Responsum in causa Don Christo Phori de Funes ... pro D. D. Garsia Funesio y Villalpando ...

발행: 1597년

분량: 292페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

έ.vol.3.&supra late est 3c infra etiam dicemus: ae defficiente casu illo, non propterea dicitur eludi intelio testatoris, simpliciter& absolute grauatis, ita etiam &hoc casu dicere possumus,testatorem voluisse grauare ultimum in tota hi reditate,solum casu quo ad eum abintestato perueniret,prout

verisimiliter id contingere pote

SI ergo ex sentenda Zanch ,Vt euitetur reciproca substitutio, resetringendum est gravamen,ad unucasum, eum q. suce essionis ab intestato,& euitatur una ratione absurditas, exaduerso considerata, scilicet seu stratoriae dispositionis; a fortiori procedet in nostro casu , in quo no sola successio ab intellato,

3 s t sed substiturio quaedam confiderari potest, nempe ea quae de Ludovico,& eius filijs, & descendentibus in superioribus facta suerat, in casu de quo ibidem. Ex hac enim substitutione expresse facta,quoad

omnes dictos descendentes, ultimus ex his grauatus remanebat,in fauorem proximioris, sicq.veris cari poterat praedicta ultima substitutio, ab . eo quod necessario pretsupponenda sit reciproca, ex aduerso praetenta, sicq. multo minus in Aragonia, & in nostro casu praetendi poterit,cum adsint ij duo casus,in quibus substitutio verifieari potest, ab . alia introductione nouae substitutionis.

tores in term Inis esiam IurIs communis,affirmarut,reciproc misub , οstitutionem inter grauatos no Praesumi, ubi iam alia inter eosdespetialis,& expressa adesset, las. in l. penui colv. q. C.de impube. Paris.

bant ex l. cohaeredi. S. qui patrem- de vulgari,& quia expressa est substitutio spetialis,haec autem tacita,' ideo praeferri debet expressa,illaq.

tacitam cessare faciet : unde cum

hic habeamus expressam substituistionem, seu substitutiones supra

nominatorum, recurrendum non

est ad dictam reciprocam. TERTIA raclo,quia etsi alia quod reciprocum fidei comissum praetendi posset, id procederet iavno quoq- gradu,S descende tum ab eodem de perse,non autem tiascendente praedicta substitutione,

ab uno ' gradu ad alium,ita ut des 3 47cendentes ab uno substituti videatur descendentibus alterius, ut ex Anguisola consL6 .num. I3. lib. s. breuiter& succin te animaduertit Zanchus ind.par. 6.num. 234, versicu.sublimitatur sexto.& eum sequutus Meno. lib. q. praesum p. 62. num .28.Confirmari tamen potest ultra eos ex his quae notat salice-

112쪽

ius in I. quotiens. I. C.de fidei commisi. Vbi affirmat, pluribus coha re

348 dibus talienare prohibitis,no pos

se inter eos censeri inductum fidei commissum reciprocum,per quod no decedente,alij tanquam ex fideicommisso vocati succedat, sed quemlibet videri sui intum,& suorum contemplatione prohibitum alienare,ad quospost eius mortem bona sunt peruentura . Aperte ininnuens quod etsi fideicommissum

reciprocum inter descedentes praesumi possit ex testatoris volutate, IlIud tantu reserendu esse ad desecen dentes cuius cuni q. grauati,no autem ad eos qui timui, & aequaliter sunt vocati, ut per via reciprocae inter se substituti videantur,sequitur Alex.in l.qui Romae. S. cohaeredes.ante num. s. in l. filius A.,

II .lib.I.optime ad propositum Be-

3 lineam 1 testator videtur praedilexisse,alteri lineae, ut ex Baldoin l.cum acutissimi.C.de fideicommiss.tradit Cepola consit. l8.num. .in nouis & Peregri. de fideico m. arti. 12.nu. 74. Si ergo trasitus fieti non debet in hac substitutione, de no gradu ad alium,nec de una linea ad aliam,nullatenus praetendere poterunt aduersarij, bona haec quae in viam substitutionis perueneratit,ad filium Fractici,iuxta pe- euliarem,& spetialeni substitutio- nem de eo factam,in via huius re

cendentes eius,diuersi gradus, α lineae, ae alia,& diuersa,ac speti h substitutione vocatos.

