장음표시 사용
101쪽
propter paenitentiam, ut bero ad gloriam; propter alios, uti timeo ad poenam. Haec de Berengario inse. xere libuit; ab ipso etenim Mitclesus ex Cathedra pe- . stilentiae Magistro horrendas in Venerabile Lucharistiae Sacramentum blasphemias eructare didicerat ; & utinam sicuti Berengarium haeresi labefactatum sequius est, ita pariter imitatus suisset poenitentem. Dissilirso by Corale
102쪽
inlisus imparationis haresim detectatur Cur eandem postea adoptaverit atque defenderit PDe Authore librorum de Divinis inlichrisquiritur. Waldensis opinis reicitur. chrictianus Lupus antilogia n latus. Rupertum Tulliensem Abbatem horum librorum Authorem suisse ostem ditur. A Pellam mino dei mnationis
accusatus defenditur rFrancisci Suare pro Ruperio tua nis excusatio refellis
Mplum imparationis dogma ut horrendum id lolatriae monstrum abhorrisse primo Micla--, lucet ex sis, quae in A. Trialogi scribit rdum cenus quod sententia icta impanaιionis
103쪽
s1 NARRATIONIS HIST. RER. est impossibilis atque haeretica. quia sic Crepus Chrsin.
si nedum foret factum a Presbtero celebrante . sed etiam a pinore, es generaliser Sacerdos celebrans collum eae omnia membra Christi frangeretes item tunc ille panis est tactus realiter Christur Deus et Ied qua idololatria Ioret amplius deterianda. Cur vero detestandam hanc idololatriam tanquam prFipuum suae doctrinae dogma postea autumaverit , mordicusque defenderit, ipsemet assignat in de Serm ne Domini in monte cap. 39. Sed Author de Diuinis aseMijs declarat, ut de Me Ecclesia quod sicut Grianus est smul Deus re homo, sic hoc Sacramentum pauis es calicis es simul panis e, mi mes Corpus es Sanguis Domini Iesu Chrini. Et
Iib. de Apostasia cap. 7. huiusce Auctoris fidem amispullosis verbis exaggerat vocans eum Ambrosium ,
postea eius discipulum , qui ex secretis mediae Missae Natalis Domini eiusdem Ambrosj istam acceperit sententiam; ita enim ibidem subiungit e Ise Doctor Catholicus s solemnis in capite de materia Sacramenti Altaris A inquit. Materia mel sub mtia Sacri ij. quod tunc erat, s nunc erit in manibus Pontificis nostri non Ampla es. Acut nec Pomti ex solius Dimina mes humana solius en substantia,
est enim tam ιn Pontifice quam in Sacrificio Divina substantia, es s terrena. Terrena in utroque est illud quod corporaliter mel localiter videri potes ; Dis,na in utroque, Verbum invisibile, quod in principio erat Deus. apud Deum; nam cum diceret idem magnus Pontifex panem eae vinum tenens, Hoc
est corpus meumr Hic est sanguis meu 3 Nox erat Verba Incarnati, vox aterni Principu, Herbum antiqui Consili; Herbum quod humanam acceperat naturam i sdem in carne manem pams s vini
104쪽
carne vinum cum suo iungebat Ianguine . Quaecum ex veteris Patris codice deprompta , sancta, sim cera, Catholica, atque fidei Christi consona depmicaret, varia pro sacris Aris discrimina inter Catholicos excitavit, quae perinde ad sta usque tempora viguisse refert ipse Maldensis cap. 67. de Sacra. Euchari Fateor is Doctore isto, plures commovit ignaros, nam ante plures aunos me tunc Oxoniis conversante .
