De vocalibus productis Latinas voces terminantibus

31쪽

De vocalibus productis Latinas voco terminantibus l7Id suit naenia ludo.

Sed praeterquam quod eius generis versus apud lautum non occurrit, altera hunc versum dimetiendi exstat ratio:

Id sitit naenia ludo,

i. e. clausula anapae8tica paroemiacusi; eadem, quae in sine Versuum creticorum invenitur Rud. 216 a: Me nunc miseram esse ita uti sum. Iam unus superest versus Cas. 743 isque dubiae naturas; qui, ut supra dixi, vulgo legitur: Cona modo si sit cocta, i. e. paroemiacus. atque hoc ut accipiamus, suadero videtur Versus, qui antecedit idem arosmiacus: Quid nunc quam O recrea me; dissuadetur, quod in Ambrosiano versus 743 non eodem ordine sub v. 742 scriptus est ), id quod ea de causa actum

videtur esse, quo facilius alium versum atque antecedentem esse appareat. Neque quidquam impedit, quominus, ut iam Leo quamquam dubitan suspicatur, una interpretemur esse iambicum dimetrum catal. cena modo fore dota, praesertim cum paulo ante alter reperiatur dimeter iambicus acat.):

Demonstrasse mihi videor illorum trium et viginti versuum Plautinorum, in quibus nominativus g. primae declinationis cadere videtur in a productam, partim admittere syllabam ancipitem, partim esse corruptos, partim in metrorum rations dubiae naturae, ut omnibus vi deroganda sit atque auctoritas. Longe incertiores autem, quam de quibus supra verba feci versibus, sunt ei, qui adhibentur ex poetis et inscriptionibus )eiusdem sere, qua fuit Plautus, aetatis. Quae exempla ad unum omnia reiecit Stadelmann solum omittens versum Naevii, quem iambicum senarium esse contendit Corsse Aussprach I G0: Atque prius pariet locusta Lucam bovem.

1 Vide ap0graph. Ambros. ed. Studemund et Leo, Die laut. Cant pag. 48. 2 Si GOetg-Schoeli Nescio qua de causa eo in editione notet

trochaeos.

3 Ex Scipionum Gruntur elogiis forma E. Schnoider, Exempla, 88 8 3), famn Schneide 90, 33, ια Sohneide 91, 4 , quae formae,

cum usque ad id temporis saturniorum ratio metrorum non sit perspeota, nihil valent. 4 L. c. pag. . .

32쪽

d primum pugnat in hoc versu nomen laevae cum dipodiarum lege ), quia paenultima producta essicit thesin quartam iambici senarii deinde Varro, qui proseri illa verba, tantum dicit: Apud Nomum: Atque prius paris laetitia Lucam opem Lucabo inphaa. Quae res cum ita se habeat, eodem iure atque ex fabula quadam aevi iudicabimus potius illa verba sumpta esse ex Bello oonico, id quod suspicantur Otto Mustior es Luc. uelle verba a Varrone allata duobus tribuontes vortibus saturalis ). egari igitur non potest astate Plauti syllabam,

de qua quaesivimus, suisse correptam, quae correptio sine uua dubitatione permultis annis ante facta est, ut neque inscriptiones neque aevi vetustioris metae hanc syllabam servaserint productam. De vocativo g. primae declinationis paucis possum absolvere. Apud lautum neque exemplis ostendore pomumus hunc casum exire in syllabam brevem neque in productam, cum,

quibus locis occurrit, in eis admittatur syllaba anceps '. amotiam in v. Cur 192 ' qui vulgo legitur:

Ebriol persolla, nugae t Tun meam Venerem stuperasynon vis est et auctoritas, quia dimetiri liost: Ebrioli persona, nugae la in meam '. Sed xempla astate lauti vocativum desiisse in a brevem permulta ex Mnio, aequali sere Plauti, petere possumus: Ann. 30 L.M.): Eurydica prognata, pater quam noster amarit. 34: ostilla, germana soror, errare videbar. 38 His verbis: O gnata, tibi sunt ante serendae, aliis locis. Utrum autem vocativus in a brevem terminanu

vesu sui Olim propria suerit ' forma an ortus sit ex nomin livo filia, diiudicare non possumus, quod in lingua Latina x

utraque sorma eam, quae cadit in a litteram correptam, 'R-dere oportebat.1 CL pag. 2. 2 L. ueller Beli. Poen. V. 74. 75: atque prius pariet locusta

Lucam bovem. Baehrens, Frg. Oet Rom. p. 9:

atque prius pariet i bovem locusta Lucam. 3 tamaraa Pors. 7s nescio, inquam, ulmitriba tu est stirpa in

masoulini generis.

