Compendium juris regularium

251쪽

246 DR REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

Bero canones omnino requirere, ut consessarii in capitulo generali Vel provinciali eligantur post iactam examinationem coram tribus saltem examinatoribus collegialiter adunatis.' Haec de potestate absoluti adiuta suffotant. 3. De μοιminis commitiva. 1. Quidquid sit de fundamento huius potestatis, Maeritur nempe illam provenire ex jurisdictione, quae addita est a Sede Apostolica negari non potest pote talem merci am competere Superioribus religiosis, et quidem tum vi vin obedientiae tum vi jurisdictionis. Libynter concedimus proprie dictam istam facultatem, quae Praesertim censuras respiciat, fluere ex iuri dictione. At hio non solum de censuris est κ'ndum, verum euam de aliis poenis, quae nequaquam requirunt aliam potestatem nisi dominativam. Unde est quod propriam paragraphum instituimus. 2. Potestas mercitiva in infligendis poenis consisti latae menae, in surire notarimus, sunt Vel temporales

vel spirituales. Ad priores proprie etiam perlinenteonoedere saevitatem eligendi confossarium extra religionem. Quoad Priores O. Erem. S. Aug. constat eos Posse oon dere facultatem suis ut confiteantur sacerdoti extraneo, ' dummodo

sit ex approbatis ab Ordinario laci. Ita S. C. E. E. et R. R. d. 3. Junii IMO; Mazarei, Coll. p. 726. Ita ciem. VIII Const. 'Nullus omnino' l37; Trid. Mas. XXIII. o. 15; Gem. IX Const. 'Debitum pastoralis omii l 2; eL Pist. I. P. 406. M. Suam, de Religione, i. H. o. s. n. 2; --, II. P. 465.

252쪽

DE EXEMPTIONS REGULARIUM.

247ω P iam, uti sunt jejunium, incameratio, flagellino, etc. Istae omnes adhuc a Praelato possunt infligi in subditos delinquentes, et quidem sola ratione potestatis dominativae; quamvis flagellino et incamerino in desuetudinem abiisse ridentur. Relegatio in aliud monasterium adhuc riget tanquam Poena. 3. Menae spirauiam sunt vel principaliter medicinales vel principaliter Vindica M. Priores, uti ex inmunicauo et suspensio, Vocantur censume. Inte

dictum Videtur medium tenere inter poenam Vindio livam et medicinalem. Quoin communicationem di tingue inter monasterialem et ecclesiasticam rivs canonicam. Nam uti S. P. Benedictus loquitur in

monotis uis, quae consistit seve in separatione amensa communi, clo a choro, Me ab utroque fratris delinque s. Porro istam excommunicationem Sinperiorem posse innigere in delinquentes vi potestatis domina ae nemo est qui neget. Quoad Moommun cautommm emissi stieam inve canonicamin dicendum est Praelatos gaudentes potestate jurisdictionali posse eam ferre in suos subditos delinquentes contumaces, cloper sententiam specialem, seve eam in legem intrinducendo, dummodo servent iuris principia. Inmem dictum generale capitula suo imponere nequeunt, licet possint singulos de capitulo interdicere. Interdictum

253쪽

2M DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

ι uti, ait Suamg, nequeunt imponere. aperidere non possunt intum capitulum qua tale, tamen singulos ex capitulo. que possunt Superiores in subditos irregularitutem infligere; sed declarare solum, hos eam incurrisse, quia de jure haec statuta fuerit ob delictum. Possunt in delictum aliquem inhabilem declarare ad ossicium Vel dignitatem, e g. Praelaturam. Item P sunt Praelati supremi amovere inferiores ab ossicis, si culpam hac poena dignam admiserint, saltem ubi Constitutiones hoc permittunt et inferiores a supremis constituuntur.' Quoad depositionem proprie dictam et degrada nem non est cur immoremur, quia ejectio pinus habet locum, de qua loquemur in capite sequenu. 4. Porro adverte, quod ut gravis mena Pro gruri delicto posset infligi, necessarius sit processus erim natas. Iste certe requiritur pro serenda Poenis e communicationis secolesiasticae, non Vero monasteri liH, suspensionis saltem totalis, i.e. ab ossicio et beneficio), Hee nis et privationis Vovi actiVM M PMSivae. Processus iste faciendus est juxta consuetudines ordinis si statuta generalia, uu Bonifaesus VIII concessit Dominicanis. Semper tamen semanda sunt principia essentialia juris. Ista sunt iuxta Misse tuet in Processu regularium :M Ut instituatur cum praeria legitima accusatione aut denuntiatione judiciali, cum actore et reo Vel

eorum Vices gerentibus.

l. e. n. 5.

254쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

249M Ut adsit judex competens. Quoad regulares iudex competens est vel Cupitulum sprovinciale), Generalis, Provincialis Abbas Generalis vel Praeses)et hi intra ordinem; Cardinalis protector, Summus Pontifex vel C. E. E. et R. R. t hi extra ordinem. H Ut libellus, sive in scriptis sive ad protocollum

detur, habeat necessaria requinta; sc. requiritur, ut nomen judicis, accusatoris et accusati contineat, item speciem delicii, lacum et tempus saltem annum et

Q Ut inhabiles ad accusandum non admittantur. Inhabiles sunt: censurati, infames, agentes ob odium vel inimicitiam; item clerici saeculares Vel regulares, nisi agatur de propria eorundem injuria Prosequenda, vel de enormi delicis λ regulari Palmis, e g. de bla Phemin, a stasia, Merin, magis, sacrilegio, homicidio

H Ut notarius publicus pro actuario inhibeatur;

at hoc intelligendum est de persona Vicem gerente in monasterio, se de illa, quae munere notarii Vel actuarii in monasterio vel oonsilio generali aut provinciali fungitur et qua talis deputatus est a Superioribus.' Ut tam nocusator quam denuntiator adigantur ad praestandum juramentum calumniae, i e. illud quo spondent se bona fide, credentes habere bonam causam, animo litigandi, non Vero calumniandi Persecuturos

255쪽

250 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

eursum iudicii. Simile iuramentum emittant oportet

testes.

H Ut reus legitime citetur et inauditus nisi eo

tumax non condemnetur.

M Ut tempus sumiens ad delamiones et proba nesconcedatur. Ut reo amovit saecusationis) aut saltem dicta testium pro sua defensione communicentur. kὶ Ut reo petenu oonsiliarius peritus seu patronus idoneus tanquam adVocatus co e tur. h Ut iustas rei μω in oemones, sise Perem' toriae, frue dilatorius, e.g. contra personam judicis vel actoris, Vel causam Vel ordinem judicialem admitta tur; testesque ab eo nominati super interrogatoriis vel arumlis proposius examinentur. m Ut reus nonnisi confessus Vel conrictus ad poenam ordinariam condemnetur.

M Ut sententia secundum allegata et probata jurique conformiter et quidem judioe praesente legitime feratur et publicetur. οὶ Ut appellauones iustae admittantur. Appellari quis potest a consilio provinciali ad generale ordinis, non Vero ad Episcopum, in casu quo a Superioribus regularibus processus insutuitur. Si concilium prinvinciale sederit tanquam tribunal, appellare quis poterit ad concilium generale Vel Generalem ordinis, et ab hoc ad S. Congregationem E. E. et R. R., quise

256쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

251 est ultima instantia. Si religiosus condemnatus fuerit ab Episcopo in casibus, in quibus exemptae subsunt illius iurisdietioniὶ tunc distinguendum est, utrum processerit tanquam ordinarius an vero tanquam Sedia AP t. delegatus. In priore casu appellauo fit ad Metropolitam et ab hoc ad S. C. E. R et R. R. M in Ordinis statuta circa processum criminalem

serventur.

Haec essentialia juris quoad processum criminalem omnino servari oportet etiam in summario. Potest utique causa directe referri ad S. Sedem; at documenta, quas contineant ista, debent includi in litteris; alias neo S. Congregalio posset causam decidere deficientibus

argumentis.

5. Quaesuo aliquando mota fuit, utrum Praelatus regularis p rit aras mors subditos a consessionibus audiendis eae informata conscientia, i e. extrajudicialiter et non adhibito processu nec summario, dummodo ipsi constet de justa causa suspensionis. Dicendum ergo est Superiores, qui deputant consessarios regulares quoad suos subditos, Posse eos suspendere ab hoc omis. Et hoc certum est quoad Generalem, ex declar

uone S. C. super negotiis regularium d. 2. Iulii 1627; et quidem quoad validitatem, quia reVera iurisdi

tionem conferre censentur deputando aliquem eo seminum. Verum quoad confessarios regulares quiei. μοι. II. P. 482 sq. Reit naturi, l. V. tit. l. n. 320. cf. Bisa mi, Coll. p. 24. Et Valere dicendum est quoad omnes Superiores, qui Possunt constituere oonfessarios.