merbum sud ibidem petitione Regis Anglorum Henrici quarti iugiter volvebatur . Quarebatur Author, quarebatur s liber. quibusdam dicentibus, quod Ambrosias diceretur sed nunquam hoc repe to , alij autumabant, quod esset Isidorus . Multa difficultate . accersito de procul Isidoro de H O , desiecerunt scrutantes suo scrutinis . Tempore medio
erudiri quidam disputatione scholastica, sed de le
ctura veterum tyrones novelli videntes antiquitatem fermonis eius cespitare caperunt. Tandem illum, . nante Deo oculos servorum suorum , compertumeri eundem Author em scripsisse diebus Anselmi, crab eo curialiter increpatum, consultumque, ut pradictum opus exquisitum faceret priusquam ad manus peracru exterorum . Postea sequitur reserens verisba , quibus Anselmus hunc Authorem corripit ex qu dam opusculo cui titulus est, De Corpori s Sangm, ne Domina, quod in alicuius Bibliothecae angulis adhuc latere, vel potius deperditum suspicor, cum a nubla alio Scriptore praeter uiuidensem citatum reperiatur,
ita incipit: Anselmus fratri in Chrino carismo i luminatos octilos cordis. Lego relego carissime opus vfrum. de in iv , multumque me delectat eius lectio tum pro fui utilitate . tum pro Autho ria dulcissima mihi charitate; sed quoniam veritas
105쪽
rharitatis , re charitas veritatis adulationis odit fucum, videor mihi videre in facie pulchri operis navum unum, qui etsi interim inter vos benevola quadam dissimulatione tegatur, si opus hoc exierit in manus eorum qui carpere amant aliorum es' b nὸ dicta, futurus es in signum, quod tibi a multis contradicetur. Quod opusculum sive epistolam minus rectε Ipaldensis Sancto Anselmo tribuit, opus nanque de olficijs completum fuisse eodem vita iuncto patet ex i, quae eiusdem operis Author scribit de quodam miraculo, lib. 8. cap. q. Sed ecce dum hac scribimus iucundo per quendam statrem noctrum gratia r furgentis nobis arridet miraculo . Paulo post et Res huiusmodi eu; Hoc fannio Pascha Sabbato, quo C reo, de cuius quoque praconds superius aliqua diximus, annus ab Incarnatione Domini millesimus centesimus undecimus inscriptus e LI. Postea miraculum narrat; quod idem se legisse fatetur Maidensis cutato cap. q7. Legi autem in eodem libro huius Amthoris capite scilicet quarto octavii libri, eum anno
rasse annum Domini MCM tunc infertum Ceres Paschali; quo cuidam statri suo Monacho Sancti Laurentii1 extra muros de quo Comenor in Hi torisis visum en resurrectionis miraculum ipso'a
sente. Qui annus millesimus centesimus undecimus s suit post Sancti Anselmi obitum secundus, etenim Lan 'hanco Magistro suo in Archiepiscopatum Cantuarienseant successerat anno Iosia. & anno IIos. ultimum diem clausit, ut testatur Edinarus eius convictor in vita ei dem oculatus testis ; igitur duobus post mortem Samcti Anselmi praeteritis annis opus de Officijs nondum Compleverat Author ; ex quo clarum fit Maldensem' hunc errorem commisisse, quia annum quo Sanctus, Anselmus obierat, ignoravit. Porro epistolam 'illa
106쪽
Dige conscriptam ab aliquo Monacho Anselmi nomi- . ne nuncupato magis veritati consonum mihi videtur, cum in ciusdem epistolae epygraphe, Anselmi nudum' nomen, nulla expressa Abbatis vel Archiepiscopi digni- tate scriptum sit. Quisnam vero fuerit iste sine nomi.
ne Berenga ij Symista. qui opus illud de officijs concinnant, post varias disquisitiones, Regiis etiam sumptibus adhibitis, se comperisse scribit idem Maldensis citato cap. Reperi tamen postmodum Doctorem Hemdeciei Cancellarium Oxoniensem dicere in quadam
quaestione . cuius titulus est, Utrum de necessitate salutis est ponere Meldens siue subiecto in Sacramento'
Altaris, quod Auctor icte de in iis eis Mater annus Episcopus Naumsurgensis; quod item Tolosa quis
dam providus Inquisitor comperit esse verum . Et cap. 93. Cancessarius Ooniensis hercle dicit eum ter annum Naumburgeriem Esi copum , s hoc
in antiqvrs exemplaribus rectius invenitur. Verum Eminentissimus Bellarminus has conieci iras absque -- luti fundamento reicit lib. s. de Sacr. Euchar cap. D.
