Vita SS. Patriarchae Romualdi Camaldulensium fundatoris per Sanctnm Petrum Damianum descripta

91쪽

Item miraculum de Fago prope ce iam eius incisa

C A P. XLVII.

A Lio quoque tempore dum in quada

. Eremo valde speciosa, & egregi αν , cui nomen est Camaldulensis, quam ipse aedificauerat, in cella resideret, magnam aliquam sagum, quae prope cellam eiuSastabat, incidi praecepit Erat autem fagus ita cellae acclinis, & imminenS, ut ita ta humanam opinionem, si cecidisset, totum mox aedificium indubitanter obrueret. Cumque operarii vellent ius 4 perficereo, sed ruinam arboris formidarent , ille, Ut nequaquam timeretur, instabat . .Itaquω cum impactis circumquaque securibus, ita ipsa iam arboris viscera veniretur, arbor autem staper beatum Virum non iam . d hio impetum minaretur, coepere omneS rogare, & vocibus clamosis vaehenienter inustere, ut si cellam postponeret, se me ipsum exiens conseruaret. Ille autem nequaquam eorum clamoribus acquiesceΠS, Vt coeptum cito perficerent desinite praecepit, facto signo Crucis conrra eam 4 Postremo fagus grauissimo sonitu cor uens ita aliorsum est ex diuina virtute proiecta,

92쪽

ut cunctis mirantibus , cella omnino re maneret illqsa. Omnes igitur tanto obstupefacti miraculo, . laetas ad coelum Voces tollunt, & immensas Deo gratias ref

runt ,

De ilice lapsa su er rusticum , ct

eum non ledente.

SEd quid nos de diuina circa venerabi

lem Uirum custodia dicimus , cum dc alios saepe per eius psssentiam ex magniSereptos fuisse periculis, non ignoramns' Ex quibus videlicet unu hic memorare sufficiat,ut plures fuissis prudens lector agnoscat. Aliquando namque ipse cum opera rijs manens nimiae magnitudinis Ilicem in monte Petrano faciebat incidi. Qtiae vis delicet arbor in praerupto montis decliuio pendens, in ima vergebat. Rusticus autem quidam paulo inserius stabat. Cum igitur

praecisa arbor grauiter corruens, per de '' Xum montis volueretur in praeceps m repertum rusticum repentino impetu coe' pit ad inferiora rotare . Cuncti protinus dolentes exciamant, & iam non istum esse hominem mortuum, sed totum quoque dilaceratum ςius corpus existimant ta F a Sed

93쪽

-sed mira diuina, virtus, ita mox sanus, &incolumis repertus est,ac si super eum non arbor, sed arboris folium cecidistet. Hinc iure perpenditur sancti Viri meri tum,quatum apud Deum pondus habuerit, in cinius conspectu grauissima arboris molespondus habere nesciuit. Ostmodum vero RomualduS cum Appenninum desereret, montem Sy-triae habiturus ascendit. Cauendum autesummopere est, ne quiS cum audieri siq uia Vir Sanctus tot loca mutauerit, pii operis pondus vitio leuitatis adscribat. Haec namque mutationum eius causa proculdubio merat, quia ad venerabilem Uirum, v bb. Cumque degeret, turba hominum paene innumerabilis concurrebat: Ratio ergo poscebat, ut cum unius loci spatium plinnum habitatoribus cerneret illic Priore Constituto, ad replendum mox aliud festinaret. In Sytria. vero quot contumelias,

quot scandala a suis discipuli s passiis sit,

non est nostrae facuItatis euoluereta Ex q ui. bus videlicet unum hic ponimus, cetera De contumelia, quam passus est 4 suis discipulis in Sima .

94쪽

breuitatis studio praeterimus Habebat namque quemdam discipulum, Romanii nomine. qui nobilis quide fuerat generes

1 ed omnino degener actione. Hunc itaque Vir sanctus cum pro suae carnis immundistia non modo verbis argueret, sed; saepe etiam verberibus grauissimis coerceret, ausus est diabolicus vir titulum illi eiusdereatUS Opponere,& impudenter cotra facti Spiritus temptu acrilego ore latrare dices videlicet, factii Viru una secu ex eade co-tagione peccasse .,Μox itaq;discipuli omnesaduersius eu irat Romnes infesti,alii elamant, sene impiu laqueo debere suspendi ;alii dignit iudicant cu ipsa cellula ignibus

Concremari. Quod utique valde mirabile fuit, praesertim spirituales viros ex decrepi

to sene, dc ultra quam centenario, tam n

farium scelus credere potuisse; cui etiamsi voluntaS adestet, natura tamen, & frigidus sanguis, & ariditas .attenuati corporis hoc penitusdenegaret. Sed credendum est princul dubio, ad augendum sancti Viri merbium, hoc sibi tam grauis aduersitatis cael, tus accidisse flagellum; Nam, .& ipse amoerebat, hoc in Eremo, unde nuper abscesserat, Veraciter agnouisse, & ad hoc dehonestatis improperium subeundum alacriter aduenisse. 1lle autem sarabatta repro' bus, qui sancto Viro crimen intenderat,

95쪽

86 .i V I T A 'Episcopatum postmodum per Simoniacetthgressin acquisiuit,& per biennium illum

Occupans, in primo anno incensam pedem cum libris, & etintinnabulis, ac cςteris sacris ornamentis, exigentibus suis meritis, vidit ; ita secundo autem dignitatem cum vitas diuina illum feri te sententia misi: rabiliter perdidit .

