Flosculi sanctorum patrum, in areolas suas distributi. Labore & studio Ioannis de La Russaliere, sacerdotis Pictaviensis. Tomus 1.5.

발행: 1670년

분량: 471페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

461쪽

abundat accipimus: quemadmindum plerique trajectitias merces faciunt, aliud dant alibi , & quod Veneunt aliud accipiunt. Verbi gratia dicit amico suo: Accipe lite a me aurum, & da mihi in Africa oleum ; dc migrat & non migrat: jam quod desiderat accepit.. Talis est ista mutatio, qualis, fratres mei,nostra mercario. Quid damus, de quid accipimus 3 Hoc damus quod nobiscum. auferre non pos sumus, etsi vellemus. inare ei operiti Id quod minus est, detur, ut quod est majus ibi inveniaturi

Damus terram, dc accipimus cae-Jum; damus temporalia, & accipi mus aeterna; damus putrescentia; dc accipimus immortalia. Postre. mo, demus quod dedit Deus, ει ipsum accipimus Deum. Non ergo simus pigri in ista mutatione rerum in ista mercatura optima

inestabili Prosit quia hic sumus, prosit quia nati sumus, prosit quia

peregrinam ur. Non. inopes rema, neamus.

462쪽

quid duxi me scire aliquid hom. rt. in vobis, nisi Iesum Chri tum , hunc crari=Yum ' Et si hoc lumstiebat, nihil est quod nesciebat. Magnum est scire Christum crucia fixum, sed ante oculos parvulorum tanquam involutum posuit the- fauima, Chrictum, inquit, xum. Qiuanta habet intus, iste thesaurus lMerebitur in regnante glorificari qui didicerit in crucifixo gloriari. Christum quaeritis excelsum rem dite ad crucifixum. Qitis nostrum idoneus est curare

quod fecit 3 In ipsis delictis quis

non cum voluerit vulnerat se ὶ Sed nota quis cum voluerit sana Agnoscatur Medicus, nunquam se sinat aegrotuS.

Neque sub Deo justo miser esse operis quisquam , nisi mereatur, potest.. Iustificat impium Deus non solium dimittendo quae mala iacit, Pine. sed etiam donando charitatem, ut lib. I. decliner a malo & faciat bonum ' L .. -

463쪽

per Spiritum Samstum. - Utroque modo adiuvar gratia,& dimittendo quae male fecimus, Mopitulando ut declinemus amalis, dc bona faciamus. . Quanto excelsior, tanto inser

tabilior divina quam humana justitia, tantoque ab hac illa distan estior quis enim homo Justus sivit perpetrari scelus, quod habet po- restatem non sinereὶ & tameti sinit haec Deus incomparabiliter justis omnibus justior, & cujus potestas est incomparabiliter omnibus potestatibus major. Haec cogita, c

noli judicem Deum judicibus ho-

minibus comparare , quem non,

dubitandium est esse justum, etiam quando facit quod videtur homi- nibus in justum , & quod homo. si,

Mi v. faceret, esset injustum. ipeccatum operis punit & homo, peccatum autem ori ginis nonnisi Deus t ideo Deus cum se dicit peccata patrum re dere in filios; praecipit tamen homini ne pro peccatis partum d in net & filios.

464쪽

FI O s C V L l. 463 Non renasci aliquis nisi natus

potest. Homines hominum carne nan, cuiatvi , Dei spiruli renascuntur.

Nemo est liber ad agendum bonum sine adjutorio Dei.

