장음표시 사용
111쪽
icio NARRATIONIS HIST. HKR. mitteret me ad professionem huiusmodi . Et paul infra r siuia dicebatur adetersum me, se scribit quod necessarium non est. Sancti scripserunt, Saninetorum scripta I biciunt s superabundant , non fuscimus legere qua sancti sim erunt. nedum hac, aua ius ignoti sine authoritate de corde suo scribunt. Hac s alia multo gravιora Iurda aure pra- terrens . ut totus eram possessus ab ea, qua me δε
cera non snebat dilectione Verbi Dei s primitiasinas , s alia nonnulla in Cartallo meo congessi . donec venires tu amicus N patronas Melis. Aliam quoque epistolam ad eundem Cunonem cum Sigine gensis Monasteri, esset Abias antea seripserat, in qua de patrocinio gratias reserens, similes quaerimonias pr serte Proinde actum s. credo , per providentiam Dei s Patris, fine quo nec unus passer in terram cadit, ut in notit1am venirem tua charitatis M'Mei, utque postmodum migraturus ab hoc faculo Pater meus vir vita venerabilis es' sapientia m
morabilis Perengarius Abbas Sancti Lauremd in publico monte Leodii tua committeret mei, tanquam pupidum tutori; Solus enim is qui nunc Iuccessit
ei mis Melis N prudens Herorandus qui ου φθ
υνerarum peritus pueritia mea Magister extitu , illuc usque non possit mihi patrocinari, quo, ficur Iris, inviara pervenerat nominis mei. Vix etenim opus de Osicijs in aliquorum eiusdem instituti manus permnerat, quod Andegavensis Berengari j recenter dein mortui scabie pollutum iudicantes lingva, acrique styla insequi ocaeperunt, ut ipsemet testatur in Prologo de gloria & honore filii hominis, eundem Cunonem
alloquens: Adde, quod i e nom ωod audiati es' midini, quia scrip mea sic pleri ue legunt ut insidiantur mihi inino sequitur a Poteram iam Lis in
112쪽
Io: vvITCLEA Cap. s. Potessite sermonis , illi, quem nocti, respondere iuxta quod meruit; quoniam non simplici oculo legit. ambulavit in tenebris, s ita ostendit, ut semetipsum non foliam invidum, verum etiam de monae raret fatis imperitum. Licet hunc sibi suisque
scriptis adversarium non nominet , illum tamen fuisse
facile suspicor, qui opusculum de Corpore re San. mine Domini contra ipsum scripserat, quod Sanctum
Anselmum edidisse Maldensis existimavit , ut superitis narravimus. Hinc Rupertus ut illam infamiae notamquam sibi inurere in dies videbat, elueret, omnia ab se hactenus edita infallibili Romanae Ecclesiae iudicio su misit, ut habetur ex eius epistola ad Romanum P tificem , quae tom. 3. suorum operum legitur: Ita
nunc plures scribuntur libri , quam necessarium fit. DNee licuit semperque licebit unicuique dicere
salva De quod sentit, nolentem autem nostra nemo compellit. Vestem, quoniam lex petrepit Domini, tibi summo Sacerdoti probata vel accepta esse hac fidelis anima oblata , ut vere prImitias digne in opus Domini fuscipiendas. Ali, recensitis operiis bus versus finem subiungit i Scripseram N ante hac omnia opuriculum de Sacramentis sue in sci3s D, vinis per circulum anni di tinctum libellis sis immis duodecim. Hoc donum sicut 1nitio memini ex Salomone dicente, donum hominis dilatat viam eius,
s ante Principes cipatium ei facit. Hoc, inquam, donum qius prelabere debet, ne huius hominis viam dilatet. s ante Priscipes spatium et Iaciat, pra-
