Vita SS. Patriarchae Romualdi Camaldulensium fundatoris per Sanctnm Petrum Damianum descripta

81쪽

7a VITA

lumen restitue. Et hoc dicto statim illuminatus est. Nonnulli quoque aegroti ad eius tumulum Venientes, redditi stini sanitati. Nam & ipsum eius sepulchrum vel ut multis plenu aromatibus redolebat. Et ita a Deo meruit honorari post mortem, qui pro eius amore dum Viueret, carnalium parentum spreuit haereditatem.

De tribus Monastariys.quae S. Romualdus construxit, oe de profectione eius in Ungariam,

NC A P. XXXIX. . Nterea Romualdus audiens, quia bea-- tissimus vir Bonifacius martyrium sui- cepisset, nimio desideri, igne succensius, 'tpro Christo sanguinem funderet, Ungaria. mox ire disposuit. Interim tamen dum, in ipsa intentione persisteret, breui tempore tria constituit Monasteria, unum vide' licet in valle de Castro, ubi nunc sanctisu'mum corpus eius est conditum, aliud prinpe Isinum fluuium, tertium iuxta oppiducondidit Esculanum . Deinde licentia ab Apostolica Sede suscepta, & duobus e suis discipulis in Archiepiscopos cCnsecratis, cuni viginti quattuor fratribus iter arrbpuit. Tantus enim ardor moriendi pro Chri-

82쪽

Christo in omnibus aestuabat, quod Vir

sanctus ad tale negotium cum paucis ire difficile poterat. EunteS ergo cum iam ipsis Pannoniarum finibus interessent, res pente Romualdus languore correptΠS , Vbreri us ire non potuit. Cumque diutius pateretur, si quando redire disponeret, protinus ex aegritudine conualescebat. Sin amtem ire ultra tentaret, tota eius facies printinus intumescebat, cibos quoque iam retinere stomacho languescente no poterat. Advocatis, itaque fratribus ait. Perpendo, inquit, nequaquam diuinae voluntatis, esse iudicium, ut ultra progrediar. Verumta men quia intentionis vestrae desiderium non ignoro, neminem Vestrum redire cinpello . Multi ncmm etiam ante nos totis nisibus studuerunt ad martirii culmen per tingere, sed quia diuina prouidentia aliter sensit, in suo gradu coacti sunt remanere. Licet ergo vobis OmnibuS martyrium defuturum esse non ambigo, qui tamen ire, qui mecum redire voluerint, uniuscuiusq;

relinquatur arbitrio. Mindecim igitur Ungaria prodeuntibus duobus alibi ia dis missis, uix septem cum Magistro dsscipuli

remanserunt. Euntium autem quidam na- gellantur, vendunture plures domino sta, Cunt. ad martyrium tamen , sicut Vir san'ctus praedixerῆt, non Pertingunt

83쪽

VITA

Roinualdus autem conuerso quodam, nobilissimo Viro, Adhelberonis videlicet Ducis consanguineo,qui postea monachi factus in sancta usque ad mortem conue Latione, permansit, aliisque Teutonicis, ad Monasterium, quod in Vrbis .vereris regione construxerat, redijt. Notandum it que est, quia sanctuS Vir nequaquam VClut leuitate usus, falli inaniter potuit, qui secundum intentionem quidem suam martyrium subiit, iuxta di tithum vero consilium pro salute eorum misius est, quos conuertit. Iu praedicto igitur Monasterio multa persecurionis scandala passus est. Volebat enim Abbatem , ut reuera mana chum, extremitate deligere, saecularia ex desiderio non tractare, res Monasterii pro Vana gloria non eXpendere, fratrum usibus necessaria ministrare. Quae omnia dum ille surda aure contemnit ;Romualdus locum cum suiS discipulis deserens, non

longe a Castro

praedii in vi tute Rab

qui postmodum Thus

ciae M archio factus est, ha- .hitauit.

84쪽

De Erineris Marchion .