cendentes positi in conditione,' indicta clausula vocati non sunt: at Vt reciproca procedere possit, oportet positos in conditione vocatos esse,alias enim eum non Vocati solum habeant ius succedεdi ab intestato:ideo cum non honorantur,grauari no debent,nec sola sue cessio ab intestato,eiidem concessa,operari potest gravamen,in vim praedici a reciprocae, ut ex imola in dict. l. Centurio. de vulgar.& in c. Rainuntius de testam. asserit Soei.

tibus t ut exemplificat Soei .in ψct. S. cum ita. dict.numξr.3.vt si testa

113쪽

i stator di bnat in fauorem stiorum,qui si deeederet sine filijs, substituit alium, vel si ij nepotes, aut alij descendentes decederent sine

silijs,adhueentiar etsi descendet snt,non praesumitur facta substitu

Vbisupra num. 7. Idem procedit,

ii de si aliqui t eorum quibus si sub

stitutio, essent vocati, alij vero inconditione tantum positi, ut ex Ripa,&Alciato, Anguisola,& alijs tradit Zanchus ind. num. 222. Ripa

NEC resere considerari posse.

gravamen istud ultimo descendentibus noni inponi,sicq in nostro casu ultimum horum grauatum non esse, sed siuxta nutata per Bar.&DD. ind. l. Centurio. de vulgarii, o gravamen i expresse institutis, vel substitutis Michaeli adiectu sub dupliei coditione,ut si ipse decederet sine si ijs, vel sui etiam desced et es, sine filijs decederent, licet enim

ex eo videretur inducta reciproca substitutio, inter positos in conditione, quia cum non grauentur, non incouenit, aliis no honorati, ut dicit Curi. Iun.consi. 339. col. 3.& cons.16I .col.etiam 3. Adhuc tame cotrariu est verius,na vi ei de satisfaciens respodit Zanchus ubi supra num. a l. retorquendρ ar

gumentum s Ipsi non eisssentne grauati,sed alij,videlicetptimi insti

tuti,cessat ratio l. Titia Seio. S. Seialibertista eleg 2. in quo textu fundatur reciproca substitutio ex ea ratione, quia viti mo grauatus t in to ta haereditate , no potest restitueretoia,nisi prius habeat,ex glosa qua ibi sequitur Imola in l. ex duobus. de vulga. Soci in l. qui duos. colH. versi.secundam:& melius col. .in principio versi .aliquado dc primo. de reb.d .cum ergo ista ratio cesset in ipsis postis in conditione, seq. in ultimo ex descendentibus qui grauati no sunt, cessabit etiam dispositio,nec presumeda erit reciproea,& Zanchum sequitur Menoch. ybi supra num e.6O.s E D & praedicta priscedut,in casu quo positi in conditione praesumptiue t vocati dicuntur,non enim 13sex ea tacita substitutione ad hanc aliam tacitam inferri poterit, tacitum enim non infert aliud tacitum l .seruum s lijs. g. s n. delega. i.&ibi Bar.Ripa in d. S. cum ita.nume.23. ubi Tornielus ou.34.idem Torni lusini Gallus. S.quidam recte col.

vlt. de libe. & posthum. Angui sola

& dieit esse conclusione indubitabilem Peregrinus d. art. 12.nu. 7Ο.

s propter coniecturas presumi deberet , hos positos in coditione vocatos esse, adhuc tamen reciproca

