Vita SS. Patriarchae Romualdi Camaldulensium fundatoris per Sanctnm Petrum Damianum descripta

111쪽

tans intentare. Cumque Romualdus auxilium de caelo imperterrituS quaereret,& ut sibi Christus succurreret, fiducialiter exclamaret, mox antiquus hostis aufugies, ipsum cellae parietem tanto iracundiς felle percussit, quod graue figi tabulam unius cubiti spatio, vel eo amplius fidit. Inhabitaculo igitur patenter ostendit, quanta asuersus habitatorem flamma crudelitatis exarsit, & quodammodo scriptum reliquit in Pariete , quod occultum gerebat i

mento . - .

Item de diabolo, qui exterrens equum, S. Romua dum me ere voluit.

ALiquando etiam dum venerabilis Vir

cum suis discipulis equitaret; ecco malignus spiritus rubet canis effigiem simulam cum magno impetu Obviam irruit equum, cui insidebat; ita ut paene Vir sanctus mergeretur, exterruit. Interrogati discipuli si eum vidissent; exhorrescentem quidem equum consperiise se asseruntued nil tale eis apparuisse testantur. Ille vero ait: Miser ille. qui olim praeclarus Angelus fuisse cognoscitur, nunc se in immundi specie canis ostendere non Veretur.

112쪽

S. ROM UALDL , IOIItem de diabolo qui orta inter discipulos S. Ro-

mualdi discordia, vegetam i , percutiebat, - ,

C A P. LXIII.

RVrsius alio tempore cum Mona steriua Ancillarum Dei , quod est in Valloe

bona,construere decreuisset,distord ia mox inter S.Viri discipulos oritur,quia videlicet alii nolunt, alii Vero, ut fieret, vehemen' ter in si stunt. Cumq; ante venerabilem Vi rum vimque dissidentium partes diuersa utentes allegatione contenderent, coepit diabolus ante portellam cellς quasi malleo vegetem sine cessatione percutere, & per reboantem siluam crebris audiebatur tumsionum ictibus intonare. Deinde cum iam omnes Via ani mi ter Monasteriunt fieri comcordassent, ecce malignus spiritus, cunctis audientibus, ululare, plorare, & nςbiles non cessabat voces emittere . Postrem' autem, cum iam diuisi ad suum quisque reuerteretur hospitium, prosequebatur eo antiquus hostis cum tanta tempestate, octurbine , Vr quasi omnia ventorum gener commouens, totam siluam radicitus euel Iere putaretur. Quidam vero fratrum in crepans eum di xit. Praecipio tibi in nomi

113쪽

ite sanctae Trinitatis, immunde spiritus, ut desinas venire post: nos Et ita fugatus est. Iure quippe auctor discordiς , coposita pace, copulsus est in fletum prorumpere, qui prius audiebatur crescente rixa gaudereo ;- & qui tunc quasi circulum vacui vasis ab- strahere, & parteS, quibus compactum fuerat, dissipare tentauit constrictis iam in vinculo pacis , re charitatis compage discit pulis, tristis abscessit. De districta vita, qua tunc in Sit ma ducebatur . 3ic: λ

C A P.

Aliter autem in Sytria vivebatur , ac ex similitudine non solum nominis, sed etiam operis, altera denuo Nitria Vidini retur, omnes siquidem nudis pedibus in-- cedent , omnes inculti, pallidi, & nimia omnium reru extremitate contenti . Non nulli vero damnaris ianuis clausi, ita ino tui videbantur mundo, velut in sepulchro iam positi, Vinum ibi nemo nouerat, nec si etiam grauissimam quis quis aegritudine pateretur. Sed cur ego de monachis loquor, cum & ipsi monacorum famuli, ipsi quoque custodes pecorum ieiunarent, si