HIc autem Rainexius Coniugem sua

occasione propinquitatis abiecerat, dc consanguinei tui Vxorem, quem ipse se insequentem quodammodo inuitus occiderat,in coniugium copylarat . Ob hoc itaque Ronrualdus,ne criminis eius particeps fieret, gratis manere in eius possessione noluit,sed unum sibi aureum pro aqua, alterum Vero pro lignis appendit. Qu*s cuille omnino respueret,mali ens videlicet sua dare,quam a sancto Viro quidquam recipere, postremo tamen victus assensit , pintius quam Romualdus abiret.Dicebat autem idem Rainerius cum iam Monarchia obtineretiquia non Imperator, non aliquis Omnino mortalium tantum mihi metum valet incutere,quatum me Romualdi terret aspectus. Ante eius quippe vultum neque quid dicam scio, neque quibus mi defendere Valeam, ullas excusationes imuenio.Habebat reuera Vir sanctus hac ex diuino munere gratiam, ut quicumque peccatores,praesertim potentes seculi, in ei us praesentiam deuenissentimox velut an te maiestatem Dei tremefactis visceribu*

85쪽

sormidarent Sanctus nimirum Spiritus,qui pectori cius habitator inerar hunc terrorem iniustis diuinitus intendebat.

De Abbate Classis, qui S.Romvaldum voluit strangulare.

, C A P. X LI. II lis Vero temporibus Vir venerabilis

unum Monasterimn non longe Massi- liano castro construxit. Audiens autem aliquando, quia Venetus quidam Classenseribbatiam per coemptionem Simoniacaeli reseos inuaserat, insuper quoque in corpus suum inique peccabat, illuc protinus ire miles Christi impiger studuit,diuersis', modis ex eo MOnastcrimn purgare tcnt uit. Vir autem reprobus dum Abbatiam metuit perdero, non timet homicidium perpetrare. Intempesta siquidem nocti, dum Romualdus tu lectu secure quiescoret, ille cum latenter aggressus impijs cc pit digitis guttur ei astringere, nitens eucrucleliter suffocare. Sed dum vir sanctus necdum prorsus intercepto spiramini, anhelitu vix eluctante, raucirer, Ingelber. tus illico Magistri singultibus citatus, 'rrem mox ex sopito igne corripuit,& min,

strum diaboli ab incepto nefandissimi cim

86쪽

De iis, ct reditu rursus a Paraudio.

Post haec Romualdus denuo Parentium

nauigauit, sed Apostolicae Sedis Antistes, & Romani ciues, ad eum redeundi legationem dirigunt. Quod si reuerteretur, facturos se omnia eius praecepta promittulsin autem,excommunicationis sententiam comminantΠr, Hoc itaque modo suum Romualdum alumna. Italia recuperare promeruit . De miraculo latronis in more Petram facto

C A P. XLIII.

E O itaque tempore in faucibus Callem

sitim montium aliquandiu mansit. deinde in Petranum montem , non longo videlicet a Monasterio S.Vincentii, quod iuxta Candilanum consstitutum est riuuiu , demigrauit. Quocumque autem Vir sam hctus ibat , semper fructificans , semper animarum lucrum magis, ac magis .iCCu mulans, & homines de taculo ab traiaeus, SVelut totus in ignem conuersus. ad caelestQdesiderium animos nouatinum accς ich x

87쪽

Voles autem 'ttinc locum ad eremum faciendam idoneum inuenire, praecepit cuidam presbutero, ut ad domum propriam rediens, sibi, & his , qui cum comitabantur, alimenta deseri et . Deinde montem, indagine studio a periti trans , postremo quemdam mouachum iuxta partiam basilicam habitantem reperit, a quo mDX, Vt secum pergeret, dc locum ostenderet, ubi aqua inueniretur, exegit. Qui nimirum

denegauit se domum sine custode possse : rclinquere, quia latronum in sidi antium impetum sormidaret. Ad haec Romualdus se recompensaturum, si tale quid accidisset, cuncta spopondit. Sicque iam alienae ini uriae debitor factus, monachum secu. duxit. Illis itaq ue locum q uaerentibus, ec- ce presbyter, ut iussus fuerat, prandium doeferens, furem iam domum infringentem reperit, repertum, coepit, captum Vsque ad Romualdi reditum custodiuit. Quem Romualdus inueniens, prius illum pia stiduit verborum austeritate corripere deinde dulciter admonens incolumem permisit ad propria remeare. Sic nimirum, sic

diuina prouidentia seruauit illa sum, quod in absentis Romualdi fuerat custodia de

88쪽

Item miraculum de aliis latronibus.

