Ad virum nobilem, de cultu Confucii philosophi, et progenitorum apud Sinas

11쪽

quae singulis. annis 'sunt in honorem Con. fucii ue in ritibus erga Progenitores mortuos semper praecepisse uis Christianis,' ut juxta Decretum Alexandrii Papae seperstitiosi,s, omitterem; ac si Arte seperstitiosa cor ipsis tunc agerem Ihfideles, in hoc casta, facta fidei professione I palam contra Christiani protestarentur 9 ut idem mandat

6. Porro adeo sensit Rimis .ipse et .Mai. grot justam habituros causam Jesultas pO stulandi humillime, ab γApostolica Sede , sibi ut liceret pro plena gravissimi negotii informatione acceriere ἡ China unum aut alterum e suis Missionariis , ut ipsemet i stetur se paruitum esse cum socio Romamperere ,

a J s modo jubeat Sancta sedes hos non a Hist.

prius lex eadem China proficisci, quam cult. Patres Societatis ad tuendam Romae suam Sisi. eausam destinati e China discesserint. Quin Pag. etiam addit unum iistanti moment; negorio Noa 4 oo. fossicere, ac prolude indigeres ocior Indigetet i. ergo quoque Soeietas Sinensis ad justam sui defensionem, & ad pleniorem rei tam gravis instructionem deputare Romam duos ex suis, ' cum necellariis atque authento

cis instrumentis. .ci

. Atqui toti Europae notum est ncinsilum venisse ante duosannos e China D. Nicolaum Charmor, missum a Reverem dissimo pro tuendis suis contra Missio .rios Jesuiras partibus: sed etiam ante sex nienses adhuc Romam appulisse Rmu . D.4

12쪽

Leonissa pro tuendinmi. Dom.Ma res mandato , quod in China adhuc existens jam

commendaverat', ut patet ex duabus ejusdem Rmi. Dom. a Leonissa litteris Sacra Coii gregationi anno I g97r Cblatis. Habet ergo

Dominus Maigrot quod postulaverat, duos Romae e China reduces pro se suisque opini6nibus stantes : nullum habent Iesu itae , nec habere potuerunt e Chiria Missionarium pro sua praxi sententiaque '

Dico nullum hos i habere potuisse: nam ita negotium istud Romae promotum est ab Adversariis Jesultarum, ut visum fere semper fuerit instare judicium istius causae, ac proinde scir.per desperarint de habendo ad tam longum iter sufficienti Wmpore. Sane Patrem Bouvet a Sinarum Imperature missum ante duos annos ad Regem Christianissimum , etsi aliquandiu comitatus est D. Nicolaus Charmot , tam caute celavit quae contra Societatem Sinensem meditabatur , & cum esset adhuc in China,& cum cum comitaretur in via, ut

bonus ille Pater, litis gravissimae apud Summum Pontificem intentandae prorsus ignarus, e China exierit sine tractatibus, epistolis, testimoniis , instrumentis au-rhenticis , sicque imparatus venerit in Europam , arque in Asam huic causae prope inutilis redierit. Constat ergo parem non esse utriusque 'parHS conditionem , cum praeter Rev. Pa

13쪽

tres Dominicanos, qui impressis etiam libris interveniunt, duos habeat Romae Procuratores aut Advocatos e China Reverendissimus et ne unum quidem Iesultae.

b ur tamen, inquit ille, non jussicit Ib,

in negotio tanti momenti. Haec autem sunt dem. toti Europae manifesta.

8. Si ergo placeret Sanctae Sedi hoe

Iesultis concedere quod ne Adversarius quidem illorum putavit eis negandum , nempe ut unum aut alterum ex sui S Ro- mam accerserent e China bene instructos pro plena tanti negotii informatione, retardaret quidem aliquandiu judicium haec concessio , sed incommodi , si. quod est ,

compentaret abunde omnimoda hujus cauta instructio, ad ferendam non provisionalem tantussi, ut vocant, sed absolutam de , ritibus illis sententiam , quam nullus vicariorum Apostolicorum, exemplo D. Mai. groi, resormare auderet sub praetextu sive iamalae, sive non sufficientis informationis. lis enim. sententia Sinenses inter se Missionarios aeternum conciliaret ac dirigeret.

s. Quod si propter causas nobis prorsus incognitas aliter sentiat Sancta Sedes, jubeatque Jesultas Europaeos suorum in China non auditorum partes Romae defendere , parebunt enimverd, & quia tota Europa conqueritur nihil ab ipsis prodire in publicum pro tuendis suis partibus, cum econtrario illorum. -Adversarii libros edant, . A s man

14쪽

mandentque Upis publicis etiam ea quae Sacra Congregationi in hac causa Romae 3 oblata sunt, audio tandem Jesiuitas pro suis in cluna Missionariis instituere

Apologiam multiplicem. Haec , quam legi , continet I. At xandri U II. Decretum , deseritibus Sinensium permittendis. 2. Mandatum Rmi. Dom. Maigrot pro Decreto illo Papae refo mando. 3. Observationes in idem Mandatum a Dii i Nicolai Charmot notis 'atque 'dispunctionibus vindicatas. q. Accuratam expositionem facti leu rituum , juxta mentem & testimonia Sinensum none Societate solum, sed ex aliis etiam sacris Ordinibus Missionariorum , qui steterunt pro ceremoniis erga Conicium , & Pr genitores politicis & civilibus.