4 Do versu Aulul. 13 cf. pag. 1l. 5 Sic eo.

33쪽

De vocalibus productis Latinas voco terminantibus 19

Quaestio, quam Stadelman l. c. pag. 18 de his instituit nominibus, parum est felix, quod simul do nominativo verba fecit et vocativo quo factum est, ut omnia miscuerit et turba- Verit, planum secerit nihil. Quod ad nominativi pertinet syllabam ultimam, qua sit

natura, non sacile est decernere, cum saepissime nomina reperiantur aut in exitu versus aut ante vocalem, ut propter eli-Ηionem natura syllabae finalis perspici non possiti Apparet tamen lautum his nominibus propriis usum esse littora finali s deiecta. Versus lautini autem, quorum ratio habenda est, sunt tres: Amph. 438 Quis ego sum saltem, si non sum Sosia te interrogo. 439 Vbi go Sosia nolim esse, tu est Asine Sosia. 1024 Sosia icita, sum Sosia, nisi me ess oblitum existimas '. Quibus ex versibus nihil valet Amph. 438, quia pro te licitum est scribere ted ': Quis ego sum saltem, si non sum Sosia te d interrogo'. In versu 1024 autem dimetiri possumus: Sosia trita, sum Sosia, Isi me esse oblitum existimas, quam dimotiendi rationem ut accipiamus, suadetur, ne ultima ante diaeresin iussis duabus efficiatur syllabis '. Sed si spectamus versum 439, nominativus Sosia longa videtur terminari syllaba. Cui rei, nisi omnia me fallunt, haec repugnat deliberatio nomina volui Sosia Σωσίας, posta ποιη- της , nauta ναντης ex lingua Graeca in Latinam translata in hac declinantur secundum primam, quam dicimus, declinationem;

1 a litteram nominativi g. Graecorum nominum propriorum minini generis velut ea a Myrrina, mirumana to docuit Stadolmanu L . pag. 15 sq. usque quaque apud lautum et Terentium eo locos tenere, ex quibus de quantitato nihil concludi possit. 2 Stade an affert praeter hos versus Amph. 28: Nam quom de illo subditivo Sosia mirumst nimis li8 Mustior, Nachir pag. 2. 4 Leo hoc quoquo loco Maia creticum eas contendit. 6 Cf. lota l. o. pag. 146. 'hutsch, Sat. Viadr Pag. 141.

34쪽

20 Goorgius Wodding

unde efficitur, ut nominativo Sosia, poeta, nauta respondere necesse sit nominativo primae declinationis Latinae, cuius ultimam etiam in nominibus seminini generis apud Plautum brevem esse supra demonstravimus ) ergo fieri non potuit, ut nominativus Sosia mitteretur a laut in syllabam productam. Quae sententia duabus adiuvatur causis primum Amph. 439 unus sat versus ), in quo nominativus nominis Graeci in a longa torminatur syllaba, deinde non difficile est transponendo huic loco mederi: Vbi go nolim Sosia esse, tu est sane Sosia β), id quod eo magis commendatur, quia nominativus Sosia r borrimo deprehenditur ante vocalem ' Huc accedit, quod apud Torontium illis duobus locis, in quibus nominativus nominum siusdem generis ac Sosia non ante vocalem aut in exitu versuaaut in diaeros iambici septenarii vel octonarii operitur, duae eum sequuntur syllabae breves): n. 707 Dic dum hoc mirsum, Chsierea tam vestem detrax1f

tibi p

palaestra exit foras,

quae res, nisi allor, nos dimetiri iubet: Chasma tuam inhaedria tibi adest.

b. Vocativus. Optima Latinitatis aetate poetas hunc casum duplici offecisse modo et in a et in nemo ignorat: Ovid. Mot. V. 242 Te tamen, o parvae rector, Olydecta, Seriphi. Horat sat V. 3, 187: Ne quis humasse velit Aiacem, trida,

Vetus cur γ

1 Cetorum nomina masculini gonoris secundum primam deolinationem velut agrisola scriba, Aserva in lingua Latina nunquam asum roetum misisse videntur in a productam.

