De animi immortalitate Poema

11쪽

ι DA ANIMi IMMORΤΑLIΤΑΤΕ. Quippe haud tam locuples haec,tamque immensa supellex Corporis in cellis poterit stipata teneri;

Aut vi corporea revocari in luminis oras. Illa etiam inVentrix, varias quae protulit artes, Suppeditans Vitae decus et tutamen egenae,

Nomina quae imposuit rebus, vocemque ligavit Literulis; aut quae degentes more ferarum, Dispersosque homines deduxit in oppida, quaeUe Legibus edomuit, foedusque coegit in unum; Quaenam isthaec nisi Vis divinior, aetheriusque Sensus, et amatu Coelesti concita virtus Jam quorum undanti eloquium fluit amne, rapitque Quo velit affectus, tonitruque et fulgura miscet Divitias trahit unde suas Vigor igneus ille Num mortale sonat Quid censes carmina vatum

Sive etenim flexu numerorum Uique canora,

Oblectet varia dulcedine lapsus ad aures; Seu, speciosa canens rerum miracula, fictis Ludat imaginibus, peragretque per intima Cordis ;Nil parvum spirat, nil non sublime Poeta. Cumque

12쪽

DE ANIMi IMMORΤALIΤΑΤΕ. sCumque super Terris quae fiunt, quaeque tuemur Omnia, curriculo volventia semper eodem, Non explent animum, Varia et magis ampla petentem; Sanctus adest Vates, per quem sublimior ordo, Pulcrior et species, et mentis idonea Votis Exoritur, Vitae speS auguriumque futurae. Quid, qui coelestes norunt describere motus; Sidera, qua circa solem, qua lege Cometae Immensum per Inane cientur, ut aethere Vasto. . Astra alia illustrant alios immota planetas; Nonne hanc credideris mentem,quae nunc quoq; Coelum

Astraque pervolitat, delapsam coelitus, illuc Unde abiit remeare, suasque revisere sedes Qui tandem haec fierent nisi quaedam in mente subesset Vis sua, materiae miXtura immunis ab omiti Conscia porro sibi est, vult, nonVult, odit, amatque; Et timet, et sperat; gaudet, moeretque sua vi Ipsa, ministerio neque corporis indiget ullo: Viribus ipsa suis inter se comparat, et reSSejungit rebus; vaga dissociataque Veri

Membra

13쪽

ε Dg ANi MI IMMORTALITATE. Membra minutatim legit, ac concinnat amice. Elicit hinc rerum causas, atque artibuS artes

Hinc alias aliis super extruit ordine pulcro, Et magis atque magis summa ad fastigia tendit Unde omnis series causarum apparet, et omnis Numinis a solio ad Terram demissa catena. Denique et in sese descendit, et aspicit intus Rerum ideas, quo quaeque modo nascantur; et unde CogiteI, ac prope jam sua quae sit fabrica novit. Tantane corporea est Virtus 3 An machina vires Percipit ulla suas, aut quid sibi praebeat escam Omne etenim corpus nihil est nisi machina, motu Impulsa externo, non interiore suoque. Vulgi igitur studiis noli altae mentis acumen Metiri; ast illos, etiam nunc laude recenteS, Contemplare Viros Tellus quos Attica, Vel quos Roma, nec alterutri cedens tulit Anglia, nutrix Heroum, dum tempuS erat, melioribuS annis. Quid tibi tot memorem divino pectore Vates, Totve repertores Legum, Fandive potentes

Quid,

14쪽

Quid, per quos Venit spectanda scientia ι dudum

Informi cooperta situ, lucemque perosa Ante alios vero Baconus, ut aetherius Sol, Effulgens, artes aditum patefecit ad omneS. Hic a figmentis Sophiam revocavit ineptis Primus , quaque regit fida Experientia gressus, Securum per iter, Newtono scilicet Idem Designatque viam, et praecursor lampada tradit. Illustres animael Si quid mortalia tanguut Coelicolas, si Gentis adhuc cura ulla Britannae; Vos precor, antiquum Vos instaurate Vigorem;

Ut tandem excusso nitamur ad ardua somno, Virtutis verae memores, et laudis avitae.

Nempe horum egregias reor haud sine numine dotes Enasci potuisse, Deum quin tempore in omni Conspersisse, velut stellas, hinc inde locorum Splendidiora animi quasi quaedam luminas ut istis Accensa exemplis se degener efferat aetaS, Agnoscatque sui quam sit sublimis origo. Praeterea esse aliquid vere quod pertinet ad nos,

Morte

15쪽

s DL A Ni MI IMMORΤALIΤΑΤΕ. Morte obita, nemo secum non concipit; intus, Monstratum est intusi testatur docta vetustas ;Publica vox clamat; neque Gens tam barbara quae non Prospiciat trans funus, et ulteriora requirat. Hinc seritur, tarde crescens, et posthuma merceS, Quercus, natorum natis quae prosit: et ingens Pyramidum moles stat inexpugnabilis annis. Hinc cura illa omnis viUendi eXtendere metas,

Nomine victuro; tanti est hinc Fama superstes, Ingenio ut quisquis praecellit, nulla recuset Ille subire pericla, nec ullos ferre labores, Si modo venturi speciem sibi vendicet aevi, Gloriaque ad seros Veniat mansura nepoteS. Nonne videmus uti convictus criminis, ipso Limine sub mortis, culpam tamen abneget omnem sMendax, ut sibi constet honos atque integra fama Nempe animis haec insevit Natura Futuri Indicia, obscurasque notas; hinc solicita est mens,