F, his jam ribunde nosti, Vir NobiliΩsime, gravissimam esse hanc caulam, quod primum interrogaveras, in ea tuenda nihil intendere aliud Iesultas, quam ut detegatur

quid verum, quid fulsum, quid sequendum ,

quid fugiendum; non minus paratos ad obediendum innocentii X II. Decretos reremonias illas repudiet, quam fuere hactenus religiosi ad observandum Alexandri VII. Decretum , quo utraque parte audita , statuerat illas esse permittendas. Hoc secundum. Quod ausem tertio

loco proponebas, plane quoque intellexisti, non pugnare pari conditione pro ritibus illis Iesuiras sinenses, ac contra eosdem . ritus illorum Aseriarios. Eisi

15쪽

Em enim Eusopori Iesuitae habete se Purant , unde suos in China Missociartas tueantur , inter illos tamen certo constat mre adhue longe meliorem suae causis cor cationem , si quemadmodum e mina duo Venerum ,ro 6.D-mo Mainoe benὁ parati ad pugnandum contra ritus 'Sinen tam, sic etiam venissem duo E Societate, in niti psilis, 'paratiquE ad' tuendum . Ab

X dri VII. Deerctum. Litteris enim litteras , testimoniis opnofierent testimodia ,

dubscriptiones subscript fissi. V 'sub Au, Idbstines iii China , an stat Progenitores Idola λ .Est Mee in Apol6gia praeliminatis quaestib, quam 'refero iisdem verbis qu ibi proponitur &solvitur.

tauerati Confucium Philosep

bl ut Deum , ct Progenitores ut

prohibent , quia tutant idololatricus

P VI prohibetit litiis sine ises idebi 2 prohibent , quia putant idololati icost esse : ae proindὁ Ῥupponere debent Con mclum esse Idolum Adiabehi Numerit in

China : Progenitores mortuos esse Id la

neque

16쪽

ruma

Pag. 3 8 Libro I. de

civit.

Dei cap. qneque Confucius, nec Progenitores mortui sunt Idola , ritus quibus hi coluntur , non sunt idololatrici. - . Et vero fuerunt toti in hoc per Europam divulgando , toti in Eo Romae probando tum ratione tum autoritate , Iesultarum

Adversarii. Ratione quidem , quia, inquiunt, vera illis Templa eriguntur , offeruntur Vera Sacrificia , & in altaribus proprie dictis. Si ita est, ut ipsi narrant, dubitari om nino non potest , quin Sinae agnoicant aliquid Numinis in Consucio , Numinis aliquid in Majoribus. Probat istud magni-sce Autor. Dologiae Dominicanorum Stianensium ; Hubas, inquit, nobis objiciunt gur pro Ie Ditis coscripsere Apolviat, se non

agnosci Conjucium in Chin ι ut Doum .... NM quci enim eo gyo Deus aInoscitur, qvode, Iacrificatur Z .. ι . Rursum id putoritate

Augustini probat. Quis sacrificandum censuit, v si quem Deum aut sciuit , aut putavit , aut furuit 'Si ergo sacrificium ex natura sua sit oblatio tacta ei qui putarur, vel fingitur esse Deus , ad hunc venerandum vel ut, vitae necisque Dominum, vel ut primum primcipium in aliquo saltem genere , si que aliunde veris coluntur Confucius MaJoresque in China sacrificiis , necesse est hos haberi in China Deos , atque ritus quibus honorantur, esse vere idololatricos. Quod probassc ratione se putant, ir8bam

17쪽

apud Dominum Charmot non levis ponderis. Sic enim in Memoriali , quod est dictum Veritas facti, apud Eminentissimos Cardinales concludebat. Quidpotest, inquit,

evi essus desiderari, ut ιonstet Confuctum tanquam aliquod numen a Sinis coli Z Ita Dominus charmot in historia cultus Sinensis, pagina 488. Hinc factum est, ut ubique clamitarent contra i dololatriam Christianorum Sinarum,

