De vocalibus productis Latinas voces terminantibus

41쪽

De vocalibus productis Latinas voces terminantibus 27 scilicet praeter id quod imperativi sermas a littera carent finali: lauda - lauda dele- deis; εμ- lege ); aussi. Quod cum ita sit, a imperativi usque quaque productam esse spectamus. equo tamen paucis accidit locis, ut has armis brevis videatur esse, sed exempla ipsa facile nos Moon hoc factum esse ex e lego metrica, ex qua, si verbi iambici ictus est in paenultima vel aequitur productam, haec corripitur ): satis erit unum exemplum afferre itemque alterum: Curc. 38 Iuventute et pueris liberis, ama quid lubet. Curc. 708 Quando vir bonu's, responde quod rogo. dga quod lubet. 6. Antidea, antea ' postidea, postea, poesilla, interea, practerest, eumpter ), quar opter. litteram horum adverbiorum productam esse ex his intellegimus versibus lautinis: Fossidea: Aulul. 18: unc quo prosectus sum ibo postidea domum.

itemque Semper cadunt in a productam postea', postilia ), interea' praeter propterea q), qu proster i). Quibus in advorbiis haeret controversia, utrum ea et qua- ablativus fg sit primae doclinationis an accusativus plur. neutrius generis. Hoc contendit inprimis Corsse qui productam accusativi plur neutr in his adverbiis servatam esse coactus est opinari fieri non potuisse, ut lim praepositiones

1 lam pro 'um, quia a brevis finalis in linma Latina non serva

tur sed mutatur in e os nominat mare pro mari.

2 CL pag. 5, adnot. 3.3 Adverbiis Mido et avisa lautus non utitur, sed pro his ad

verbio Me.

Dextera apropter nobis simulaora remittunt.

42쪽

28 Georgius Woddingonis, μα, inter praeter propter coniungerentur cum ablativo, deinde cum accusativo. Sed prirnum quidem scriptum videmus in senatus consulto de Bacchanalibus ): ei quas sent, vel arvorsum ea fecisent, quam supra scriptum est, Κ e. minpositi adversus a e m), a qua aurea Latinitatis Θtate pendet accusativus, cum ablativo coniungitur in hac inscriptione tam accurate scripta, ut ad errorem osse fabrilem dici non possit. Deinde in tabula Bantina' reperitur: μα --, quae forma quin ablativus sing. sit seminini generis dubitari nequit. Quamquam igitur in Latina quoque lingua praepositiones ante, post inter praeter propter ortasse cum ablativo coniungi potuerunt, tamen haec adverbia non crediderim ea ratione orta esse, ut praepositio et forma ablativus pronominis doterminativi a praepositione pendens conlescerent, potius Vera,

nisi fallor, intorpretatio ducitur de adverbiis eiusdem sere generis interibi si postibi. In his nim bina adverbia inter ibi, post copulando iuncta esse neminem effugit. Onaliter res mihi se habore videtur in adverbiis interea et postea, in quibus adverbia praepositiones inter sive post coniunctae sunt cum adverbio ablativo ea, non aliter in ceteris eiusdem generis ).7 Cur ε), aetra, infra, intra ), vrα, iatra. Ex his apud lautum mittuntur in a productam:

Aulul. 711 Νam ego declinavi paululum me extr viam.

Curc. 477 Confidentes Arrulique et malevoli supra lacum Pors. 19: Ego pol vos eradicabo. At te ille, qui supra nos habitat. Quomodo de his adverbiis et praspositionibus iudicandum

sit, apparet ex s. c. de Bacch. in quo scribitur e trad , mi Schneidor i. c. 7. 2ὶ vel est, pag 76 83 77 23ὶ.3 CL postmodo de ras. s. 8hulach, Jahresber m roman Philol. 1 76.4 cura, infra, ultra, nisi allor, neque apud Plautum neque Dud alium illius astatis poetam tali loco inveniuntur, ut de ultimae natura quid concludi possit. 5 CL Enn. Ann 118 422 L. M. . 6 CL Oscorum Atrad.

