Compendium juris regularium

231쪽

226 DE KRGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

intem aliqui repetunt ex communicatione privilegiorum;

o Posse monialibus eortas Preces pro certis P onis aliisque ne saltatibus indisere recitandas, praeespereque ut missas eo iussique Vel aliis id generis operibus intersint; i) posse prohibere Mimi moniali ne eerta die, propter tra gressionem externam, grme V Decr. S. C. E. E. et R. R. Quemadmodum,V n. V. d. 17. Deo. 189Maooedat ad S. Synarim aut ne intersit orationibus ineommuni fieri solitis; at non posse subditas obligare ut irequenuus aut minus frequenter s. mmmunionem recipiant; in ex eodem decreto est. reservatur eo fessam. H p se ymnum, non vero, propter defectum iuri dictionis, publios et solemniter benedioere aut monialibus praedicare. l 2. De μιμιαε iurisdictiones 1. Sum res Ordinum staudent μιμιαε iurisdi reoniai, quae montur qum,episcopalis et Moo competit non solum Praelatis supremis, sed etiam infimis, utique gradu diserso pro dignitate et ossicio. Est ordinaris, quia concessa est iis Vi muneris. Jurisdictio, quae competit intortori Superiori regulari

232쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

m p est timuini absque legitima causa, si agatur de potestate Vi muneris inseriori competente. Secus Vero, si agatur de extraordinaria delegata a Superiure. Porro ista iurisdictio competit omninus Superioribus, qui praeficiuntur ordinibus exemptis, quales nunc sunt sem omnes Religiones Virorum. 2. Objectum huius potestatis iurisdictionalis est . Plata, M. legislativa, dispensat, solutio potestas. M Quoad μιμιαι- ωgislativam. Hic observa di unctionam inter legem, statutum et Niseo tum. Mae voeatur ordinatio stabilis Superioris ecclesiastici eompetentis, fidelibus modo obligatorio imposita.' βιαι-- Vocatur ordinatio ab eo facta, qui habeto Rin societatis imperfectiss so. societatis, quae non est sibi finis supremus dependetque in mediis ab altera, M. PerfectQ. Pra o rum Varo est aliqua ordinatio non ita stabilis, ut non expiret moris legislarentis, et generatim lata pro Oertis dumtaxat personis Vel aliqua certa communitate' Sit ergo:

1' Potestas legislativa in Ordinibus religiosis est

proprie potestas condendi sist is, non Vero leges, quia ordines semper sunt societates imperfectae.

2' Ista potestas scondendi statuta) de jure communi

censenda est, residere solummodo Peries aurem m

233쪽

228 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

totius ordinis tribunal, M. Praelatum S remum. Si

tali potestate est praeditus, Vel Capitulum generale. 3' Religiosi Praelati seu Superiores immediati et imeatis ex potestate jurisdictionis mammis imponere possunt. Superiorissas Vero ista imponunt, non Viiurisdictionis, sed solum vi minare is dominatiscit quas praecepta obligant moniales in consolantia. 4' At hie observa, etiam supremum ordinia tribunal non posse ferre statuta, quae Regulae resp. consul orini Q Ordinis non sunt consentanea. mo nem esset immutare Regulam, quod absque S. Sessis auctor, iste fieri nequit. Si vero nova realisa oonduntur, quae reductiis sub regula comprehenduntur, talia sunt αvalida, et obligatoria quoad omnes professos. Si non sunt reductive comprehensa sub Regula, non sunt

obligatoria quoad iam professos, sed inutum quoad profitendos intellige si nova statuta sint condita auctoritate dumtaxat Capituli, absque S. Sessis inte

M Gnatitutiones prout a Regula distinctaein non

possumi mutari a Praelatis cuiusvis nominis, si istae fuerint a Summo Pontifice confirmatae, praesertim si iste suae confirmationi adjecerit clausulam irritantem. Si vero confirmatae sunt in forma communi innium,

tune immutari possunt a Capitulo generali; si in formas cinoa cum causae cognitisne apposita, singulis

234쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

statutis diligenter expensis, nulla adiecta conditione, vel cum clausula' motu proprio, atque ex certa scientia

I in statio Constitutionum pertinet ad supremum Praelatum vel Capitulum generale, nisi eaedem Consti, inuones aliter constituant. η Quoad potest em dispe minam. Cum Haetati regulares iurisdictione quasi- episcopali gauderent, iisdem potestas dispensati a denegari nequit. Comprehendit Vero ista potestas: leges ecclesiae, statuis et regulas Ordinis, poenas et irregularitates. 1' Haesau etiam infimi seu locales et immediam dispensare possunt in legibus Mosesias communibu8, ut: ieiunio, abstinentia, observatione festorum, aliisque rebus frequenter Occiuentibus. Id tamen nequeunt nisi in singulis cassibus; ergo non cum tota communitate simae.' Mn est tamen abs re notare responsum S. C. S. O. d. m. Dec. 1871 quoad praeceptum jejunii et a mnentiae: Regulares, speciali noto abfrensistas squale e g. Minimi S. Francisci a Paula emittunt) α caminus non Ohstrictos, gaudem indulto circa observantiam ciborum tem re quadrages res et per annum pro fidelibus Promulgato ab Ordinariis locorum nomine S. Sessis Apostolicae ' dispensa ne a regulae prisescriptis, si