& terrerent totam Europam suis clamori

bus: Hinc ad summum Pontificem scribens Reverendissitabitrari,inquit, meralopotest,an qui sunt in China Ci ristiani idem ere omnes

non sini ω Ido οἱ tra Z d)sed mox constabit assarmare hoc immerito Reverendissimum ;Imale discurrere ΟΠ ςvix Mologistam i, stare contra illos & contra bimie ipsum Dominum Charmor; & non nisi elii mericam esse Christianorum Sinarum Idololatriam. Missionarii e Societate qui permittunt ritus Sinentes , illos ideo permittunt,quodi prudenter judicare se putent, esse tantum politicos & civiles; atque negant quidem& pernegant esse idolola ricos. . re Ratio palmaris est, quod certo constet in China Numen non haberi Conlacium;

multo mi ius Progenitores mortuos, unde quoque constabit eos non coli nec veris

Sacrificiis,nec in veris Templis, nec in Alta ribus proprio dicti . . .. . l

18쪽

Resp. ad quaesitum

Quod autem constet Idolum non esse apud Sinas Consuetum, enimverb id. de- . monstratum est tum in observationibus contra Reverendissimi Mandatum Sacrae Congregationi exhibitis , tum sit Libello supplici Suar Sanctimii oblato, & sic demonstratum, ut ipse Dominus, Charium jam annuar,& canat in eo palinodiam. Quia tamen summi est momenti in hae gravis ima causa,ut sit manifestum in tota Europa , & praesertim Romae Confudium non eoli in Sinis ut Deum , multo minus

19쪽

quos venerabantur, rota e vitas iris ac indignui οὐ ferbuit. Repletuum ira ,'exclamav runt d centes. Magna Diana Ephesiorum. Haec ratio , inquit adhuc, e fura, ν κε ditur , si attendatur quod S nae Chremau. --

tiam , qua ei tanquam MVistro exhiberar :rimenemn murrationem is indigu itionem Gentilium , cyn 'sin ob hanc Oresim eis gradus denegetu non t mens ei denegare divinitarem omnem luepotestarem ad auxiliandum eis. Haec enim ratio urgemer probat, quod in Re ino Sinarum, vel Lege Regni, vel tenerali arce t oue exhibetur Consti Io reverentia tamquam Magiῆ o quam omiitrere nequeunt absque gravi nota anim, Agrati ac imbedientis legibus Regis i cs smiliter ostendit quod nec communi acce tione, nec lege exui datur Consucio cultus religiosus : neque divinitas , neque potestas aliqua ei tribuitur.

Deinde referunt nos Relitis inpradicto Sina Regno habitantes , quod cum quidam Christianus coram plumibin Infidei unote tronem fecisset, sie r erentiam exhibere Confucis praecise ut Malistro, nullam agnotiere in eo divinitatem aut 'restarem p IUdeles proieDiione Christiani ad rsum excitati dixerunt Forsan aliquis nostriam Deum existimat G-- fucium, aut in eo potestatem homini s --xiliandi fatetur ' homo fuit similis nobis, illum ut metimum veneramur ob excellentem

auctrinam nobis ab eo relictam. . . . . . .

mne colligitur es quod Confiscim non '

20쪽

commu iter ut Dem in regno Sina acceptatus ,

neque ei potestas aliqua attribuitur 3 squidem

illi ad quos pertinet eum venerari, sn es non agnoscunt divinitatem,aut aliquam potestatem.

Ita P. Joannes de PaZ in responsis sitis Manilae editis anno I 68o. & a Doctore D. Francisco Pigarro de Orellana , A chidiacono atque vicario Generali Archiepiscopatus Manilensis examinatis, & sem- me laudatis , qui testatur se de mandato Archiepiscopi Manilensis Philippi Pardo Dominicani hoc opusculum legisse. Imo sub finem additur impressum fuisse hoc opus cum licentia ejusdem Archiepineopi , atque Rev. P. Fr. Baltaetaris de

Sancta Crua , Commissarii S. Officii , &Provincialis. Hi omnes procul dubio sentiebant idem de Confucio atquς responsorum Autor. Neque abs re erit hic advertere Archiepis copum illum satis aliunde contrarium fuisse Iesultis, ideoque in hoc opusculo approbando non V intendisse, ut illis faveret. Porro quantae fuerit autoritatis. apud sitos idem Pater Ioannes de Paet, dum viveret, & apud omnes alios manifestEconstat ex praeliminari seu, ut vocant , dedicatoria Epistola ad Rev. P. Antonium de Monroy totius ordinis Praedicatorum Magistrum Generalem. Sic enim

ibi de illo habetur. f) fpsium Ecclesiarum

Capitula,Religiones, ommunitates,tribuniata',

συλπια ,mediae , suprem que classis homines iu