114쪽

Haesumptionem operari quo ad inducendam vocatione , in verbis coditionalibus,ab . eo quod alia etiam substitutionem, eamq. irregularem in nouemus. Si ergo haee Omnia vera sunt,prout negari non

potest,a fortiori patet in nostro casu , filios 3c descendentes positos in conditione in hac clausula, non esse substitutos reciproce, clitu c5ditio n5 disponat,& si grauamc iuindiuiduo & praecise, ultimo iniunctam non sit, imo etsi dicta verba

conditionalia, ex coniecturis tactis, vel alii s disponerent, adhuc eo nim dici non potest, reciprocum fideicommissum oriri ex praedicta tacita substitutione. Q V I N Τ A ratio ,haec veriora

sunt in nostro casu,in quo ij si iij &descendentes, sua specialem vocatione na habebant,in praecedetibus clausulis,ut supra diceba,in prina a de secunda ratione, quas substitutiones constat evanuisse, ut latius in praecede si capite probatum est, ex defectu conditionis, at eo casu

etiam impediri introductione reciprocς,iin aliis verbis coditionalibus, ubi expresse positi sunt in conditione,tradit Alex, consit. Iῖ. col. 2.Versiculo praeterea.& col.penui.

S ult. vol. q. & Anto. de Prato in consit. seq. ubi praedicti Doctores consuluerunt, in casu quo dictum fuerat,& si Hieronymus,& eius fi- iij, &descendentes omnes dece. derent sine filiis , voluit ut bona sua deuenirent ad holpitale, consulit erunt enim in HS Eata, non re sultare reciprocum fideicomnii iasum qua uis in alia parte,dispositi

62.Vol.a, dicens hanc reciprocam substitutionem, etiamsi praesumeremus inductam,procedere in casu tantum, in quo &praecedentes, qui adomnes Ueniunt per viam c5tinuati sermonis,& 1uccessive una

post aliam, de ita demum haec vitirna locu habebit,tsi grauati successerint,per praecedentes substitutio

infra etiam dum interpretabimur verba ultima , &substitutionem quam aduersarij, in vocatione proximioris fundare volunt, & exemplaria ibi adducenda, ad hanc rationem corroborandam proficiet. ex ea enim colligitur manifeste, in nostro casu nullatenus hanc reci .

procam habere locum. SEXTA, hie cegant tria re inquisita vulgaria , quae necessaria

sunt, ad constituendum recipro cum fidei commissum , quoru in uno deficiente , ut communiter Doctores affirmant, reciproc

substitutioiconsiderari no potest, quod sat ab ultimo decedente, quod facta sit expressim in omnibus bonis, tum δc tertio, quod

N erpresse

115쪽

expresse sint v. citi descendetes,& non in conditione positi,ea Me

Simon de Pretis de interpret. Vlt. Volun.lib.3.interp.3.dub. q. sol. I. a num.ΣΑ. Mago.decis.Floren.TI.nu. I . dicens non induci recipro- eam, ubi deficiat is numerus terna

360 rius,hie autem ad minus duot requisita desiderari apparet: in primis hos filios & descendentes, tantummodo esse positos in conditione, nec sufficere aliquo casu vocatos esse,probaui in praecedetibus, nec factam fuisse expresse ab ultimo i defuncto,apparet ex contex tu ipsiusmet conditionis , dicitur

tem omnium,nulla ratione ultimi expressa mentione facta. Vnde eistiamsi in tota haereditate facta sit,& post mortem omnium, non tammen ex eo resultat reciproca, cum expresse ultimo eorum decedenti,

substitutio facta non sit. Q. V ANDO enim substitutiost expresse de omnibus bonis ,&Vltimo decedeti, cum voluerit testator , quod substitutus habeat omnia bona ab eo, vult etiam in necessariam consequentiam,quod

ad ipsum ultimum decedentem perueniant prius , quod fieri non posse uidetur sine fideicommi ;362 at quando facta est substitutio tpost mortem omnium , siue eItet,

siue non praedicta reciproca, habebit semper essectum testatbria v6luntas, & Vtroque casu transitura sunt omnia bona ad substitutum,& eodem modo,ac eodem tempore, scilicet post mortem omnium, di probatur expresse in dicta l. Titia Seio. s.seia .ibi decesse, iι ubi textus videtur requirere expresse,in fauorem ultimi substitutionem fieri, ubi hanc opinionem sequitur Bartho.&Doctores,Paudin l. si pater impuberes.col. fina.de vulga.Soc.in dicta S. cum ita. col 'Σ. numero 7. ubi dicit sie vidisse indicari Ferrariete, & esse communem opinionem,idem c5slio II3. col. final.volumine. I.consilio 69. col. penult. in sine eonflio Io4.