Nemo nisi per gratiam Christi ad bonum quod Vult agendum, dc

ad malum quod odit non agendum , potest habere liberum voluntatis arbitrium. Haec imperat Deus quae fieri possitnt: sed ipse dedit ut faciant eis qui facere possunt & faciunt, eos qui non possunt imperando admonet a se poscere ut possint. Gratia Dei ex nolente volentem

Quicquid in hominibuς qui cum 'vitio nascuntur, ad Deum Creato' rem pertinet, bonum est. Eadem natura & bona estSinquantum natura est, & mala si vitiata est: non est tamen malum ullae natura. Salvanda est quiamala est, non quia malum est: si autem esset malum , salvanda non. esset: noui

465쪽

enim quia malum est, sed quia malum habet, mala est: sicut non quia . Vitium est, sed quia vitium habet, vitiosa est: qitiae vitiosa est, ergo salvanda est. Peccati quidem parvulus non habet voluntatem: sed peccaturn non haberet, nisi ille de quo id at- traxit voluntate pecca iset Z Non tanquam malo bonum, sed tanquam bono melius, virginit rem nuptiis anteponimus. L-i A mameus homines usque adeo, ut etiam cum iniqui sint, amet ut homines sunt , quamvis oderit

quod iniqui sint. Ac per hoc iniqui

quos Deus odit, & siunt homines,.quoniam De s suum amat opificium,' miseri sunt quoniam De amat judicium. Hominibus natura filiis irae propterea dantur praecepta vivendi,

quia datur & gratia , ut qui jube:

juvet ac si e malia non sistum quae voluntate addita, verum etiam quae sint congenerata Vincantur . peccatum propterea

466쪽

significatius quam naturale dici mus, ut non divini operis, sedi humanae originis intel igatur. Et si operatur Deus in homine voluntatem bonam, id utique agit ut oriatur ab illo bona voluntas, cujus est voluntas : sicut agit ut homo oriatur ab homine: non enim quia Deus creat hominem, ideo non homo ex homine nasci, tur: malae autem voluntatis suae unusquisque author est, quia malam vult.

Prorsus ita homo) factus est, ut peccandi possibilitatem habe

ret a necessario, peccatum autem

possibili. '

Deus tam bonus est , ut malis

quoque utatur bene, quae omnipotens esse non sineret si eis bene uti sita simma bonitate non posset. Neque tunc sine virtute vive- mus, quando nobis concedetur ne a Domino aliquando recedere poL simus, quoniam nec velle potetimus.

Deus solus est immutabilis, α

467쪽

potentissimae bonitatis, qui ani- quam esset ullum malum, bona opera fecit omnia,&de imalis quae in bonis a Deo factis orta sunt, bene operatur per Omnia. Dei) occulta possunt esse judicio, injusta non possunt. Non est injustum, ut bona ferantur & malis: sed injustum est, ut mala ingerantur bonis. Non ita est homini congenita libertas immutabilis voluntatis , luae congenita est qua velit beatus esse, quod omnes volunt , dc qui

recte agere nolunt.

Profecto nisi Deus adsit, nemo aest idoneus certare cum vitiis.

Arbitrium liberum adjuvatur per Dei gratiam . ut quod naturaliter volumus . hoc est beate vive tur ad marmia, supplicia vertuntur in praelia. Ista non absurde immortalitas

dicitur, qua potest quisque non

468쪽

mori, si non faciat unde moriatur,:quamvis possit & facere. In hac immortalitate fuit Adam, hanc immortalitatem merito pr aricationis amisiti navis multae mortet inve niantur in Scripturis, duae tamen

sunt praecipuae, prima & secunda. Prima est quam peccando intulit primus homo: secunda est quam judicando illaturus est secundus homo. Prima mors coepit esse quando Adam de Paradiso ectus

est,& separatus a ligno vitae: mors secunda esse incipiet, quando dicetur: Discedite, maligns, a me in

ignem aeternum. . 'Etiam poenae Sanctorum sine dubitatione pretiosae sunt; sed non quia pretiola sunt,ideo poenae non sunt: sicut non quia poenae sunt, ideo pretiois sunt; sed quia pro veritate susceptae, vel cum pietate

toleratae sunt.

Solus Mediator Dei & hominum sine culpa pertulit poenam, ut nostram scilicet culpam vacuaret

469쪽

4 68 S. AvGVsΤ. FLOSCvLT & poenam: non eam pinnam quae luenda in hoc seculo fuit, sed quae

nobis debeatur aetUrna.

Quicquid lex Dei jubet, non hi si eo qui jubet adiuvante,insipirante,

FINIS.

SEARCH

MENU NAVIGATION