De vocalibus productis Latinas voces terminantibus

21쪽

De vocalibus productis Latinas voces torminantibus IAsin. 828 Age decumbamus sis, pat4r Vt iusseris i. Epid. 48b Mor et peccatum lsimitδr il Immo haec east.

Merc. 901: Dic igitur, ubi illa est In nostris aedibus il

Aodis probas.

Pors. 482: Quid agis i Credo. Vndo agis s. Dordalh lj Credo tibi'.

Ροen. 722 Quid si animus esse non sinit i Esto ut sinit. d. 975 Mare quidem commaius certost omni f. t Adsentio.

Trin. 118b: Miseria bina uni quidem hominis adisum. lImmo hos parumst '. M ex his colliges versibus syllabam finalem dativi-ablativi plur. - dibus, omnibus olim in lingua Latina suisso productam an quia legimus Dordale, olim vocativum in seo deci missum esse tibi persuadebis in e longam At neque syllaba finalis bus neque e vocativi ullo tempor sui producta, id

quod, cum respondeant sormae Scr. matr-bis Q Gall. μ απρο- Lati mare bus et eque : αστε, linguae nos docent cognatae. Maxime sed qua de causa syllabam sine ulla dubitatione brevem eo loco longam servatam esse arbitrabimur, a quo syllaba Rnceps non est aliena γ

stat, ut verba faciam de tribus versibus Epid. 498. oen. 85. 1052, in quibus tria vocabula vel tres formae, quae aurea Latinitatis astate sunt dactylica, creticae videntur esse: Potuit plus sim sum libera quinquennium. Altera quinquennis, Altera quadrimula.

Haec mihi hospitalis tessera cum illo fuit. Facito superat difficultatem Leo, qui lautum dactylicis procraticis usum esse sormis identidom contendit '. meque quisquam negabit nonnullis locis vel diverbiorum dactylicas traditas esse formas, ubi craticas metrorum postulat ratio velut: Cas. 11: fgsit horolo ille ultimos accedito. Curc. 438 Quia nudiusquisius venimes in Ariam. Mon. 327 Proin tu ne quo abeas longilla ab Aodibus. Men. 506 8anum est, adulescens, sincipet intellego.

I sis tribuit hunc versum alter sabulae recensioni. 2 Hiatus intor erado et undat 3 ad Ima syllaba brevis et hiatus. 4 Vstu ad Men. 762 suis reum ut alia dactylio in hae prae, serum sabula.

22쪽

8 Osorgius Reddinguen. 921 ditionis Aliquid prius quam percipit inafinia ).

Maro. 20: Omnibas hic ludi Atur me modis. Ego stultior. Neque tamen mihi quisquam probabit lautum ipsum ut

in his versibus ita in aliis dactylicas posuisse sormas pro om-ticis. Quaenam causa fuit, qua hoc ut saceret, commoveretur PAn nostris temporibus philologi hos versus facile supplere o sunt, lautus ipse non potuit Immo corrupti sunt versus, nsque explicare difficile est, qui factum sit, ut vocabula dactylica eaque praecipuo in tertio et quarto pede iambici senarii est in quinto et sexto trochaici septenarii reperiantur. Dipodiarum enim lex facit, ut, si prima syllaba soluta quartae araeos iambio sonarii via sextae trochaici optenarii est syllaba finalia, quas antecedit theseos syllaba, am brevsm esse oporteat h. E. larua arsis iambio senarii vel quinta trochaici septenarii sae una cum sequente thesi et prima syllaba solutae araeos quam

tas vel sextae efficit dactylum si o ob lx'. Atque si quovis

modo vocabulum, quod alteram solutae araeos efficiebat syllabam, deletur corruptela, dactylica sorma creticas vice videtur fungi. mendandi sunt igitur versus Capt. 11. Curc. 438.

Men. 327. 506. 21. Merc. 20, omondandi Epid. 498. Poen. 85 10M, in quibus syllaba lauti aetate sine dubio correpta

longa videtur esse, cum vix Bris ea re nitare, quod te corruptola insinuavit eos in versus, qui nominativum M. primae dΘ-clinationis continent, singulis autem locis formae ultimus, uenimus, longius, incipia, percipit, omnibus creticae videntur esse .

Quamquam, ut supra dixi, in his omnibus versibus emendationes proseres non difficile est verisimiles aut probabiles ', tamen eas, quae usque ad id temporis sunt prolatae, valde dubito accipere '.