censita semper vidisse practicari craueta consilio II3.in princ. sebi dicit communem , & consilio I 6 I. numero . ubi dicit ita suis

iudicatum post longam disputationem, a Partamento Gration opolis,& dicit veriorem Ruinus conssito Ia6.numero 3.& 6. 3c consi lio I3 q. numero Io. libr. 3. & dicit comunem Osaschus decisio. IIo. numero 7.& Bellon. in S.sngulis. numero A.Instituta de pupil.substitui. Villatobos. in verbo.substiis

tutio.numero I sq.& veriorem,ac

receptiorem asserit Va uius de

successo. progres . S. 2 s. numς- ro 42. eleganter confirmat Man-

delus eonsito 31. ubi additio plures refere , & a praedicta opinio

116쪽

I. &indubitatam esse iuris conclusionem , crebriorem & receptam asserit Rolan.conL34. n. 7.& seq.vol. q. dicit magis communem Bursat. cons.s r. nume. 8. & seq. &I2.nu. 16.& 0btinuisse in praxi aia firmat cons. 37i.num. II. ubi pulchre, hanc eadem opinionem melius omnibus discutit Meno. in addit. ad lib. q. de praesumptionibus praesum.οχ. ubi distincte a7 Doctores pro hac opinione recenset,& aduertit ex allegatis pro contra

1ia opinione , septeni tantum Doctores constater eam sequutos e sese alius etiam prosequitur Borg. decis. l .a nu. I; . p. 3. ubi ex Gualdo

bis fuisse iudicatum pro hac opinione V eronae, cotra reciprocam

affirmat, de late prosequitur Rim. Iun. cons. 6o2.anu. 83. Maluas a cos. 67. per totu,& Botta .cos. 97. nu. 2 o. ubi pulchre, dicens constare apertissime, hac opinionem esse magis communem ,&quod temeratium esset ab ea eum si tantum canoni Eata, & ab infinitis elarissimis Doctoribus insignita,recedere, Peregrinus etiam late pros

NEC susticit asserere testato-36ῖ rem, ut poti mortem ulti mi t iubstitutus iuccedat, sed ei pressum

re desideratur, tun enim dicitur facta ab ultimo successio, squipollent enim ista duo, post sorte omnium descendetium ma Eulorum '& si ultimus descendens deces eqiit sine liberis, ira Soc.d. ns.loq. num .9. vers. Ad secundum principale fundamentum. vol.3. Ias. cos.

ergo manifeste apparet ex hac conclusone, absque dubio sequenda, quod cum in nostro casune q. ex mpressum gravamen adsit ultimi ex

descendetibus,nee substitutio faepost mortem illius, sed indistincte

post morte omniv,per haec verba, si roris Isi de suo AOmbrados , Io, defeendieme, deris fiseceran , quod nullatenus exaduerso reciproca somniari potest in hoc casu; signanter, cum regulam pro nobis habeamus,que innuit eΣpresse .per substitutionem ' factam pluribus, 3

non induci reciprocam inter gia uat Os.l.Lutius. S. Cato. ad Trebel. l. fin.S. filium .delegat. 2.quam ponit Gabriel in tit.de substit. cocl.I.& exornat pluribus Zachus. ind. p.6.a num .86.signanter in Aragonia .l ubi tacita substitutio admitti non debet,& ex pluribus cessant rationes introductivae dictae iubstitutionis recipIUcae.

