장음표시 사용
61쪽
speximus, idnae ullus ex illis Ministris asserere non dubitabat, bellum idem, Nobis licet invitis ac reluctantibus, et absque Pont, sicia benedictione, esse duraturum. Qui quidem Minister gravissimam Apostolicae Sedi inserens iniuriam haud extimuit proponere, civilem Romani Ponti sieis Principalym a spirituali eiusdem potestate omnino esso separandum. Atque idem ipso haud mullo si ea de Nubis palam asserere non dubitavit, quibus Summum Pontificem ab humani generis consortio eiiceret qu0dammodo eldissociaret. Iustus et misericors Dominus voluit Nos humiliare sub polenti manu Eius, cum permiserii, ut plures per menses
Veritas ex una parte, mendacium ex altera acerrimo inter se dimicarent certamine, cui allulit sinem novi Ministerii eleelio, quod postea alteri locum cessit, in quo ingenii laus eum peculiari lumpublici ordinis tutandi, tum legum observandarum studio erat coniuncta. Verum e Baenala pravarum cupiditatum licentia et a dacia in dies eaput allius extollens longe grassabatur, ac Dei hominumque hostes diuturna ac saeva dominandi, diripiendi, ac destruendi sili incensi nihil iam aliud optabant, quam iura quaeque divina ei humana subvertere, ut eorum desideria possent explere. Hinc machinationes iamdiu comparatae palam publicequo emicuere, ei viae humano sanguine respersae, et sacrilegia Bumquam satis deploranda commissa, et inaudita prorsus violentia in M-stris ipsis Quirinalis Aedibus insando ausu Nobis illata. Qu0eirea latilis oppressi angustiis cum ne dum Principis, sed ne Pontificis quidem partes libero obire possemus, non sine maxima animi Ν0stri amaritudine a Sedo Nostra discedere debuimus. Quae luctu sissima lacla in publicis Nostris prolestalionibus enarrata hoc loco iterum recensero praeterimus, ne lanesia illorum recordaliono communis noster recrudeseal dolor. Ubi vero seditiosi homines Nostras illas noverunt prolestaliones, maiore furentes audacia, et omnia omnibus minitantes nulli neque fraudis, nequo doli, neque violentiae generi pepercerunt, ut bonis omnibus iam paVore prostratis maiorem usque terrorem iniicerent. Ac postquam BoVam illam si ubernii formam, ab ipsis Giunta di Sialo appellatam, i Foere. ac penitus sustulerunt duo consilia a Nobis instituo, lolis Diuitiaues by Corale
62쪽
viribus allaborarunt, ui novum cogeretur Consilium, quod Constia tuentis Romanae nomine nuncuparo voluerunt. Refugit quidem animus, ac dicere reformidat quibus quantisque fraudibus ipsi usi fuerint, ui eiusmodi rem ad exitum perducerent. Hic vero haud possumus, quin meritas maiori Ponlisiciae ditionis Magistratuum parti laudes tribuamus, qui proprii honoris ei ossicii memores munere so abdicare maluerunt, quam ullo modo manum operi
admovere, quo eorum Princeps et amantissimus Pater legitimo suo civili Principatu spoliabatur. Illud tandem consilium fuit eoactum, et quidam Romanus Advocatus vel in ipso suae primas orationis exordio ad congregatos habitae, omnibus clare aperieque declaravit, quid ipse cunctiquo alii sui socii horribilis agitalionis auctores sentirent, quid Vellent, et quae spectarent. Leae, ulillo inquiebat, moralis progressus est imperiosa es inerorabilis, ac simul addebat, sibi, celerisque iamdiu in animo fixum esse, lemporale Apostolicae Sed is dominium ae regimen landitus eve iere, licet modis omnibus eorum desideriis a Nobis suisset obseeundalum. Quam declarationem in h0e Vestro consessu commemorare voluimus, ut omnes intelligant pravam huiusmodi voluntatem n0n coniectura, aut suspicione aliqua a Nobis lurbarum auctoribus suisse attribulam, sed eam universo terrarum orbi palam public
