De vocalibus productis Latinas voces terminantibus

11쪽

praetatio.

Qui homines docti do lingua Latina instituerunt quaestionem,

quae priores suerint formae, quae posteriores, ei omnes testimonia maxime Plautinis hauserunt ex sabulis, quippe quae meliusquam cetera linguae Latinae monumenta pristinas servaverint formas. Sed eaedem sabulae persaepe permultosque per annos viris doctis dederunt verba, qui neque plane perspiciebant, quae Uautinarum uerit ratio metrorum, neque satis idoneis utebantur lauti editionibus. Atque utraque res effecit, ut Stadelmanni quoque dissertatio λ De quantitas vocalium Latinas voces terminantium quamquam per se bonae frugi paucis annis postquam scriptae8 exoleverit, cum his proximis superioribus annis virorum in sabulis lautinis versatissimorum ut Go et g Leo, . Hyer, Schoeli Seyffert, hut sc partim cite divinitusque recognoscerent lautina et ederent partim usque ad id temporis non inventas et canticorum et diverbiorum leges metricas prO- ferrent in lucem. Quare grammatici quoque de integro quaerere coacti sunt, utrum eae sormae, quae quin in lingua Latina servatae sint ante hos annos nemo sere dubitabat, re vera in lautinis reperiantur sabulis an opinionum fuerint commenta Atque mihi quidem certam grammaticae partem in animo est denuo vocare in quaestionem et disserer de vocalibus productis Latinas

quae terminant voces vel terminaverunt.1 Basiliensis a. 1884.

13쪽

I. Apud Plautum ablativus in i stirpium in i exeuntium adeo in stirpes in consonam desinentes se insinuavit, ut ablativus in e paene summotus esse videatur. H. Catulli carmin primum ad id quod nobis servatum est carminum corpus reserri potest. III. Catulli carmen G, in quo adloquitur . ullium Cicoronem ironice scriptum esse interpretatus sim. IV. O verisimilo est Albium, cuius mentionem facit Horatius carm. 33 et pist. IM, osso Albium ibuuum legio

rum Oetam.

V. Versus Alexandrae Lycophronis 1226-1280 et 1446 14 , in quibus Romae imperium futurum praedicitur, a Lycophrone ipso scriptos esse cenSBO. VI. Ex vorsibus heocriti VII 39 sqq.: . . . O γαρ πω - ἐμὸν νοόν ουτ τον ἐσθλον Σικελίων ν&ημι το εκ Σαρι-ουτε Φιληταν ἀείδων, βατραχος δε τοτ ἀκριδα ῶς τις ερισω non apparet Thoocritum hileta magistro usum esse.

15쪽

Forma in a productam exBunt .

I. Nominati- ει, -- ου prima Melinationis. Quia in linguis Indogormanicis non ativum singularis primae, quae appellatur, declinationis exiisse constat in arant ram productam, quam servaverunt integram a critica si Graeca: -- χώρῶ, facile suspicoris in Latina quoque lingua eam esse longam. Nihilo setius non est dubium, quin lauti aetate hae syllaba iam uerit correpta. Haud raro enim apud hunc poetam eis deprehenditur locis, qui nullo modo adis, tun productam, volat ultima thesis iambici sonarii si trochaici septenarii. Ut unum afferam xemplum et alterum ): Cas. 114 Ex sterculano effosso, ita illaec inoda supcipi. 488 tergo ad Hios, venio ad hos, deinde ad Alios:

una res,

quorum exemplorum numerus facile potest augori ). Sod his locis repugnant plus quam viginti, quos usque ad id tempus adhibent viri docti planum ut faciant ipsa lauti astato nominativum g primas declinationis desiisse in a litteram productam pauci contra hanc sentantiam dixerunt argumentationem accurate non acientes ut qui loci a longam confirmare videntur, eos denuo necesse sit congerere et considerare. Atque primum quidem disseram de eis, qui exstant in diverbiis, quod

1 Plautus adhibetur ex rooensione Leonis. 2 Vide: Epid. 295. 574 oro. 857. mil. 267. 72. aera. 150.

615 al. . .