C A P. XLIV.

RVrsus dum in eisdem partibus 'cellas

construeret serat autem sarcina procul ab eis sub quodam saxo reposita in tun CVir venerabilis quemdam fratrem illuc Quasi cum quodam impetu propulit, praecipiens sibi, ut nimis anxie festinaret. Qui 'mox fures superuenientes , illos quidem iam rapere tentantes reperit, sed nihil ad-- huc ex his, quae reposita fuerant, deesse cognouit. Qua ex re recte colligitur , beatum Virum non sine diuinae reuelationis instinctu fratrem cum tanta Qllicitudine

. destinasse, ipQ videlicet puncto, quo fureSad rem no custoditam contigit per uenissis. α ire, O quomodo S. Romualdus eiecture' de Vatis de Castro.

C A P. XLV.

Vallis de Castro reuertitur, moxque Abbatem sic alios regere, ut semeipsum tamen nequaquam negligeret, exnortatu Volebat insuper , ut cellula, qua usus tu

89쪽

rat ocea ne regiminis, non omnino desererer, sta in ea sibimet spiri maliter vives, praecipuis tantum festiuitatibus fratres a fmonitionis gratia visitaret. Erat enim ,- beato Viro lain odiosa ista, q uam cernimus Abbatum conuersatio , Ut non minus gauderet , si de rhanu cuiusque Abbatiam potuisset euellere, quam si daretur sibi potentissimum, quemlibet saecularium ad sancte conuersationis ordinem conuocare. Sed sicut per Salomonem dicitur: Velut acetu's in nitro, ita qui cantat carmina cordi peruerso ; ille praedicatione VC-nerabilis Viri de malo doterior factus , Comitissas loci dominas protinus adiit, &vt ligna, quibus Romualdi celta debebat construi, minutatim incidi praeciperent, sacrilega machinatione suggessit. Eo itaq, modo alta Paradisi cedrus de terrenorum hominum siluis eiecta est. De miracuto , quod fecit in aqua bella,

C A P. XLVI

Ι Nde vero progrediens non longe ab

Apennino monte, in loco, qui dicitur Aq ua bella, manere constituit. Illic sane dum taculares quidam cum discipulis eius

90쪽

habitationum tecta construerent,Romuab. dus a utem, quia iam prae senectu te laborare non poterat, A solus hospitium custodiret, Ptaesbyter quidam intolerabilem dolore m in dentibiis sentiens, opus aedificii inuitus reliquit, & postulata a fratribus licentia, redire domum miserabiliter eiulas, coepit. Cumque per Romualdum transitum reuersionis haberet, interrogatus cur abscederet,mox casum sine passionis inno.

tuit. Huic Romualdus hianti locum, ubi patiebatur, digito tetigit, dicens. Ignitam, inquit, subulam,ne labrum laedat, in calamum mitte, & hic pone, sic dolor aus giet. Vix Prςsbyter Unius iugeris spatio ubtra progressus est, & confestim omni dolo- . re deposito, ad opus, quod reliquerat, sanus, & incolumis repedavit, claris nimiruvocibuS exclamans, & dicens: Gratias tibi agimus, omnipotenS Deus, qui regionem nostram splendore tanti sideris illustrari dignatus es. Vere Angelus Dei, vere Prinpheta sanctus, & lux magna occulta mum do finibus nostris apparuit. Haec, & alia multa in Dei laudem vociferans,Vix a be

ti Viri discipulis tacere compulsus est. Nasi talia verba ad Romualdi aures qualibet occasione pertingerent,grauissima cor eius indignatione ferirent.