sertim clamante defver aiatharitate Divina r Ab omni homine qui offert tileroneus accipietis prim, tias . Ex quibus omnibus lucide habemus, Rupertum non solum illitis operis Aut rem fuisse sed etiam ex
albuν illud prunum Sicubrasse dum Leodij in
113쪽
Monasterio Sancti Laurentij moraretur, plura etenim edidisse antequam Tullium Abbas veniret ex ipsius mox recitatis Verbis perspicuum est. Hoc tamen haud placet eruditissimo Lupo, qui tale opus Tuiiij scriptum aut saltem completum asserit Ioco nuper laudato de Festo Sanctissimae Trinitatis ita scribens : Addit tinmen, nempe Rupertus, ipsum, Festum scilicet Trinutatis , non in pr/ma, sed celebrari in secunda D minica post Pentecostem; s hinc tacet, quod libros istos non Leodij in Sancto Laurentis . sed Tuiti
apud Coloniam scri erit aut certe compleverit. Quod inscrt ex testimonio Radulphi Decani Tongrensis in libro de Observantia canonum scribentis e Stiper octava Pentecostes magna era adhuc dimersitas, cum enim R omani in hac Dominica non ser arent Festum Trianitatis , aliqua Nationes, ut Alemani, eadem die fervant octavas Pentecostes, in Hedomada, s Dominica sequenti Aervantes of tum Trinitatis ; alij, Mi Gallici, plures illo plenum faciunt die Festum
Trinitat1s cum octavis. Festum Sanctissimae Trinitatis primum invexisse Caresum Magnum Regem Christianissimum propter quosdam errores de processione Spiritus Sancti, qui in Galli, grassabantur, nos eruditissime docet idem Lupus, quod postea etiam Germani celebrare csperunt diverse tamen tempore, ut refert citatus Radulphus, Galli et nim hoc Festum peragebant, ut nunc Romana Ecclesia , Dominica scilicet octavae Pentecostes ; Germani vero octavam Pentecostes servabant, & Dominica su sequenti, prima nempὸ post octavam, Festum Τrinia talis colebante Igitur, concludere videtur Lupus. libros de Offici, Rupertum exarata Tviiij, ubi more Germanico, non vero Leodij, quo Gallico ritu Trinitatis Festum celebrabatur, cum dicat idem Rupertus, non
114쪽
in prima, sed celebrari in secunda Dominica ponPentecontio. At labitur Vir insignis, nusquam enim Τrinitatis Festum celebrari in secunda Dominica post Pentecosten Germanorum more tradidit Rupertus, sed Dominica prima ipsa scilicet o ava evidentissimE aD serit. Do clarissima ipsus verba ex libro undecimo de
ossiciis cap. r. Celebrata solemnitate de adventu Sancti Spiritus satim e ventio gloriam Sancta Trinitatis Dominica subsequentis officio recta dispositione concinimus. Quod repetit in eiusdem capitis calcer stitur celebrata, ut Iupra dictum erit, solemnitate de adventu Sancti Spirιtus, quo accepto, natim Sancta Trinitatis Mempraedicare caperunt in toti: νecte huius sequentis Dominica tam nocturno quam disiamo officio. nomen es gloriam praedicamus eiusdem Sancta oe individua Trinitatis. De Dominica vero secunda post Pentecosten, seu prima post eiusdem
octavam lib. I a. cap. 1, quem in margine pro se citat Lupus, ita scribit: Dominica prima post octavas Pentecostis of tum voces emittit pauperis illis, qui per Lanarum in Evangelio figuratur. Icilicet Gentilis populi sc. Quod nunc in Missali & Breviario Romano non servatur, cum talis Dominica sit infra octavam Corporis Christi, in qua pro Evangelici de DEaro, recitatur Evangelium, Homo quidam fecit coenam magnam, quod optimὸ convenit cum ossicio dictae solemnitatis. His igitur rectE notatis satis evidens fit officiorum libros Leodij non Tuith Rupertum comcinnasse, simulque complevisse ex eo patet, quod in epistola ad summum Pontificem, quam supra exhibuiamus, ait: Scripseram s ante hac omnia opuscula de Sacramentis seme insciis Divinis per circulum anni distinctum libet is sise tomis duodecim. Igitur si tomis duodecim distinctum .scripsit opus de Oischs,