3 Inprimis .musiler, de Plauti Epidico, pag. 41 sqq. et C. F. W.Mueller, lautiniache prosodie pag. 1 sqq.

16쪽

nomen eas comoedias partes significare volo, quae non mutatis modis pronuntiabantur '.

In senariis iambicis: Asin. 762 No epistula quidem ulla sit in aedibus. Bacch. 255 Voltanus, Sol, Luna, Dies, de quAttuor. Bacch. 584 Quas te mala crux Agitat, qui ad istainc modum. Bacch. 893: inerva, Mona Opis Virtus, Venus. Cist. 555 Vt res gesta sit. Vtinam audire non queas. Cist. 606: ata, inquam, meo ero est filia. t Certe modo. Curc. 461 Sequimini. Leno, sive in te sit mora mihi Epid. 498 Potuit plus sim sum libera quinquennium. Morc. 26 Ineptia stultitiaque adeo st temeritas. Ροω. 85 Altera quinquennis, altera quadrimula. Ροω. 1052 Haoc Ilii hospitalis ossis cum in suit.

Iam videamus, num his undecim versibus vis tribuenda sit et auctoritas. Luce, ut aiunt, est clarius tribus versibus, at a ratione leguntur qua supra, metrica in se menda. Gulielmo verenim acutam obemus observationem, quam dipodiarum lemm

I Versus, in quibus a nominativi ag primae deesinationi produota est, contulerunt Corasen, liber ausapraoho, vocalismus und botonungdor latoinischon pracho II 499 sqq. Buoholer-Windehilde grundrias de lat. declination pag. 21, Neue, at forment re Iis, Stadelmann, de quantitate vocalium Latinas voce terminantium Pag. 7 sqq. 2 Latonam ponit Stadelman l. c. pag. I in numero Graecorum nominum propriorum, quod nemini eum persuasurum esse confido. 3 Wilhelmisyor, uber die boobasito des ortaocontea in deralitatoinisine poesie, abh. d. I. hi d. h. bur ah d. Wisa. XVII, Ι. bt., PRg. 43.

17쪽

De vocalibus productis luatina voco torminantibus Iun dos 5 gum . lasso dos trochaeiachon optenars de reges nach nur iambiacto, nichi pondeische de anapaestifcho ε- tonis orisAllias stinen. Ab hac lege cum abhorrea v. Cist. 565:Vt ros greta si ' Vtinam audire non queas, Guieti sequemur partes, qui tamquam praesentiens et divinans transposuit voces res et secta: Ut gesta res sit lotinam audire non queas. Cum altera lego metrica pugnato Curc. 461:

quimini. laeno, sive in te sit mora mihi. Nam A. Luchs, qui de paenultimo iambici sonarii pode instituit quaestionem ' huius pedis thesin syllaba brevi ossici non posse ostendit nisi his condicionibus:

l. si vocabulum non minus quattuor syllabarum finem versus occupat velut Amph. 4:Verum profecto hoc petere me prεtario '. 2. ,si vocabulum reticum Vel paeonem quartum aequansversus finem incit ε volui Asin. 803: Tum si coronas, serta, unguenta iusserit. 3. ,si thesis pedis antepaenultimi duabus brevibus syllabis ita incitur, ut verbum amnem quartum emesens verbo iambico excipiatur, - ista si 4. ut Ooabulo in syllabam brevem detinenti suo dant primum anapaesticum verbum, deinde verbum iambicum,

5. contra si ita sunt vocabula syllabasque distributa, ut deinceps sese Mipiant pyrrhichius vel syllaba producta , iambus, iambus - οὐ vota l, non admiserunt metae iambum

His legibus um repugno finis veram Cum 461 . . . . si mora mari, i. e. oci si alio modo necesse est di-msuri si vir miai - ), atque, ne versu insit altorum mendum metricum, post verbum eas probare hiatum ':

I Exoeptus est primus pes trochaici septenarii. 2 an suilelmi indemund studiis, Ι 1 sqq. -- L BFer l. e. pag. 3 sq. 3 In locum exemplorum, quae Lusis affert ex Phaedro, substitui Plautina 4 Mohs l. o. pag. 5. 5 l. o. ag I8.6 l. o. pag. 4. 7 quem recepit eo.