114쪽

tentium tenerent, disciplinas inter se inubcem facerent , & de quibuslibet verbis pq- nitentiam flagitarunt8 O aurcum Romualdi saeculum , quod, etsi tormenta persecu'torum non nouerat, spontaneo tamen martirio non carebati aureum, inquam

saeculum,quod inter montium,& siluarum feras tot casestis Hierusalem ciues alebat. Cum vero ibi fratres iam tanti essent, Vt omnes illic habitare vix. postent, tunc RO' aldus, Monasterio ibi consstructo,& Ub-bate praeposito, inuiolatum seruans silentium, Bisurcum secessit ad habitandum, Illic etiam volens Abbatem spiritu litur Vivere, & rectit adinis vitam te' ere, multa ab eo passus est persecutionis iniuriam . De prophetia S. Romualdi, ct colloquia

eius cum Henrico Rege.

INterea Imperator Henricus de ultra, montanis partibus in Italiam veniens- misit beato Viro deprecatoriam legationem , ut ad eum venire dignaretur, prinna iitcnsse facturum quaecumque praecipc ret, sitsuum ei colloquium non negaret Cui que Venerabilis Vir prorsus abnueret siletium irangere csperunt omnes discipuli

115쪽

Io 6 VITA

unanimiter illum obsecrare, dicentes: Magister vides, quia nos,qui te sequimur, tanti iam sumus, quod hic congruenter habitare non possitimus; vade ergo, si placet, & imperatori magnum aliquod Monasteria quς re, & multitudinem te sequentium ibi cunstitue. Quibus Vir sanctus'. nescio, si accepta iam reuelatione, aut subita Dei inspiratione fidenter scripsit: Scitote,quia Montis Antiati Monasteriti ex dono R gis habebitis ; considerate tantummodo, quem illic Abbatem constituere debeatiS. Igitur inuiolato silentio perrexit ad Rege.

Cui Rcx protinus amurgens ex magno co dis assectu in hanc vocem erupit, dicen . O utinam anima mea esset in corpore tuo. Quem mox, Vt loqueretur, suppliciter obsecrans, ipso die hoc impetrare non potuit. Postera autem die, Romualdo ad palatium veniente, ecce Teutopicoru multitudo certatim hinc inde concurrunt, capita salutantes humiliter flectunt, villos quoque pelliceae vestis,qua erat indutus, anxie decerpentes pro sacris reliquiis in patriam portaturi. stucliose recondunt Quae videli,cet rcs vcnςrdbilem Virum tanto moerore deiecit, ut nisi discipulis obstantibus a qtitesceret, ad cellam protinus tepedaret.

Ingressus igitur ad Regem non pauca sibi

locu

116쪽

S. ROM VALDI. Io locutus de restituendo iure Ecclesiarui de violetia potentu de oppressione paupe rum. & post multa, unum sibi pro suis discipulis Monasterium petijt. Cui postmoduRex Μontis Amiati Monasterium tradidit, α Abbatem, quia multis erat malis obnoxius, foras eiecit. . Vbi Vir sanctus quanta aduersa perpessus sit, non solum ab eo, 'ui eiectus fuerat, sed etiam ab illo, quem ipse ex siuis discipulis Abbatem costituerat, ille quidem perferre patientissi. me potuit, nos referre, etiam si adesset fo undia, non valemus. Sed qualiter illum Deus in cunctis adiuuerit, uno exemplo monstrare susticiat, ut prudenter cuilibet, quid etiam in reliquis euenerit, innotes

De monacis, quem diabolus strata lorc coepit , sed S. Romuarii eripiat.

C A P. LXVI.