115쪽
necessario sequitur, ipsum procul omni dubio pariter absolvisse, cum iam persectum, libellis duodecim tam
Hinc impanantium Principem extitisse Rupertum dicere ex Parte possumus . non quod hanc haeresim primus invexerit, sed quia minus recte scribendo lacatae me tis hominibus insinuaverit, multi namque ex Berenga rij spermate tale dogma tenentes, ipsum praecessere , ut resert Guilmundus Archiepiscopus A versanus lib. 3. De Corporis & Sanguinis Christi veritate tom. G. Bibliothecae Sanctorum Patrum edit. Paris. pag. 388. Alia mero rectis Ecclem rationibus cedentes, nec
tamen a stultitia recedentes, ut quasi aliquo modo nobiscum esse videantur, dicunt ibi Corpus s Samminem Domini remera, sed latenter contineri,. iut fumi possint quodammodo, ut ita dixerim, impanari. Horum tamen quempiam huiusce rei ante Rupertum scriptis evulgasse aut saltem aliquid innuis. se apud Scriptores non reperitur 3 haud tamen id asi is, ut Virum alias pium haeresi insimulare velim, cum ex ipsius scriptis admirabilem in Sacramento Euchamstiae transubstantiationem confiteri satis euidenter apparea sed quia in re tanti momenti nimium stylo induis tit, & Mitcleis alijsque eiusdem farinae erronibus t eructandi blasphemias occasionem praebuerit . Verum Cardinalis Bellarminus nullam excusationem admittens, insigniter errasse constantissimE asserit, eo quod non
solum in opere de ossicijs hanc haeresim docuerit verum etiam ali, ab se editis libris sparsim, & prς-- sertim in Ioannem Commentari, inseruerit, sic enim, loquitur: loco supra citator Rufertus igitur docuit , panem Eucharistia hetpostatice assumι a Verbo . eo Prorsus modo, quo natura humana ab eodem Hem. bo assumpta era a id patet ex lib. Dan. ubi
116쪽
eae nens illa verba e Panis quem ego dabo raro mea est , dicit. Herbum isternum per Incarnationem Iactum hominem non derimendo mel mutando. sed aliumendo personaliter humanitatem, eodem mmdo per consecrationem Eucharistia idem Verbum sis ri panem non deriistiendo vel mutando, sed astu mendo per naliter panem. Vbi aperte fatetur Chri
flum dici s esse panem facta consecratione , sicut
dicitur, π rit, homo per Incarnationem. Franciscus tamen SuareZ inter Societatis Iesu Theologos doctrina , ac pietate insignis ita suo Bellarmino respondet: D . inde censeo non fore reprehensione agnum eum . . ροι varia huius Authoris dicta obfremando eum
. pie interpretari Fuduerit 1 Sunt enim in tradictis ua indicare possunt, illum non
buisse erroneum Aeniam . Ruperti loca, a quibus cum Bellarmino impanationis error erui quodammodo Potest, ad oculos ponam, deindὸ, quae ipsum ab hachaeresi procul sitae clarissime indicant, recitabo. Haec lib. s. in Ioan. cap. s. habeti Et sis Verbum quod . panis Angelorum caro factum est, non mutatum. sv c rnem , sed assumendo Fnem et Sie idipsum - Verbum ιam iam caro factiam, panis visibilio siti non mutatum in panem . sed ast mendo , s iu uitatem persona sua transferenda panem . Et in Exodum lib. a. cap. ro. Item quomodo Renum a Iummo demissum raro factum es. non mutarum - u carnem , sed assumenda Maenem; sic panis s