que ab illis ipsis manifestatam, quos vel ipse pudor ab eadem proserenda declaratione revocare debuisset. Non liberiores igitur institutiones, non utiliorem publieae administrationis pro- eurali0nem, non providas cuiusque generis ordinationes huiusmodi homines cupiebant, sed civilem Apostolicae Sedis principatum, potestatemque impetere, convellere, ac destruere omnino vole-hant. Ac eiusmodi consilium, quantum in ipsis suit, ad exitum deduxerunt illo Romanae, uti vocant, Constituentis decreto die θFebruarii huius anni edito, quo neseimus, an maiori iniustitia contra iura Romanae Ecclesiae, adiunctamque illis Amstolici obeundi muneris libertatem, vel maiori subditorum Pontificiae ditionis damno et ealamitate, Romanos Pontifices a temporali Gubernio lum iuro tum laeto decidisse declararunt. Non levi quidem moerore ob tam tristia lacla conlaeti suimus, Venerabiles Fratres,
63쪽
atque illud in primis vel maxime dolemus, quod Urbs Roma Calliolicae veritalis et unitalis centrum, xii tulis ac sanctitatis magistra per impiorum ad eam quotidie confluentium hominum operam, omnibus gentibus, populis, nationibus laniorum malorum auctrix appareat. Verumtamen in lanio animi Nostri dolore pergratum Nobis est posse assirmare, longo maximam tum Romani Populi, tum aliorum Ponlisielao Nostrae ditionis populorum partem Nobis, et Apostoli eae Sedi constanter addielam a nefariis illis maehinationibus abhorruisse, licet tot tristium foventuum spectatrix extiterit. Summae quoque consolationi Nobis suil Episcoporum, et Cleri Pontificiae Nostrae ditionis sollicitudo, qui in mediis periculis, et omne genus dissicultatibus ministerii et ossicii
sui partes obire non 'destiterunt, ut populos ipsos qua Voce, qua exemplo a molibus illis, ne sariisque factionis eonsiliis averterent. Nos certe in lanio rerum certamine atque discrimine nihil in- leniatum reliquimus, ut publieao tranquillitati et ordini consuleremus. Mullo enim tempore antequam tristissima illa Novembris facta evenirent, omni studio curavimus, ut Helvetiorum copiae, Apostolicae Sedis servilio addictae, atque in Nostris pro inciis degentes, in urbem deducerentur, quae lamen res contra N0stram voluuialem ad exitum minime suil perduela eorum opera, qui mense Maio Ministrorum munero langebantur. Neque id solum, Verum etiam ante illud tempus, nec non et postea tum publico praesertim Romae ordini luendo, tum inimicorum h0minum audaciae eomprimendae curas Nostras convertimus ad alia militum praesidia comparanda, quae, Deo ita permillente, ob rerum ac
temporum vicissitudines Nobis desuere. Tandem post ipsa luctuosissima Νovembris saeta haud omisimus Nostris litteris, die quinta Ianuarii datis, omnibus indigenis Nostris militibus eliam
atque etiam inculcare, ut religionis et militaris honoris memores iuratam suo Principi sidem custodirent, ac sedulam impenderent operam, quo ubique lum publica tranquillitas, tum debila erga legitimum Gubernium obedientia ae devotio servaretur. Nequei id lanium, verum eliam Helvetiorum copias Romam petem tu simus, quae huic Nostrae voluntati haudquaquam obsequutae Diuitiaco by c
64쪽
20 Apsti Lis 1819. 39fiunt, cum praesertim supremus illarum Duelor in hac re haud recte atque honori sice se gesseri l. ' - Λlque interim factionis moderatores maiore in dies audacia et impetu opus urgentes lum Νοstram Personam, tum alios qui Nostro adhaerent lateri horrendi cuiusque generis calumniis et contumeliis lacerare non intermittebant: ae vel ipsis Sacrosancti Evangelii verbis ei sententiis nefario abuli n0n dubitabant, ut investimentis ovium, cum intrinsecus Sint lupi rapaces, imperitam multitudinem ad prava quaeque eorum consilia et m0limina pertraherent, alquo incautorum mentes salsis doetrinis imbuerent. Subditi