257쪽

252 DE REGIMINT REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.

approbati sunt ab Ordinario ad audiendas saecularium confessiones, dicendum est, quod 'aelin possunt tales consessarius suspendere ex informata conscisina, ita tamen ut Religiosus suspensus illicite, non tamen invalide consessiones audiat. V Ita S. C. E. E. et R. R. d. 2. virin 1866 respondit ad quisesita per Procur torem generalem O. P. Poenas istas canonica praesertim censuras infligere posse ex sola potestate iurisdio nati, non Vero Vi potestatis domina ae, videtur esse extra dubium. Ad potestatem jurisdi tionalem non immerito etiam referes quam -- possumus liturgicam. Unde sit ad coronidia instar: l4 De missisis tirurgica. Ista quidem pertinere dicenda est ad potestatem iurisdiolionalem ex eaque fluere. Attamen bene potest specialiter considerari, quia non necessario semper simul eum jurisdictione oonceditur. Nam sunt Praelin, qui iurisdictione gaudent, et tamen non omnis, quae sub nomine potestatis liturgicae Veniunt, exercent. Comprehendit mrm ista potestas usum Ρontificalium et potestatem conserendi ordines minores. Liturgicam

illam vocamus quia objectum eius tendit praeprimis ad cultum divinum. 1. Quoad usum Ponti alium: vi Consistit in usu mitrae et baculi et annuli , i.e. insignium Episcopis propriorum adhibendorum in peragendis officio, S. Μissa et Vesperis, certis dumtaxat diebus festivis, et aliquibus benedicuonibus.

Biga. l. c. p. 753 sqq.

258쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

253b) Iste usus competit Abbatibus ab Episcopo benedictis vel iis etiam, qui speciale hac de re privilegium dis Apostolicae obtinuerunt. c) Porro Abbates possunt peragere Pontificalia in

suis dumtaxat ecclesiis, non Vero in alius, nisi quoad hoc ultimum, M. Peragenda Pontificalia in ecclesiis non suis, habeant speciale pririlegium et consensum e

premum ordinarii loci ubi illa peragere cupiunt). Ita ex decreto Alexandri VII d. 27. Sept. 1659 et Hi IX

d. 18. Dec. 1846.

cs. Decreta. Trid. M. R AD Schuae, ineves. 1859 p. 198 sq. Distinctio inter Abbatea benedictoa et noninen dictos invaluit VIII. circiter saeculo. es. Ferraris, ' Abbaa,' n. 31, ubi deeretum affertur; Decret. Atio. I. n. 1163. cf. mereis Audiandiea S. R. C. Vol. ΙΙ. n. 2923. Notatu dignum est decretum eiusdem S. Rit. C. d. 13. Junii 19M quoad Abbat Benedictinos. Nam isto determinatur jua Pontificalia peragendi in ecclesiis propriis, in quibus terni vel bini vel singuli Ρatres sub jurisdictione Abbatis respectivi constituti curam animarum exercent, in quibus ecclesiis, dummodo sint illius propriae vel eius jurisdictioni subjectae, Abbas habet jus ter agendi Pontificalia, quin requiratur consensus ordinarii. In ecclesiis aliorum Regularium vel Saecularium non licet Abbatibus dictis peragere Pontificalia, nisi d deor. d. 18. Dec. 1846 S. R. C. Decreta Auio. II. n. 29233 refert ex speciali indulto huius S. Apost. Sedis es de expresso ordinarii consensu. Insuper resertur ibi ad deor. S. Rit. C. d. 1. Oct. 1701 Decret. Auo. I. n. 2080), ex quo, ad complementi instarde Pontificalibus, promere lubet sequentia: 1' Abbaa potest alii Abbati regulari eiusdem ordinis, sed extero, potestatem facere celebrandi pontificaliter in proprio monasterio; 2' Abbaa potest, praesente ordinario, rochetium induere, et mox uam deferre, aliisque Abbatibus exteris ita se induendi concedere saevitatem; M Abbas et alii exteri, praefato habitu induti