BrisIL O Sanguis non mutatus in carnis rapo I 've in Anguinis horrorem, sed alumendo imvsibiliter utri que, Divina scilicet, θ' humana - m Chricto est, immortalis substantia veritatem. Item in Genesim lib. g. mp. 3 a. Quomodo, inquis s
117쪽
ios NARRATIONIS HIST. HAER. panis qui videtur eu Christus Ad hac, inquam,
quomodo qualibet metalli Apecies, verbi gratia, aurum sive argentum valido igne conflatum , atque
resolutum revera s aurum eri , ω ignis quoque dicitur, s eis, etenim aurum videtur est quod erat, es tamen verissim. ignis dicitur eis, quod
non erat; idcirco sc omnino panIs admotus vel sm-
mersus territiti atque inebrabiti mysterio posionis Chrini adhuc panis videtur esse , quod erat, is
tamen in Qeritate Cis Ius en quod non ora/ . Quibus exemplis veram solummodo realemque corporis Christi praesentiam in Sacramento Eucharistiae explicare voluisse verisimile est , nonnullos fortasse Sanctos Patres imitatus, qui Eucharistiam cum Incarnatione , non quod in omnibus pares sint, sed propter quamdam similitudinem, ut mysterij veritatem adstruant , comparant. Tali exemplo utitur Ambrosius lib. de Inutiandis cap. Sermo ergo Christi qui potuit ex nihilo facere quod non erat, non potera ea qua sunt
in id mutare quod non erant ρ Non enim m/nus en novas rebus dare quam mutare naturas I Ied quid argumentis utimur ὸ Suis uramur eo tis , Incarnationisque exemplo ad Iruamus myne ν --ritatem. Et Sanctus Iustinus Martyr in Apiareia pro Christianis ad Antoninum pium Imperatorem pag. 42. Neque enim hac communem usitatumque panem ,
liatamque potionem capimus, Ied quemadmodum per Dei Verbum homo tactus est Iesus Cissus con-- fervator nocter , ωΥnem s sanguinem pro salute nostra habuit, sic etiam cibus, qui per preces, sermonis, quem ab eo accepimus consecratus es. Pra terra Sanctus Remigius Rhemensis Archiepiscopus iaepistolam primam ad Corinthios cap. 1o. Sanctus Euthymius Eremita in Math. cap. c . Haymo Epist Pus
118쪽
res, quos nimis longum esset recensere, ad Eucharisticum mysterium explicandum, ineffabilis Incarnationis exemplo usi sunt. Caeterum . quod auro sive argento igne conflato Eucharistiam similiter comparaverit Ru- pertus, cum ignis nec in aurum , neque aurum in ignem convertantur, sed ambo vere & realiter in tota
sua substantia permaneant, immo nec proprie & phi sice uniantur, ut de serro candenti in cuius poris ignis includitur Philosophi quamplures tradunt, excusari meretur, exempla etenim, ut vulgari illo proloquio utar, currendo claudicant, & claudicando. currunt, vel cum Augustino melius loquar Tractatu IIo. in Evangelium Ioan. cap. IT. Neque enim semper aqualitatem significat, qui dicit , sicut illud, ita s illud. sed alis quando tantum, quia est illud, es s illud. aut quia es illud, ut sit et illud. Immo magni nominis Scriptores ad hoc mirabile Sacramentum, quantum fas est, declarandum , id generis exempla adhi-bqere Petrus Cluniacensis lib. I. epist. sol. 24 & Sanctus Thomas opuscula 38. de sacramento Altaris cap.