vero lemporali Apostolicae Sedis ditioni, el Νobis lium bili sido addicti merito atque optimo iure a Nobis exp0Seebant, ut eos a lol gravissimis, quibus undique premebantur, angustiis, perieulis, calamitatibus ei iacturis eriperemus. Et quoniam nonnulli ex ipsis reperiuntur qui nos veluti causam si nocuam licet j lantarum perturbationum suspiciunt, iccirco isti animadvertant velimus, Nos quidem ut primum ad supremam Apostolicam Sedem evecti suimus, paternas Nostras curas et consilia, quemadmodum supra declaravimus, eo certe intendi se , ut Pontificiae Nostrao ditionis populos omni studio in meli rem eoudili0nem adduceremus, sed inimicorum ac turbulent rum hominum opera factum esse, ut eonsilia illa Nostra in irritum cederent, contra vero factiosis ipsis, Deo permitieulo, conligisse, ut ad exitum perducere possent quao a longo ante temporo moliri ac lentare omnibus quibusque malitiae artibus numquam destiterant. Itaque id ipsum, quod iam alias edix mus , hie iterum repetimus, in tam gravi scilicet ac luel uosa
tempestate, qua universus sere terrarum orbis tantopere iaci tur, Dei manum esse agnostendam. Eiusque Vorem audiendam,
qui eiusmodi flagellis hominum peccata et iniquitates punire solet, ut ipsi ad iustitiae semitas redire sestinenl. Rane igitur V com audiant qui erraverunt a veritato, et derelinquentes vias suas convertantur ad Dominum; audiani etiam illi, qui in hoc tristissimo rerum statu magis de privatis propriis commodis,
quam de Ecclesiae bono, et rei ealbolitae prosperitate sollieiu
65쪽
sunt, ac meminerint nihil prodesse homini si mundum unire sum tu elur, animae vero suae detrimentum patiatur; audianiel pii Εeelesiae filii, ac praestolantes in .patientia salutare Dei,
et maiore usque studio emundantes conseientios suas ab omni
inquinamento peceati, misera limes Domini imploraro, Eiquo magis magisque placere, ac iugiter famulari contendant. Atque inter haec Nostra ardentissima desideria haud possumus eos n0n monere specialim et redarguere, qui decreto illi, quo Romanus Pontifex omni civilis sui imperii honore ac dignitale est spoliatus, plaudunt, ac decretum idem ad ipsius Ecclesiae libertatem selieitalemque procurandam Vel maxime condi cero asserunt. Hic autem palam publiceque profitemur, nulla Nos dominandi cupiditate, nullo temporalis Principatus desiderio haec loqui, quandoquidem Nostra indoles et ingenium a quavis dominatione profecto est alienum. Verumtamen ossieti nostri ratio postulat, ut in diviti Apostolieae Sedis Principatu luendo iura possessionesque Sanctae Romanae Eeelesiae, atque eiusdem Sed is libertatem, quae eum lolius Eeclesias libertate et utilitate est e iuncta, lolis viribus defendamus. Et quidem homines, qui commemorato plaudentes deerelo tam salsa et absurda assi mani, Vel ignorant, vel ignorare simulant, Singulari prorsus Divinao providentiae consilio laetum esse, ut Romano Imperio in plura regna, variasque dili0nes diviso, Bomanus Pontifex, euia Christo Domino totius Ecelesiae regimen et cura suit eommis-Sa, civilem Prinei palum hac sane de causa haberet, ut ad ipsam Ecelesiam regendam, eiusque unitalem luendam plena illa pol, retur libertate, quae ad supremi Apostoliet ministerii munus obeundum requiritur. Namque omnibus comperium est, fideles populos, genies, regna numquam plenam fiduciam et observantiam esse praestitura Romano Ponlisei, si illum alicuius Principis , vel Gubernii dominio subiectum, ac minime liberum esseeonspicerent. Siquidem fideles populi, ei regna vehementer Suspicari' ae vereri numquam desinerent, ne Pontifex idem sua acta ad illius Principis, vel Gubernii, in cuius ditione VerSare iur, Vesunt alem tonsormaret, atque ieei reo aelis illis Me prae-Disjl boo by oste