18쪽

4 Georgius Redding Sequimini j Lono, Me i in t sit mora mihi,

qui hiatus, quamquam non ea legitimus, in tot invenitur ve sibus, ut in o agnoscendo nihil sit dimovitatis et offensionis '. Versus Bacch. 25 autem: Volosinus, Sol, unli, Dies, de quAttuor

olaudicat deficionis caesura omiquinaria neque semisoptenaris recto effecta. Quare omnes sero sabularum lauti editor Guieto suasore nomina propria Solis et Luma transposuerunt, id quod Corason, ut servet a litteram productam, resutare studet his verbis ': ,ricis de sache nasi nauistichor, tam orat Sol, dan Luna mann MAE L Ego quidem eius partes non cutus sim contra verissimilius mihi est in hac narratione omiungi Solem et Diem quam inter hos interponi Lunam quamquam omnino non postulandum est, ut in eius generis enarrationibus poetae ratione disponant nomina et ipsi usque quaque secum consentiant '. Neque tamen nego usu receptum esse ordinem, quem inscriptiones quoque testantur, ut primo loco nominetur Sol, secundo Luna, sed haec ipsa res nescio quem librarium videtur commovisse, ut nomina Solis et Lunae transponeret.

Porro versum Bacch. 84: Quae te mala crux Agitat, qui ad istunc modum hac ratione non mobent codicos CD, sed codicum ab Italis correctorum scripturae atque cum BCD pro relativo qua habeant formam in satis apparet illam formam quae Italorum eas coni turam scilicet improbabilem. Relinquam in medio, quem ad modum emendandus sit hic versus ' id unum constat

dimetiendum esse . . . . e mala e voe.

Dsinde fidos deroganda est vorsu 2 prologi ercatoria: . . Ineptia stultitiaque Meo et temeritas. Νam in us Rhon. XXVI vol pag. 437 recto exposuitigialaho hanc prolao partem non esse Plauti, sed mali poetae insa tamenarrationem, qui, ut iam R. melior et C. F. . uelle por-

I Fortasse transponendum est: Sequimini lieno, cave si s te mora mihi. 2 l. c. I 451. 3 Moro. 5 so ponitur ante ianam, sed V 4 no ante diam. 4 Suffert proponit: qui ost' usio, te mala ru . . . . LBo: die qua te mal erux.

19쪽

De vocalibus productis Latinas voces torminantibus ispexerunt in contra formons Latinum v. 28 st 30 posuit coniunctionem α' sino dubio ob eam causam, ne nominativum in primas solinationis torminaret in a litteram productam. Persuasitne sibi iste malus mota a litiae am in ineptia, quod duas sequuntur consonae, produci vi positionis Si minus, agnoscenda est Ritscholii coniectura insipilaravius stultitia Adeo si temoritas, cum vix odiderim tam malum postam forma illis rarissima suo exemplis non confirmanda inepcias, ut suades Lachmann,

usum esse.

Vorsutosin. 762 autem non inest auctoritas, quia cum hiatu eum logore licitum est Vulgo eum dimotiuntur editoros: Νe epistula quidem ulla sit in asstibus; cum hiatu ': spistula quadam rassa sit in Mibus.

