장음표시 사용
81쪽
34 ANTIQUIT. LusIΤ. futtio eiusdcm nominis in occidentalis Ocbani littore deficit . De Barbaris silperius ductum satis. Lunae montem, nos Sintriae, ab oppido a pellamus , ellaciiq. promotorium illud, quod magnum, siue Oly sipponense appellant gemgraphi . In cuius sum nais rupibus templum est Sanctissimae Dei Matri sacrtim,ab indigenis maxima religione cultum, simulq. coenobium monachorum, ad S. Hieronymum vitari institutum reserentium, non tam numero, quam morum integritate suspiciendum ., Adiradices montis, in ipso promontorij cacumine, quo in Oceanum praecipitatur, templum olim fuit, Soli ,3: Lunae sacrum. Cuius modo inter littorales arenas ruinae tantum extant& cippi aliquot inscripti, superstitiones antiquae indices. Vnus sic habet.
SOLI. ET . LUNAEC EST. ACIDIVS PERENNIS L E G . A V G. PROPR. PRO V. LUSITANIAE
- soli,& Lunae Cestius Acidius Perennis Le
82쪽
Hoc est. Soli aeterno, Lunae, pro aeternitate imp rij,& salute Imp. Caes. Septimis Seueri, Augusti Pij,&Imp. Caes. M. Aurelij Antonini A gusti Pij . . . . Caesari S , S I liae Augustae, Matris Caesaris, Drusus Valerius Caelianus . l. . .& Iulius Saturninus , & Antonius . . .
Est ibi praeterea ingens alius cippus, qui habet supra traginta lineas littera minuti D re. Ve-
83쪽
3s Da ANTIO VIT. LVs IT.re. veru iniuria temporis,& aspergine maris in tantam scabritiem deuenit, ut in unaqilaque linea vix litterae quattuor agnoscantur. Atque hic est locus in quo, qui sacrosanctae vetustatis inscriptiones typis in Germania edendas curauerunt, erutas fuisse aiunt quadratas columnas tres, in quarum una vaticianium Sibyllae contineri asserunt.
VOLVENTVR SAXA LITTERIS ET ORDINE RECTIS.
Quod vaticinium ego fictum existimo, & tres illas quadratas columnas tres esse cippos, quos dixi , sunt enim ingentes. Valentinum vero Morauum, fabulae assertorem, virum bonum , negotiatorem splendidum, litterarum tamen Latinarum rudem fuisse accepi , ut facile fuerit ab impostore quodam decipi, & nouae rei admiratione inductum suspicor voluisse Germanos suos participare . DE M O E T A G siue Iuncto .
T Agrum montem, in quo equae vento concipiunt, Olysipponi vicinum Varro as' serit. In latura, inquit, res incredibilis est in Hispania, sed est vera, quod in Lusitania ad Oceanum,in ea regione, ubi est oppidum
84쪽
LIBER PRIMvs. s . Olysippo, monte Tagro, quaedam e Vento,
certo tempore , concipiunt equae . Non disputo de conceptu ex vento, re nobis modo incomperta. Sed, quod ad institutu meum attinet, mouet mihi scrupuli nescio quid, si
Subdubitaui saepe , reserendum ne esset quod de monte ait, ad amnem,ut pro Tagro monte , amne Tago substitueremus . Quemadmodum secit Plinius, qui Circa Olysipponem oppidum,& Tagum amnem, dixit:&Ιustinus, In Lusitania, iuxta flvirium Tagum. Sed duae res impedimento sunt: altera, quod
non bene diceretur, equas concipere amne Tago: altera Columellae verba molem quoque nominantis, tametsi sacrum,non Tagru.
. Verum,cum id a Varrone acceperit,ad illius lectionem reuocandus utique est . Quod si quis opinatur etiam apud Varronem legendum, Monte sacro, non repugnarem, si montem aliquem sacrum ali iubi isto in loco legeremuS . Sacrum montem in Callaecia esse no- Mimus ex Iustino. Sacrum & in Lusitania, qui eiusdem nominis emcit promontorium . Sed horum uterque longissime ab Olysippone distat, cum Varro vicinum dicat. Q are non audeo lectionem eius immutarer neque temere in notae eius auctoribus id faciendum censeo.