66쪽
20 appicis 1819. 41 textu saepius refragari non dubitarunt. Et quidem dieani vel ipsi hostes civilis Principatus Apostoli eae Sedis, qui nunc Romae dominantur, quanam sidueia et obser*antia ipsi essent e eepturi hortationes, monila, mandata, e0nstitutiones Summi Pontificis, cum illum cuiusvis Principis, aut Gubernii imperio subditum esse cognoscerent, praesertim vero Si tui subesset
Principi, inter quem et .Romanam ditionem diuturnum aliquod ageretur bellum Interea nemo non videt quibus quantisque vulneribus in ipsis Pontilici ad ditionis regionibus Immaculata Christi sponsa nunc aD sciatur, quibus vinculisi qua turpissima servitute magis magisque opprimatur, quantisque angustiis visibile illius Caput obruatur. Ε equis enim ignorat, Nobis communieationem cum Urbe Roma, illiusque Νobis carissimo Clero, 'el universo Pontificiac ditionis Episcopatu, celerisque si delibus ita esse praepeditam, ut ne epistolas quidem, do Melesiasticis licet ac spiritualibus negotiis agen-les, Vel millere, vel accipere libere possimus Τ duis neseit, Urbem Romam principem catholicae Ecclesiae Sedem in praesentia, pro
dolori silvam frementium bestiarum esse lactam, cum ea 0mnium nationum hominibus redundet, qui vel apostatae, vel haeretici, Vel Communismi, uti dicunt, aul Socialismi magistri, ac summo contra catholicam veritatem odio animali tum voce, tum scriptis, tum aliis quibusque modis omnigenos pestiferus errores dueere, disseminare, omniumque mentes et animos pervertere conantur, ut in
Etho ipsa, si seri umquam posset, catholitae religionis sanctitas, et irreformabilis fidei regula depravetur cui iam nolum, auditumque non est, in Ponti scia dilione Ecclesiae bona, reditus, p0sse
Siones ausu temerario et sacrilego occupatas, augustissima templa suis ornamentis nudata, religiosa Coenobia in pr0sanos usus con-Ferso, Virgines Deo sacras vexatas, lectissimos, atque integerrimus Eeelesiasticos, Religiososque viros crudeliter insectatos, in incula coniect0s, et occisos, saeros clarissimos Antistites vel ipsa
Cardinalilia dignitate insignes a propriis gregibus diro a ius0s, ella careerem abreptos ' Atque haec lania lacinora contra Eccle-Fiam, eiusque iura, ei libertatem admittuntur tum in Pontiliciae di-
67쪽
lionis locis, tum alibi, ubi homines illi, vel eorum similes dominantur, eo scilicet temp0re, quo iidem ipsi libertatem ubique proclamant, ac sibi in Volis esse cotis ingunt, ut suprema Summi Pontificis p0lesias, a qu0xis prorSus vinculo expedita, omni libertato
Iam porro neminem latet in qua tristissima ac deploranda conditione carissimi Nostri versentur Subditi eorumdem hominum opera, qui tanta adversus Ecclesiam flagitia committunt. Publicum enim aerarium dissipatum, exhaustum, commercium intermissum ac pene ex Stinetum, ingentes pecuniae summae optimatibus viris aliisque impositae, privat0rum bona ab illis, qui se populorum rectores et egraenalarum coh0rtium ductores appellaui, direpta, b nurum uniuium tremefacta libertas, eorumque tranquillitas in summum discrimen adducta, a vila ipsa sicarii pugioni subiecta, et alia maxima et gravissima mala ac damna, quibus continenter cives tantopere amiguntur atque terrentur. Haec scilicet sunt illius prosperitalis initia, quam Summi Pontificatus osores Ponti sietaoditionis populis annuneiani atque promittunt. In magno igitur ei incredibili dolore, quo ob tantas tum Beel si ad , tum Pontiliciae Nostrao dilionis populorum calamitales inlue me excruciabamur, probe n0scentes ossicii Nostri rationem omni-n0 postularo, ui ad calamitates ipsas amovendas ac propulsandas 0mnia conaremur, iam inde a die quarta Decembris proximi superi0ris anni omnium Principum, et Nationum opem, auxiliumque implorare, ei exposcere haud omisimus. Ac Nubis temperare non Possumus, quin Vobiscum, Venerabiles Fratres, nunc γmmunicemus singularem illam consolationem, qua assecli fuimus, eum