Pist. I. 669. ibid. S. C. c. d. 15. Dec. 1725: Lemnie. I. n. 166. M M. Putae' comm. in Facultates Apostolicas, Benziger 1898, α 56. Idem adnotat ex S. c. S. O. d. 18. Nov. 1891: Religiosi

235쪽

230 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

Superiores possunt dispensare cum tota communitate. Extra monasterium, e.g. e Ositi, regulares certe γω

sunt uti isto privilegio quoad observantiam ciborum, nisi forsitan Superior γ.g. ratione poenae vel rationabili ex causa) directe istius privilegii usum prohibuerit stpro extra monasterium degentibus. Praelati in legibus Ecclesiae possunt cum semin is dispensare, sed eo Venientius hoc fit per consessarium etiam specialiter ad hoc electum ).2' In Praeceptis, sive Regulas sive Constitutionum, cum individuis, non Vero cum communitate dispensMBValent, dummodo dispensatio sit talis qualis a Regula sive Consututionibus non prohibetur ne detur.' Rem dispensare possunt in subditorum votis, etiam Mu, rum,' quae non sunt substantialia Religionis; nissimis sint Pontifici reservata Vel in favorem terui facta, quibus in casibus Summus Pontifex dumtaxat dispensare valet dummodo votum in favorem terui, istum secumdarie tantum attingat). Ita possunt Praelin regulares, ex commissione saltem Summi Pontificis, dispensare in voto transeundi ad strictiorem ordinem.' At non sunt dispensare in votis simplicibus, quae in aliquibus ordinibus votis substantialibus adduntur eg. Mison,

236쪽

DE EUMPTIONE REGULARIUM.

Pontificem. 3' Quoad dispensa nem a pomis haec dicenda sunt: αὶ Diximus dispe astionem, non absolu nem a Poenis, quippe eum adsit differentia inter utramque. Νam B.g. a censuris quis ab ruere Potest, quoues non sunt reservatae Superiori: dispensare autem nequit, nisi quando id ei concessum re ritur. V Pomae ara, variae: α) ex na m ipsarum sunt aut spirituales aut temporales, prout aliquod bonum spiminale aut temporale adimunt, et si corpus laedunt, morentur corporales; D rations modi quo, infliguntur, sunt aut serendae aut latae sententiae. Priores nonnisi post sententiam condemnatoriam incurruntur, dum

posteriores jam ipso facto, quo crimen reliquod perpetratur, quod in iure tali meis determinatur, incurrumtur altem in foro inter . Ut vero poena criminis publici etiam pro foro externo soruatur effectum, sententia judicis declaratoria requiritur. Aliquando etiam ista distinetio aliter denotatur, M. ab homine et a iure, quamvis utraque mini esset ferendae et latae

sentinuas; in resione mis primarii) poenae sunt aliae

medicinales, aliae vindica ae; prout imprimis emendalionem delinquentis aut vindictam criminis respiciunt.

Inter medicinales enumerantur praeserum censume,

de quibus hie non agimus, qui ' cum pinus respi

237쪽

232 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

ant potestatem absolutivam. Inter Vindicati s en merantur: privatis Vocis activae et Passivae, cessatio a

divinis et privatio sepulturae ecclesiasticae. Si in iure simpliciter quis dieitur privatus voce, ' id de activa tantum intelligitur. Est autem vox activa ius in capitulis sive saecularis sio regularis olem eligendi et decernendi; Vox Vero passiva est juridica habilitas, ut quis possit eligi Privatis V is pamiuae eo SP in ut quis nequeat eligi ad ossicia honoris et praeemineutiae;

ad numera autem onerosa, ut lectoris, con natoris,

magistri noritiorum, sacristae, oeconomi potest eligi. o Quoad dispensationem a poenis probe distim Undum inter ah homine V si a mne . latam Poenrem. Et in mors casu iterum distingue: Si lata est per sententiam particularem ad modum praecepti a S periore, tuno dispensat qui eam inflixit, vel successor Vel Superior, non autem inferior. In poenis ab inferiore Praelato, e g. Prorinciali, Abbate locath latis commmniter docent auctores non posse miselatum superiorem,e.g. Generalem Vel Abbatem generalem Praesidem contra infligentis voluntatem dispensare, nisi Via appella'tionis in a ad ipsum deseratur. γ Post mortem vero Veloessationem muneris miselati inferioris, Superior poterit, iusta interveniente causa, eiusmodi Poenam relaxMe.

