Vita SS. Patriarchae Romualdi Camaldulensium fundatoris per Sanctnm Petrum Damianum descripta

101쪽

De insem quem osculo curauis. I U

C A P. LIV.

u quidam capitis pa tiebaturi insa- . niam , ita,Vt sensu rationis amisisse, vel quid ageret, vel quid diceret, fumditus ignoraret . Huic Romualdus nihil aliud ferit, ni si solummodo osculum prae zbuit, & protinus ullum ad incolumitatem pristinam reuocauit: & cum inquieto homine dum pacem fecit ad metis eunt suae pace reduxit. Referebat autem postmodualle, qui curatus fuerat, dicens: Quia cum sacra beati Viri labia tangere merui, statim prodire ex ore eius quasi vehementis aurae spiritum sensi , qui totam faciem meam, & ipsum denique sinciput pernans, Omnem cerebri in . stuantis ardorem pro-

102쪽

Item de Gregorio, quem de graui mo bo aqua frigida liberra iti

Α Lio quoque tempore idem, qui su-

pra, Gregorius,tam Visosam,& ma cidam tolerabat in cruribus scabiem ,,ut iam ex elephantiae morbo crederet tam grauem prodire tumorem. Huic Romuabdus hoc praecipuum 'medicinae genus indixit videlicet, ut crura per tres dies frigida aqua perfunderet, promittens, quia hoc modo fanitatem pristinam recuperaret . Quod tamen ille adimplere studii, nimirumagis necessitate iussionis, quam recipiemdae fiducia sospitatis. Mirum satis, & s lum diuinae potentiae referendum. Conscistim tibiarum tumor deponitur,ViruS Ο- ne siccatur, & penitus omni languore deposito, frater sanus per omnia redditur. Credi ergo rationabiliter potest, quia eo dem Spiritu Romualdus discipuIo, ut ter aquis tumentia crura'perfunderet, iussit, quo Elictus Naaman leprosum lauari septies in Iordane mandauit. i. -

103쪽

discipula , quem Romam euntemper spiritum cognoide, O de illo, qui sebi derogans recluso- rium fregit, λonnulli tamen , carnales videlicet V, homines, cum malitiose reprehemdere, & enisdem dicta, vel facta non tim bant leuitatis, vitio deputare. Q uidam namque eius discipulus in alia procul Eroemo morabatur, qui propinquorum necessitati aliquando condescendens, pro eoru utilitate tandem velut inuitus Romam ire

quadragesimali tempore acquievit. Quod mox Vir sanctus per Spiritum recognose cens, velut indignans scripsit astanti cubeam fratri, q uod videlicet ille bonus Vir pro huiusmodi negotio Romam ire praesumpsit. Ille autem admirans, unde hoc Magister agnosceret, cum quo videlicet nemo aliunde veniens, colloquium habuisset, rem sollicite perquisiuit, & ita esse sicut Vir venerabilis dixerat, comproba

uit. Pergit ille ad alium suum condiscipulum videlicet Ingelbertum, qui ines sus manebat, & Μagistrum haec dixisso,

& sine dubio prophetiae Spiritum haberi

104쪽

S. ROM VALDI sue

prorsus aifirmat. Ille autem detestans, &penitus denegans,fratrem corripuit,&quia hoc falsum esset, imprecationi se vinculis, obligauit, dicens: Si ille, hoc per prophintiae Spiritum non magis per diabolum dixit, non me omnipotens Deus in hoc reclusorio perseuerare permittat. Dictum fa-:ctumque est. Nam vix paucis diebus transactis, Ingelbertus, fracto reclusUrio, sine Magi stri licentia abiit, & eum in hac vita , sicut dicitur, nunquam ulterius vidit,

C A P. LVII

ΑLius frater Gaudentius nomine, Ab

batis videlicet huius Monasterii S. Vincentij pater, cum magno feruore couersiis, ardentiori postmodum spiritu id Dei est seruitio conuersatus. Hic aliquando a B. Roinualdo licentiam petiit, quic, vellet cuncta iam pulmenta dimittere, &pane cum aqua Contentus,pomis quoque, siue crudis oleribus victitare. Hoc igitur impetrato, cum in eodem proposito infatigabiliter permaneret, Tedaldus quidam

Patiens, inire Magisti studος

105쪽

ς6 VITA

Pater ille tam graue pondus portare non posset, & hanc cius obstinationem frangi Omnino debere , suggessit . Roinualdus autem, utpote Vir Iamplicis animi, Te daldi verbis assensum dedit, et Gaudentio talis vitae licentiam abstulit.Ille vero grauiter ferens, nequaquamamplius cum T

daldo in Eremo, in qu aeos Romualdus posuerat, passias est habitare ; sed Ingebberto,qui a Romualdo disiunctus fuera sise subdidit, et ab eo consensum praedictς cο- uersationis accepit. Hic itaque Gaudemtius no multo post tempore defunctus est,

et in cemeterio B. Vincentii iuxta corpus

Berardi venerabilis Viri , qui sque -- riualdi discipulus fuerat, est sepultus: Rinniualdus autem quia ille in praeuaricatione inobedientiae vitam finierat, oratione' pro eo fieri penitus interdixit. Aliquanto autem post tempore monachus quidam praedicti Coenobij dum matutinam synarum cum reliquis fratribus celebraret, ropente ili aerem dolore sentire in delibus

coepit, ut ia in choro ad psallendum stare omnino non posset. Qissi protinus exiens, super sepulchrum se Berardi. atque Gam dentii lamentando iactauit , et medelam sibi per eos prouenire sperans, medium serinter utrumque constituit dumque ibi aliquandiu iacens oraret, mox eum som-