1 Sinisoh, 6lm. Mohi XII, 21 contendit in hoc versu formam pereipi servarias ultimam productam; num recte' 2 Vs ram ioc in P g. 23. 3 Hano argumentationem, ut ita dicam, praeiudiolum esse non me offugit. Sed accuratius non prius iudicare possumus quam de dactylicia apud Plautum lamia necessaria instituta est quaestio. 4 Epid. M transponit mechoiae quinqu--um et tim ubera,Pom. 1052 ueller: Maaera et eum is sua. - oon 8 proponit lota

pag. 275ὶ Altera quinquennis, altera erat quadrimula. 5 cf. V len Hormes XVII 605 sqq.

23쪽

De vocalibus productis Latinas voces torminantibus sQuoniam illis undecim versibus iambicis sonariis auctoritatam non nosse satis demonstravisse mihi videor, convortito nunciam animos ad trochaicos septenarios, in quibus adhibentur versus tres:

Cas. 814 Di hercle, cupiunt servatum clam obolus Casina

procul.

Curc. 602: Mor istum 3 mous gestitavit lint mea matertera. Pers. 16: Quae istas Fortuna lucrificast i latas qua nomini roga. Ex quibus minimi pretii est versus era. 516, cum inter se discrepent Ambrosianus et alatini. Hi enim versum praebent, ut supra eum attuli, longe aliter autem Ambrosianus:

sionis. Hure igitur legemus hunc versum: Qusis istaec lucrisera est Fortuna. Ista quae norunt rea' cum hiatu legitimo in diaeresi et ante personam mutatam '. Vorsus uro. 602 traditusne sit recte, et eo dubitat et C. F. . ueller. Atque Leo, quia corruptelam opinatur esse Rute personam mutatam, in editione scribit: Pator istum meus gestitavit ' At mea matertera in adnotatione adiriens sori sectitauit olim . Contra C. F. K. Muello coniunctionem a corruptam esse auspicans dicit i. c. pag. 9 ic si mein person glaube nichi das man in lagendrine sprache s disputioren lad siden in hat mei valergetragon Aber sine tanto Atque hoc quidem assontior uellem corruptelam non esse in eis verbis, quae facit Planesium, sed in eis, quae Curculio. Responsum autem, quod reddit parasitus, uelle neque perspexit neque, quae coniunctioni a inest vis adversativa, tanti scit, quanti est facienda. Atque, nisi omnia me saliunt, vera huius versus interpretatio est haec ,,mei vate hat de ring getragen '. AAber mesne tanto at doch i. e. mediam Curculionis rationem lanesium interrumpit verbis' mater ei utendum dederat. Quae cum ita sint, non alia conlocerim opus esse mutatione nisi post coniunctionem ait addere particulam enim si vel pol, quas non

raro coniunctionis at augere vim satis notum est:

PMor istum sus gestitavit. lint enim mea matertera .

I soli. m. m. 2 Ambrosiani lectionem recepit Loo.

3 cf. pag. I3. 4 Similiter res se habet Merc. 43i. 5 De hac paruoula vide Brix ad Trin. 701.

24쪽

ues in v. Cas. 14 nominativuni g. primae declinationiη exire contendunt in a productam: Di horolo me cupiunt aerusitum tam bolus Casina procul, ementiuntur; nam neque in Ambrosiano neque in Palatinis traditus os nominativus Carina sed potius Casinus. Quaerasotio sine dubio est prava neque, ut confirmetur, prosem missi,

quod . b ridicule dicit ardalisca:

Lubet Chalinum us agat scire, novom nuptum cum OVO

marito.

Νostro oo enim v. 14 nomo loquitur nisi Lysidamus, qui primam huius versus dicit partem, aut Olympio vilicus,

quorum uterque ignorat Casinam me revera Casinum 3. Horiem non potest, ut formam Casinus probemus, sed emendatio incerta est et ambigua'. Quoniam quattuordecim illi versus, quos, ut a litterum nominativi M. primas declinationis productam esse confirment, ex diverbiis afforunt viri doctissimi, sine dubio sunt reiciendi, eo magis dissidemus sis, qui adhibentur ex canticis, atque Omnino valde miror, quod talibus locis iterum iterumque nimiam vim et auctoritatem tribuorunt viri docti tribuuntque, quamquam neminem effigit, quam dubia canticorum sit ratio metrorum. Sunt autem hi novom versus, qui afferuntur: Aulul. 135 Da mi, optuma semina, manum l.