Corale

259쪽

254 DE REGIMINE REGULARIUM AD INTRA ET EXTRA.O Porro ista Pontificalia Abbates, quibus competit, possunt exercere ceriis dumtaxat 33 diebus, ex eodem Alexandri VII decreto. e) Demum non austra tur communicauio privilegiorum

quoad peragenda Pontificalia, aliis etiam et pluribuo diebus, quam in citato decreto Alexandri HΙ indieatis, uti decisum est in Cassinensi V a S. R. C. d. m. Julii 1660. Consuetudo legitima utique aliter videtur ferre. ID Quoad alia, quae proxime accedunt ad Pontificalia,

M. benedictio a quaStam, uti S. Vmtium, cam narum,

pergere valent processionaliter extra ecclesiam Per paro iam,

sine licentia ordinarii; 4' Non potest Abbaa trinam benedi tionem populo impertiri extra tempus Mimae pontificatis.-Forsitan quia quaeret quaenam sint Regularium Metiri propriae in hac nostra regio 7 Respondemus remisiave propter rationes controversiae quoad existentiam veri nominia parochiarum hac in regione: 1' Ecclesia monasterio adnexa, quamvis in hac cura animarum exerceatur, potest certe dioiregularium propria; 2' Ecelesiae quae non sunt monasteriis contiguae, at in perpetuum traditae ab Apostolica Sedo onsolum ab ordinariis-possunt etiam considerari tanquam regularium propriae; 3' Ecclesiae quae regularibus ab Episcopia dumtaxat vi tacuit. Forma I. art. 223 ad curam animarum ibi exercendam conceduntur, non possunt dici regularium propriae. Nam in hoc ultimo casu tum ecclesia tenetur nomine Episcopi, in cuius proprietarium titulum se simple) transit, tum cura animarum exercetur nomine Episcopi, qui est parochus proprius. ibid. Vol. I. n. 1163. Privilegium plus tribus vicibus peragendi Pontificalia in cit. decreto dicitur unice competeremonasterio M. Trinitatis cavensi Italiae . Quoad Citiem in ea vide tractatum Studio M. Mirari . O. S. B. 1002. I. P. 1 sqq. Remanet dicendum S. Rit. C., etsi quandoque easus particulares prae oculis habuerit, semper uniformitor decidisse, quas uniformitas constituit jus traditionale aeuusum forensem, cui contrario non licet inseriori.

260쪽

DE EXEMPTIONE REGULARIUM.

eonsecrationem calicum et altaris, dicendum est tales res Posse benedici, vel consecrari ab Abbatibus vel privilegio gaudentibus solummodo mo usu P primmmmolariarum. Ita ex decreto est. Alex. n. 18 et S. R. c. d. 16. Maii 1746. Quoad alias benedic nos, eq.-udelarum, cinerum et candelarum referimus ad

decreis S. R. C. d. m. Feb. 1626; d. 22. Harui 1653; d. s. mii 1893. 2 Quoad oesi a minores, quos Abbates benediolives specialiter privilegiali etiamsi non benedicu, S. c. c. d. 11. Maii 1624 in conseres possunt, observa tam

potestatem non sequi simpliciter ex usu Pontificalium, quamvis concesso a Summo Pontifice; S. C. C. d. 17. m. 1716.' Istos ordines possunt conferre suis du-ιμαι subdidis, non vero Hienis, rive suemlaribus siseregularibus; ' quamvis si alienis conferrent istos ordines minores, valide collati dicendi sint, eo in casu, quo

collator ordinum fuerit ex Abbatibus benedictis vel aliter ad hoc gaudentibus privilegio Apostolim; S. C.

M. memetis Auinent. S. R. C. Vol. II. n. 2377, in I. Quoad benedictionem, ubi 'unctio habetur S. C. quidem ait, eam non posse pernes nisi ab illis, qui habeant privilegium S. Sodis, ibid. M Abbates benedicti eo ipso, quod sunt benedio Videntur gaudere tali privilegio. Usus saltem hoc tenet ac

docet.

' meresa Aussi. Vol. I. n. 453. ibid. Vol. I. n. 946. ibid. Vol. III. n. 3798. II. Rictis Semiae, i. o. P. 199. n. 18.' ibid. n. 15. Trid. sem. XXIII. c. 10. de Ret.