85쪽
. Nam , quod Plinius,& Iustinus, Iuxta amnem Tagum , dixere, non tollit, in monto , . qui iuxta ipsit in amnem siit, idem etiam fieri, ut vere dixerint hi, iuxta amnem, & illi,
monte. Ceterum montem hunc eum estis, quem Iumfulm adcolae VO cani, contiguumq.
illi Albardum, videtur liquere, ex equiserorum inibi passim multitudine per montem ;cum solitarie , tum etiam gregatina errantium. Corporatura illis mediocris, sed firma. soliditas ungularum siccissima pernicitas mirabilis. Quare capti, ac domui, ad perserendos labores, tam sarcinae , qtiam itineris,ceteris duritia,videlicet rupibus assueti, longe praestant. Sed, quamquam de conceptu ex vento disputandum a me negaui, referam tame, quod inquirendae rei gratia percunctanti, mihi indicatum est. Diuerti ab hinc septenniunia' apud colonum agri Beneuentani, iuxta Ta, gum cum ab illo quaererem, ecquid de huiuscemodi conceptu, aut sciret ipse, aut ab aliis auditum meminisset, respondix, neq;. se, neque vicinos, qui equarias haberent, de ea umquam re sui illa solicitos.
Tantum, ut equire seminas animaduerte./ rent, admitti caS curare, Se tamen, cum
pulchram equam haberet, cuperet q. be novendibilem in proximas nundinas emcer ,
ante hinnitum, in Insula, quae in medio Tago est,
86쪽
T LIBER PRIΜVS. σφgo est , selam inclusisse , ut abundantia pabuli saginaretur. Inuisam post menses duos reperis e grauidam, miratumque, eo quod illuc nuquam accessisset admissarius, euentu inexpectasse. Septem sere iam menses,cum tuli sibi uterum, enixa non quidem animal, sed concreti sanguinis insorinem materiam, abortum q. suspicatum. llae hac equarum genitura aliud noui nihil. miror tamen, ut Virgili tim, silium q. libroe
tertio taceam , Varronem doctrina tanta , esse veram asseuerantem, Columelis habitam pro notissima, Plinium constare testatum,necvno id loco reserentem. Verum id inter se agitent physici. Nos ad susceptam materiam
DE MORTE HERMMqIO. HErminium montem, &olim in epistola
ad Emmanuelem Sosiam, Arruncensis castri praefectum, virum nobilem, & eruditum, &post ad Ioannem Vaseum, ostendi eum esse, in quo Alacriportus ciuitas, Aruncis, Alacretum, Maruanum, aliaq. Oppida non contemnenda sita sunt. Ad cuius radices extant adhuc Meldubrigae urbis ruinae, non procul a Maruano Castro, cuiusque editissimum culmen supra dirutam Vrbe . , etiam dum veterem appellationem retinet.
87쪽
6o DE ANTIQUIT. LUSIT. . Herminius enim mons Vocatur . .
Ipsa etiam destructa ciuitas a monto, cui sublacta est, Herminia vulgo dicitur, siue ν , ut Lusitane loquar, Haraminiata. Supersunt tota illa inter montes convalle, hic turre S,
illic superfluuium pontes, hic aedium nobi lium strata pauimenta, etiam Aserotica, iIlic ductus aquae sontanae, parte alia parietes semidiruti, & alia veteris frequentiae manifesta indicia. Fodinae quoque plumbi, auriaque, ut indigenae aiunt, multis locis per latera montis apertae , ut non immerito Mei-dubrigenses Plumbarios Plinius cognominarit . Veni in loci buius notitiam primum ex ipso seruato ad hanc diem montis nomine, consi eistis q. inter ruinas sepultae urbis vestigijs. Deinde ex collatis Hirti j, aut Oppi j verbis in commentario belli Alexandrini , qni est ciuilium bellorum quartus,ubi resertur Cassius Longinus Meldubrigam oppidum , montemq. Herminium , quo Meldubrigenses confugerant, exgugnasso. Eam q. mihi opinionem confirmauit Antonini Pii itinerarium, tribus ab Olysippone Emeritam possitis itineribus . vitiorum in tertio Meldubriga Lxi II i. M. pals .distat ab Emerita , hoc est Hispanicis leucis sedecim. Tot enim modo numerantur . Sic : Post Meldubrigam, ad septem Aras, ubi nunc Alacre
tum est oppidum, M. pasi xuii. Plagiaria. M.
