Collectio poetarum elegiacorum stylo, et sapore Catulliano scribentium cum gemina de eodem diatribe. Quibus ad finem mantissae loco subiecta est sylloge idylliorum, et epigrammatum ex eisdem scriptoribus selecta. Collegit, castigavit, praefatus est,

121쪽

se esse volunt, ubi terram momorderunt: opus est omnino Hercule ad eos extinguendo . Congrediamur adhuc semel, dc quid valeant. experiamur. Fluidos, inquiunt, oportell esse Elegia- eos versus. Elegiarum, quam tu adfers. ratio

aspera, hiulca, confragosa, nec sani coloris est. Instar rivuli molliisi me fluentis per prata Elegia decurrere debet. Tu eam duriorem reddis.& Euripum ipsum imitari vis. Non taciemus. D Nugatores t metuebam, quorsum evaderetis. Scilicet

Q aodeunque argutum doctis . Iepidumque voeatur Grammatiei illepidum, frigidulumque putant. Quod vero insulsum doctis fastidia movit. Grammatici laudant . mirificeque probant. Quae sit Causa peto responde Phoebus Apollo rFlorum gluten apes . earduum amant Asini,

Et o revera stultae mentis asinos, atque iniquae. qui pro siuidis versiculis fluxos nobis , & lan guidos obtruditis i Elabuntur quidem auribus neque sui vestigium relinquunt ullum , nus-

quam haerent , sine aceto , sine sale toti sunto Rationem mihi reddite , fur nostra Lleriarum

122쪽

ratio aspera, hiulca, confragosa, neque sani eois loris vobis videatur. Nonne ex intima Elegiarum natura constitutionem eduxi Nonne quae assirmavi . firmiter comprobavi λ Ergo iterabo Ego vero id non faciam. Id unum tantum ad dam . quod olim, nescio de quo. dictum letiis mus: Peeeare eum , quod nihil peeearet. Et quemis admodum Martialis de seminarum munditia,& nimio unguentorum studio scripsit.

Femina nae bene olet, quae benefenuper OIet. Sie ego pronuncio de vestra fiuida vena. Non bene vena fuit . quae bene ubique sivit.

Etenim . ut mulierum pulchritudo non per petuo cultu, sed simplici apparatu consistit; ita verus Elegiarum decor , non ex ornatu nimio , . quem Nasonis Simioli isti nasutuli adhibent, de exquisita illa pedum aequabilitate, quam illi fluidam venam putant, ego fluxam; sed ab apta rerum, Verborum . numerorumque inter se leis sitime dispositorum concinnitate pendet. Videmus in piaturis id nobis accidere , ut, si diu pulchram imaginem fixis oculis intueamur, obsor

descat illa visui nostro, ac tandem fastidium pa-

123쪽

riat. Idem in animri eveniat necesse est, quem si diu in unius rei nolla varietate distinctae conspectu detineas : an censes illum delectari m&gis, quam criniari ' Videmus proinde pictores

non venultas semper imagines , neque colore semper uno depine ere, sed apponere etiam exesas rupes . dirutZ pa alia , columnas dimidiatas, p ramideS ti uncas. Ad ilium modum in Elegiis non Diaris semper rei color. non una facies oculis lectorum obiicienda ; sit oratio mollis modo, aspera etiam, ut res ipsa feret. Interdum leniter. ac placide fluant numeri. interdum . ubi opus sit . rapido crarsu intorqueantur, obhaerescant modo, modo in orbem cir-aumagantur , modo celerius, modo tardiuscule decurrant. Quae omnia cum satis copiose demonstrata sint, ad finem perducta esse Videtur. haec omnis de pedum Elegiacorum ratione, de sono numerorum disceptatio . in qua. quo minus

finem faciam, Ovidii facit auctoritas. Hic igitur,

quam potero. breviter de re sic agam. ut. siquidem appZreat. neque Ovidium esse Principem Poetarum E egiacorum, indidem pateat eum neque tantum Diuili eo by

124쪽

habere an Inritatis, ut, quia solus Ipse solis bis syllabis semper usus est, eo ipso facto necessitatem nobis imponat, ut, rejectis polysyllabis, bi syllabis vantum utamur. Hoc praemitto, me Ovidium facere maximi; sed quod ipsius Simiae detractum aliis, contra fas ovidio addiderunt, id detraham ego vicissim illi, dc suum cuique reddam. Sic ergo ratiocinium meum institus , &quidem in sorma logicali, cum mihi res sit eum

Mati liel lis ,

Indixere mihi bardo qui h2Ita tumultu , Atque ea nunt tardi classe a mora asini. Quid faciam y dem terga φ quid o bardissima turba Si volo, mors unus, mors tibi Iambus erit.