2 Incertus est versus Ennii Ann. 19 L. N.): Doctu parens Anchisa Venus quem Pulchra dearum, quem versum scribit Vahlon: Doctusque Anchisa Venu quem pulcherrima dium. 3 Musus pag. 9 machιr. - 2. 4 Nominativus Maia apud lautum undevicies courrit, sed septies in no versus Amph. 148. 338. 398 400 403 955 10M novies ante vocalem Amph. 387. 394. 11 427. 598 609. 16. I8 6l9.

35쪽

De vocalibus productis Latinas voces terminantibus 21 oontra per a productam: Hor carm. II. 4, 2 Xanthia hocsu Prius insolentem. Verg. Aen. X. 229: Vigilasne, deum gens, Asnosi Vigila et velis inmitte rudentis. Quid veri est similius quam lautum quoque et Terentiumst servavisas a litteram productam, ut est apud Graecos, et secundum Romanos usos esse a brevi, quae duplex consuetudo, cum sorma Graeca et Latina essent simillimas facito potuit se insinuare Atque sorte accidit, ut apud Plautum uno loco Perspici possit, qua quantitate sit syllaba finalis vocativi: Asin. 740 Leonida, curre, obsecro, patro huc rato ut veniat, i. e. secundum Graecos i); eadem ratione orentius Heaut 406: Salve, sinimo mi l O mi Cl1nia, salve. Vt vales 3 Verum sive brevis sive producta a littera esse potest:

Andr. 301: Quid ais, 'freta daturn illa iamphilo hodie nuptum i Sic est. Eun. 58: Chaerea. quid ist quod sic gestis inuid sibi hic

Vestitus quaerit 3 )Ρhorm. 154: Phaedria, patrem ut extimescam, ubi veniat in mentem eius adventi '3 Nominatisus-ae sativus pluriai neutrius generis. Nominativum-accusativum plur neutr. gen olim desiisse in litteram productam non solum docent linguae cognatae velut

Ved. MD, ot juha, sed in lingua Latina ipsa umoralia in

Uinta, quae nominatiVOS-accuSativo plur neutr. gen esse SatiSconstat, semper a litteram servaverunt productam, cum, antequam eorum a correpta est, obriguerint. Hanc autem correptionem iam aetate lauti factam esse eo ipso apparet, quod saepe a nominativi-aec plur neutr. gen invenitur in ultimathos iambici senarii et trochaici septenarii velut: Most. 9: Tu sortunatus, ego miser, patiunda sunt. Host. 17 Prosecto ut liqueant omnia et tranquilla sint.

1 Non iure igitur transponit ueller l. o. pag. 'ε, μωσο Ladnida . . .

36쪽

Trin. 861 Qusim magis specto, minus placet mi haec hominis iacies mira sunt, multis aliis locis. Ut autem a viris doctis versus allati sunt, in quibus a littora nominativi sing. primae declinationis πο- ducta sit, ita opinantur esse versus, qui a productam nominativi-Mo plur neutr. gen confirment ). tque vulgo ex Plauti sabulis haec promuntur exempla ): ex diverbiis: R. ex iambicis senariis: Ρsond. 63: idcirco haec tanta iacinora promittere. b. ex trochaicis septenariis: Asin. 199 Cetera quae volumus uti raeca mercamur fide. Men. 900 Quae me cisim ratus sum sacere, ea Omnia secit

palam.

Mil. 1338 Exite atque ecferte huc intus omnia quae isti dedi. Mil. 1408 Obsecro hercle te, ut mea verba audias prius quam

sectat.

Rud. 1086 Et crepundia i Quid, si ea sunt aurea. Quid istuc tua 'Quibus septem versibus ridem esse derogandam censeo.

Versum Mil. 1408 nim dimetiri licitum os cum hiatu legitimo in diaorosi ):

Obsocro hέrcle te, ut mea verba auctas prius quam secat ), et in v. Rud. 1086 ante personam mutatam syllaba admittitur anceps, ut mutatione: Cum crepundii8. Quid . . . ., quam commendat eo, non pus sit, quamquam in eadem serere Plautum non nego scripsisse cum crepundiis Rud. 1362 g. : una istinc cistella excepta est modo

1 CL Corasen, Ausspracho II, 460. uechole Windehilde, Deolination pag. 40. Stadelmann l. c. pag. 28. 2 Omisi eos versus iamb. sept. Oct. anap. sePt. Oct.), in quibus syllaba, de qua dicimus, eam teno sedem, in qua admittitur syllaba anceps, velut in diaeresi Amph. 1055. Asin. 419 613 . . .