isse iudieatu mi apparet signa*er ex proccssu M rtini de Erbeta , &Na

117쪽

Ηχronymae Afiligo coniugum, super apprebesione in art.propri tatis de quo in I. capite dc latius

infra.Tum S in dictis processibus Ludovici de Letes , olim Falconsipet iuris firma , & in processu Annae Falcon , in arti eulia iuris firmarum, In processu etiam Hieronymi de Arbues, in articulo pro prietatis,ac etiam in processu Annae Franciscae de Mur, de quo supra,& inferius etiam de his omnibus,in quibus agitui eirea interpretationem cuiusdam ultimae substitutionis,an in verbis conditionalibus illius adsit aliqua alia substitu tio,vel tam ipsa quam verba conditionalia eius,sic depedeant a substitutionibus pr cedentibus, ut his deficientibus,& ipsa quoque des ciat, cum vetbis conditionalibus ibidem adiectis: & detetminarunt

cessare, nec ullatenus reciprocam

considerari posse,aut dispositione aliquam in verbis coditionalibus, dc signanter circa huiusmodi ver. 367 ba,i haec asseruerunt domini Iudices in praedicto processu Marti- iii de Elbeta, regisil dictis Ioannae eouditione positi fue

fus inuitati addictis bona, intelis, noni Ant,cum solum ad exclusionem haer dum opinquorum principaliteran sis intelligantur, ex dictis γerbis eis ditionisiibas 'vocati horum in eonditis nepositorum non inferatum M anet erago indubitatum ex praedictis,neq. in vim verborum coditionalium,

substitutiones colligi pqsse,nec ela

si colligerentur pisci extendi ad

caius,ad quos aduersarij arbitrantur,ac demum ex substitutione ultimo loco facta no colligi in prae-eedentibus reciprocam substitutionem praesupponendam.

RESTAT pro ehoronide ha- Ius arti c. vltinia i aduersariorum 368 dubitatio, diuersa ab aliis , existimant enim,etiamsi superiora non procederent, adhuc tam e partem aduersam, ut proximiorem ex co

gnatione testatoris,in prsdicta substitutione comprehendi. quae dubitatio ex eo diuersa est a superioribus,quia in eis difficultas versabatur in articulo , an sit , an scilicet substitutiones ex aduerso imaginatae adessent: hic autem non in eo,

cum negari non possit, substitutionem hae in savorem proximioris factam; dubitamus tamen,l an ad uesi' huc verificari possit praedicta su stitutio,cum ultima sit, & coniuncta ac continuatacu superioribus, quae tam in totum defecerunt: an etiam si in reru natura adhue contingere posset , aduersariu ut pro pinquiorem in ea comprehensum

esse affirmati possit : Ab ultimal exordiendo, indubitatu existimo, & ita manifestum, ut nihil magis, aduersarios i no comprehendi in 37o hae substitutione sub nomine proximioris. PRIMA ratio,nam ut ex tenore illius apparet, non est absoluta substitutisised in easu quo omnes supra

118쪽

dentes eorum, decesserint sine filiis ae aduersariu in praedictis ve

3Ti bis conditionalibus, i comprehensum ess nullus negare potest,cum sit descendens ex Ludovicor, ergos in eonditione comprehenditur, impossibile est ut in substitutione 37 t comprehedatur. Duenim viuut descendentes ex Ludovico,exclusus est substitutus, ideo nee idem m et impediet substitutionem verificari,nee essiciet ex alio ea adimpleri,esset enim ipsusna et substitu, tus,t quod fieri non posse aperte probatur in L sed si plures. S.fin. l. final.S.Titius.de vulga. Zas.lib.2. sngul.intellect. c. Io. & nullum in

3 desectum sui t ipsius admitti posse

dicendum est ex Cra. consilio 98. in fin .nee res debet incipere ab eo tempore quo finitur l. cum is. s. I. de cond. inileb.l. Titio cum morietur. l. quod sponsae.de dona.ante

nupt.l. si res. l.s pater. de iure dot ad propositum Bart. in L verbis cianilibus.col. fin. de vulga. di in l. I.