43쪽

D vocalibus productis Latinas voces terminantibus mproui sunt igitur ablativi g. primae declinationis, qui postea

littora finalem abiecerunt. 8 Contra. D adverbi et praepositione contra, cuius serma imillima os adverbii cura, intra, eorΗum di88erere oportet quia in diversas abierunt partes viri docti, utrum aetate lauti contramitteretur in a productam i), qua aurea terminatur Latinitatis aQtate, an in a brevem ), in quam adverbium frustra olim dosiisso infra videbimus. Faciamus nos omnino ignorare, quae ultimae sit natura, et coactos esse ex servatis linguae Latinae monumenti usque ad Lucilium colligere, qua quantitate fuerit syllaba finalis. Atque sunt hi versus, in quibus contra Occurrit, scilicet omissis eis, ubi a littera eliditur vel in eo est loco, quo sine dubio admittitur syllaba anceps: Amph. 217 Producit omnem exercitum Contra eloboae ex oppido Legiones educunt sua8. Ρsoud. 156, Adsistite omnes contra me et quae loquar advortito animum. d. 242 Accedo ad me atque ad contra i Fit sedulo. Truc. 124 Fer contra manum et pariter gradere.

Comiter senem sapientem contra redhostis 3 l 1 salust 3 Ennius Ann. 3 '): Quis pater aut cognatus volet nos contra tueri. Ennius Ann. Contra carinantes verba atque Ob'cen pro

Att. 538 I 205 R.) Quem neque tueri contra neque assari queas '.

1 CL Stadolmann l. c. pag. 22 sq. 2 Inprimis soner Ind. schol. Gryphisuald 1866, pag. 10 sq.; Bεmk, Austautendos mi alten Latein pag. 82 nuper huisch, laut. und Rom. pag. 8. 3 L. . ab. 428. 4 L. . ab. 444. 5 Nonius 153, 14 affert ex libro XXVIIII Lucilii verba nunc tu

contra venis vel qui in nuptiis vel sese nec ea te nec sine permitie. Quae verba valde corrupta correxit sener l. o. : nunc tu contra venis, ut qui in nuptis versere necesteneo sine permitie. Longe aliter autem L. Muolle in Nonii reoonsione non tu contraheria volgi imperiis versere necessest nec sine permitie.

44쪽

30 Georgius Woddinglam singulas perlustremus versus. In primo quidem Amph. 21 oontrarassinit in a productam: Producit omnem exercitum. Contra eloboae ex oppido. Ex contrario dubitari nequit, quin eadem syllaba brevis sit Pseud. 156:Αdinstite omnes contra me et quae loquar advortite Animum, quo in versu syllaba, de qua dicimus, ultimam ante diaeresin iambici splenarii ossicit thesin Sod in versibus Rud. 242. Truc. 124. Mev. raol. 6 utrum contra in brevem mittatur syllabam an in productam, non potest diiudicari. am Rud.

Accedo ad me sitque ad contra. Fit sedulo a littora in ea sede est cretici tetrametri, in qua syllabae roria loco identidem succedit producta velut:

Amph. 236 Ηοstos crebri cadunt, nostri contra ingruont. Curc. 109 81ne, ductim. Sed hac abiIt, hac persequar. d. 243 Cedo manum. Accipe illic, Ivisne Obsecro, in multis aliis versibus. In versu ruc. 124 autem duplex dimetiendi exstat ratio: Fer contra Mum et pariter gradere, vel: Fer contra manum et partiar gradere, quo in versu numeri vi OOO dactylus, anapaestus eadem ratione et eodem iuro coniunguntur quo Mil. 1024: Age age ut tibi,sixumo concinnumst si unumst hoc stolι-

Denique Naev prael. 6 legi potest: Comiter senem sapientem contra redhostis it in salustγVel: Comiter senem sapientem contra redhostis it 1 salust 3

ut a littora sit in thesi, quae inditarens est rhythmo ).