3 Rud. 1216 1222: Omnia tiost γ' Licet sed scin quid est quod te volo 2 Omnia n lieot a Licet tibi mimum refero gratiam, producta est vi positionis. 4 CL pag. 13. 5 Sio Loo.

37쪽

De vocalibus productis Latinas voces torminantibus. 23 Cum crepundiis, quibuscum hodie filiam Invena meam, o similiter Cist. 709: cistellam cum crepundiis.

sis iudicandum est a de Armis tibera, assina, omnisa' enι- mus, de quibus accurate verba feci pag. 8 et mendandos esse V sus, in quibus occurrunt, ostendi. Atque in uno quidem vorsu insin. 199 emendatio probabilis tamquam ipsa se praebet: Ceterum quae volumus uti Graeca mercamur fide i, vel quam ego anteposuerim emendationem:

Cetera quM nos volumus uti Graeca mercamur fides'. Difficilius autem est vorsibus in. 900. Mil. 1314 1338. Pseud. 563 mederi, id quod vulgo fit transponendo: en. 900: omnia α' Mil. 1314. 1338 omni isti quae' supplendo Pseud. 563 facinora his '. equo vero his coniecturis satis habo fidei, sed vorsus Mon. 900. Mil. 1314. 1338 cum hiatu legere praesero quamquam non legitimo: Μen. 900: Quae me cisim ratus sum sacere omnis secit palam D.

Mil. 1314 Quid vis 3 l Quin tu iubes ecferri l omnia quas cisti dodipΜil. 1338 Exit sitque ecferte huc intus omnia quae t isti

versum seud. 563 desperans probabiliter corrigere. Ad hos septem versus autem diverbiorum accedunt sex ex canticis: Men. 974 Verbera compedes 3. Pors. 761: Quorum opera haec ,1hi facilia acti facta sunt quae volui offerit'. Ροω. 253 Sunt hic omnia quae ad deum pacem oportet i).

7 Fortasse post Omnia pronomen interponendum est velut hie. 8 Vorsus Mil. 1314 et 1838 sunt sine offensione, si pro rotativisorma quas ponimus rariorem quia, de qua vide sis infra: Omnia, quIa isti dedi 'is Crotion dim. Oat. 10 Anapaestioua oot. II Bacobiacus eir. RORι.

38쪽

Rud. 199 Is navem atque omnia perdidit in mari ). Rud. 215 Algor, error, pavor, me omnia tenent ). Rud. 933 Oppida circumvectabor; ubi nobilitas Moa irit clara ). Atque primum reiciendos esse ostendam illos tres versus sumptos ex Rudente. V. 199 enim ultima adiectivi Ommia syllaba eum cretici tetrametri tenet locum, quo syllaba ancepSadmittitur et hiatus in Quae res his Oufirmatur versibus:

Asin. 134: am mare haud est mare, VOS iure acerrumum.

Asin. 137 Quae dedi et quod bono seci, at posthac tibi ). d. 233 Certo vox muliebrIs auris tetigit meas; hiatus autem invenitur: Asin. 135 Νam in mari repperi l hic elavi bonis. Cas. 149 Quando is mi et illo advorsatur suo. Cas. 190: ec mihi ius meum l optinendi optiost. d. 950 Sed boni consili l ecquid in te mihist 3

Quod cum ita sit, iure versum Rud. 199 legemus: la navem atque Omnia perdidit in mari. Quis autem nobis persuadebit vorsum Rud. 215:Αlgor, error, aVOr, me Omnia tenent creticum esse dim. acat Clausulam O O cum iam

supra viderimus ) lautum identidem creticos coninuxisse cum

Quia circum versum Rud. 33 reperiuntur anapaeati, disSuadetur, ut eum compositum esse interpretemur e trochaeis. Νeque haec res editores effugit tabularem lauti, qui omnes recepisse videntur: Oppida circumvectabor. Vbi nobilitas mea erit claris, i. e. paroemiacu et anapaesticus dim. acatalectus. Etiam versus Men. 974 et oen. 2b altora legondi sunt ratione V. Men. 974, cum antecedant versus bacchiaci prastor v. 973 et sequatur eiusdem generis tetrameter, facile adducimur, ut dimetiamur: Verbera compedes ),