Ut autem Rupertum non solum excusatione dignum, ve- tum & do dicta haeresi immerito culpari omnino elu-c t, ipsum ex ore suo iudicandum exhibeo, lib. s. in Ioan: supra citato eodenque cap. σ ex quo, ut ita
dicam, veluti ex fodina plumbum solummodo extraxit Bellarminus, aurum alijs eruendum relinquens, hqcleguntur. Veritas dicis r Hoc est Corpus meum, saddit, quod pro vobis tradetur. Et tu dicis . non es
- idem Corpus ξ mpe si non es idem corpus. si
non es idem qui de Caelo descendit panis πιωus. non eis hoc Corpus quod pro vobis traditur. Sed iamdudum liquet omnibus . in quo sensus tuus hae O re t
119쪽
reat carnalis totusque animalis, ideoque non perci piens ea qua funt Dei, videlicet, quia nec panis
nec vinum aliquid de EXTERIORI SPECIE
mutavit, idcirco sapere non potes . nec vis , quod mere factum sit Corpus et Sanguis Domini. Comsequitur ergo, ut cum albus Episcopus te forte Maurum hominem baptret verit , non credas te ipsum
apud Deum factum esse, quod e LI is qui te baptis navit, scilicet, quod de Aio Diaboli factus sis filius Dei. de filio mortis filius vita , de filio ira filius
gratiς sempiterna , fro eo quod capillus tuus niger non refloruit, faciesque tua non renituit; quod si concedere ferhorrescis , ne infideli deterior M. et mavis confiteri. quod quamvis de EXTERIORI SPECIE nihil mutameris , verὸ de alio corpore
Diaboli, quod est omnis massa perditorum . in aliud Corpus Christi. quod est Ecclesia transieris 3 crede
et hoc, quia panis se visibilis . et vinum, quibus ex rebus temporaliter vivis, quamvis nihil de Ex TERIORI SPECIE mutatum sit in alium tram sierint, s in illum cibum potumque conversa sint, qui Angelorum victus e G . quo pascuntur immo taliter . Ibidem pag. 337. Ibi, inquam, figuratio haoperimitur, s permanet sensus verbi consonus, scialicet. quod panis in veram substantiam Corporis eius Diuina virtute conmertatur ..Et in Exodum lib. 3. cap 7. Videlicet quia passionis eius opus res svirtus ect Sacramenti , qua substantia panis e mini in meritatem nobis convertitur Corporis eius et Sanguinis. Item eodem lib. cap tr. Praeterea se diagne manducare cupimus , ab omni curiositate comporei sensus egrediamur, ut videlicet, visu, gustu, odoratu , cs tactu di udicandum non esse a stremur, an vere sis Carpus Chrisi, an vera sit cars
120쪽
Jo: UvITCLEFI Cap. α 1 os id quod summus . Nam in is permauentibus colore , Odore , atque sapore erit quod jusciat fidei, quod sin. tis sit Catholica pietati. Spiritus est , inquit , qui viviscax , caro non prodes quidquam et Herba qua loquius sum vobis spiritus s vita sunt i merba fidei, verba veritatis sufficit prolata esse super o santiam panis re etini , ut in piretur omitus , s vita aterna creaturis inanimatis quamvis SPECIES EXTERIOR non maletur in illis i sufficit, inquam, ad Lalutem credentis, ad vitam digne percipientis . Tantum ergo unusauisque colligat, quia tantum officit. Colligat unusquisque qua officiaut, Heu, credat, merba Domini spiritum esse s vitam, s per ea panem vinum EXTERIORIO PECIE non mutata transferrι in veram vιven
iis Corporis N Sangminis Christi obstantiam. Rumius lib. q. cap. 7. Sed accedit substantiarum atque oec erum creator Deus , atque formator Spiritus auctus, aurumque Herbi Incarnati, aurum Chri-LII crucisis, mortui, et sepulti, atque post glori Lam Resurrectionem assumpti in Caelum ad dexte-- ram Patris, non superficie tenus inducit, sed est,
caciter hac in carnem et sanguinem eius conver
sit permanente licet SPECLE EXTERIORI.
Quid clarius , quid expraestitis a Ruperio unquam dici Potuit Φ Panis vinique substantiam in verum Christi Domini Corpus potentissimis eiusdem Salvatoris nostri Dei verbis mirifica transubstantiatione converti, extario ribus licet speciebus non mutatis ρ Haec ne est impanationis sententia , ex euius libris , ut ait Bellarmunua, eruenda es, quam sane perperam exponit Dominicus a Solo. Purgato Lectoris iudicio id ponder ndum relinquo, qui sand Bessumitium vel alienis oςubi, aut minus accurate Ruperti Iibros legisset, coahciet,