Νam quamquam controversia, rutrum alatus in rasmiquinaria iambici sonarii legitimus sit necne, diiudicata videtur nim eumosas legitimum ), tamen permulti exstant versus, in quibus idom invenitur hiatus velut:

Amph. 143 Ego his habebo rasque in petas pinnulas. Amph. 976 Nunc tu divino adoria Adsis Sosia. Most 549 Dixi horolo vero' omnia. n miser mihi.

Quod pertinet ad vorsum Bacch. 893: Minerva, Mona Spes Opis Viri is, Venus, non abest suspici eum non recte eas traditum ' cum, quid hoc loco sibi volit Latona, omo Milo die Sed faciamus codicum lectionem esse veram, ego quidem hanc anteposuerim dimotisndi rationem: Minerva, Latona Spes Opis Virtus, Venus ), etsi haud ignoro lautum raro et certis condicionibus in insolutam eo modo effecisse, ut syllaba eam interrumpat finalis ';1 R. ueller l. o. pag. 51 C. F. ueller l. o. M. 8.2) quem commendat Leo 3 cf. Mota, altroem metrih pag. 165 sqq. 4 Adnotat Leo Luna erisius op. 1. 36; nec transponendo issa, Diuona Guietus Latona nomen probabilius fit ne si Minervae quadri- syllabum laesas. 6 Antopaenultima in Latona breviatur ex lego amborum correptionis. s. huisoh, olimollis j eoabor si rom. philol. Ι 83 q.: hoine iambissi silbonsolgo, di de ton au dor hura tram odor dordio tontragonde asib unmittethar solgi Wir pyrrhiohiaoh . 6 cf. lota L . pag. 307.

20쪽

6 Goorgius Woddingnoquo tamen dubito, quin Plautus in nominibus propriis, quae

hunc xplent versum, illam licentiam tibi adsumere potuerit, praesertim cum omne sero poetae in nominibus propriis alii aliam non repudiaverint licentiam 3. Qui factum sit, ut in versu Cist. 606 syllaba, de qua qu-rimus, videatur esse producta, non difficile est exponere: is, inquam, ino ero est filia si certe modo. Constat nim intor metricos lautum ante mutatam personiam admittere hiatum; et huno ubi scaenici admittunt poetas, ibi syllabam ancipitem non alienam esse, quia est, qui nesciatγLegitimus est in diasma iambies sopionarii si octonarii hiatus ', legitimus eodem loco syllaba anceps '. eque desunt exempta, quae in adam sede, in qua syllaba ultima est nominis uici,

ante mutatam personam confirmant inveniri hiatum, volat:

Curc. I Obloquere. Fiat Mum niam taces '. Merc. 490 Tanti quanti poscit, vin tanti illam omi l Auotarium . . Ρ n. 191 Aphrodisia hodie sun liracio liculos volo

Cedo, inquies, versus, qui eodem loco, quo superiores hi tum syllabam praebent ancipitem, L e brevem vide sis Leonem ad Amphitruonis versum 719, qui tamen etiam versus affert, in quibus ante personam mutatam est syllaba finalis dubiae naturae ' et nonnullos, qui hoc loco non praebent mutatam personam. His missis exemplis quippe incertis sunt octo, de quibus dubitar non licet:

Amph. 719 serum non est puero invida li Quid igitiis ij

I Huic loo simillimi sunt versus ciat. 12 sqq. 519: Enim vero ita moesuppiter Itaque me Iuno itaque Ianus fio Ambrosianusi ita, quid dicam nescio. Estno Bacoh. 893 Mona a librario posita pro Ianua vel Iana '2 Velut Amph. 190 208. 26 etc. 3 Vslut Amph. 195 215 sto A VOL: maxumg . Etiam ac 26 Cum trochaicum optonarium interpretentur metrici esse iambi-

oum senarium retio antecedente:

quarta arsis iambie senarii roapondo sexta trochaio septenarii. 6 Vol. sold . Loculos volo. 7 Volui infinitivi praes. Mi in re, quom a finalia utrum Pro. ducta sit an brevia apud Plautum, donuo ostendi oportet.