iidem Principes, et populi, etiam illi qui catholicae unitalis vi
culo Nobis minime sunt coniuncti, propensissimam eorum erga Nos voluntatem luculentis sane modis testari ac declarare sidauerint. duod quidem dum acerbissimiam animi Νostri dolorem mirili eo leuit atque solatur, masis magisque demonstrat quomodo Deus Ecclesiae suae Sanctae semper propitius adsistat. Atque in eam Spem erigimur lare, ut omnes intelligant, gravissima illa mala, quibus in hac lania temporum asperitate populi, ac regna Diuitired by Goos ei
68쪽
vexantur, ex sanctissimae nostrae religionis contemptu suam duxisse originem, nec aliundo sol alium ad remedium habere posse,
quam ex divina Christi doctrina, Eiusque Sancta Ecclesia, quis virlulum omnium Mecunda parens et altrix, atque expultrix vili rum, dum homines ad omnem veritatem ae iustitiam instituit, eosque mutua caritale constringit, publico civilis societatis bono, et ordini mirandum in modum consulit ac prospicii. Postquam vero omnium Principum opem imploravimus, ab Austria, quae Pontificiae Nostrae ditioni ad Septentrionem sinitima est, auxilium eo sane libentius elllagitavimus, quod ipsa non solum temporali Apostolicae Sedis dominio luendo egrogiam suam
Semper operam naVaVerit, verum etiam quod nullo ea profecto
spes assulgeat fore, ut ab illo Imperio iuxta ardentissima Nostra desideria, iustissimasque Nostras postulationes notissima quaedam eliminentur principia ab Apostolica Sede perpetuo improbata, ad propterea inibi Ecclesia in suam restituatur libertatem eum maximo illorum sidolium bono atque utilitate. Quod quidem dum non mediocri animi Nostri consolatione significamus, plane non dubilamus, quin id Vobis non levo asserat gaudium. Idem auxilium a Gallica Natione expostulavimus, quam Singulari palerni animi Nostri benevolentia ei assectu prosequimur, cum illius Nationis Clerus, Populusque sidelis omnibus quibusque lilialis devotionis et observantiae significationibus Nostras calamitates at angustias lentro ac solari studuerit. Hispaniae quoque opem in oeaximus, quae de Nostris angustiis vehementer anxia atque sollicita alias catholicas Nationes primum excitavit, ut sitiali quodam laedere inter se isto communem sidelium Patrem sic Supremum Ecclesiae Pastorem in propriam S
ΙIanc denique opem ab utriusque Siciliae Ilegno emagitavimus, in quo hospitamur apud illius Regem, qui in veram s0lidamque suorum populorum felicitatem promovendam lolis viribus incumbens tanta religione ac pietato resulget, ut suis ipsis populis exemplo esse- possit. Etsi vero nullis verbis exprimere p0SSimus, quanta cura et studio idem Princeps eximiam suam silialem in Nos d
69쪽
votionem omnium ossiet 0rum genere, et egregiis saetis assiduolestari, et eoasirmare laetatur, lamen praeclara eiusdem Principis in Nos merita nulla unquam delebit oblivio. Neque laetii ullo modo praeterire possumus pietatis, amoris et obsequii signifieationes, quibus eiusdem Regni clerus, et Populus Nos prosequi numquam destitit, ex quo Regnum ipsum alligimus. Quamobrem in eam spem erigimur lare, ut, Deo bene iuvante, eat holicae illae gentes Ecelesiae, eiusque Summi Pontificis stommunis omnium fidelium Patris causam prao oeulis habentes ad civilem Apostolicae Sedis Principalum vindieandum, ad pacem elli anquillitatem subditis Nostris restituendam quamprimum aceu rere properent, ac futurum confidimus, ut sanetissimae nostrae religionis, et civilis societatis hostes