Compendium juris regularium

241쪽

2M DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.sunt tres t a fortiori ab illis sub M adducus. Porro notandum est nos hic lami de censuris per ripam Episcopis uespective: nemiud reservatis, non Vero de illis, quas ab Ordinario ipso sunt reservistae. Verum

cum Episcopi in regulares exemptos Per se censurum ferre non possint, nisi in casibus in lege expressis equibus infra on est opus cur his laus immoriemur. Casus peculiaris censurae est per μω clerici, de qua

tenendum est iuxta privilegia adhuc in t Bullam Apost. Sedis Vin valentia pro regularibus, quod religi ia suis Praelaus possunt absolvi ab ista censum, etiamsi percusseo fuerit enormis et publica, et percussus fuerit alterius ordinis aut Saecularis. Νotandum quoque est, quod ocommunicatus Poeni, tens, etiam perpetuo impeditus personaliter Romam proficisci, debeat recurrere ad Sedem Most. instamensem a die, quo absolutus fuerit propter rationes urgentes sub poena minoidentiae; et hoc Valet quoad casus tum speciali modo, tum simpliciter R. Pontifici reservatos. Ita S. C. O. 17. Junii 1891. Bulla dein

I. V. n. 786 sqq. Isti omnes tenent Praelatos posse suos subditos absolvere a massius Per Papam Episcopis reserentis. Aliter sentit Harus Movi., Iuris regae. I. p. 585. Sed Videtur minus recte; quia Bulla 'Apost. Sedis' solam lacultatem absolvendi a casibus R. Pontifici reservatis revocarit, pris, legiis aliis, qui , eadem ac Episcopis oonceditur sacultas Superioribus absolvendi non tactis. Ita et decisio S. Meuiis uariae videtur intelligenda. Ita metam, Comment. n. 232; εια. I. p. 582; aliter Lerumh. II. n. 947. BG.iniam. VII. p. 244. nota Palin.

242쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

Apost. Sedis V loquitur de suspensionibus et ira dictis. Quoad interdictum locale tenendum est, illud omnes, etiam exemp- secluso speciali privilegioὶ teneri

ralia personalia, quas iure communi sunt imposita nee reservista, posse tolli ab Episcopo, non Vero a Regularibus, etiam privilegistis. 2. Quoad eama reaeo os loquendum est eodem ferme modo ne de censuris. Imprimis notandum est quod Episcopus non potest casus reser re quoad regulares exemptos, nisi in cassibus a Tridentino, tum communi et Constitutionibus Pontificiis expressis, qui potius ad classem oensurarum attingunt. Hin rusvem regularis mimi reservans casus aesti quoad moduos suos. Quae obsereanda sint hac in reservatione, in mens VIII decreis a S. Congregatione, ipso jubente, ad omnes Ordines rogularium transmisso m. Maii 1593 statuit: M Ut resereatio casuum, undecim numero, nonnisi cum consensu Capituli s e generalis, si e provincialis)a Superiore fiat. Potest quidem cum o sensu eiusdem Capituli alios praeter Clementinos casus sibi referor sise cum frue absque censura. Ita S. C. E. E. et R. R. die 7. Julii 1617. b) Cama Gemorem Merctis contenti sunt 8 -αμοῦ - 13 Veneficia, incantationes, sortilegia.

243쪽

238 DR REGIMINE REGULARIUM AD INTRA UT EXTRA.23 Amstasia a religione, sive habitu dimisso sive retento, quRudo eo Pervenit, ut erim septa conVentus fiat egressi. 3ὶ Nocturna ac furtiva e monasterio egressis, etiam non animo apostatandi facta. 43 Proprietas contra Votum paupertatis, quae est peccatum mortale. M Juramentum salsum in judicio regulari seu legi timo. M Procuratio, auxilium seu consilium ad abortum iaciendum post animatum laetum, effectu etiam non

sedulo.