Quar& alia allegabat aliqui ex aduocatis,tuc teporis celebrioribus,

ciscae de Mur,in articulo proprie tatis,pro parte Hieronymi Ximeno, ibi enim inter alia disputabatur clausula finalis , l capitulorum' matrimonialium 1 oannis de Or- tubia,ubi dicebatur, eis defecto de Dae personas de fuso specimisia

tornentis Achos Menes a tis parientes des di ho qcboa de ortum mas cerca

ARTICVLVS.

& existimabant exaduerso co-suletes, quandam Catharinam de Ortubia admitti debere ut proximiorem , etsi esset filia cuiuia, εχ nominatis,& Domini iudices tam in Regia Audiutia, quam in Curia Iustitiae Aragonum dixerunt, eam in praedicta substitutione non comprehedi,&in Regia Audientia his

formalibus verbis cum eraeo non 377 probetur dactos supramminatos defecisse,imo constar Catherinam alteram ex iupra nominati superesse , quae in defectu sui ipsius mi , sequitur adimpletas non esse conditiones, socisionis propiisquora,

di apertius in Curia Iustitiae Ara ponum diximus in motivis, ibi,

neque dicta Cathema in Fim dit Hausulae, tanquam coisfanguinea, Propiu-quior ,σω a censeri debet: tum quia impossibile arbitramur, eam in sui ipsius defecturi agereposse, tum quia ilia claus. I etiamsi ad superiora referaruncure ridentem dispositionem amplier, non γλλι- meludere personas iam expressei,

θ' cialiter, Ocatis, itaque ibidemuddactae suere duae rationes,t quae ad propositu singularissimae sunt;& vltra prim am haec etiam secunda,qua constat hanc vltimam substitutionem, augmentative adsuperiora factam, tam quo ad casus, quam etiam quoad personas, aliae ergo in ea ultima coprehendi debent,ab his quas in praecedentibus

comprehendere voluit Ramitus.

EANDEM QI E rationem

videri meo etiam tetigerunt Domini iudices, qui tunc erant Curis

119쪽

eausae de Santaerohe,dixerunt enim ibidem, circa interpretatione illius substitutionis,in qua haec c5ditio apposta erat, eside msor o me redad morran,quod in ea substitutione filij filiorum Elisabetis, non

comprehendebatur, quia expressi erant indictis verbis conditionis, sic quq dicunt. Neque enim ea ςlausis Iae 'γemGad faciendam substitistione, pradictissiliis filiorum IIabelia, qui in conditione tantum positi fuerant, eum ab surdum eo modo sequeretur , t eorum mors, oeationis Nam eisdem Veriret,

expresse ergo absurdum esse dixerunt,quem in conditione comprehendi,& in substitutione illius, resultante praedicta impossibilitate, defectum nempe seu mortem sui ipsius,& adimplementum conditionis in propria persona, sibimet fideicom missum, & iubstitutione pararem in his terminis hoc vide

38 Q nomine parentis proximiorifico prehenditur , qui non sit consanguineus, vel agnatus descendentium, o hac ratione habemus intentum,cum enim ea verba intelligatur in aliis extraneis,quo ad hos descendentes , ipsi met contineri non possunt: aut interpretantur se ea verba, ut veri ficentur etiam in descendentium consanguineis, &hac ratione nullaisnus suam cona

dentes, cum non possint esse consanguinei,aut agnati l ipsorum et, 381 nec se ipsos generauerint, ut in terminis si milibus tradit A nchar. cos. 26 .nume. q.vbi loquitur in concessione emphyleusist duobus, S 38α eorum cuiuslibet filiis, & descendentibus usque in quartam generationem et dubitat an uno eorum decedente,ex iure accrescendi, alius possit ea bona nacisci, di videbatur posse, ex generalitate verbi generationis,quod comprehendere videtur, ta descendentes quam ipsosnet;& respondit cotiarium, inter alia, ex eo quod cum referatur verbum prς dictum generationis , ad generationem l fratrum, 383uon videntur ipsam et fratres comprehendi cum seipsos non generauerint, sequitur Alex. cons. 13. nu. Iq.lib. .Ronchegal.in l. eadem .de duobus reis numero 13 I. Iul. lata in s.em phyleusis. quaestio.33 vers. scias tamen .Mago n. decis. Lucen.