De Ic posteritas quid sentiat I Αti nihil ad nos Postera vox, erimus si nil nisi pulvis ci umbra;

Sera

16쪽

Quid porro exequiae voluere 3 Quid anxia cura Defunctis super, et moles operosa sepulcri 3Pars etenim Terrae mandant eXsangue cadaUer, Et tumulo serta imponunt, et sacra quotannis Persolvunt; tanquam poscant ea munera Manes: Extructa pars rite pyra, cremat insuper artuS,

Colligit et cineres, fidaque reponit in urna; Ut sic relliquiae durando tacula Vincant. Quid memorem fluctu quos divite Nilus inundans Irrigat His patrius mos non eXurere flamma, Non inhumare solo; nudant quin corpora primum Visceribus, terguntque; dehinc Vim thuris odoram Et picis infundunt, lentoque bitumine complent: His demum exactis, Uittarum tegmine multo Constringunt, pars ut sibi quaeque cohaereat apte; Picta superficiem decorat Viventis imago. Usque adeo ingenita est spes, et fiducia cuique Consignata, fore ut membris jam morte solutis Restet adhuc Nostri melior pars, quam neque Fati

17쪽

Vis perimet, nec edaX poterit delere Vetustas. Aspice quas Ganges interluit Indicus oras: Illic Gens Hominum medios se mittit in ignes, Impatiens vitae ; vel ad ipsia altaria Divum Sponte animam reddit; percussa cupidine caeca Migrandi, sedes ubi fata dedere quietas; Ver ubi perpetuum, et soles sine nube sereni.

Nec minus Uxores fama celebrantur Eoae :Non illae lacrymis, non foemineo ululatu Fata Virum plorant ; verum, mirabile dictui Conscenduntque rogum, flammaque vorantur eadem. Nimirum credunt veterum sic posse maritum Ire ipsas comites, taedamque novare sub umbris. Aspice qua Boreas aeternaque frigora spirant, Invictas bello Gentes: par omnibus ardor; Par lucis contemptus agit per tela, per ignes, Indomita virtute feros: hoc concitat oestrum,

Hos versat stimulos, Ecquid nisi dulcis Imago Promissae in Patriam meritis per saecula Vitae

18쪽

Adde isthaec quae de campis narrantur amoenis Elysii, Stygioque lacu, Phlegethontis et unda. Fraude Sacerdotum sint haec conficta ; Quid ad rem Non fraudi locus ullus enim niti primitus esset Insita notities, licet imperfecta, Futuri: Substratum agnoscunt etenim fi sta omnia Verum. At Uita difficile est mentem sine corpore quid sit Per se concipere, et crasso sejungere sensu, Corporeas illi tribuit plebecula formas; Dat similes vultus, dat membra simillima veris, Et certis habitare locis dat corporis instar. Unde Alii, quibus haec prava et delira Videntur, Nec constet quo more animus post fata supersit,

Extinctum omnino communi funere censent.

Vel quia discendi nequeunt perferre laborem IVel quia turpe putant quidvis nescire fateri. Namque opus haud tenue est sincerum excernere ficto. Discute segnitem idcirco, neque respue Uerum, Fabellas propter quas interspersit iniquus Sive dolus, seu vana fuat petulantia Vatum.

C a Quid,

19쪽

1a DE ANIMI IMMORΤΑLIΤΑΤΕ. Quid, nonne esse Deum consensus comprobat omnis,

Consensus, qui VOX Naturae rite putatur At quam falsa homines, indignaque Numine fingunt lQuippe humana Deo tribuunt, numerumque Deorum Multiplicant, juxta ac spes erigit aut metus angit Instabiles animos ; Quid enim Quae profore credunt Haec Divos sibi praesentes, at Numina laeva Quae metuere putant ue Valuitque infinia tantum Bestiolas ut deformes pro numine, et ipsum Caepe etiam et porrum, coleret lymphata vetustas. Haec igitur reputans Sophiae dux Atticus Ille Affore praedixit perfecto temporiS orbe,

Attulit et nobis aliquando optantibus alas Auxilium adventumque Dei; qui, Solis ut ortus, Discuteret tenebraS animi, et per caeca Viarum

Duceret, ipse regens certo vestigia filo. Interea multis licuit dignoscere signis Natura monstrante, Uelut per nubila, Verum. Ergo age qua ducit nos conjectura sequamur,

Nec spernamus opem si quam Ratio ipsa ministrat.

20쪽

Haud equidem inficior mentem cum corpore multis Consentire modis; Lex mutua foederis illa est:

Ast eadem in multis dispar se disparis esse Naturae probat ac divina stirpe prosectam.

Saepe videmus uti solido stant robore vires Corporeae, cum menS obtusior; invalidoque Corpore inest virtus persaepe acerrima mentiS. Quinctiam interitu si CorporiS intereat menS, Consimili pacto par est aegrotet ut aegro Corpore, quod fieri contra quoque saepe Videmus. Namque ubi torpescunt artus jam morte propinqua Acrior est acies tum mentis, et entheuS ardor , Tempore non alio Facundia suavior, atque Fatidicae jam tum Voces morientis ab ore. Corporeis porro si constet mens elementis, Qui fit ut in somnis, cum clausa foramina sensus, Nec species externa manet quae pabula menti - Sufficiat, magis illa VigenS, tum denique veras EXpromat vires, tum se plaudentibus alis Tollat, avi similis, cavea quae forte reclusa. FertuT