7ὶ Falsificatio manus aut sigilli officialium monasterii. 8ὶ Furtum de rebus monasterii ea quantitate, quae est peccatum mortale. s) Lapsus camis Voluntstrius opere consummatus.1M Oeoisio aut Vulneratio, seu Maris Percussio cuiusque Personae.11 Ualitiosum impedimentum, aut retardatio aut aperitio litterarum a Superioribus ad inseriores, et ab inferioribus ad Superiores. o Constituant Praetati confessinios duos, rem mul vires pro subditorum numero maiore Vel minore, qui etiam a casibus reservatis postant arues rerPorro ' in parvis communitatibus V areae cissentur illae quae sint infra numerum 12 membrorum, qui' meretum vero nihil dicit de obligatione oonsessari u qualem, nescio quanam ex causa, aliqui Superiores imPonunt singulos casus Post datam absolutionem reserendi Superiori; nostro iudicio milium Periculo evonitur.

244쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

230canonicus habetur 'Superiores omnino debent dep. tam habitualiter unum confessarium ex religiosis proprii ordinis, qui facultatem habeat absolvendi a sibus et oensuris in Ordine reservatis. - . C. E. E. et R. R. d. 16. Aug. 1866, approbatum M oonfirmatum ario re dis soquenti. Φ Non licet Superioribus regularibus consessiones subditorum audire, nisi quando peccatum aliquod reservatum admiserint, aut ipsimet subditi sponte M proprio motu id ab eis petierint V Ita deer. Clem. VIII. Me stiam iacit decretum S. Omii d. d. 5. Julii 1899, editum quidem pro WUrbe V tantum, at certe modo dimotiso pro Uin V quoque uo Summa S. Omii C. de expresso Smi. D. N. Leonis XIII mandato, di . triste prohibet ne ullus cuiusquam religiosise communitatis, aut Seminarii aut Collegii Superior, sive maiorsius minor, in hac Alma excepto aliquo raro

necessitatis eam, de quo eius o sese in oneraturin suarum alumnorum in eadem domo manentium Mor mentales confessiones audire ullo pacto audeat.'

H Isti easus reservari possunt etiam pro moriare a exemptis, si subditae sunt iurisdictioni Praelatorum

regularium.*5. Addenda sunt aliqua circa de tationem eo e 8ariorum Oxcipientium confessiones restrassiarium.

245쪽

240 DR REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

αὶ Confessarii qui audiant regularium confessiones, deputantur a Superioribus eorundem regularium sine ulla alia approbatione. Quoad hoc omnes nuctores moeniunt. Verum magni momenti est distinctio inter approbationem strictioris sensus et latioris sensus.

Illa nihil aliud dicit, nisi testimonium auctoritati Vum, quo aliquis sacerdos declaratur aptus qui jurisdictionem SMmmentalem exercere possit. Approbatio Vero inlatiori sensu comprehendit et approbationem strictioris

ulla alia approbatione,' hoc imprimis in sensu strictiori

sumendum est. Nam communis fere est doctrina auctorum regulares jurisdictionem accipere a Papa mediante Superiore t hoc saltem, si agitur de poenitentibus et consessariis eiusdem ordinis religiosi exempti. Verum aliquas quaestiones hic occurrunt solvendas: O Quinam oenam/- sisdidi V Praelato regulari 'Respondetur: omnes Professi, sise solemniter si simpliciter, item noritii, imo ii quoque saeculares, qui in monasterio seu collegio sunt vere de familia et co tinuo commensales.' Clem. X Superna.' Sat probabiliter tenetur mmo, quoad Benedictinos, Theatinos, de Somascha etc. certe ' uod familiaribus adnumerari possint alumni conrictores, qui plene sub obedientia religiosorum Viruunt atque in collegiis educantur.

246쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

24IEx quo ultimo inciso habes, Veri os V quos Vocant, da scholamin, nequaquam familiares esse religiosorum. Item sequitur convictores internos V non posse absolvi ab iisdem consessariis regularibus tempore seriarum. Quoad novitios controvertitur, utrum etiam valide misi possint a confessariis approbatis sese intellige approbationem in sensu latiori) ab Ordinariis. Ratio interna, ait Santi, et externa inmativae sententiae favet. Et assimat a certe tunc obtinet, ubi S perior sciens hanc opinionem inter suos rigere non contradicat, quia censetur tacite tam potestatem tribuere.' Quoad famulares vero dicendum est eos posse Valide absorui sive a consessario a Praelato regulari sive ab Ordinario loci ubi monasterium situm est upprobreis, quia proprie loquendo saeculares sunt. Haec a fortiori valent de alumnis convictoribus: imo de familiaribus in domibus parvis' haec eo minus dubia eam possunt quando illae parvae domus iuri dictioni et Praelati regularis et Episcopi subjectae sunt.' ε