Dubiae naturae est versus Ennii: Quis pater aut cognatus volo nos contra tueri, quem ex Annalibus sumptum et hexametrum esse contendunt

alii ), alii ex fabula quadam, velut silen, sed qui nos ponit

post quis, haec verba suspicatus esse reliquias duorum versuum iambicorum senariorum ':1 Ut eonis rώMaιὰ togamus, suadetur, ne syllaba finalis interrumpat solutam thesin. 2 Borgh, Ribboch. 3 Vahlen, Ennii trag. rel. 443. 444.

45쪽

De vocalibus productis Latinas voces terminantibus 31

Νeque tamen, misi salior, pronomen no opus si transsonerΘ, et coniecerim haec verba ex tragoediae vel comoediae cuiusdam parte petita esse, quae trochaicis ex septenariis erat composita:

Iam nominem effugiet nihil hic esse certi, nihil explorati. In altero versu Ennian et verba incerta sunt et numeri: Contra carinantes verba atque obscena prolatus, quae scribit aliten Ann. 181 18M: contra carinantes Verba atra atque obscena prosatus. L. uelle autem haec verba ex cantico fabulae cuiusdam esse suspicans adnotat anapaestos v. 444. 44 s . :

- οὐ contra sirinantes

Verba ἐφι obscena rotatus. Denique syllaba, de qua dicimus, brevis aut producta easte

Quem neque tueri contra neque affari queas, Vel: Quem neque tueri contra neque assar queas i. Omissis igitur omnibus locis incertis restant duo Amph. 217 et risud. 156, quorum alter a finalem in contra praebet m- ductam, alter revom. Quod cum ita sit, triplex exstat ratio: aut lautus promiscue usus est Ormis contra et contra aut, ut apud lautum deleatur forma contra, corrigendus est versuaAmph. 217 aut huic Oetae simulque ceteris deroganda est sorma contra. Quomodo diiudicandum sit, non ex his duobus vorsibus Amph. 217. seud. 166 ipsis colligere possumus, sed deliberandum est, quaenam ratio sit verisimilis. Primum contenderim lautum non promiscue usum esse sormis contra et confra id quod eo ipso apparet, quod Plautus accuratissime

46쪽

et diligonte seiungit breves vocale et productas neque unquam eandem sormam modo mittit in longam modo in brevem syllabam. Ergo nobis diiudicandum est, utra ratio vera ait, terminavoritns lautus adverbium contra brevi an producta vocali. Videamus, quibus argumentis haec adiuvetur ratio, quibus illa. Litteram a productam esse confirmat:

1 Versus lautinus Amph. 17.2 Quod aegre adducimur, ut adverbium con-tra divellamus

a formis intra in-ωα etc. 3 Quod Oscorum e trud in Lat. contro in onDO-pretio est etiam formam confra pristinum esse ablativum indicat et respondent formae contrud, contro contra se curo, intro est , intrα.

Brevem autem ultimam esse nihil confirmat nisi: versus lautinus seud. 1b6. Mihi quidem haec argumenta spectanti non dubium videtur esse, quin semper ultima in contra tuerit producta atque hoc

adverbium ut Ur ex supra-d erim α --ι - ortum sit ex contra- i, atque eo magi hoc ut credam adducor, quod etiam

in nonnullis aliis versibus in ultimam thesin ante diaer in iambici septenarii insinuavit syllaba longa, ut emendare necesse sit. Huc accedit, quod non difficile est explicare, quonam modo factum sit, ut huius versus modi turbarentur. at enim in v. Pseud. 1b altera corruptela, cum apud Plautum contra nondum sit praepositio, a qua pondet accusativus, e usque quaque

adverbium, id quod perbene intellegitur ex versu Capt. 664: At ut confidonior homo mihi contra Astitit.

Quae res cum ita se habeat, versum seud. b scriptum fuisse coniecerim: Adsistite contra Omnes mihi indi quae cloquari advortite

animum,

atque nosci quem librarium lautinum adverbii contra usum ignorantem coniunxisse vocabula contra et mihi atque corroxisse contra me, quippe qui contra praepositionem coniungi sciret cum Rccusativo '1 Tab. Bant. 11, 17, 25 contrud aesis. 2 Corrigendus est etiam . Pers. 3: Quis illio is, qui conιra mi astat i Quis hie est qui sic ontram astat,

in quo bis traditum est contra me.