Bacch. 1128 Ρο hodis aliora iam bis detonsa certost ). Cas. 655 Dicam. Tua ancillsi, quam tu vilico vis q). Cas. 696 Quid uxor mea Νon adiit atque ademit'. Cas. 743 Cona modo si sit cocta β).

Truc. 459 Lucri causa avisa probriim sum exsecuta '.

1 Pardaliscas aut Chalini ipsius verba non sunt, quia a Personae non prodeunt ante v. 15.2 Carena proeia non legi potest, o Ca,tna tribrachyn mesona totum habeat in paenultima. 3 Dimeter iambicus acat. - femina os vocativus, sed non detrimonio ori do hoc vorsu iam hic verba sacere. 4 Tetrameter bacchiacus cataleotus 5 Paroemiacus. 6 Dimotor baoohiacus cum Reilliano ia/M--J. 7 Trimeter oreticus catalecticus. 8ὶ strameter reuous alsis Totrameter bacch. RORt.

25쪽

Do vocalibus productis Latinas voces terminantibus 11 Quia vorsum Aulul. 13 dimotri soquuntur iambiciti: Vbi a st Quis sis nam optumAyli Tu laune ais Lia negas, No.ll Deos in equidem vera proloqui;

Νam optuma nulla potest ligi, facit adducti sunt viri docti, ut etsi numeri sunt deformes, versum M quoque dimetrum crederent esse iambicum ) Sodcum paulo post nova huius cantici pars a creticis incipiat e sinus: V. 142 i mihi l operam amabo. Tuast, utero atque impersis quid vis.ll Id quod in rem tuam optumum esse arbitror, ted id monitum advento', mihi dubium non videtur esse, quin prior quoque pars v. 13b-141 cretico a versu ceperit initium: Da mihi raptuma semina manum ),

i. e. dimeter creticus cum clausula OOL, kl, quo Versu identidem usus est lautus velut:

Intor dimetrum autem creticum et clausulam Oo syllabinadmitti ancipitem munes intellegitur negoti et confirmatur v. Bacch. 1112: At mihi Chrysallis optumus homo. Secundo loco detrahendus est v Bacch. 1128, qui, ut supra dixi, vulgo legitur, tamquam si bacchiacus sit tetrameter acata-lsctus Sed quid nos impedit, quominus sequamur Leonem, qui suadet:

i e bacchiacus dimotor aca cum Relaiano, sui versus requenter occurrit apud lautum: Cas. 649 650 Malum possumumque hic modo intus apud nos. Cas. 658 Vir quae suo interminetur: stam.

26쪽

12 Georgius WoddingCas. 662 Insociatur omnis domi ps aedis ). Similiter res se habet in vorsu Cas. 696. Atque opinaturamo hunc quoque versum ut Bacch. 1128 esse bacchiacum dimetrum acatalectum cum sitiano eum degi iubens iunco in modum: Quid uxor si non adiit Atque adεmit, vel insa per synizesin: Quid uxor mea non adiit Atque ademit, quae vera Leonis videtur esse sententia. Sod metrio nos ocon his condicionibus eo loco, quo est pronomen mea, pyrrhichium ' non admitti, trahulata syntiosi ostendit verborum

velut mea, meari tuo aliorum eiusdem generis apud lautum esse reiciendam ' Quae cum ita sint, Leonis lectio vera Cas. 696 probari nequit; neque tamen coniecturas necesso est versu inferre aut transponere voces, sed aliam proposuerim

dimotiones rationsm: Quid uxor sil non sidii Atque ademit,

i. e. dimeter bacch. catal dochmi non dissimilis in quem clausula squitur iambica dimeter iamb. ca L . Inter utrumque colon autem, ut frequenter syllaba est anceps. equo mittam nonnullos afferre locos, in quibus lautus eadem ratione dimetrum bacch. catal cum clausula coniunxit iambica β): Men. 972 in systemate bacchiaco:

Recordetur id, qui nihili sunt, quid sis preti et similiter Amph. 638:Ρaraimper datsist dum viri mei mihi potestas idondi fuit,

i. e. dimeter bacch. acat dimotor iambicus eat at dimotor bacch. catalecticus '. Etiam versus Cas. 655 neque vim habet neque aucto

sequitur dimeter iamb. acata lectus.