ab urbe Roma, totoque Εcclesiae Statu amoveantur. Atque id ubi conligerit, omni certe vigilantia, studio, contentione a Nobis erit curandum, ut illi omnes err0res, et gra 'ssima propulsentur scandala, quae eum bonis omnibus iam vehementer dulero debuimus. Atque in primis vel maxime allaborandum, ut hominum mentes ac voluntates impio- 'rum salladiis, insidiis et fraudibus miserandum in modum deceptae collustrentur sempiternae veritalis lumine, quo homines ipsi' lanestissimos errorum et viliorum fructus agnoseant, atque ad virtutis, ius liliae et religionis semitas amplectendas excitentur et inflammentur. Optime enim noscitis, Venerabiles Fratres, horrenda illa el omnigena opinionum monstra, quae ex abyssi puteo ad exilium et vastiolem emersa longo iam lateque cum maximo religionis, civilisquo societalis detrimento invaluere, ae debacchan. lur. Quas perverSas pestiferasque doetrinas inimici homines seu voce, Seu Seripsis, seu publicis spectaculis in vulgus disseminare numquam intermittunt, ut egraenala cuiusque impietatis, cupiditatis, libidinis licentia magis in dies augeatur et propagetur. Hinc porro illae omnes calamitates, exilia et luctus, quibus humanum genus, ae universus sere terrarum orbis tantopere est funestatus ei Mnestatur. Neque ignoratis cuiusmodi bellum contra sanctissimam nostram religionem in ipsa quoque Italia nunc ge- ratur, quibusque fraudibus et machinationibus lelerrimi ipsius Diuitidod by Corale
70쪽
religionis ei civilis societatis hostes imperitorum praeserti in animos a fidei sanctitate, sanaque doctrina avertere, eosque aestuantibus incredulitatis suetibus demergere atque ad gravissima quaeque peragenda facinora compellere conentur. Atque ut lacilius eorum consilia ad exitum perducere, et horribiles cuiusque seditionis et perturbationis motus excitare ae fovere possint haereti- eorum hominum vestigiis inhaerentes, suprema Ecclesiae auel ' ritale omnino despecta, plano n0n dubitant Sacrarum Seri plurarum verba, testimonia, sententias priValo proprio, praV0que se sit invocare, interpretari, inVertere, detorquere, ac per summam impie lalem sanctissimo Christi nomine nefarie abuti non reformidant. Neque eos pudet palam publiceque asserere, tum euiusquo sanetissimi iuramenti violationem, tum quamlibet seelesiam, sta-giliosamque aetionem Sempiternae ipsi naturae legi repugnantem non solum haud esse improbandam, verum etiam omnino licitam, summisque laudibus esserendam quando id pro patriae amore, ut ipsi dieunt, agatur. Quo impio ac praep0stero argumentandi genere ab eiusmodi hominibus omnis prorsus honestas, Virtus, ii stilia penitus tollitur, atque nefanda ipsius latronis ei sicarii agendi ratio per inauditam impudentiam defenditur et commendatur. Ad celeras innumeras fraudes, quibus eat holicae Ecclesiae inimici continenter utuntur, ut incautos praesertim et imperilos ab ipsius Eeclesiae sinu avellani et abripiant acerrimae etiam, aelurpissimae accedunt calumniae, quas in Personam Nostram i tendere et comminisci n0n erubeseunt. 10s quidem nullis licet Νostris meritis Illius hie in terris vicariam gerentes operam, qui eum malediceretur non maledicebat, eum pateretur non comm senabatur, acerbissima quaeque convicia in omni patientia, ac silentio perferre, et pro persequentibus, et calumniantibus Nos orare numquam omisimus. Verum cum debitores simus sapientibus, et insipientibus, omniumque saluti consulere debeamus, haud possumus, quin ad praecavendam praesertim infrmorum ossensi nem, in hoc vestro Consessu a Nobis reliciamus salsissimam illam et omnium telerrimam calumniam, quae contra Personam humili- talis Nostrae per recentissimas quasdam ephemeridas est Gulga-