47쪽

De vocalibus productis Latinas voces terminantibus 339. F Stra. Adverbium matra optima Latinitatis aetate desinit in alittoram produetam. Quod antea effecisa trochaeum neque apud Plautum unquam incor spondsum diu ora xsrunt viri doctissimi hos afferentes septem versus, in quibus fruaerao it in a brevem: Mero. 528 Nunc, mulier, me tu mistra Is mea non es, ne rbitrere,

si sinis in fine iambici senarii vel trochaici optonarii ne 'Matra se apti 54. m. 692. Pera. 140. Rud. 969. 1256.

Τruc. 7M. Manifestum igitur ost adverbium maera non esse ablativum M. primae dΘesinationis sed alium casum sive nominativum m. primae declinationis sive nominativum ccuintivum plur neutriusgoneris ). Forma frustra autem postea orta est propter similitudinem adverbiorum cura, emera. Io. Ema, iuxta, qua una'. Cum a linguae Latinae adverbia, quae exeunt in , pristinos esse ablativos supra intellexerimus, iure etiam adverbia eryci iuxta', quta, una eiusdem generis esse formas iudicabimus, quin, ubicumque occurrunt, longa terminantur syllaba. II. Ita, ita-que.

Qua quantitate littera a in adverbiis ua et iω-que apud Ρlautum fuerit, difficile est perspicere, quia persaepe latus est in paenultima vel sequitur ultimam sta ala L. Apud Ennium autem haec adverbi essicere pyrrhichium nos docent hi versus Annalium:

48쪽

34 Gorgius Redding

33 Et ripas raptare locosque novos. Ita sola. 119 Et simul effugit sporos ita landitu nostras. Atque multi exstant versus Iautini, ubi ictus est in syllaba -ta et duae sequuntur syllabae, quarum prima una tum id incit arsin solutam, altera ut in Cuius res exempla sunt hascet Bacch. 7bi: Quia mi ita ilibet potin ut curos te atque ut ne parota MyCas. 17b tisi solent omnes quae sunt male nuptae.

Cist. 151 Iin proporaxit d pueBas proloqui. Cure 48: Quid ita li Quis proprium iacio amo pariter simul. Mil. 1260. Tone me, obsecro. Quor 8 1 M adsim. Quid it43

Quin stare nequeo. Host. 685 It msi consilia undique oppugnis male Poen. 691 Quid in is Quis, a muscis si mi hospItium quae

rerem.

Pseud. 77 Quid ita limonus nostrum semper es oculum fuit. Ρraeter hos versus comprobat syllabam brevem Rud 2l2: Aut viam aut semitam monstret ita nunc,

i. e. creticu dim. Mai. cum clausula - ω - .

rimen non mediocris exstat numerus versuum, in quibus syllaba ta producta videtur esse, quos, etsi de parte eorum iam verba fecit C. F. R. uelleri), non supervacaneum erit denuo

accurate componere.

1 in diverbiis: Amph. 1077 Tua Bromia ancilla. t Totus timeo, ita me increpuit Dippiter. Amph. 081 Amphitruo ita mihi sinimus etiam nunc abest. l Agedum xpedi.

Αsin. 18 Ita te obtέstor per senectutem tuum. Aulul. 69 Quo comminisci ita me miseram ad hunc modum.

Capt. 93 Ita nunc belligersint Aetoli cum Aleis. Capt. 372 Quom servit item ita sors, ut sere decet. Cas. 343: ibi et Chalino ita sm natam intellego. Cisti arg. 10 Itaque lego et rite ivem cognitam. Curc. 667 Quam ob rem istuc Quia illa ita repromisit mihi. Merc. 762 Mihi quidem horolo. Ita m amsibit Iuppiter.

1 L. c. pag. 14. 15.

49쪽

De vocalibus productis Latinas voces terminantibus Duil. 1047 Qua si illa nfim ita me occurstat multae meminisse haud possum l. Host. 389: Min habes, si ego Advenientem ita patrem saciam

tuom.