8 per tot.signanter nume. I 2. Co

bulus de caus .ptiva. 'b line. finit. numero 83. E T ante eos pulchre Bald. cos. 3 s.num. 3 lib. q. dicens quod accipiens emphyleusim, non est generatio sui iptius,quia nihil generat seipsum,lscut manifestum est, 38 sed omne quod generatur, ab alio

generatur 3 ergo non computatur

in numero; sicut dicimus in gradibus, quod stirpes non computantur in eo.l iurisconsultus. de gradi

120쪽

referens Tiraq. de retract. lign. g. 1.glo.9.num.39.asserit statuta c5- cedentia ius retractus proximiori-33s bust venditoris,non comprehendere ipsum mei venditorem, qui sui ipsius consanguineus, vel propinquus esse non potest, natura enim repugnat, ut unus ipse sit, && ipsius coniunctus, tradit etiam

Chas..in cola.Burg. rub. Io. S. I. iverbo te plus prochain. . 3.& tradit late Carpa. in c.qII. a n.148.&an. - Φ.2.incost. Mediol. Borgn. decis.19.n. 63.2.& in reportor. p.r. verbo ius congrui.nu. 6. Omphali. de civit. Polyt.lib. I.c.83.num. I . Ergo & in nostro casu, ex eo quod vocat testator proximiorem consanguineum suum, no reiicit eurnqui est etiam consanguineus eo

rum,qui posti sunt in conditione, cum omnes sint ex eadem familia,

et si idem ae si dixisset de familia descendentium, qui positi sunt inconditione. Nullus ergo descendentiu subtiis verbis cognatio nis comprehendi potest, cum is sui ipsius consanguineus non siet:&sic ex his omnibus, remanet indubitata conclusio , sub his verbis,

descendente positos inconditione non comprehedi,nec aliquem eorum,sicque nec aduersarium, nec

aliquem ex praedecessoribus eius. A D aliud accedes, ut radicitus euellatur difficultates, quae in hoc casu consistere possunt, verissimuexistimamus substitutiqnem hanc

ros proximioris extincta suisse etsi ex proximioribus aliquis ad esset, qui non sit expositis in codition adhuc tamen arbitramur illum ne' quaquam admitti posse, cum hare 38 Ssubstitutio t ultima, exinanita fuerit, ex infra dicendis. PRIMA ratio, ut insuperioribus probatum est, coditio 1 huiua 3 8 substitutionis adimpleta non fuit,

moriente enim uno ex supra nominatis cum filiis,defecit conditio, licet enim mors eorum sine filiis, &mors filiorum sine descedentibus adiecta sit, quae conditiones alteris native videbantur intelligedae, copulative tamen eas intelligi debere,supra latius probaui,defendens Bart. consit. I s. quaedam consilia Ruini,&alios Et meo videri id manifestuissimu est,cu&sgnanter inhoe Regno iudicatu esse appareat, conditionem hanc si sine filiis, &descendentibus, copulative sic eia se intelligendam, ut moriente grauato eum filiis, nihil amplius curandum st; cum alias, sit impossibile , non natis filiis, cum descendentibus grauatum post e mori. Si ergo copulative intellisenda est haec conditio, moriente cum fliisvno ex nominari , cum no Omnes

conditiones adimpleri ia possint, cessare debet substitutio; idq. cum successerit in Francisco, ex conse quenti substitutio ς essauit. S E C V N D A ratio, ea quiadem efficacissima est,na ex deductis sup.nu.3 o.& 337.apparer,sub' sthu-

SEARCH

MENU NAVIGATION