Poetarum Elegiacorum illum Principem statuere, δέ sater debemus, qui carminibus suis ipsam

Elegiacorum naturam optime expressam repraesentat. Atqui Ovidius, dum genio suo nimis indulget, procrit a Vera, quam sequi debebat . Elegorum natura discellit. Ergo &c. Sed extra formam. Quales Elegiae esse debeant , iam de--,nstravi t quales sint Ovidii Elegiae jam ottendi. Nihil ergo opus est, longam instituere coin

125쪽

parationem . Aut igitur, quae de earminis ΕΤ tiaci eo astitutione attuli , salsa erunt , quae salsa esse non possunt; aut Naso, quem hacte-aus Principem Eleriacorum Poetarum statuerune Magistelli , Princeps non erit. cui tamen omnia me tribuere profiteor , praeter summum inter veteres Elegiacos locum. Scio Ovidium esse plane admirabilem; addo etiam . nulli imitabilem: Admirati sunt omnes: imitati sunt multi; nemini successit. Hoc denique assirmo , si quis Nasonem imitari possit. imitari tamen eum non debere. Cujus Causam . ne toties inculcem. Vos ipsi jam novistis. Valeat ergo Ovidii auctoritas . qua sola tabernarii isti Bisyllabarii nituntur; Vincat ratio. Utatur more su Ovidius bilitabis. nos more nostro, id est, eum ratione, monosyllabis, trisyllabis , quadrisyllabis. & aliis utamur Vocibus, quas natura carminis Elegiaci requirit. Relinquamus Ovidio suam venam. Rationem nos optimam illam in omnibus ducem perpetuo sequamur. Tribuamus xliquid Ovidio, sed pIus aliis: Catullo diis eo, Tibullo & Propertio, quos certare inter sea

126쪽

de prIncipe loco videmus. Re de Catullo u prius agam , tantam ab eruditis omnibus adeptus est laudem . ue Docti cognomine passim donaretur : Martialis unum hunc sibi audacter praeponi voluit.

Me multos mihi praeferat Poetar, Uno ed modo sim minor Catu Ilo.

Aulus Gellius in Noctibus Atticis Catullum elogantissimum . mundissimum, venusissimum asserit ;a quorum iudicio discedunt huius aetatis insul-

si Mati stelli. a quibus aut omnino improbantur Catulli versus, aut ut hiulci, duri, ik-cou- fragosi censentur. Contra quos sic insurgo.

Et potis est quisquam docto obtrectare Catullo; Inque venustum illum dieere. 6t illepidum lId nempe hae audent aetate, nee unus & alter Sarmatia in magna. veram alii, atque alii; Eiusus ab his alii Iaudant ut cetera tanti Vatis, non illam in earmine Se abritiem. Id ei reo eurant Elegos eum fingere versus. Nasonis solo ex fonte petunt numeros.

O Seelum insipiens l Cui fit Rhamnusia Virgo. Cui que sit iratus carminis ipse Pater lTu haud seMi hoe vitio Lechea ferere Iuventur.

127쪽

Non li quis Iaudis ine luit stimulis. Ipse facem unus nobis praeserat ad juga Pindi. Seu placeat Iambos . live Elego et sacere.

Nam neque nativis verbis est purior alter . Nec plua largi quo sonta se at et venerum, seu canit heroum laudes , elarorque hymeneos, sive tuum . Peleu . nobile conjugium Siva jocos agitat . vel amaros mittit Iambos , Seu daram aggreditur flectere Lesbiolam. Quare mi saiguis cox circa n aeeenditur igno Plurimo , ζι ex toto pertore discrucior. Hac in quod Regione Virum vulget'. Iuvenumque, Qui laudem milituunt quaerere carminibus, Unde . undo ingre Tum hune quaeritat. exempla petunt qa. A quovis alio . ut cuique magis volupe eli : Unum praetereunt, Phoebo indignante . Catullum,

Nee . scio qui Genitor Iupiter id toleret. Quid fieri hoc dicam , paulum permittite Musae, Di Tolvam mnesti cordis amaritiem lAn quia non placet is , vel quod minus illa probatur

Coadendorum Elegorum & ratio . atque tenor Uerum hoc est illis miserum. ut miseram aegrotanti est. Cui sapit esea malam dulcis amaritiem. Esurit & puput. despecto acipentare . pomum: Omne adeo exigua in mente perit protium.