Ροω. 566: Vix quidem hercle, ita pauxiliast, digitulis primoribus.

in 705 Quid ita si uis aurum poscunt praesentarium. - 1258 mum hi Also oblectant gaudio nos i At me indi servent. Trin. 447 Homo ego sum, homo ea tu ita me amsibi Ihppitor. huc. 276 Νo Auiras me. Egon te singam Ita me amabit

inrculum.

Ad hos versus accedunt duo ex diverbiis Terentianis: Mn. 697: Fratisne Ita D Quando modis Quam dudum ' modo. Ρhorm. 542: Rano Ita Sano hercle pulchro susides: etiam tu hinc abis32 in anticis:

Amph. 63b: Ita dis est placitum, voluptatem ut maeror comes consequktum'. Capt. 502 Ita me miseriis restitando retinendo ).Ρseud. 1253 Ra victu Murato, ita munditiis dignis ).Τantus numerus versuum primum legenti bonam praslucet spem sis posse probari adverbium iis apud lautum re vera terminari syllaba producta. Sed accurate hos versus perlustrantos videbimus omnes sero ali modo legi posse, nonnulios sino dubio esse corrustOS.

Atque ex illis undeviginti versibus, qui instant in diverbiis, primo loco detrahendi sunt quattuordecim, quos cum hiatu legere licitum est: a cum hiatu logium in diaerosi: Amph. 1077 Tua Bromia ancilla. otus tim , ita me increpuit Iuppiter. Most. 389 8Min habes, si reo Advenientem ita patrem facisim tuom. Truc. 226 in Auiras me. I gon h te tangam cita mρ --bit sarculum. b cum hiatu legitimo ante personam mutatam':

50쪽

Miam tu hinc abis ).e cum hiatu in cassum iambici senarii, de quo vide sis

supra Pag. Aulul. 69 Que comminisci: cita me miseram ad hunc modum.

Capt. 372 Quom servitutem cita sors, ut ore deost. Cas. 343: ibi et balino: cita remis tam iniallego. Curc. 667 Quam ob rem istuc Quis illa cita repromisit mihi ) ran. 447 Homo ego sum, homo es tu i in me amsibi Iuppiter d cum hiatu quamquam non legitimo i: Amph. 1081: Amphitruo ita mihi Animus etiam nunc abest. Agedum expedi ).Ρoen. 66 Vix quidem horolo ita pauxillast diuitulis primoribus I.

Ροon. 705 Quid ita ι Quin ' aurum poscunt praesentarium ). Secundo loco reiecerim versus Asin. 18. et Oen. 1258, in quibus pro me et te substituendae sunt formae med et sed: Asin. 18 ted obstestor per senectutem tuam '. P n. 12b8 Num hi Also oblectant gaudio nos i At med cita di servent R).Ρorro . Mil. 1047 non ea ratione traditus est, qua Sum affert ueller', sed potius: Qua ab illarum nam Ita me occursant multae meminisse haud

possum.

Deinde corruptela est in versibus Cam 93 et Cist. am. 10.

1 Cf. un. 409 Perpaucorum hominum. Immo nullorum arbitror. Phorm 146 Quod det fortasse it Immo nil nisi spem meram, porro Phorm. 963. Adelph. 604. 767. Spongei, Ter Andr. XXXIII: dor hiatist also aue hier heim personenWoohsol ub artio ri Vor interjehtionenode do interjektione nati hommende advorbion. 2 Vel: Quam ob rem istuc a Quia illi Q ita repromisit mihi. 3 CL pag. 4 4 Sio eo. 5 Hiatus, nisi salior, defenditur, quia ita auri σι eat ParenthEsia. 6 cf. Luchs, Herm. VIII 14. - matum in hoc versu accipore

non necesse est, oum ante personam mutatam admittatur syllaba anceps:

Quid ad limina aurum . . . 7 Forma ad tradita est in codice . 8 Cs Wackernagel, dg sorsch. I 410. I CL supra pag. 35.