106쪽

nus oppressit. Illico sane videt Berardum 1acerdotalibus ornamentis splendissimi

decoratum, tenentem in manibus librum aureis litterli scriptum , ante altare scilicet stantem , & Missarum 4blemnia celebram tem . At cernit Gaudentium moerentem, tristem, demisso vultu, post tergum Berardi procul assi itere, & vel u t excomm uni tum sacris appropinquare mysteriis nori audere Qui mox locutus est 'ei. dicensit

Vides, inq uit frater, illum.Berardi librum . mirabiliter deauratum Z Ego quoq ue tali per omnia nunc haberem, nisi illum militi heu, heu 3 Tedaldus monachus abstulisset Statimque state euigilans, sanus , & inco i uinis, fugato omni dolore surrexit . Deinde laetus visionem suam fratribus per ordi nem retulit. Quod Romualdus audiens , illico praecepit fratribus, ut iam Guadentio

fraternam charitatem impenderent, atque pro eo enixius orarent. Unde non sine stratione colligitur,quod ill qui priuatus sis cietate Romualdi, librum, quem meruerat, perdidit, iam eius gratiae restitutus, odorationibus subleuatus, eumdem librum recuperare meruit,& quem Tedaldus non

nisi per Romualdum abstulerat, iam RO-mualdus orando pro illo cum omnibus imae fratribus reddat.

107쪽

V ITA

Do discipulo in lecto S. Rom-di d desinonibus .

C A P. L VIII.

Liquando Vir venerabilis cuiusdam causa necessitatis in viam ire disiponens, uni discipulorum cellam commisit,ctusque ad suum reditum in ea illum munere praecepit. Ille vero temerariuS, dum debiti honoris reuerentiam Magistro non seruat, audacter in eius stratu iacere non dubitat - Ecce autem in ipsa nocte maligni spiritus super eum immaniter irruunt, gra uissimis eum verberibus atterunt, & proiectum de lecto paene seminecem derelim quunt . Merito namque tam superbos supOffensionis ultores pertulit, qui in talem

virum postposita humilitate peccauit, &dum pio Magistro non exhibuit reueren tiam, ex duris, & impijs sensit manibus disciplinam. Similiter quoque postmodum venerabilis Vir iter acturus, alium in ead cella discipulum dereliquit. Cui cum discipulus diceret. Magister, ego in lecto tuo non iaceo, quia quod alii contigit, mihi etiam consequenter euenire formido . Ille respondit: Fili mi, iace, & dormi secu

108쪽

rus; ille enim in eo recubans, idcirco an manus inimicorum incidit, quia paruitatis meae licentiam non accepit,tu autem accempto consensu,in Deo spem pone,& sine pauore quiesce. Qui videlicet in eo, sicut iussus fuerat iacuit, & nullius omnino casum ad uersitatis incurrit. De muliere in 'amentiam versa, O S. Romualdi benedictione sanata.

SAecularis quidam vir, Arduinus nomi

ne, Romualdo se; ad suscipiendur , sanctae conuersationis habitu tradidit.deinde domum, ut sua quaeque disponcret, remeauit. Cumque eum uxor sua veniem rem vidisset,iemineo nimirum furore succensa, exclamauit aduersus eum, dicens; Sic bone vir, ab haeretico illo, & antiquo seductore nunc venis , & me miseram, &destitutam omni humano so latio derelinquis 3 & hoc dicto, protinus in amentiam vertitur, & ita furere,& conquassari coepit, ac si patenter a daemonio vexaretur. Haebebat autem Vir sanctus huiusmodi con suetudinem, ut si q uando fiatres in viam

dirigeret, benedictionein illis siue panem, G a siue

109쪽

UIT A

siue pomum; seu quodUtimque aliud daret. Vnd e discipuli,ut experti m ut toties fuerant, certum tenebant, quod si ex benedictione Magistri cuilibet aegroto porrigeret, ad salutem illum incolumem reuocarent. Nam & ex aqua, unde manus eius ablu bantur , plures languidi saepe, restituti sunt sanitati. Quod tamen cautissime oporte-hat fieri, ne ii Vir sanctus hoc aliquatenus deprehenderet, in grauissimam tristitiam deueniret, cum igitur diu iam femina miserabiliter vexaretur, quidam fratres, qui aderant, de benedictione panis, quam a Magistro susceperant, ei particulam tradiderunt . Deinde cum hoc mulier comedisset, mox mente sedata ab omni redditur insan iae furore libertima. QVae protinus omnipotenti Deo, & Romitabdo famulo eius recuperatae sani- 2tatis gratias retulit ,& Viro suo conuersionis licentiam ulterius non

negauit

110쪽

. De daemomaco ab eo curato. .

C A P. LX.

Lio quoque tempore puer quidam d moniac us ad beatum Virum delatus est . Cui illei nihil aliud fecit, nisi pro benedictione sibi panis particulam tradidit Qua mox puer ille retectus, confestim esta daemonio liberam A Iure quippe postq ua benedictio Romualdi male possessum codipus intrauit,inde confestim malignus spiritus cautheriatuS exiuit . - . ,

De diabolo, qui S. Romualdo mo rtem minatus, , .. sis parietem fregit.

Vmquam tamen diabolus a sancti viri poterat impugnatione quiescere, Et quia occulta iam aduersus cum fraude nil poterat, non cessabat virus suae malitiae. visibiliter demonstrare. Aliquando namque Vix venerabilis dum in cella consiste- ciet, ecce malignus spirituS, ut est reuer tin terrimus, hispidus, horribilis, immensu cς pit sancto Viro terrorem incutere, & cxim

nimio furoris impetu mortem sibi mini G a tans