Monachus quidam vesano aduersus

eum furore succensus, pilum latem ter exacuit, & eum reponens, ut beatum Vixum intersieeret expectare congrui O casionem temporis coepit . Nocte Ver

dum depressu 1 ore quiesceret, ecce Vi det

117쪽

og VITA det malignum spi ritum in se immaniter

irruentem, qui retortam in collum eius mittens, tanta ferocitare conabatur guttur eius astringere, ut iam ille cogeretur funditus expirare - Tunc monachus in eX- tremo iam spiritu positus Romualdum . ut sibi succurreret, obsecrauit. Qui, ut ino' nacho videbatur,protinus ad uolanS, ideo manibus eum iniqui hostiseripuit. Hic igitur mox experrectus, ad pedes venerabilis Viris prostratus aduoluitur, ut allisione ceruicis aspiciat.deprecatur : confiteri etiacrimen suae malitiae non vere tur. Postremo conseruatae vitae sibi gratias retulit, & poenitentiam tanti reatus accepit. Et ita quii Romualdo vitam insidiatur eripere, iam per eumdem sanctissimum Virum, , i& suam meruit conseruare, &

per eum suae pericu'

' lum, mortiS. Quasit.

118쪽

caelitus agnouit.

A bebat autem Sanctus consuetudinem, cum Monasterium teneret,Vt ni si cum ieiunaret, ad communem men. sam fratribus quotidie veniens, unum qui-clem pulmentum comederet, postmodum vero lectioni, vel quid etiam apud unumquemqne ageretur,intentu de reliquis no gustaret. Quadragesimali vero tempore , nisi necessitate ineuitabili cogeretur,in cellula iugiter morabatur: dum igitur praedictum Coenobium Vir beatissimus regeret quadragesimali iam propinquante ieiunio, quq bat cum discipulis per vicina montium loca, ubi Eremum facere potuisset . Dumq. longas in quaerendo moras protra herent,repete aquis undiq. circunuentibus ita conclusit, ut nec ipsi iam redire, nec de Μonasterio quisquam ad eos posset aliqua tenus transsuadare. Vivebant autem ex ali' quantis castaneis, quas secum detulerant .

Cumque dies Dominicus aduenisset, realia cibi stes nulla iam superesset: , coeperrunt fratres pauculas, quae remanserant,ca

C A P. LXVII

119쪽

staneas deglouere , &iam quodammodo dubitantes ultimum ex eis conuiuium praeparere. Romualdus autem, ut erat seinperat acri vultu,sidenter ait,quia hisi Deus sibi panem per aliquem mitteret, ipso die nullatenus manducarct. Discipuli vero mirantes inter se,in qua spe hoc ille praesumeret certi tamen , quia Magister incaute ali quid vovere non posset, cibum iam tantae solemnitati congruum c perunt fiducialbter ex pectare. Sexta igitur diei hora iam propinquante, ecce tres viri onusti pani,& vino, & aliis cibis adueniunt , qui se dolonginquis partibus cum multo labori peruenisse dicunt . Tunc itaque spiritali omnes repleti gaudio, benedicentes Deu, pariter cibum tumunt, & beatiun Virum per reuelationem hoc caelitus agnouisse,in dubitanter agnoscunt. I De pisce, qui inuentus est in arensi riuo meritis

C A P. LXVIII.

Vodam tempore , venit Vir venera bilis Sytriam . Qui cum adhuc ieiu- nus esset, & fratres utpote in adiduis montibus piscem, quem ci ad comedendum apponerent, non haberenticoepe runt

120쪽

S. ROM VALDI. III runt inter se quodam moea confusi eruboescere, & quid pro tam venerabili hospite acquirere potuisient, anxie cogitare. Tunc frater quidam, puto , diuinitus inspiratus, ad siccum paene riuum, qui i uxta praeterfluebat, cum festinatione cucurrit: ubi ni mirum & aquae exiguum erat, piscis Vero illic visus numquam penitus fuerat. Coepit itaque frater Deum deuote deposcere, ut qui Israelitico populo aquam potuit ex arida petra producere, ipse sibi dignaretur piscem in arenti rivulo demonstrare, Con- restim igitur, missa manu in eXigua aqua, piscem reperit, qui beato Uiro ad refectionem abundanter sussicere potuit. Deo sic, licet seruo sitio prouidente conuiuium, inuentum est in saxoso, & arido monte, Velut in piscosa valle, vivarium-.Sed q uia de vita beati Viri haec, quae nimirum pauca de multis dicta sunt , sussiceret credimus, iam ad

transitum Vinniamus.