88쪽
L1ssR PRIMVs. p xx. Emerita M.p.xxx. In secundo autem sic rPost sep rein Aras. Budua. M.p. XII. Eratq. Bu-dua fere M. p.XII. ab eo loco, ubi nunc oppiduest Campi Maioris, extatq. eo loco sanum Virginis matris, ad Borouatn appellatum, videlicet Buduae nominis in Betouae nomen, facili ex cognatione litterarum deprauatione rΑ Budua vero magiaria. M.p.viti. inde F merita. M.p.xxx. Hoc ita explicandum censui,ve
ab Euleritae I ac Meldubrigae propinquitate
acquiescat lectoris animus , nec titubet do Herminio monte, ac Meldubriga a me modo expositis, cum paulo post non parum inde re- rei tiorem montem Herminium quoquo
Aio igitur, nonasnatum, ac celebrem tota Lusitania Stellae montem, irruitis oppidis frequentem,multoriam fluviorum patrem, S x bi niues delicuere, ob pabuli abundantiam, ma- xime pecorosum , Herminium quoque es O , neque obstare inter modo expositum,& hunc Stellam sine continuis montibus longiusculum interuallum. l l d autem Stellae mons Herminius vocatus quoque sit, patebit ex libris testamentorum, donationum, emptionum, ac venditionum coenobii Canonicorum sanctae Crucis Conimbrige ii sis. In quarta iaitur parte libri testamentorii,
instrumeto primo,Comes Hericus, & Regina Therasia
89쪽
Therasia, Alson si Henrici primi Pineto gallae
regi S parenteSisainquuntur: Facimus charitam donationis, de illa hereditate nomine, Sancto Romano,qtiae est sita iuxta Senam, sub . monto Hermeno. Valde vero notum est, Se nam oppidum ,:oppidumq. Sanctum Roma' inum, sub bxellae monte esse, non longe ab in '
signi oppido , a Cabia Iuliani dicto in lani
scio celebri , de quo alias . . . .. Instrumento octauo eiusdem libri,ubi agi- . turde hς reditate Ansedi, habetur sic : Ego An sedus de medietate totius nostrae heredi--tatis, quam habemus in villa Lagaris ii Her- ritorio Sen;ς, subtus monte Hermeno . snstrumento decim otertio, de hereditate Joannis Carsiae .: De nostrae texra , quam habemus iii ixrritorio Seme,subtus monte Her inae no, in loco, qui dicitur Asamassa. Instrumento quinto decimo, te Sancta M)xia dς Mus quida. Et est, inquit,sita suli mon
Instruipento duo de vigesimo, de hereditate Pelagi j Ariel, sic: De tota illa hexeditate , quam habς mus in villa Romani,in loco seilicet, qui dicitur Ass mas a , ubiuS monte Coiicieiro. Vbi aduextendum, Sanctu Romanum oppidum , & vicum Atamassam sub monte Hermeno prius dicta, modo sebmonte Cp ci ς iro collocari: Videlicet, quia Concierus brietati iiiij pars sit,peculiari nomi-
90쪽
ne Sancto Romano , & Assa massar imminens. Instrumento via detrigesimo, de heredita . te Sanci j Vermiat 1ij, sic est: De tota illa mea hereditate, quam habeo in villa Pallacios, territorio Senae, sub monte Hermeno. . In secunda vero parte tibri venditionum, instrumento primo, de hereditates Menendi Pelagij, ita legitur ,: In villa , quam Vocant
Lagares, subtus montem Hermunum, in temritorio de Sena o .
. Instrumento septimo, itemq. duodecimo: In villa Sancti Romani ;& in circuitu eius, sub monte Hermeno, discurrente fluuio AN uia . Et alias saepO.
Semperch hic mons Hermenus Vocatur, non autem Stellae, quasi nomen hoc recens,
nec ita pridena sit impositum. Audivi, a pastoribus inditum, argumento Stellae, in summitate: cuiusdam rupis ab natura emgiatae. Hermem j montis incolas a Caesare Lusitaniam prouinciam post praeturam urbis adepto expugnatos, ad hunc modu scribit Dion, sub libri trigesimi septimi finem . Cuius verba, quanta potui fide, ex Graeco ita vertit Hoc eodem .tempore. Faustus, Syllae filius; agonem monomachiae pro patre secit, & populum publico conuiuio excepit, & lauacra, atque oleum gratis praebuit. Et haec quidem in urbe facta sunt. Caesar autem post praeturam, Lusitaniae imperium accepit. Cumq.