Vel li Pludia cum marmor spatiaret agrestio.

128쪽

Quod Iove sch duro longa dies tetigit ;Ipsam etiam ex Indo Tritonida dente politam Cui elypeus seulptis asper Amaetonidis . Terrigenasque gerit Fratres coelum a Tectantes . Centaurisque graves sunt Lapithae in soleis Ill ico praeteriens obtutus declinaret Indocilis, quantae cerneret actis opus lGraecia quod cupide tota olim prospectavit.

Si par iis ratio est; hoe magis est miserum An labor ingens, es magni res plena pericii Sevocat a Iaude hae earmixis ingenia 3 insuetum quod iter visus tenuisse Catullus . Quod vix sas tetigisse est hominum pedibus. Sed quid non potia, est hominis labor. & studium. & mens rius. quem possis dicere magnanimum At vos interea a docto quos eunque Catullo Faex mala Grammatici sevocat Asebii , Nil mihi vobiscum est . incommoda saeculi abite.

Tuque veni in nostras usque Catulle manus.

Huit exclamant Magistelli. Nae tu Simius es Catulli, qui tam feliciter ipsius scabritiem auia

cuparis , ejus stercora colligis , ejusdemque ama-rulentiam liberaliter nobis propinas i Cave sis

interea, ne & tu quoque Ibidis ' nomen ha-

Ο Ouidius in Ibin . Ibidis inter a tu quolue nomen haberi

129쪽

. heas. Et nos remorsuros scias, de foenum habere in cornu. Splendide mentiti estis. Non in cornu, quo si estis infigaiti, inerme illud eli, &fine ictu , sed in ore potius foenum, Iappas. tribulos, carduos habetis . qui tam dilucidis, de apertis rationibus obniti adhuc , de resistere auis detis. Nil igitur quidquam apud vos profeci yergo, quae dicta sunt semel, iterare saepius , aere petere cupitis ' Ego vero , si id faciam :

Iuoltu operam deperdam , ut siquis Abellum In campum doceat Datiosum currare freno.

Itote ad vestros carduos, aut fuste dedolati referetis hinc pedes.

Hue . hue o Μusae t hi flagris caedantur aselli, Et sint grata Deo victima Lampsae idae. Cur cessas Aganippidos arx subito arma parato , Et so eius Vatum per emat arma chorus. Audistis bardos fremitus. crepitusque Μati strum 'Injectis ealcant c pro b scelus i ut pe/ibua Iaseriptos Pindo versur; ipsumque Catullum Di Iectam Aonita dente petunt stolido l Re eessis Aganippidos Arx arma, arma parato, Arma . Poetarum perfremat arma i chorus l

130쪽

Atque hine . atque illine Iabra. oeulos. latera Pungite, figite, di Iacerate. plagas duplicate. Ut dura eu te sint, spieula vestra tamen sentiet Atabit bardissima turba Nagistri, Atque eapistro aveat reddier . atque molae.

Venio ad Tibullum, qui ab omnibus eu Iti epitheto censetur. Quintiliano etiam, summo iudicio Viro, tersus, atque elegans visus suit; sed esse tamen inquit, qui malint Propertium. Divini Sextiteri haec eadem est sententia, cui meam

subseribo. TibuIIus , inquit, euItissimus, sed uniformis paene totus , o a seipso νis diseedur

Propertius vero Deilis , eandidus , 9 vere EI giaeus es. Auditis de Propertio, quid aisrmet Vere Elagiaeum inquit. Nemo autem non scit, Propertium clausisse Pentametra multisyllabis numeris, quos idem Scaliger moIIi eulos se mota Iitudinis alamnos vocat. Quod fi Propertius Mere Elegiacus est, nonne stabditur illa, quam

ego hactenus tradidi numerorum ratio multia syllaborum 8 quos de industria quaesitos, et e ctosque veri Poetae adhibent, quod di in mulin