Si sententia particularis est a judice, dispensat innium legislator; nam iudex, lata sententia, desinit esse iudex. Unde Praelatus superior vel Concilium generale, non vero inferior vel Concilium provinciale, poterit dis-

M. Baia. iam. l. o. P. 322.

238쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

pensare a tali mena; in casu nempe, quo jud sentavit supremum tribunal. Si mena lata sat a iure, tune duplex considerino obtinet: est nempe Vel reservata vel non. H prius, ille dispensat, cui reservatre est et mi is eommiserit. Unde si Summo Pontifici est resedivata, Praelin regulares, nis vi privilegii specialis, non poterunt ab es modi poena, e g motione meis nouos et passisne, cessalionis a disinis emationis sententiam religiosi quoque exempti, etiamsi ab Epi ovo latam, servare debent ispensare. Si non est reservatre poena a jure lata, non est sumesens rauo ista absentia reserva vis, ut dicatur facta inferioribus praelamin facultas dispensandi, sed conoemio facultam requiritur. Porro observa ex auctorum sententia, fundata in

iure decretalium, eos qui habent iurisdictionem epise Palem dispensare posse in poenis laus a iure ob delicta minora. Minora delicta sunt: adulterium, furtum, sacrilegium, periurium hisque inferiora; maiora delicta sunt: homicidium, iamonia, haeresis et huiusmodi. Quod potest autem Episcopus, potest e plurium sententia etiam miselatus regularis in suos. Possunt Reg lares inraelam dispensare,' inquit S. Almonsus, cum suis subditis in omnibus inhabilitatibus et poenis contractis ratione deliin, ut privationis ossicii, beneficii, Vocis, loci, etc., etsi illae reservatae sint Ponufici,

' ibid. p. 322. de Privilegiis, o. V. n. 105, ed. Paris 1876, Deoi. uorat. l. IV. P. 380.

239쪽

2M DE REGIMINE RRGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

ut aiunt Mares, Sanines, Pelligarius et Mammum es,

4 Quoad dispensa nem ab irregia uatibus. M D finitur irregularitas impedimentum canonicum ex se directe ac primario impediens noceptionem ordinum

'Melesiasueorum M oonsequenter usum eorum.

tores loquuntur de irregularitate ex defectu, et do illa ex desisto, quas induit rationem Poenae. 'M Irregulari s lallitur per dispensa --. Sem dum S. Alphonsum ' 'aelin regulares privilegio gam dent dispensandi univerata suos subditos in omnibus irregularitasibus, excepta proveniente ex homicidio voluntario. Ita ex Const. Hi V Ad immaressessissem V d. 6. Feb. 1567 quoad Theatinos. Amplius privilegium idem Pius V Const. Dum ad Congregationem V d. 15. Iunii 1571 oonoessit Congregationi Caa e- O.S.B., dispensandi nimirum ab irregularitate contracta oberimina sive publica ἀ- occulta homicidii voluntarii seu mutilasonis membri, sed in foro conscien e tantum, suos subditos, etiam noritios, dummodo Meo duo crimina commisast non rusrint post ingressum in Religionem. Advertendum est tamen in tali conoe sione haud oomprehendi homicidium per industriamst per in dias patratum, neque homicidium ex Procur tione abortus laetus animau. Insuper communiter domni auctores Praelatos regulares non posse in subditos dispensare ab irregularitate proveniente M ex

' Mares, de censuris; disp. XL. Mot. I. n. 2. uris, n. 46s. Thool. Moria. l. VII. o. V. p. 34s. Basi. iam. I. o. P. 341.

240쪽

DE EXEMPTIONE RRGULARIUM.

235 aliquo desectu corporis enormi vel etiam animi vitio et defectu, ex quo fidelibus generari posset scandalum; Id ex bigamia, quam alii tamen, in Almonsus, non e

defectu natalium quoad praelaturas,' nisi forsitan speciale privilegium obii erit etiam dispensandi

quoad praelaturas. Dispensatio quae imperitur o catione visitationis se extendit ad irregularitates o cultas, non Vero publicas. Demum observa potestatem dispensis am Valere etiam extra forum poenitentiae, saltem in iis casibus, qui non expresse erimuntur, uti in privilegio Congregationi Cassinenia conoesso, in Radducto. e. Quo potestatem assolutivam. 1. Ista potestas respicit praeserum censuras et nasus reservatos. quoad censuras attendi oportet

ad Const. Apostolicae Sedis V a Uo α d. 12. Oct. 186s editam. In hac const. quatuor clames dens Mum distinguuntur, scilicet Q Summo Pontifici speciali modo resematae, M S. Pontifici simpliciter reservatae, o Episcopis et Q nemini reservatae. Porm a censuris Q et M Praelin regulares non possunt suos absoruere subditos salvis aliis facultatibus quae remanant

ex rescriptis particularibus. V . Ρ nitentiaria d. 5. Dec. 1875. Possunt vem a censuris sub H enumeratis- uris, o. V. n. 365, qui eiuret Rodrigueri morer