ι' Quae huiusque dicta sunt intelligi debent de

religiosis domi manentibus. Quaestio remanet de regularibus itinerantibus. Communis potest diei sententia,

L--. n. 398. Intellige hoc de illis, qui extra convictum ferias peragunt, et quoad confessarios de illis, qui sola facultato a Superiore regulari sunt instructi; nam si approbati fuerint

ab Ordinario, possunt eos absoruere. l. c. n. 7. P. 367. Hoc vel Lin . II. n. 397, admittit quamvis octeroquin tenet negatruam sentent m.

Corale

247쪽

242 DE REGIMINE REGULARIUΜ AD INTRA ET EXTRA.

quae tenet regularem itinerantem, si socium habeat, vel

debere huio confiteri; si vero desit socius Vel alius confessarius idoneus sui ordinis, bene posse, eX Pra sumpta licentia Praelati, confitere alteri sacerdoti idoneo regulari vel saeculari. Controvertitur tamen, utrum ille sacerdos debeat esse ex approbatis ab Ord, nario. Porro affirmant ex Veteribus rimum, Antiane, Concina, Rimndi' et nostris temporibus praesertim Santi. ' At communior, imo communissima d se tentia negat illum snoerdotem, sise regularem si saecularem debere esse ex approbatis, quia Uindo seu eius Superior in tali eam cuilibet incerdoti, quem religiosus elegerit, jurisdictionem delegatam concedit. MAt si agitur de confessario regulari, apud quem religiosus in itinere constitutus confessionem instituere velit et si approbatis necessaria sit, a quonam talis consessarius debet habere approbationem sin sensu latiori)7 Respondeat Bimam, olim S. C. E. E. et R. R. Secretarius: ' In indultis quae S. C. E. E. et R. R. et S. Poenitentiariam edit regularibus eligendi consessarios erim suum ordinem haec formula adhibetur: Indulget religioso viro

oratori, ut quemcunque consessarium, sise saecularem siVe regularem, dummodo sit ex approbatis ab Ordinario

Mare, i. e. n. 1763. ibid. l. o. n. I 17, cuius 'rationes internae et externas' certe non sunt parvi pendendae.

cf. L--. II. n. 396; Maro, Π. n. 1763; Vide tamen dioenda in textu. ἐδαι-- S. C. E. E. st R. R. ed. m. 188R P. 72M notam

248쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

loci, sibi eligere possit . . . et in nulla alia eX rem tioribus concessionibus Apost. Sedis diversam forminium inveni, si excipias Const. Quoad communi,' M. Martii 1742 pro Capuccinis. Istis nempe oessum est ut sacerdoti saeculari approbato ab Ord, nario loci vel regulari possint confiteri Wapprobato a suo Superiore regulari ad sacramentiam consessiones a diendas.'' Uus M vero, d. 28. Sept. 1852 iisdem Capuminis concessit idem privilegium cum ista extemsione ut absentes a conventu eligere sibi possint e traneum consessarium, ut supra in casu etiam, quo adsit Uunus tantum Sacerdos Cameoinus' ad eo sessiones approbatus, indulgens insuper ut a tali comsessario electo possint absolvi etiam a casibus in Ordine reservatis cum obligatione tamen se praesentandi suo Periure, ut a casibus reservatis iterum absolvatur.