7 Vorsus Bacch. 1128 quoquo sol pag. ii eodem modo logi potest a Cas. 696 Pol hodie altera iam bis detonsa certost.

27쪽

De vocalibus productis Latinas moes torminatibus 13 quam si vilico vis et Gostginchoon verbum dieam sine adnotatione tribuunt versui M. Adhaeret igitur in Ambrο-siano dieam versui M', in alatinis autem, si Leonis recto perspexi adnotationem, in initio positum est versus 656. Atquoquis est, qui dubitet, qui cum Ambrosiano verbum isam tribuendum sit Minimo si quod faciunt Loo, GOolg-SchoethpQuo fit, ut uterque versus 6M. M sit sine offensione: 664 Possum scire ego 1stuc scio quid negotist liacam.

Tua ancilla, quam tu tuo vilico vis

Dare uxorem, ea intuS .

V. M igitur est bacchiacus trimeter acat cum Reigiano v. 65 bacchiacus strameter acat. Eiusdem generis versus est ruc. 459r

Lucri causa avisa probrum sum exsecuta,

qui versus ab omnibus sere certissimum habetur documentum otiam astato lauti syllabam, de qua dicimus, suisse longam, quia eo loco, quo adiectivi asara est syllaba ultima in tetrametro bacch. acat usque quaque habeat lautus productam. Sed recte tot inposuisse mihi videtur rem aliter se habere. Cuius viri doctissimi doliberatio est haec εὶ is berali, o uin

sa ον ammenireten, is blatus und syllaba anceps inde disso gliodor marhierendo Mupicamur aulassig. V aberduro die caesur ausi nur in unselbsistandiges, hypertatalektischos His enistini, is dies asynaristische ohandiun au geschlosson Afferuntur exempla hiatum et syllabam ancipitam admitti in diuores septenariorum et octonariorum, et iambicorum et anapaeaticorum, et in diaeresi reticorum tetrametrorum. Et sinit loti, pag. 181: Nac denselben grund--tgen ita sic in do bacchi schen tetramotam de hiat und syllaba anceps in de haupicaesur ac dem Milonfusae alte lassen, en man auch dagogon, H muller plint. Pros. 619 R., edenhen rhoben at. Don ex lad duro die analogi de trochaeischon haupinamur de trochaeischen septenare und octonare gena s gerocliuertio, in de hiat in

28쪽

der Mupto fur de iambiasis langmilon memoras unt exempla hanc rem confirmantia, ex quibus tria adhibere satia erit omissis nonnullis aliis quippe corruptis aut incertis: Truo. 463: Vosmet iam videus, ut omata incedo ).

Men. 68 Vt Abaonto ero rem l ori dilig6ntor ). d. 194 rim i hoc mi indecoro, ciniquo, inmodeste'. Vt igitur in his vorsibus et hiatus legitimus admissus eat et syllaba anceps, ita ruc. 459 -ra detinere potest in abrevem, atque Supervacanea sunt in versibus huc. 463. Non.

968. Rud. 194 coniecturae uallori, Rilaoholii, minoi, inutilis ruo. 45 Myssorti avare '. V. Trin. 2bi: Νο datur ducitur amilia tota

vulgo habetur pro cretio tetri Mai. Quod rati Brixintemvor in quarta quoque Trinummi editione narrant ut in hoc veravita aliis locis lauti, Ennii, inscriptionum ex saturalis compositarum a litteram nominativi M. primae declinationis productam sino. huius versus fides infirmatur, quod paulo ante reperitur alter, qui eodem loco, quo in v. 251 ultima est syllaba in famulo syllabam h si sine ulla dubitations brovem: 248. 249 Νon satis id os mali, ni Amphila etiam '. Sunt enim utriusque vorsus 248. 249 α 51 numeri :

Quae cum ita sint, quisnam a finalem contendere audebit in familia hic eam productam 3 o doli ratio omnis est haec,

quomodo horum versuum interpretemur numeros. NeminΘm offigit priorem partem creticum esse dimetram ROM., quom aequitur lausula OO O Atque nisi omnia me saliunt, haec 1 mello supplet videtis me . 2 sam rem Moperiin Ritachi vasing.

3 Hscholae transponit: Maeor mi. 4 Qui in baoohiae tete diaeresi admitti syllabam ancipitem non erodit, ei suadeo, ut hos versus intellegat eas dimetros bacchiaco aoni. oum lausula Resaiana: True. 463: Vosmet iam idous, it mala inoedo. Men. 968 Vt absonio ero rem rari diligenter. d. I94 Tum i ho mi indoeoro, trimque inmodeste. Intor dimetros et lausulam admittitur syllaba anceps. 5 Leo hoo quoque loco vita difficultatom ampum eas oretiouin

oontendens.

