장음표시 사용
181쪽
i interpretatiori C facito: ac potius ito an aducris Cos i QRuilinos quis nullos habereric cisio intendelam huius rei rata II modo recor a malioqui mos ille
182쪽
dam actio aduersus eos,quae κνη nominabaturri non autem,ut apud SuWdam legitur, quavis Suidas hoc no illud scripsisse videri possit, utpote praecedete apud eum nomine-Apud Hesychium vero recte ἁ προσασίου legitur: . scribentem, τ - π ραψαν οὐν ιυγνικωρ. ΡΗ I. Non dubium est quin,si actio illa esset τι cἐκεχειν προς-imi ita dicta, scribendum sit Min mos AM1. Co R. Oblitus sum tibi & hoc dicere, quamuis-mcdost scriptum sit apud Suidam ubi eade de re agit de qua St Hesychius,promimen &-apud eum recte scriptuesse. PH 1. Quid hoc sibi vult e Co R. Non de uno eodemque loco a me hoc dicitur: sed quum duo AM1ς genera consti
184쪽
quoque posteriore loco scribendum, pro Ora mου non minus quam in illo priore, ubi legi mus, Pprς-Sed, pace Suidae dixerim, hoc vii detur. Psse, latius quam par sit usum huius vocabuli extendere: ultra eum saltem que illi etymologia tribuit, sue quem etymo logiae consentaneum habet extendi, manifestissimum est. Caeterum,quemadmodum alterius adlicua is meminit Aristophanes,qua quis dicebatur-φου γειν, ita etiam huius: illius quidem,in V elpis: huius autem, in Equitibus, non tamen Aκίω scd sorma diminutionis hκιλον appellans, D Er πυλκιλον GG
bat de quadam aictitaractata, tanqualσας cinquit scholi
186쪽
Aristophane cociliabimus, si omnem qui dem salix κρην, esse ξδεον, sed non vice versa quemvis esse μέ maων dixerimus: ideoque, quum latius pateat quam μεοι Gς, post ξενου addcndum fuisse s τι- .PH I. Atenim poterat appellatione contentus esse. Co R. Poterat ille quidem,sateor: sed fortasse minus commode absque huius adiectivi opera claudere Versum suum poterat. Obserua autem, me id non affirmare, sed vocem fortasse praefige re.Nec vero hic praetermittendus cst Hesychii locus, ubi μωτMMι exponens, scribit, οἱωοιmra ς-ω τν ἡ . P Η 1. At de
quodam Suidae loco quid dicemus,in quo contra liquoque inter tamλι- ω enumerat' C o R.Ego aliud quod dicam non habeo, quis valde mirum hoc esse. Ρ Η i .Fateor tamen non simplicitermum dicere, sed vilem ciuium partem.
Eius enim verba sunt, αερος c. Quin etiam coparatione utitur, addens,-- quam comparationem se ex Aristophanesiimere ostendit,hunc eius Versum astercs, λεγώ. Cost. Aristophanes fortasse, quamuis α-
ν 1icat, nori itidem dixisset. Esse
ita est,alum illic Ptam fia illi crede
188쪽
σν πολει scribendum esse aio:& minime de hoc verbo ambigendu,quum & apud Suidam legamus,ώμ, ιικὴ ἶγνως
suctudine dictum fuisset P M i.
ιν cum iis quae hic dicuntur,s 3 τανα δε-mς scriberetur: quae scriptura quin germ na sit,dubium mihi non est. Verum & de his verbis εἰς obiter te monebo, pro illis duo haec substituenda esse G ετεω: Vt vicissim apud eundem scriptorem pro hiso ετερα , substitui debere illa εις am
Charidem scriptCbus valde vicinatasse. Nam quutao iraterVallo pr
190쪽
docet nos idem Suidas,ex Isaeo,Virum quidem,duodecim,at foeminam, sex pendere consueuisse:ac fuisse matrem immunem,si filius penderet:alioqui moris fuisse ut ab illa penderentur. Adiicit deinde & deseruis, illos quoque , quu essent manumissi a suis dominis, mλῶν neUsse habuisse. Ac quoniam, ita seruorum facta mentione, addit illud ex Menandro de triobolo, ultra duodecim drachmas , persoluendo, aliquis sorsitan de illis peculiariter hoc ductum existimet. Inde porro ad poenam
ύ et irre συι-I,hic vocabulu οπλύω non immerito quis meo quidem iudicio 3 suspectum habuerit.Sed videdum an aliquid huic prodesse loco possit collatio cum alio eiusde lexi cographi,in Atm,quae
erat a duc iis libertate donatos : ubi inter
εἰς Gς ναις Γις με κἄκ. ac teste laudat De- moirhene in Orationibus Philippicis. Hac autem de re postea dicetur. Omittendum
certe ne hoc quidem fuerit, quo is locum illum
oab et Hesychius. Piura partim ex hinatione νnde Si Plu rima uastulit Iri meo Gaecae linPH i. Ne hoc qui, lirritae illo more i
Philippicas oratior remitto: sed dedam Ιωctatis loca ubi eadem de re ti