Nescio quibus eoniecturis suspicati sint Aut rem illum fuisse Waleramum seu Waler annum. ad quem extant duo opuscula Sancti Anselmi unum de inimo, alterum de diversitate Sacramentorum ; Hinc Dominicus in Soro, Clasdius Sanctius, Gulielmus
Alanus s alii; qui scribunt de Eueharisia primum
Authorem imparationis faciso Maleramum . Sed ' nec ille fuit primus, eum pracesserint Perengaria' ni, neo fuit Waleramus, sed Rupertus T uitiensis ex cui s libris eruenda est eius sententia . quam Α-ὸ perperam exponis Dominicos a Soto in iust, quest. et an. x. Greuin est Scriptores ant y Bellarminum Mahissi adhaerentes, Waleramum libro nuis de offici t Authorem, siciesque primum impari μ
107쪽
tionis Patmnum uno ore tradere 3 Rupertum Vero abjisdem nec nominari, Dominico Soto excepto , qui licet I aleramum huiusce erroris Authorem fateatur , Rupertum tamen tali errore non liberat , eius sentemtiam exponendo, ut vult Bellarminus, immo hac labe conspurcatum clarissime tradit. ut recte observavit Franciscus SuareZ tom. 3. de Sacramentis quaest. 73.art. a. disp. 69. stet. a. Ego vero nec invenio, ubi
Soto eum excusaverit, nam potius in eo loco, quem ipse citat, scilicet in diu. s. ques. a. art. a. 1sti tribuit hunc errorem. Ceterum sicuti opus de Oscijs non fuisse tempore divi Anselmi conscriptum superiis ostendimus, ita neque Maleramum illud edidisse ex quibusdam eiusdem op ris sumptis testimonijs , quae mox proferam, clarum habebimus. Interim certum est, opus illud, quod tempore I itclefi sine nomine vagabatur, idem esse . quod nunc insertum habetur tomo secundo operum Ruperti ἔVtriusque enim prifationi idem est initium, nempe, Ea qua per anni circulum, omnes quoque textus squos si laclesiis ex illo contra Catholicos obiecebat, i hoc ad unguem reperiuntur, quod est unum ea argu mentis quibus utitur Bella inus , ut probet, Rupe tum huius operis Authorem fuisse. In libro igitur huius operis septimo, cap. 23. haec leguntur: Recte s laudabiliter a nostris, ideri Monachi ordinis, maioribus tradItum eri. Et lib. 8. cap. 3. uuamvis ea . qu supra dicta sunt, rationem habeant theoricam, n fri tamen iden Monachi ordinis aque authemticam non debent immutare regulam. Item eodem lib. cap. q. narrato miraculo, quod supra innuimus de Resurrectione, versus finem ita sequitur: Hoc igitur
Dbi accepi, mane quippe ubi primum loquendi copia suis , duobus Mnιum Irasribus , quorum unus eo
108쪽
obnixe postulans, ut creditum nobis secretum nunquam cum fus nomine proderemus. Ex quibus manifeste colligitur, Authorem huius operis Monachum fuisse, non autem Ualeramum , qui antequam opus hoc inciperetur Naumburgensis erat Episcopus, ut constat ex epistola Sancti Anselmi de Fermentato, & Azimo tom. 3. pag. I as. quae incipit r Anselmus Semmus Ecclesiia Cantuariensis Male mo Naumbum giensi Episcopo et Scianti brevitar loquor ; si certus ebsem prudentiam vestram non DUere successeri Iu-οj C aris Neronis cae Iuliani, pote nati comtra successorem s Vicariam Petri A noli, libentissimo mos s amicis simum. s Reverendum Episcopum salutarem s. opus vero de officijs duobus
post mortem Sancti Anselmi annis nondum completum fuisse superios ostendimus. Pr terea verba illa ultimo loco citata cIarissimὶ indicant suisse Monachi , non autem scribenti. Episcopi 3 ait enim ipsummet unum ex duobus illis fratribus sive Monachis extitisse, quibus miraculum illud de Resurrectione narratum fuerat . Hinc sapientissimum Lupum haud probare possum , qui tom. s. Synod. pag. 3σ8. Waleramum librorum de offici js Authorem asserie t Et in hoc p