3 Troch. Oct. 4 CL pag. 13. 5 De bone of infra. 6 De hac clausula vide Leo l. o. Pag. 8 sqq. 7 Pag. II. 8 Sic eo.

39쪽

De vocalibus productis Latinas voco torminantibus 25 i. e. bacchiacus dim catal. qui paulo ante v. 72 reperitur Cum clausula iambica in): Recordetur 1d, qui nihili sunt, quid

Vorsus autem inde a Poenuli 2b usque ad 254 disponit Loo

nescio, num codicum secutus sit dispositionem nihil enim adnotat hunc in modum.): Quiesco. Ergo amo te. sed hoc nunc responde Μih1 sunt hic Omnia, quae ad deum ' pacem oportet adesse is omnia accuravi, i. e. bacchiacus tetrameter acat. ε bacchiacus On cum clau- Sula O O bacchiacus trim cum Reigiano. Iam unus superest versus lautinus ers. 761, qui ipso nos admonet, ne aetate lauti litteram a de qua dicimus, fuisse productam temere concludamus, cum Syllabam longam

Don dissiciis sit removere Qui versus vulgo legitur: Quorum opera haec mihi Iacilia tactu facta sunt quae volui mori; C. F. R. uelle autem, cuius partes sequituram, proponit ' :Quorum opera haec mihi iacilia factu facta haec sunt, quae volui emeri,

quam lectionem non dubito recipere . que usquam alibi in litterarum Romanarum monumentis Oxstat locus, qui syllabam, de qua verba facimus, longam esse possit probare. Nam versus Ennii Ann. 300 L. . sin dubio est corruptum': Eloqueretur et cuncta malaque et bona dictu; itemque corruptela insinuavit in Ann. v. 93:92: Conspicit inde sibi data Romulus esse ' propriam )Auspici regni stabilita scamna solumque. Atque ego quidem inter stabilita atque Meamna coniecerim omissam esse coniunctionem et, quam librarios frequenter omisisse nemo ignorat:

1 Cf. pag. 12. 2 Goetg-Schosii scribunt ictibus omissis: 253 254 Sunt hic omnia, quae ad deum pacem oportet adesse γ Omnia

3 Non reote eo sua ad deum , qu ictu, misi allor, notare vult, deum per synicesin esse legendum. f. pag. 12.4 CL pag. 15. 5 L. o. Pag. 13. 6 CL Vahlen, us Rhen. XIV 555 et L. uelle in editione reliquiarum Ennii. 7 V len priora L. ueller propritim.

40쪽

Auspicio regni stabilita et scamna solumque. Vnus, qui ex fronti sabulis affertur versus, dubiam est

naturae:

Ad. l2 Mombra motu debilia sunt animus timore ):

dimotitur Spengel: Membra motu debilia sunt: Animus timore Obstipuit,

i. e. trochaicus dim cat et iamb. dim cat . Ut igitur in linguae Latinas monumentis usque quaque littera nominativi N. primae declinationis brevia est, ita nominatiVus-accusativus plur neutr. gen in a productam desinona nusquam deprehenditur, sed huius vocalis correptio eodem ore tempore facta videtur esse, quo a nominativi M. primas declinationis correpta est.

4. AMM- ου primae declinationis. Ablativum M. primae declinationis exiisae constat in M, id quod aevi vetustioris testantur inscriptionea, in quibus invenitur: innad' pruinad' et senatus consultum de Bacchanalibus a. u. c. 568 semper ponit litteram, ' quamquam dubitari nequit, quin illa astate haec, aut non dicta et audita sit aut tenuiter; nam apud lautum a ablativi frequenter eliditur velut: Amph. 193 Praeda Arius agro adoriaque adsecit populares suos, et multis aliis locis. eque mirum est, quod ablativus d littera abiecta apud omnes scriptores Romanos mittitur in a productam.

5. Seeunda persona v. imperatis pram aes primae coni gationis. Secunda persona g. imperativi praes acti quattuor coniugationum respondet secundae personae g. indicativi praesentis,