mero, uvae ordinariorum potestati subtracti existunt. Q Demum certa species exemptorum est, quando exempli dicuntur aut nullius di V aut in dio oesi quidem, sed non de dioecesi. ' Prius genus c-- petit Abbatibus resp. Praelaus, qui per omnia Di mpla m arantur, exclusa ordinis potestate; Vocantur Abbiam nuctius V M. dioecemosin. Posterior exemplis competit illis communitatibus vel Praelatis, qui quoad Suas Personas et immediate subditos communitatem religiosam a jurisdictione ordinarii immunes sunt, se ratum Rutem Populum excepta communitato aut territorium non habent. 3. Generatam loquendo, Gemino MMt de res ne

pri bomi, quod quidem etiam praescriptione 40 a norum potest acquiri. At cum Episcopus habet intentionem fundatam in jure,' ' tale privilegium, si

μ, l. 6. tit. 38. n. 22, 24. Studiem, etc. P. 79. En , l. o. n. 23. ε id. n. 26.

227쪽

222 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

forsitan sis circa ipsum oriatur, stricte probandum est,' nisi forsitan sit notorium. 4. Si nunc quaeritur, quosnam Umptio commisim laribus sintellige de ordinibus formalibus), dice

dum est, mixtam illis certe competere, item regulares exemptos esse tum a lege dioecesina tum a lege jurisdi tionali Meneratim loquendo). Existunt etiam Praelativere nullius, e.g. Abbas mutis Cassini, in Italia, eto. Memmio tam in capite quam in membris '' raro illis conceditur, si omnino hodie concedatur. Abbatia nullius, ' e.g. esset talis. 5. Breviter aliquid dicatur de historia Memptionis: αὶ Species aliqua exemptionis jam primis monachismi temporibus apparet, utique adhuc magis indeterminata. Ilia prima emota exemptio consistebat in imo alterove pririlegis, e g. quoad electionem Abbatis. Respicit etiam potius --sis a singuis, magis conspicua; ita fuisse, usque ad saeculum nonum, non immerito

M Quando jam plura monasteria in unam ω resta Eoriam coadunata sunt, exemptio omnibus dongregationis huiusmodi monasteriis conferebatur, e.g. congre gationi Cluninoenai, postea etiam congregationi sumdatae a S. Roberto, O. Cist., praeserum sub S. Bemardo. Hac periodo etiam iactum est, ut multa monastoria se S. Petro ' in proprium dederint, ut eo magis

Engel, I. d. n. 27. ' Plura vi M apud Bouis, de Iuro Reg. II. p. 87-I20 oontra Thomaaa. Vet. et nova diso. I. III. P. I. c. 26; Murian M. Mugari . O. S. B. P. N N.

228쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

Summi Pontifices iura eorum defenderent, quo minus tale subsidium a r ali potestate expectandum eris. Immunitatem a quocunque interventu episcopali mon-teria maxime tempore Vinvesuturae V acoeperunt, ut eo fidelius Mostolicae Sessi adhaererent. mo usque ad circa saec. XIII. o Tandem, una cum noVorum ordinum, praesertim Mendieantium ortu, exemptio magis prae lebM, Pris sertim cum universitatibus idem privilegium saepe saepius concessum fuerit. Νοn potuit utique ista concessio, quin dissensiones et querelas excitaret tum Episcoporum tum etiam litteratorum.

ς Demum Concisium Tridentinum Mare magnum' privilegiorum fere stagnarit. Quod praesertim Pius IV Bulla sua In Principis Apostolorum 1564 perfecit, qua Omnia et singula prVilegia, quas Tridentinis

decretis repugnabant, abrogarit. At his non obstant, bus, fere omnes ordines Veteres Tridentino antiquiores multa prVilegia, quae exemptionem tangunt, memperabant, noVis d tali, qu's etiam recentioribus sunt noema. Immo privilegio exemptionis gaudent albquae congregationes religiosae, quarum membra inter regulares non m utantur, in riasionistae et R demptoriniso. His dictis de exemptione, ad triplicem potestatem Superioribus Religionum exemptarum o--

229쪽

224 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

l I. De potest e dominesiva. 1. Potestatem dominativam ω αενε diximus omniabus Superiori s ratione voti obedientiae. Extensio proin ipsius est metienda ex materia ipsius obedientiae. Porro quas ad hanc pertineant, jam supra dictum est, ubi de obligationibus religiosorum sermo fuit. Unica quaestio remanet tractanda; scilicet: missine Superior introducere aliquam mitigationem quoad Regulam sive Constitutiones a Summo Pontifice approbatas vel mitigatam ad pristinum rigorem reducere' Quoad Primam partem respondendum est, Superiorem, si infimum sive supremum non posse minimo Regulam sive Constitutiones) absque Sedis Apostolicae arer batione Vel consensu. Et hoc est certum quoad m, stantiam regulae sive Constitutionum . Utrum Vero rei usus, qui tempore approbationis Regulas sive Constitutionum non extiterunt substantiam Regulae sive Const.) minime mutantes, non possint introducia Superiore sive supremo, si e Mo omnisente, ab infimo, non constat. Videtur tamen talium usuum introductionem non loquimur de his quae mis Vi larent, e g. Peculi οὶ non excedere limites potestatis dominativae. uoad secundam partem quaestionis di, oendum est mitigationem posse aboleri seu Regulae pristinum αγ-- με- i minuri sise per sumemum Superiorem, si haec potestas intra ipsius limites est, sise certe per Capi ulum generale. Quoad Ohrestationem Vero hanc mutationem fraterandi quoad singula membra

dis me: M si mitigatio indueta fuerit per S. Sessis

230쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

225 dispensationem et reformatio fiat a Capitulo generali

si s Superiore supremo, tamis haec potestas ceris non oom ut nec quoad eorundem conventus , illi qui professionem Rute reformationem emiserunt, non

possunt obligari ad reformationem subeundam; M si mitigatio indueta fuerit per consuetudinem legitimam et reformatio fit a Capitulo generali, professi sub mitigata Regula sive Constit.) possunt obligari ad reform tionem observandam, nisi contrarium, dum profitebam tur, e resse declaraverint; o si reformatio introducitur auctoritate S. Pontificis quocunque modo laeta sit mitigatis , Superior omnes religiosos obligare potest ad illam subeuntam. 2. Quoad Superio as dicendum est, ut supra adnotmimus, eas gaudere, non quidem iurisdictionali, verum dominativa potestate; unde auctores generaum dicunt: vi eas posse monialium irritare vota seve de msupererogatoria sive de re circa Regulam tive Comsututiones) ; non Vero vota propria Religioni, quae neo immutRrs Valent; η posse declarare religio in his et nune non teneri hae vel iri observantia regulari; non Vero Posse simpliciter dispensare, quippe cum Mo dispensare possint in legibus Ecclesiae, V g. jejunii, abstinentiae, Ossicii recitationis. Dicit quidem S Alpho eas bens posse dispensam ex commissione Praelati, quam famu

es. Ferrari, de Statu Religioso, Romae 1896, P. 277 sq.; Bouis, II. P. 449 sqq.

R Moria. l. IV. n. M.