Herius barathrum scilicet impanationem lapsi sunt quidam etiam Catholici s etenim IValeramum umburgensem Episcopum, licet quandoque Henrico IZ Imperatori s laicis Antimium in Hiaturis adhaserit contra Romanam Ecclesiam. fuisse tamen Orthodoxum. re Paschali secundo Pontisci Pori ea plene reconciliatum iacet ex ipsius epistola ad Sanctum Anselmum s tamen eius liber de Diaminis inflath habet seo verba: Materia vel substantia Sacrificii M. Sunt illa ricta adeo toties plenis bucsis N ab
109쪽
ab imicleis decantata , quae superius recitavimus . Quam opinionem ipsum quoque a Maldense accepisse haud dubito ex i, quae ibidem subdit: etiam de nescio quo Doctore Ioanne Parisiensi scribit in opere de Sacramentis Thomas Valdensis. Illud tamen
admirationem movet, quod Scriptor tam celebris opus de Oisciis hoc loco Malaramo ascribat , cum anteatom. q. Synod. pag. 323. expendens decretum Alexandri II. Summi Pontificis de Festo Sanctissimae Trini. tatis, Ruperio Abbati tribuerit r Ex eadem radice ipsum uti convenientissimum praedicat in opere de
Divinis O ciis Rupertus Abbas Tulliensis: vid licet homo Gallus educatus in Leodiensi Ecclesia , tibi singularissime hoe Ferium viguisse Liatim audia mimus a Microloga. Addit tamen i um non in prima, sed celebrari in secunda Dominica pos Pen. tecocten . Et hinc iacet, quod libros inos non Lemdij in Sancto Laurentio sed Gild apud Coloniam
scri erit, aut certe compleverit. Ex quo apparet , Virum eruditum duobus Authoribus idemmet opus ascribere, ni sortasse libros de officus Ruperti diversos ab illis, quos u Ieramo tribuit Phldensis , .existimaverit, quod uti a veritate alienum superiti relaimus. Verum quamvis ex hactenus dictis opus de officiis a Ruperio Abbate fuisse conflatum haud obscure colligatur, doctissimus tamen Bellarminus evidentissime loco mox
lavdsto ita probat et Esse a tem Rupertum Auth rem illorum librorum de O civ Divinis. in quibus icti errores continentur, dubitari nullo modo p tes: nam lensentia omnes, quas citabat Miscissus rud Waldensem inveniuntur ad verbum ru secut 9 sero raperti da infici s cap. s. Initium quoque librorum de Officios apud Maldensem est. Ea quae. Per anni circulum. Et rdiu um en mittam libram,
110쪽
N VvITCLEpI cap. s. 's Ruperii; denique conveniaut illi errores librorum de in ictis Divinis cum ali)s eiusdem Ruperti is, Comment. in Exodum, es in Dan. Vnde non 'ne causa libri isti Ruperti sine honore U' titulo imcuerunt annis ferme quadringentis, nam aetate n nra primum lucem libere aspexerunt; neque
bium esse potest, an libri isti de Onissis Disinis
eiusdem Ruperti sint, cuius sunt omnia alia opera, qua eidem ascribuntum nam in Prologo horum librorum de inlicijs Diminis enumerat ipse omnia
alia fua opera. Eadem habet lib. de Scriptoribus Ec. clesiasticis pag. I 8 i. quae etiam exscripsit Antonius Pos- sevinus in Appar. Sac. tom. 3. Quibus Bellarmini rationibus pauca quaedam mox superaddere duximus , ut huiusce facti veritas clarius eluceat. Rupertus opus hoc de Osci' adhuc Iuvenis Leodij in Monasterio Sameti Laurentij composuerat, quod tamen suo nomine solum postea evulgavit cum Testij illius Monasteril Abbas moraretur ; cur diu ita distulerit ipsemet prodit in epistola nuncupatoria eiusdem operis ad Cunonem Ratisponensem Episcopum antea Abbatem Sige memsem : Primitias Irugum terra quas Dominus d dit mihi nunc ostero secundum pracertum sancta
ac mnica legis , dum presens opusculum, quod de Divinis scripseram in Pijs diu expeditum mitto tibi, Cuno pater mi hactenus Abias Sigeiargensis. nunc autem adaucta super te Domini gratia, Pomifex Meelesia Ratis nensis . Primitia nanque sunt ista cunctorum operum qua mihι a Domino proinvenisse galisus es. Paulo post r Hoc autem quod primum erat s alia pauca sine splendore euiusquam tituti dimiseram, ut ipse nosi. Postea causam narrate Nondum alicui notus Pontifici. s Sacer dos qui erat in diebus istis non curaret, neque αὐN a mitteret