29쪽

Do vocalibus productis Latinas voces terminatibus i5 clausula adoni simillima vel adonius ipse8 eadem est, quae praeter alio locos invinitur Rud. 668: Scimus tanto in metu nunc sumus umbae, cuius clausulae prima arsis soluta est in v. Trin. 251, altera in v. 248. 249. Paulo longius mihi repetendum est in v. Men. 762. G tg-Schosi si in hoc si in eis tribus, qui sequuntur, versibus omiserunt ictus, quod numeri sint incerti. Lo autem illum vorsum nos dimetiri iubet hunc in modum: Quidnam hoc sit negoti, quod filia sic i), in edition dicens sabularum lauti ter repΘtitum esse ut

O - - i. e. bacchinous dim. acat cum Reigiano cum clausula Gi Oi vel Reigiana Sed necesse videtur accurate hos versus afforre:

Quidnam hoc sit negoti, quod filia sic

Repente expetit me, ut ad sese rem.

Nec quid id sit, mihi certius lacit, quid Velit, quid me accersat '. Antocedunt bacchiaci tetramotri'; a v. 764 altorum incipit systema bacchiacum, cuius in fine est iambicus dim cati: 774 Id si quod suspioAbar. Quod ad Leonis vorsus inde a 762 ad 64 dimotisndi pertinetrationem non eam laudaverim, cum pronomen quid, quod ille tribuit vorsu 763 , in codicibus adhaerea v. 764. Atque etsi hanc rem per se non magni esse momenti haud ignoro, nostro loco duae obstare mihi vidontur causae primum quidem huius cantici cola in codicibus usque quaque perbene seiuncta sunt, deinde manuscriptorum lectione servata nulla versus M et

764 dimstisndi si difficultas: 763a: so quid id sit, mihi certius facit 764 Quid velit, quid me accersat

763 est dimotor bacchiacus cum clausula iambica O O γ, quae non raro cum versibus bacchiacis coniuncta est, velut:

1 CL pag. 7 adnot. 4 . 2 Vel: FlIt, quid me accersat solausula Reigiana . 3 Excepto vomu 760, in quo corruptela etiam numero turbavisae videtur. 4 CL Leo die Plaut cant. pag. 22.

30쪽

16 Gorgius Redding

Ρ n. 2M 2M: Quiesco. Em amo te Sed hoc nunc responde Mihi sunt hi omni R. d. mbrata Ho solii solis laesa compotita sum. Men. 764 aulam est bacchiam dim. Mati quamquam mihi verisimile est eum legendum eam: Quid sitit, qui mos accersat, h. e. iambicus dim catal. qui ut Id est, quod suspicabar alterum systema bacchiacum inde a v. 764 a v. 773), claudit primum numeri vorsuum 76 6 763 nobis nominativum uia interpretantibus eas dactylum sunt hi:

Atque versum 763 sine dubio proximum est legere: Repente expetit me, ut si sese irem, i. e. bacchiacus dim. acat cum clausula Migiana Verum, quod Alia sic oo in v. 762 vix colon illud est iambicum de quo S r Verba feci, sed potius anapaestica vitatur esse clausula Eius generis autem clausulas lautum recepisso et praecipue bacchiacis coniunxisse cum versibus nemo infitias ire potest. Exempli gratia conseras: Cist. 8 Pol isto quidem nos pretio facile est frequentare ', i. e. dimeter bacch. acat cum paroemiam. Iure igitur versum 76 intorpretari mihi videor esse bacchiacum dim. acat oum clausula anapaestica monometr anap.), quam clausulRm, cum simillimi sint numeri :762 quod filia sic: COO-763 ut ad sese irem: vita

otiam in v. 763 deprehendi crediderim. Versum seud. 1278 , quia antecedunt cretici, ante id temporis dimetiebantur viri docti, perinde ac si sit reticus

I M ad agas, UOM per legem iamborum correptionis. 2 ut coniungi potest cum prima huius versus parte: πέπιε -- potu an ut . . . inter primum colon et clausulam est syllaba anceps. 3 Non nego clausulam οὐ vi γα, ut videtur, in hoo uno Verau762, o 763' inveniri. Sed non sat dubium, quin tempus Posterumaotentiam nostram aucturum sit clausularum.