Verum et istam obligationem se iterum praesentandi Periori quoad casus reservatos sustulit Leo XIII per indultum S. C. E. E. et R. R. d. 5. Aprilis 1897 dummodo petentes M. Camocrid non ex industria vel in fraudem legis itinera arripiant. Ex quibus colliges 1' cumam signum interrogationis apposuerimus ad verbum munissima nam praxis S. C. E. E. et R. R. et S. Men, tenuariae illi sententiae non favet; et 2' a quonam approbationem si sensu latiori) habere debeat sacerdos audiens consessionem regularis itinerantis, cui non est socius sui ordinis, nempe: seolum speciali privilegio,

249쪽

2M DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

Ordinario loci, sive consessarius sit regularis sive

saecularis.

b) Quoad moniades Regularibus subjectaa est dicem

dum ipsarum consessarium tum ordinarium tum e

traordinarium deputari a Praelato regulari, approb tionem strictioris sensus) vero ipsi impertiri Epi copum loci. Ita ex Const. Gregorii XV Inserutabili

ol. Hal. Ι. p. 415 sqq. Hic posset quaestio non inutiliter institui quoad fratres ' expositos V et alios quoscunque apud

confratres extra monasterium sive conventum casum in mona terio reservatum confitentes, utrum nempe absque speciali

Superioris facultate ab isto etiam casum possint absolvi. Ρr habile esse dicunt auctores cl. BG.-Piam. Opus Theol. Moria. ed. 2, Vol. V. n. 690. p. 373 sq.; Mare, Instit. Moria. ed. 9, t. ΙΙ. n. 1774 absolutionem posse dari, etiam in monasterio, a confessario non specialiter quoad reservatos deputato, a casu quoque reservato, si urgeat tempus celebrationis vel communionis et Superior adiri nequeat. Porro si hoc fieri potest in monasterio, certe etiam extra, ubi quidem tempus celebrationis non immediate urget, tamen mediate, et Superior ratione distantiae, adiri nequit. Insuper regula generalis acto quidem quoad monasterii habitatores per prius Valet, at ex pari ad expositos extendi debet at, ' regulariter et moraliter loquendo, Superiorem debere esse facilem potius, quam dissicilem in hac laevitate concedenda,'' ait Suareg cf. Baia. iam. l. o. n. 694, p. 375 . Jamvero dissiciles se redderent, at in casu necessitatis, qui multoties adest, facultatem vellent esse subtractam quoad expositos. Unde rationabiliter ista facultas conoema potest dici. Denique quoad obligationem se sistendi Superiori Postea, putamus illam, post concessionem praesertim Capuω cinis laetam, non existere amplius. Consulatur insuper in his

omnibus rationi sigilli et libertati conscientiae. Reseri quoque area de Rel. l. ΙΙ. o. 13. n. 7) privilegium Regularium, ut semel possint absolvi a reservatis sine facultato Superiorum

250쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

Dei V d. 5. Feb. 1602. Quoad cetera reserimus ad infra dicenda, ubi de jure ad extra.'H Quinam veniunt nomine Superiorum regularium 'Loquendo de deputandis ad confessiones regularium audiendas consessariis, tenendum est quod per prius Praelatus supremus deputare potest tales confessarios. Generalis ergo, sicut est consessarius ordinarius et proprius totius ordinis, ita etiam potestatem habet d putandi consessarios pro toto ordine. Eadem potestate gaudet Provincialis in sua provincia. Et certe Abbas Pro Suo monasterio, quia est reVera Superior. Quoad Priores oportet distingui inter claustrales V et co ventuales. Claustrales siquidem V antur ii, qui ab Abbate ad ossicium Prioris nominantur et subsunt omnimodae Abbatis jurisdictioni. Conventuales V a tur Priores, qui praesunt alicui monasterio, quod tanquam prioratus a Sede Apostolica est confirmatum. Porro claustrales V Priores certe non possunt deputare habitualiter consessarios pro monasterio. Absente vero Abbate in emibus extraordinariis et singulis, e g. Si ex habitualiter deputatis aliqui absint, Videntur gaudere ista potestate deputandi consessarios pro subditorum consessionibus audiendis, nisi Constitutiones Ordinis aliter decernant. Priores conventuales gaudere dicendi sunt illa iacultate, quia revera tanquam Superiores a Summo Pontifice per canonicam monasterii erectionem

in moratum vel conventum) agniti sunt.' Hio utrius

M. Pies. I. c. P. 400, P 406. cf. Diuma in tract. super dubiis reges. res. II; ubi dicit Guardianos. Priuros, Praepositos regularium posse subditis

Corale