cibi me diruina iussione ad yRomualdum, i iiij λ- Ut Missam celebraret O Psa

M posuerunt itaque discipuli sancto Ui. ro, quasi de commissio crimine poeni tentiam, & celebrandi sacra mysteria poenitus abstulere licentiam. Quod ille praeiudicium libenter amplectens, & paeni tenuam vel ut reuera obnoxius criminis o, seruauit δc ad sacrosanctum altare per sex fero menses accedere non praesumpsit. Tandem vero, sicut ipse postmodum eis demessuis discipulis retulit, diuinitus sibi iussum est, ut si diuinam timeret gratiam perdere , iam indiscretam simplicitatem omnino postponeret, & sacra Missarum solemnia iiducialiter celebraret. Postera igitur die sacrificare incipiens, cum ad sincunda b

96쪽

cunda Missae secreta peruentum esset ,in extasim raptus, tam longo temporis spatio siluir, ut omnes, qui aderant, mirarentur. Inaerrogatus autem postmodum, cur in offerendo Sacrificio tantas moras preteri solitum habuissen respondito Raptus, imquit, in caelum obsatus sum ante Deum,& continuo mihi diuina Voce praeceptum est, ut secundum hune intellectum ς quem mihi Deus immisit, Psalmos exponerem,& pio modulo. mei sensuS chartulis per ordinem commendarem . Ego autem nimio, & inenarrabili terrore constrictus,

respondere nihil aliud potui, nisi tantum

modo fiat. Vnde stea Vir sanctus im

que seruauit.

97쪽

VITA

De anima S; Romualdi, qna delata es ante Deum candIda υ

mlut nix.

1 Nterrogau iit cum aliquando disci. puli, dicentes: Magister, cuius esse aetatis anima cernitur, vel in qua figura ad iudicium praesentatur Z Respondit: Scio hominem in Christo, cuius anima delata est ante Deum splendida velut nix humana quidem effigie, statura vero perfectae aetatis. Inquintus iterum , quis ille esset, indignans, & confundens eos, dicere. luit . Mox discipuli rem ad eum, ut

Veraciter erat, inter se inubcem referunt , & ipsum fuisse hominem certa manifestatio- ne cognos

cunt.

98쪽

De nimia districtione uri , Τμam m

IN Syttia denique Vir venerabilis per

septem sere annos inclusus mansit, 3c silentium continuum inuiolabiliter tenuit. Verumtam en tacente lingua, & praedicam te Vita, Vix usquam tantum laborare esse quando potuit, vel in conuertendis hominibus, siue ad poenitentiam concurrcnti bus . Vivebat autem, Vcrgente iam senectute, nimiS districtae , videlicet cum iam , ipsi perfecti viri solent remissius vivere, et aliquid sibi de sui propositi rigore laxare . Nam p Vnxus Quadragesimae spatium nihil aliud neque in cibo, neque in potu penitus habuit,nisi de modica sarina,& paucis herbis sorbitiunculas faciens, ex ea ad imitatione Hilarionis Vixit. inque. vero hebdomadibus nihil aliud comedens, ad modicu se infusi ciceri astrinxit.Et ita Romualdus per alia multa vivendi sen va, quid sua Virtus posset, per haec,& illa se iugiter exercendo, tentabat. Studebat quippe discretus Christi miles ad nouum 1e certamen semper accingere, & cum ia- iam cadere videretur, adhibita mox misc

99쪽

ricordia, vacillans corpusculum relevare . Duo autern , vel etiam tria, quandoque habebat cilicia propter nascentem Ccrpo ris importunitatem, quae lauari nullatenus permittebat: sed ea potius ad imbrem p ijciens, post triginta dies mutare consueu rat. Novaculam autem numquam in

suum caput patiebatur ascendere, sed ipse sibi per raro solebat excrementa capilloru,& barba: λrcipibus attondere. Si quando Vero Cum ex aliquo esculentiori cibo g Iae vitium titillaret, mox accurate illum prςparari prεcipiens, ori, & naribus appinnebat, & selum captans odorem dicebat gula , gula, quam dulcis, quam suauis modo tibi saperet iste cibus, sed velitibi cx eo numquam gustabis: & sic in tactum ad cellarium remittebat.

De miraculo, qno Gregorium insis flando sanauit.

C A P. LIII.

S: Ed quamquam vir sanctus tantam e

his is seruaret austeritate, semper tumen hilarem vultum, semper serenam:1γeiem ostendebat. Nam frater quidam, Gregorius nomine grauissimum capitis

100쪽

dolorem se perpeti aliquando conquest is est. Qui cum ad beati Viri cellulanti ubi & alii sta tres tunc erant, cum nimia lamentatione venisset, mox viI eum Vir venerabilis vidit, hunc dolorem nequaquam humorum inaequalitati , sed in udiis antiqui hostis induta tanter adscripsit :mox 'uasi deridens eum , ut erat semperi alacri vultu, per fenestram cellulae sibi im' sufflauit in front m , revi citeri omnes qu, aderunt, similiter facerent, innuit. Hoca utem facto, ita sana tus est, Vt nullum p*nitus sentiret in suo capite doloris remam

sisse , vestigium . Arbitror quod idcirco Vir sanctus hoc facere voluit, quia per Spiritum sanctum, qui in eius pectoreo praesidebat, effugandum esse iniquissimum hostem doloris immissorem credidit . Adeu itandam vero propriam laudem odi ludum finxit, εe socios quaesiuit. Nam, Redemptor noster insufflasse lin

gitur , Cum

Spiritum

ctum Apostolis